Poporodowe zapalenie tarczycy: przyczyny, objawy i leczenie

Poporodowe zapalenie tarczycy rozpoznawane jest w momencie, kiedy w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu dziecka lub po poronieniu rozwinęła się autoimmunologiczna choroba tarczycy. Stan taki oznacza, że organizm kobiety wytwarza przeciwciała, które skierowane są wobec tarczycy, gdyż gruczoł postrzegany jest jako wrogi. Czynnikami ryzyka, które predysponują do wystąpienia zapalenia tarczycy po porodzie jest obecność we wczesnej ciąży przeciwciał anty-TPO, a także stan zapalny tarczycy diagnozowany we wcześniejszej ciąży. Pojawiają się zatem pytania, jakie są objawy zapalenia tarczycy po porodzie? Ile trwa zapalenie tarczycy po porodzie? Kiedy mija poporodowe zapalenie tarczycy?
Poporodowe zapalenie tarczycy

Objawy poporodowego zapalenia tarczycy

Zapalenie tarczycy po porodzie przebiega zazwyczaj w dwóch fazach, wyróżnić można stan niedoczynności i nadczynności tarczycy, które charakteryzują się zupełnie innym wachlarzem dolegliwości. Pierwszą fazę stanowi nadczynność tarczycy, w trakcie której występują objawy w postaci:

  • tachykardii, czyli przyspieszonej czynności serca,
  • uczucia zmęczenia,
  • drażliwości i znacznego stopnia nerwowości,
  • wzmożonej potliwości i nietolerancji ciepła,
  • drżenia mięśniowego,
  • wilgotności skóry,
  • utraty masy ciała.

Należy jednak wskazać, że w fazie poporodowego zapalenia tarczycy w postaci nadczynności tarczycy objawy nie są nasilone. Dlatego też zarówno pacjentka, jak i lekarz mogą nie podejrzewać, że funkcjonowanie gruczołu jest zaburzone. Objawy o większym nasileniu pojawiają się natomiast w drugiej fazie choroby – niedoczynności tarczycy. W fazie niedoczynności poporodowego zapalenia tarczycy pojawiają się takie objawy, jak:

  • suchość skóry,
  • zaburzenia koncentracji,
  • zaparcia, 
  • uczucie zmęczenia i braku energii, 
  • nietolerancja zimna, 
  • wzrost masy ciała,
  • problemy z pamięcią, 
  • skłonność do obrzęków,
  • łamliwość włosów,
  • wypadanie włosów,
  • zaburzenia miesiączkowania (miesiączka występuje nieregularnie lub wcale).

Należy wskazać, że u niektórych kobiet zapalenie tarczycy po porodzie może przebiegać jednofazowo. Oznacza to, że u kobiet pojawić się może faza samej nadczynności lub faza niedoczynności gruczołu tarczowego. Niekiedy jednak poporodowe zapalenie tarczycy może mieć przebieg czterostopniowy. W takim przypadku po fazie nadczynności pojawia się faza eutyrepozy, czyli czasowego wyrównania gospodarki hormonalnej, po niej następuje faza niedoczynności, po której kolejno dochodzi do fazy wyrównania hormonów w organizmie.

e-recepta online

Wypełnij wywiad, Odbierz receptę już w 15 min

Tylko 59,00 zł

Diagnostyka poporodowego zapalenia tarczycy

Rozpoznanie zapalenia tarczycy po porodzie możliwe jest poprzez obserwację dolegliwości i objawów towarzyszących niedoczynności i nadczynności tarczycy, a także na podstawie wyników badań laboratoryjnych. Należy wskazać, że pierwszym wykonywanym badaniem jest ocena stężenia hormonu tyreotropowego we krwi, czyli TSH. Niemniej jednak poziom TSH może być niski w fazie nadczynności poporodowej zapalenia tarczycy lub wysoki w trakcie fazy niedoczynności. Co więcej, przy poporodowym zapaleniu tarczycy poziom TSH może być prawidłowy, co nie oznacza, że choroba nie występuje. Dlatego też u kobiet z podejrzeniem poporodowego zapalenia tarczycy wykonywane jest również badanie stężenia wolnych frakcji hormonów gruczołu tarczowego, czyli T3 i T4. Pomocne w diagnozie poporodowego zapalenia tarczycy może być również oznaczenie przeciwciał przeciwtarczycowych.

Leczenie poporodowego zapalenia tarczycy

Wdrożenie leczenia w zapaleniu tarczycy po porodzie nie jest konieczne w każdym przypadku, szczególnie u kobiet, u których objawy nie są zbyt nasilone oraz u których badania laboratoryjne nie wykazały znacznych odchyleń. Niemniej jednak w przypadku, kiedy dolegliwości są nasilone, stosuje się przede wszystkim farmakoterapię. 

W fazie nadczynności tarczycy stosowne są leki zmniejszające przekształcanie w organizmie hormonu T4 do T3 – w tym celu stosuje się propranolol, który zaliczany jest do grupy beta-blokerów. Natomiast w fazie niedoczynności tarczycy stosowane są preparaty lewotyroksyny. Należy jednocześnie podkreślić, że najistotniejsza jest terapia pacjentek znajdujących się w stanie niedoczynności tarczycy. Czas leczenia jest zróżnicowany, zazwyczaj waha się w granicach 6-12 miesięcy. Całkowite zaprzestanie suplementacji hormonów tarczycowych możliwe jest dopiero po upewnieniu się, że gospodarka uległa ustabilizowaniu.

Należy wskazać, że zaburzenia czynności tarczycy po porodzie najczęściej stanowią stany przemijające i u większości pacjentek dochodzi do unormowania się funkcji gruczołu tarczowego. Niemniej jednak szczególną uwagę należy kierować w stosunku do pacjentek, u których pojawiła się faza nie do czynności tarczycy. Wynika to z tego, że może ona prowadzić do rozwoju przewlekłej niedoczynności tarczycy.

Poporodowe zapalenie tarczycy a karmienie piersią

Zaburzenia funkcjonowania tarczycy mogą mieć negatywny wpływ na dziecko zarówno w trakcie ciąży, jak i po porodzie. Należy wskazać, że kobiety z niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy po porodzie mogą nie być w stanie karmić piersią. Okazuje się bowiem, że w trakcie rekrutacji hormony tarczycy wpływają na rozwój piersi oraz produkcję mleka. Niemniej jednak przyjmowanie leków w dawce mniejszej niż 10 mg, przyczynia się do tego, że hormony są w normie i nie ma przeszkód do karmienia piersią, jeżeli kobieta ma wystarczająco ilość pokarmu.

Choroby tarczycy u kobiet są powszechnym problemem, najczęściej występuje niedoczynność lub nadczynność tarczycy, ale stosunkowo często diagnozowane jest również podostre zapalenie tarczycy. Chociaż poszczególne schorzenia tarczycy różnią się objawami i przyczynami, to stosunkowo częsty m objawem występowania dolegliwości gruczołu są guzki na tarczycy.

 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on google
Share on email