Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Jego działanie polega na modyfikacji efektów nadmiernego stężenia glutaminianu w mózgu, co poprawia przekazywanie impulsów nerwowych i pamięć.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie pacjentów z chorobą alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego |
| Postać | Roztwór doustny |
| Dawka | 5 mg/dawkę (jedno naciśnięcie pompki) |
| Substancja czynna | Memantini hydrochloridum (chlorowodorek memantyny) |
| Ulotka do pobrania | Polmatine - ulotka |
Lek Polmatine jest stosowany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Jego celem jest łagodzenie objawów choroby i wspomaganie funkcjonowania pacjenta w codziennym życiu. Terapia tym lekiem powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu tego schorzenia.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzonego uczulenia na substancję czynną, jaką jest memantyna. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiły reakcje alergiczne na ten składnik, nie powinni przyjmować tego preparatu.
Nie zaleca się stosowania leku Polmatine u kobiet w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety przyjmujące ten lek nie powinny karmić piersią. Wszelkie wątpliwości dotyczące rozpoczęcia terapii należy zawsze omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą, informując o wszystkich istotnych aspektach stanu zdrowia.
Substancja czynna leku, memantyna, jest zależnym od potencjału, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA. Działa poprzez modyfikowanie efektów patologicznie zwiększonych stężeń glutaminianu, które przyczyniają się do zaburzenia czynności neuronów i postępu otępienia. Poprawia to przekazywanie impulsów nerwowych i funkcjonowanie poznawcze.
Substancją czynną leku Polmatine jest chlorowodorek memantyny (w nazewnictwie łacińskim: Memantini hydrochloridum). Jest to główny składnik odpowiedzialny za działanie terapeutyczne preparatu. Pełny skład, obejmujący również wszystkie substancje pomocnicze, jest szczegółowo opisany w ulotce dołączonej do opakowania leku.
Jednym z podstawowych przeciwwskazań do stosowania leku jest nadwrażliwość, czyli uczulenie, na substancję czynną (memantynę) lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wchodzących w jego skład. Z tego powodu przed rozpoczęciem leczenia kluczowe jest zapoznanie się z pełną listą składników.
Nie zaleca się stosowania leku u kobiet w ciąży, a pacjentki przyjmujące Polmatine nie powinny karmić piersią. W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących składu leku lub potencjalnych reakcji alergicznych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Polmatine należy stosować wyłącznie zgodnie ze ścisłymi wskazaniami medycznymi określonymi przez producenta. Preparat ten jest przeznaczony do stosowania tylko w jednej, konkretnej jednostce chorobowej i na określonym etapie jej zaawansowania.
Zgodnie z dostępnymi informacjami, lek ten jest wskazany wyłącznie w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Oznacza to, że stosowanie go w przypadku innych schorzeń, a także w łagodniejszym stadium choroby Alzheimera, nie jest zgodne z jego przeznaczeniem.
Decyzję o rozpoczęciu leczenia preparatem Polmatine zawsze podejmuje lekarz na podstawie dokładnej diagnozy i oceny stanu klinicznego pacjenta. Nie należy stosować leku bez wyraźnego zalecenia lekarskiego. Wszelkie wątpliwości dotyczące zasadności terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Polmatine należy zachować szczególną ostrożność i poinformować lekarza o niektórych schorzeniach oraz stanach zdrowia. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów, u których w przeszłości występowała padaczka lub napady padaczkowe.
Ścisła kontrola lekarska jest wymagana u osób, które niedawno przebyły zawał mięśnia sercowego, a także u pacjentów z zastoinową niewydolnością krążenia lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, lekarz prowadzący powinien regularnie monitorować ich stan i w razie potrzeby dostosować dawkę leku.
Należy również poinformować lekarza o istotnych zmianach w diecie, takich jak przejście na dietę wegetariańską. Zgłoszenia wymaga także rozpoznanie nerkowej kwasicy kanalikowej, ponieważ stany te mogą wpływać na sposób, w jaki organizm eliminuje lek. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek zawiera sorbitol (100 mg w 1 ml), co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z nietolerancją fruktozy.
Dawkowanie leku Polmatine u osób dorosłych opiera się na schemacie stopniowego zwiększania dawki przez pierwsze trzy tygodnie leczenia, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Ostateczną dawkę i schemat leczenia zawsze ustala lekarz.
Leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg (jedno naciśnięcie pompki) raz na dobę w pierwszym tygodniu. W drugim tygodniu dawkę zwiększa się do 10 mg (dwa naciśnięcia pompki) raz na dobę, a w trzecim tygodniu do 15 mg (trzy naciśnięcia pompki) raz na dobę.
Od czwartego tygodnia leczenia stosuje się dawkę podtrzymującą, która wynosi 20 mg (cztery naciśnięcia pompki) raz na dobę. Stosowanie leku Polmatine nie jest zalecane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, zgodnie ze standardowym schematem dawkowania dla dorosłych.
Prawidłowe przyjmowanie leku Polmatine polega na stosowaniu go raz na dobę, zgodnie ze schematem stopniowego zwiększania dawki zaleconym przez lekarza. Terapia jest podzielona na etapy, aby organizm mógł stopniowo przyzwyczaić się do leku.
Leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg na dobę w pierwszym tygodniu. Następnie dawkę zwiększa się do 10 mg na dobę w drugim tygodniu i 15 mg na dobę w trzecim tygodniu. Od czwartego tygodnia stosuje się stałą dawkę podtrzymującą wynoszącą 20 mg raz na dobę.
Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci oraz młodzieży poniżej 18. roku życia. W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących sposobu przyjmowania leku należy zawsze postępować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.
Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego.
Lek Polmatine należy przyjmować raz na dobę. Wszelkie wątpliwości dotyczące pory przyjmowania leku należy skonsultować z lekarzem prowadzącym, aby dostosować terapię do indywidualnego rytmu dnia pacjenta i zaleceń medycznych.
U osób dorosłych leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg na dobę, którą stopniowo zwiększa się w ciągu pierwszych trzech tygodni terapii. Schemat ten zakłada podawanie 5 mg (jedno naciśnięcie pompki) raz na dobę w pierwszym tygodniu, 10 mg (dwa naciśnięcia pompki) raz na dobę w drugim tygodniu oraz 15 mg (trzy naciśnięcia pompki) raz na dobę w trzecim tygodniu.
Od czwartego tygodnia leczenia stosuje się dawkę podtrzymującą, która wynosi 20 mg (cztery naciśnięcia pompki) raz na dobę. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, nie zaleca się stosowania leku Polmatine u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia.
Przyjęcie większej dawki leku Polmatine niż zalecana na ogół nie powoduje bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia, jednak może wiązać się z wystąpieniem lub nasileniem działań niepożądanych. Należy zachować ostrożność i obserwować reakcję organizmu.
Do objawów, które mogą pojawić się po zażyciu zbyt dużej dawki, należą między innymi: zmęczenie, osłabienie, biegunka, splątanie, senność, zawroty głowy, a także pobudzenie czy omamy. W przypadku wystąpienia niepokojących symptomów należy skonsultować się z personelem medycznym.
W sytuacji znacznego przedawkowania leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Może okazać się konieczne wdrożenie leczenia objawowego, które złagodzi występujące dolegliwości. Dla tego leku nie jest dostępne specyficzne antidotum.
Jeżeli pacjent zapomni przyjąć lek, powinien pominąć tę dawkę i zażyć kolejną o zwykłej, ustalonej porze. Należy kontynuować leczenie zgodnie z zaleconym przez lekarza schematem dawkowania, nie wprowadzając samodzielnych modyfikacji.
Kategorycznie nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Takie działanie nie wyrówna braku poprzedniej dawki, a może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze zbyt dużym stężeniem leku w organizmie.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępowania w przypadku pominięcia dawki, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Udzielą oni precyzyjnych wskazówek, jak bezpiecznie kontynuować terapię.
Podczas stosowania leku Polmatine mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstotliwości. Wszelkie niepokojące objawy należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi prowadzącemu.
Do częstych działań niepożądanych zalicza się ból i zawroty głowy, senność, zaburzenia równowagi, a także zaparcia. Obserwowano również przypadki nadciśnienia tętniczego, duszności (spłycenie oddechu) oraz podwyższone wyniki stężenia enzymów wątrobowych.
Niezbyt często mogą pojawić się: zmęczenie, zakażenia grzybicze, splątanie (dezorientacja), wymioty oraz nieprawidłowy chód. U pacjentów z ciężką postacią choroby Alzheimera zgłaszano omamy. Niezbyt często mogą pojawić się również niewydolność serca, zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica żylna lub zatorowość) oraz reakcje nadwrażliwości na lek.
Bardzo rzadko zgłaszano napady padaczkowe. Z częstością nieznaną mogą wystąpić: zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, reakcje psychotyczne, a także depresja i myśli samobójcze, które mogą być związane z samą chorobą Alzheimera.
Lek Polmatine może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Należy unikać jednoczesnego stosowania leku z innymi antagonistami receptorów NMDA, do których należą amantadyna, ketamina i dekstrometorfan.
Stosowanie leku Polmatine może zmieniać działanie niektórych substancji, co może wymagać modyfikacji ich dawki przez lekarza. Dotyczy to leków takich jak dantrolen i baklofen. Jednocześnie Polmatine może osłabiać działanie barbituranów i neuroleptyków, a nasilać działanie L-dopy.
Pewne leki mogą prowadzić do zwiększenia stężenia Polmatine w osoczu. Należą do nich między innymi cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz nikotyna. Wszelkie wątpliwości dotyczące łączenia leków należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Lek może również nasilać działanie agonistów dopaminergicznych (np. bromokryptyny) i środków antycholinergicznych, modyfikować działanie leków przeciwdrgawkowych oraz zmniejszać stężenie hydrochlorotiazydu (HCT) w surowicy. U pacjentów leczonych jednocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną) należy monitorować czas protrombinowy (INR).
Nie zaleca się stosowania leku Polmatine w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane, dlatego decyzja o włączeniu leku musi być podejmowana z zachowaniem szczególnej ostrożności.
Kobiety przyjmujące lek Polmatine nie powinny karmić piersią. Nie wiadomo, czy substancja czynna leku (memantyna) przenika do mleka matki. Aby uniknąć potencjalnego ryzyka dla dziecka, zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas trwania terapii.
Zamiar zajścia w ciążę, podejrzenie ciąży lub okres karmienia piersią należy zawsze omówić z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem lub kontynuacją leczenia lekiem Polmatine.
Zarówno choroba Alzheimera, w leczeniu której stosuje się lek Polmatine, jak i sam preparat mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów. Lek może wpływać na szybkość reakcji, co ma bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo podczas kierowania pojazdami oraz obsługiwania maszyn.
Z tego powodu pacjenci oraz ich opiekunowie powinni być świadomi konieczności zachowania szczególnych środków ostrożności. Decyzja o możliwości prowadzenia pojazdów powinna być podejmowana indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę stopień zaawansowania choroby podstawowej oraz reakcję organizmu na leczenie.
Zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów powinna być regularnie oceniana przez lekarza prowadzącego. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera informacji na temat ceny leku Polmatine ani jego statusu refundacyjnego. Cena leku może różnić się w zależności od apteki, a poziom odpłatności zależy od aktualnych przepisów. Aby uzyskać dokładne i aktualne dane dotyczące kosztu terapii oraz ewentualnej refundacji, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub zapytać farmaceutę w aptece.
Lek Polmatine jest dostępny wyłącznie na receptę lekarską (Rx).
W celu uzyskania informacji o dostępnych zamiennikach leku Polmatine należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Tylko specjalista jest w stanie ocenić, czy inny produkt leczniczy będzie odpowiedni i bezpieczny dla danego pacjenta, biorąc pod uwagę jego stan zdrowia i historię leczenia.
Zgodnie z charakterystyką produktu, lek Polmatine jest wskazany do stosowania w leczeniu pacjentów, u których zdiagnozowano chorobę Alzheimera o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego.
Lek Polmatine należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego spożycia. Producent nie wskazuje na konieczność stosowania szczególnych środków ostrożności dotyczących warunków przechowywania, takich jak temperatura czy wilgotność.
Należy zwrócić uwagę na specyficzne zalecenia dotyczące opakowania. Butelkę z osadzoną pompką należy przechowywać i transportować wyłącznie w pozycji pionowej. Leku nie wolno stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu, który wynosi 2 lata. Po pierwszym otwarciu butelki zawartość należy zużyć w ciągu 3 miesięcy.
Decyzję o ewentualnym spożywaniu alkoholu w trakcie terapii lekiem Polmatine należy podjąć po konsultacji z lekarzem prowadzącym. Lekarz, na podstawie pełnej wiedzy o stanie zdrowia pacjenta, może ocenić potencjalne ryzyko i udzielić indywidualnych zaleceń.
Należy zachować ostrożność ze względu na możliwe interakcje leku z innymi substancjami. Należy unikać jednoczesnego przyjmowania Polmatine z innymi antagonistami receptorów NMDA (amantadyna, ketamina, dekstrometorfan). Lek może również wpływać na działanie dantrolenu lub baklofenu, co może skutkować koniecznością modyfikacji dawki przez lekarza.
Szczególne środki ostrożności i ścisła kontrola lekarska są wymagane u pacjentów z padaczką lub napadami padaczkowymi w wywiadzie. Dotyczy to również osób, które w ostatnim czasie przebyły zawał mięśnia sercowego, cierpią na zastoinową niewydolność krążenia lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
Aby uniknąć przyjęcia zbyt dużej dawki leku, należy ściśle przestrzegać schematu dawkowania. Leczenie u osób dorosłych rozpoczyna się od dawki 5 mg na dobę, a następnie dawkę tę stopniowo się zwiększa w ciągu pierwszych 3 tygodni terapii, co minimalizuje ryzyko błędów.
Zalecany schemat zwiększania dawki wygląda następująco: 5 mg (jedno naciśnięcie pompki) raz na dobę w pierwszym tygodniu, 10 mg (dwa naciśnięcia pompki) raz na dobę w drugim tygodniu oraz 15 mg (trzy naciśnięcia pompki) raz na dobę w trzecim tygodniu. Od czwartego tygodnia leczenia stosuje się dawkę podtrzymującą 20 mg (cztery naciśnięcia pompki) na dobę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leku Polmatine nie należy stosować w celach innych niż leczenie pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Jest to jedyne wskazanie do stosowania tego produktu leczniczego, dlatego jego użycie w przypadku innych schorzeń jest niewłaściwe i może być niebezpieczne.
Przed rozpoczęciem terapii lekarz musi potwierdzić odpowiednią diagnozę oraz ocenić stopień zaawansowania choroby. Wszelkie wątpliwości dotyczące zasadności stosowania leku w konkretnym przypadku należy zawsze omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą, który udzieli wyczerpujących informacji.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.