Mozarin

Mozarin - co to za lek?

Mozarin to lek w postaci tabletek powlekanych. Zgodnie z klasyfikacją medyczną jest to preparat przeciwdepresyjny oznaczany jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny. Każda tabletka zawiera substancję czynną escitalopram. Preparat jest przeznaczony do stosowania doustnego i wydawany tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji lekarskiej. W Polsce dystrybuowany jest w trzech dawkach oraz w różnej liczbie tabletek w opakowaniu. Poniżej dostępne warianty:

• Mozarin 10 mg (28 tabletek powlekanych);
• Mozarin 10 mg (56 tabletek powlekanych);
• Mozarin 10 mg (84 tabletki powlekane);
• Mozarin 15 mg (28 tabletek powlekanych);
• Mozarin 20 mg (28 tabletek powlekanych).

To lekarz decyduje o przepisaniu konkretnego wariantu leku Mozarin, a preparat powinien być stosowany tylko zgodnie z zaleceniami lekarza.

Mozarin - cena, refundacja

Zgodnie z przepisami refundacyjnymi obowiązującymi od 1 września 2023 roku lek Mozarin nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania lekarskiego. Oznacza to, że pacjent musi pokryć całkowity koszt leku podczas jego zakupu w aptece, przy czym ostateczna cena może różnić się w zależności od marży apteki. Poniżej przedstawiamy uśrednione ceny leku Mozarin:

• Mozarin 10 mg (28 tabletek powlekanych) - około 24,30 PLN;
• Mozarin 10 mg (56 tabletek powlekanych) - około 45,50 PLN;
• Mozarin 10 mg (84 tabletki powlekane) - około 62,50 PLN;
• Mozarin 15 mg (28 tabletek powlekanych) - około 41,50 PLN;
• Mozarin 20 mg (28 tabletek powlekanych) - około 72,50 PLN.

Mozarin - pełny skład leku

Za działanie leku odpowiada substancja czynna escitalopram w postaci szczawianu. W tabletce może być jej 10, 15 lub 20 mg. Pozostałe składniki leku to: kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, stearynian magnezu, krzemionka koloidalna bezwodna i Opadry White Y-1-7000: hypromeloza 6 cP, makrogol 400 oraz dwutlenek tytanu E171.

Mozarin - przeznaczenie, mechanizm działania

Stosowanie leku Mozarin powinno być zalecone przez lekarza. Preparat przeznaczony jest w leczeniu pacjentów powyżej 18. roku życia. Na ten moment nie są znane informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Mozarin w młodszej grupie, dlatego należy tego unikać. Lek Mozarin stosuje się:

• leczeniu depresji (dużego epizodu depresji);
• leczeniu zaburzeń lękowych (w tym m.in.: fobia społeczna, czyli zespół lęku społecznego oraz napady lęku panicznego z lub bez agorafobii);
• leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Mechanizm działania leku uruchamia się w momencie, gdy do organizmu przedostanie się substancja czynna. Jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny odpowiada ona za zwiększenie stężenia serotoniny w mózgu pacjenta. Dzięki temu dochodzi do łagodzenia różnych objawów depresji.

Mozarin - dawkowanie leku

Dawkowanie leku ustalane jest w sposób indywidualny i zależy od rodzaju schorzenia oraz predyspozycji pacjenta i skali objawów. Ważne jest, aby lek wprowadzać do terapii stopniowo, a następnie podtrzymywać przyjmowanie możliwie najniższej dawki wykazującej skuteczne działanie terapeutyczne. Standardowa dawka w leczeniu dużych epizodów depresji wynosi 10 mg na dzień. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić stosowanie dawki na poziomie 20 mg na dzień.

Pierwsze pozytywne efekty leczenia otrzymuje się po około 2-4 tygodniach, a leczenie lekiem Mozarin należy kontynuować przez minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji. W przypadku stosowania leku Mozarin na zaburzenia lękowe rekomenduje się dawkę 5 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, a następnie 10 mg raz na dobę w ramach podtrzymania leczenia. Maksymalna dawka dobowa to 20 mg, a efekty przy napadach lęku z agorafobią lub bez niej otrzymuje się po 3 miesiącach leczenia. Następnie lek przyjmuje się przez kilka miesięcy zgodnie z zaleceniami lekarza. Przy fobii społecznej i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych rekomenduje się dawkę początkową na poziomie 10 mg na dobę. Następnie wraz z postępem w leczeniu ustala się indywidualną dawkę, która wykazuje skuteczność terapeutyczną. Wynosi ona 5-20 mg na dobę.

W obu przypadkach leczenie ma charakter długoterminowy i o jego zakończeniu decyduje lekarz prowadzący. Niezależnie od rodzaju schorzenia większe środki ostrożności zachowuje się przy ustalaniu dawki leku dla pacjentów powyżej 65. roku życia. W ich przypadku zalecana dawka to 5 mg na dobę, a maksymalna dawka wynosi 10 mg na dobę.

Co zrobić w razie przedawkowania leku Mozarin?

Przy podejrzeniu przedawkowania należy bezzwłocznie zadzwonić pod numer 112 lub skontaktować się z ośrodkiem zatruć, informując o przyjętym leku i dawce. Możliwe objawy to zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, drgawki, tachykardia, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT), nudności, wymioty oraz hipokaliemia. Nie istnieje swoiste antidotum — postępowanie polega na leczeniu objawowym i podtrzymywaniu funkcji życiowych.

Czy można zażywać Mozarin w ciąży i w okresie karmienia piersią?

Leku Mozarin nie wolno stosować w okresie ciąży oraz u pacjentek z podejrzeniem ciąży. Zwiększone ryzyko występuje w ostatnim trymestrze ciąży. Wówczas lek może powodować poważne konsekwencje, w tym zwiększać ryzyko wystąpienia u dziecka ciężkiego zaburzenia w postaci przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN).

Leku nie powinno się stosować również w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to konieczne, to rekomenduje się zaprzestanie karmienia piersią ze względów bezpieczeństwa. Substancja czynna może przenikać do mleka matki i powodować działania niepożądane u karmionego dziecka.

Czy Mozarin można stosować u dzieci, seniorów oraz osób z chorobami wątroby lub nerek?

U dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia Mozarin zasadniczo nie jest zalecany w leczeniu depresji ze względu na brak wystarczających danych klinicznych. Wyjątkiem są zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) u pacjentów od 12. roku życia — w tym wskazaniu stosowanie jest możliwe, ale wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty.

U seniorów (od 65. roku życia) maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Ta granica wynika ze zwiększonego w tej grupie ryzyka hiponatremii oraz wydłużenia odstępu QT.

Przy niewydolności wątroby leczenie rozpoczyna się od 5 mg dziennie przez pierwsze dwa tygodnie, a dawka nie powinna przekraczać 10 mg na dobę. Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (GFR poniżej 20 ml/min) wymagają szczególnej ostrożności.

Kiedy nie należy stosować leku Mozarin? Przeciwskazania i środki ostrożności

Ze względu na skład i działanie leku Mozarin, występują określone przeciwwskazania do jego stosowania. Prepart nie powinien być przyjmowany przez pacjentów uczulonych na substancję czynną lub którykolwiek inny składnik leku, pacjentów niepełnoletnich oraz kobiety w ciąży i w okresie karmienia piersią. Inne przeciwwskazania do stosowania leku Mozarin to:

• wrodzone zaburzenia rytmu serca;
• występujące w przeszłości choroby serca;
• przyjmowanie leków przeciwko zaburzeniom rytmu serca lub wpływających na jego rytm;
• przyjmowanie leków klasyfikowanych jako inhibitory MAO, w tym takich jak: linezolid (antybiotyk), moklobemid (stosowany w leczeniu depresji), selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona).

Ponadto w określonych sytuacjach należy zachować szczególne środki ostrożności podczas terapii z preparatem Mozarin. Dotyczy to pacjentów, u których występują lub występowały takie stany jak:

• padaczka;
• cukrzyca;
• zaburzenia czynności wątroby;
• zaburzenia czynności nerek;
• choroba niedokrwienna serca;
• występowanie w przeszłości chorób serca;
• zawał serca;
• zmniejszone stężenie sodu we krwi;
• leczenie elektrowstrząsami;
• zwiększona skłonność do krwawień i pojawiania się siniaków;
• niedobór soli w organizmie;
• niskie tętno spoczynkowe;
• problemy z oczami (w tym różne rodzaje jaskry np.: wzrost ciśnienia wewnątrz gałki ocznej);
• szybkie i nieregularne bicie serca;
• zaburzenia krzepnięcia krwi;
• przyjmowanie innych środków farmakologicznych.

Decyzję o wdrożeniu leku Mozarin do terapii podejmuje lekarz prowadzący, który na pierwszym miejscu stawia zdrowie i bezpieczeństwo pacjenta. W trakcie leczenia pacjent powinien regularnie kontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Mozarin - występowanie działań niepożądanych

Jak każdy inny lek, tak i Mozarin może powodować działania niepożądane. Ich rodzaj oraz skala nasilenia zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu. Stosowanie leku Mozarin zgodnie z wytycznymi lekarza zmniejsza ryzyko występowania objawów niepożądanych. Przykładowe skutki uboczne to m.in.:

• nietypowe krwawienia (np. krwawienia z przewodu pokarmowego);
• trudności w oddawaniu moczu;
• zaburzenia wzwodu;
• zaburzenia seksualne (np. osłabienie popędu seksualnego);
• reakcje alergiczne (obrzęk skóry, warg, języka lub twarzy, wysypki);
• wysoka gorączka;
• zespół serotoninowy;
• nieregularne bicie serca (zaburzenia rytmu serca);
• ból głowy;
• pogorszone samopoczucie;
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych;
• zwiększona potliwość;
• zaburzenia snu;
• zawroty głowy;
• obniżenie ciśnienia tętniczego;
• nieregularna miesiączka;
• wahania ciepłoty ciała;
• obniżenie stężenia glukozy we krwi;
• wypadanie włosów;
• zaburzenia widzenia;
• wahania masy ciała;
• i inne.

Wszystkie odnotowane działania niepożądane zostały wymienione na ulotce dołączonej do opakowania przez producenta. Pacjent powinien się z nią zapoznać przed rozpoczęciem leczenia lekiem Mozarin. Niepokojące objawy należy zgłaszać lekarzowi.

Czy lek przeciwdepresyjny Mozarin wchodzi w interakcję z innymi lekami?

Lek Mozarin ma skłonność do wchodzenia w interakcję z innymi środkami farmakologicznymi. W związku z tym pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości lekach. Mozarin nie może być łączony z takimi preparatami jak: leki przeciwko zaburzeniom rytmu serca, leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, leki przeciwpsychotyczne, wybrane leki przeciwbakteryjne, niektóre leki przeciwhistaminowe. Ponadto szczególną ostrożność należy zachować przy takich preparatach jak:

• nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO);
• nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy (MAO-B);
• odwracalne inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-B);
• leki stosowane w leczeniu migreny;
• inne leki przeciwdepresyjne (w tym trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne);
• leki przeciwzakrzepowe;
• niesteroidowe leki przeciwzapalne;
• leki stosowane w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych;
• leki obniżające stężenie potasu;
• leki stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka;
• leki stosowane w celu zmniejszenia ryzyka udaru;
• ziele dziurawca;
• i inne.

Wykaz wszystkich tych substancji znajduje się na ulotce dołączonej do opakowania przez producenta.

Czy podczas leczenia Mozarinem można prowadzić samochód i pić alkohol?

Mozarin może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku terapii lub po zmianie dawki. Dopóki pacjent nie pozna własnej reakcji na lek, zaleca się ostrożność za kierownicą.

Alkohol w trakcie leczenia jest wyraźnie odradzany. Jego łączenie z escitalopramem nasila działanie na ośrodkowy układ nerwowy, może pogłębić objawy depresji i zwiększa ryzyko pojawienia się działań niepożądanych.

Przechowywanie

Lek Mozarin należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu oraz w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie można przyjmować go po upływie terminu ważności.

Mozarin 10 mg - jakie zamienniki?

Preparat Mozarin 10 mg ma swoje zamienniki. Leki te charakteryzują się taką samą substancją czynną, o takim samym stężeniu. Należą do nich: Depralin, Escipram, Elicea, Betesda i Aciprex. Decyzję o zastosowaniu każdego z nich podejmuje lekarz.

Kto produkuje Mozarin i w jakich opakowaniach jest dostępny?

Mozarin produkuje i jest za niego odpowiedzialny polska firma Adamed Pharma S.A. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch mocach — 10 mg i 20 mg — a apteki oferują go w opakowaniach po 28 lub 84 sztuki.

Gdzie znaleźć ulotkę leku Mozarin i co zawiera ulotka dla pacjenta?

Ulotka dla pacjenta dołączona jest do każdego opakowania leku Mozarin. Produkowany przez Adamed Pharma S.A. preparat dostępny jest w opakowaniach po 28 tabletek powlekanych i wydawany wyłącznie na receptę.

Dokument opisuje pełny profil preparatu: substancję czynną (escitalopram należący do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, czyli SSRI), wskazania do stosowania — depresja, zaburzenia lękowe, fobia społeczna, napady lęku panicznego i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne — a także dawkowanie, przeciwwskazania, możliwe działania niepożądane, interakcje i sposób przechowywania.

Dwa ostrzeżenia z ulotki, na które szczególnie warto zwrócić uwagę: escitalopram może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych, a spożywanie alkoholu w trakcie leczenia nie jest zalecane. Ważna informacja dotycząca skuteczności: pierwsze efekty terapeutyczne pojawiają się zwykle po 2–4 tygodniach regularnego przyjmowania leku.

FAQ