Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu obniżenia ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu. Lek wykorzystuje się również w leczeniu chorób nerek, aby opóźnić ich pogorszenie.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego); obniżenie ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu; obniżenie ryzyka wystąpienia choroby nerek lub opóźnienia jej pogorszenia (niezależnie od tego czy pacjent choruje na cukrzycę) |
| Postać | tabletki |
| Dawka | 2,5 mg, 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Ramiprilum (ramipryl) |
| Ulotka do pobrania | Ramicor - ulotka |
Lek Ramicor jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego). Jego przyjmowanie ma na celu również obniżenie ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu u pacjentów z grup ryzyka.
Preparat wykorzystuje się także w celu obniżenia ryzyka pojawienia się choroby nerek lub opóźnienia jej pogorszenia. Wskazanie to jest niezależne od tego, czy pacjent choruje na cukrzycę. Dodatkowo, lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu serca, gdy nie jest ono w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty organizmu.
Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie wskazania i przeciwwskazania. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Ponadto lek stosuje się w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca po zawale serca, w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego (u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową lub cukrzycą i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka) oraz w leczeniu chorób nerek, takich jak początkowe i jawne stadium nefropatii cukrzycowej oraz jawna nefropatia kłębuszkowa o innej etiologii.
Substancją czynną leku Ramicor jest ramipryl (Ramiprilum). Jest to związek należący do grupy leków nazywanych inhibitorami konwertazy angiotensyny (inhibitorami ACE).
Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na ramipryl lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Przeciwwskazaniem jest również stwierdzona nadwrażliwość na jakikolwiek inny lek z grupy inhibitorów ACE. Należy poinformować lekarza, jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja alergiczna określana jako obrzęk naczynioruchowy.
Pełny skład leku, w tym substancje pomocnicze, jest wymieniony w ulotce dołączonej do opakowania. W razie pytań należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran. Tabletki zawierają również barwniki: żelaza tlenek czerwony (E 172) w dawce 2,5 mg oraz żelaza tlenek żółty (E 172) w dawkach 5 mg i 10 mg.
Substancja czynna leku, ramipryl, po przekształceniu w organizmie do aktywnego metabolitu (ramiprylatu), hamuje działanie enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Mechanizm ten prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Zablokowanie enzymu ACE ma podwójny skutek. Po pierwsze, zmniejsza wytwarzanie angiotensyny II – substancji, która silnie zwęża naczynia krwionośne. Po drugie, hamuje rozkład bradykininy, czyli substancji, która z kolei odpowiada za rozszerzanie naczyń.
W rezultacie tych procesów dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Skutkuje to obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz ułatwieniem pracy serca, które może efektywniej pompować krew. W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat mechanizmu działania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leku Ramicor nie należy stosować w następujących sytuacjach:
W razie jakichkolwiek wątpliwości, przed zastosowaniem leku Ramicor należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy zaznaczyć, że w przypadku pacjentów poddawanych dializie lub innym typom filtracji krwi, stosowanie leku Ramicor może być nieodpowiednie w zależności od rodzaju używanego aparatu.
Przy stosowaniu leku Ramicor należy zachować szczególną ostrożność i poinformować lekarza o określonych schorzeniach oraz sytuacjach. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z chorobami serca, wątroby lub nerek. Istotne jest również zgłoszenie lekarzowi niedawnej utraty płynów lub elektrolitów, która mogła być spowodowana wymiotami, biegunką lub nasiloną potliwością.
Należy poinformować specjalistę o planowanym odczulaniu, w szczególności na jad owadów, a także przed każdym zabiegiem chirurgicznym lub stomatologicznym. W trakcie leczenia lekarz może zalecić regularne monitorowanie stężenia potasu i sodu we krwi, co jest szczególnie ważne u osób starszych i pacjentów z grup ryzyka.
Konieczne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ jednoczesne stosowanie niektórych z nich (np. racekadotrylu, inhibitorów mTOR, wildagliptyny) może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Należy również zgłosić występowanie chorób tkanki łącznej (kolagenoz). Podwójna blokada układu RAA (jednoczesne stosowanie z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) nie jest zalecana i zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.
Obrzęk naczynioruchowy wywołany inhibitorami ACE może wystąpić u każdego pacjenta, przy czym częściej dotyczy pacjentów rasy czarnej. U części pacjentów stosowanie leku powoduje suchy, uporczywy kaszel, który zazwyczaj ustępuje po odstawieniu preparatu — w takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem. Wszelkie wątpliwości należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta stwierdzono wysokie stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia) lub jeśli pacjent przyjmuje leki bądź cierpi na schorzenia mogące zmniejszać stężenie sodu we krwi. Lekarz może zlecić regularne badania kontrolne, zwłaszcza u osób starszych.
Dawkowanie leku Ramicor jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, który dostosowuje je do stanu klinicznego pacjenta i celu terapii. Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od mniejszych dawek, które w razie potrzeby mogą być stopniowo zwiększane przez specjalistę.
W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi zazwyczaj 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę, a dawka maksymalna to 10 mg raz na dobę. W zmniejszeniu chorobowości i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z jawną chorobą układu sercowo-naczyniowego o etiologii miażdżycowej (choroba niedokrwienna serca, udar lub choroba naczyń obwodowych w wywiadzie) lub z cukrzycą i przynajmniej jednym sercowo-naczyniowym czynnikiem ryzyka terapia rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz na dobę, a docelowa, zwykle stosowana dawka, wynosi 10 mg raz na dobę.
U pacjentów z chorobami nerek leczenie rozpoczyna się od dawki 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę, a dawka zwykle stosowana to 5 mg lub 10 mg raz na dobę. W przypadku niewydolności serca dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę, przy czym dawka maksymalna wynosi 10 mg na dobę i zaleca się jej podawanie w dwóch dawkach podzielonych. U pacjentów po ostrym zawale serca leczenie rozpoczyna się od dawki 1,25 mg do 2,5 mg dwa razy na dobę, a zwykle stosowana dawka docelowa wynosi 10 mg na dobę podawane w dwóch dawkach podzielonych.
U pacjentów w podeszłym wieku lekarz zazwyczaj stosuje niższą dawkę początkową (1,25 mg) i wolniej ją dostosowuje. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat dawkowania należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku jednoczesnego stosowania diuretyków (leków moczopędnych), lekarz może odstawić lub zmniejszyć ich dawkę przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ramicor.
Tabletkę Ramicor należy połknąć, popijając wodą lub innym płynem. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Nie należy tabletek żuć ani kruszyć. Lek przyjmuje się doustnie, codziennie o tej samej porze dnia. Można go przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia — posiłek nie wpływa na wchłanianie ani skuteczność leku.
Szczegółowy schemat dawkowania, w tym dawkę i częstość przyjmowania, ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg (w zależności od wskazania może być podawana w jednej lub dwóch dawkach podzielonych). Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Ważne jest, aby zabrać ze sobą opakowanie leku, co ułatwi personelowi medycznemu identyfikację substancji i podjęcie odpowiednich działań.
Objawy przedawkowania mogą być poważne i obejmują nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, które może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, a nawet wstrząsu. Inne możliwe symptomy to spowolnienie akcji serca (bradykardia), zaburzenia elektrolitowe oraz ostra niewydolność nerek. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zasięgnąć porady lekarza.
W przypadku przedawkowania nie należy samodzielnie prowadzić pojazdu. Należy poprosić kogoś o zawiezienie do szpitala lub wezwać karetkę.
W razie pominięcia dawki leku Ramicor należy przyjąć kolejną dawkę o stałej, zaplanowanej porze. Nie należy modyfikować ustalonego przez lekarza schematu leczenia na własną rękę.
Kategorycznie nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Takie postępowanie nie jest właściwym sposobem na wyrównanie pominiętej dawki i może prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Podczas stosowania leku Ramicor mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości.
Do częstych działań niepożądanych (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów) zalicza się: ból głowy, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, omdlenia i hipotonia (nieprawidłowo niskie ciśnienie tętnicze). Często może pojawić się suchy, męczący kaszel, zapalenie zatok lub oskrzeli, duszność, a także bóle brzucha, biegunka, niestrawność, nudności lub wymioty. Do innych częstych objawów należą wysypki skórne, ból w klatce piersiowej oraz skurcze lub bóle mięśni. W badaniach laboratoryjnych może być stwierdzone wyższe niż zwykle stężenie potasu we krwi.
Do niezbyt częstych działań niepożądanych (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów) należą: utrata lub zaburzenia smaku, zaburzenia snu, depresja i lęk, obrzęk jelit (obrzęk naczynioruchowy jelit), obrzęki rąk i nóg, zaburzenia rytmu serca, uderzenia gorąca, niewyraźne widzenie, bóle stawów, gorączka, impotencja, zmniejszenie popędu płciowego u mężczyzn i kobiet oraz zmniejszenie libido, a także odchylenia w wynikach badań wskazujące na zaburzenia czynności wątroby, trzustki lub nerek.
Do rzadkich działań niepożądanych (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów) należą: ciężkie łuszczenie się skóry, swędząca grudkowa wysypka, choroby paznokci, zaburzenia słuchu i dzwonienie w uszach, a także zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, białych krwinek lub płytek krwi.
Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości odnotowano poważne reakcje wymagające natychmiastowej pomocy medycznej: ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja i reakcje anafilaktoidalne), ostrą niewydolność wątroby i zapalenie wątroby, a także ciężkie reakcje skórne (martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy).
W przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, ust, języka lub gardła, trudności z oddychaniem lub połykaniem (objawy obrzęku naczynioruchowego) należy natychmiast wezwać pogotowie lub udać się na izbę przyjęć — stan ten może zagrażać życiu. Pełna lista działań niepożądanych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów, które mogą wskazywać na poważne schorzenia, takie jak: zapalenie trzustki (silny ból brzucha promieniujący do pleców), choroby wątroby (gorączka, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, ból brzucha, utrata apetytu) lub choroby krwi i szpiku kostnego (częste infekcje, gorączka, bladość skóry, łatwe powstawanie siniaków, krwawienie z dziąseł).
Inne niezbyt częste działania niepożądane to: świąd i zaburzenia czucia (parestezje), nerwowość lub niepokój, uczucie zatkania nosa, pogorszenie astmy, zgaga, zaparcia, suchość w ustach, zwiększona ilość oddawanego moczu, obfite poty, utrata apetytu (jadłowstręt) oraz zwiększona liczba eozynofili w badaniach krwi.
Inne rzadkie działania niepożądane to: uczucie roztrzęsienia i zagubienia, czerwony i obrzęknięty język, wysypka lub siniaczenie, plamy na skórze i zimne kończyny, zaczerwienienie, świąd lub łzawienie oczu oraz osłabienie.
Do bardzo rzadkich działań niepożądanych (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów) należy nadwrażliwość na światło słoneczne.
Inne działania niepożądane o nieznanej częstości to: stężony mocz, uczucie splątania i napady drgawkowe (mogą być wynikiem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego), trudności w koncentracji, obrzęk ust, spadek stężenia sodu we krwi, objaw Raynauda, powiększenie piersi u mężczyzn, spowolnione reakcje, uczucie pieczenia, zaburzenia węchu, wypadanie włosów, niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, aftowe zapalenie jamy ustnej i pęcherzyca.
Należy przerwać stosowanie leku Ramicor i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia ciężkich zmian skórnych, takich jak wysypka, owrzodzenia w jamie ustnej, pęcherze lub odwarstwienie skóry. Pilnej konsultacji wymagają również: przyspieszona lub nierówna praca serca (kołatania), ból lub ucisk w klatce piersiowej (mogące sygnalizować zawał lub udar) oraz duszność lub kaszel, które mogą wskazywać na choroby płuc.
Hipotonia (nieprawidłowo niskie ciśnienie tętnicze) i związane z nią omdlenia mogą występować zwłaszcza po szybkiej zmianie pozycji z leżącej na siedzącą lub stojącą. Z nieznaną częstością odnotowano również zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), zapalenie wątroby (cholestatyczne lub cytolityczne) oraz niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego (w tym udar niedokrwienny).
Lek Ramicor może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym o:
Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie przyjmowane leki, suplementy i preparaty ziołowe, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Lek Ramicor można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia — posiłek nie wpływa na wchłanianie ani skuteczność preparatu. Tabletkę należy jednak zawsze przyjmować o tej samej porze dnia, popijając wodą lub innym płynem.
Picie alkoholu podczas stosowania leku Ramicor może nasilać jego działanie obniżające ciśnienie, co może wywoływać zawroty głowy. W razie wątpliwości dotyczących dozwolonej ilości alkoholu należy porozmawiać z lekarzem. Alkohol może nasilać działanie leku obniżające ciśnienie tętnicze, co zwiększa ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia oraz związanych z tym zawrotów głowy lub omdleń. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Nie zaleca się stosowania leku Ramicor w pierwszym trymestrze ciąży, a od drugiego trymestru jest ono przeciwwskazane. Leku nie należy również przyjmować w okresie karmienia piersią.
Stosowanie preparatu w pierwszych 12 tygodniach ciąży nie jest rekomendowane. Jeżeli pacjentka jest po 13. tygodniu ciąży, przyjmowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane, gdyż może on wywierać szkodliwy wpływ na dziecko. W przypadku rozpoznania ciąży w trakcie terapii stosowanie leku należy natychmiast przerwać i skonsultować się z lekarzem w celu zmiany leczenia.
Kobiety karmiące piersią nie powinny przyjmować leku Ramicor. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o ciąży, jej planowaniu lub o karmieniu piersią. Wszelkie wątpliwości należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Ramicor może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, ponieważ u niektórych pacjentów może wywoływać zawroty głowy.
Zawroty głowy mogą pojawić się zwłaszcza na początku leczenia lub w okresie zwiększania dawki. Wystąpienie takiego objawu może obniżać koncentrację i sprawność psychofizyczną, co stwarza zagrożenie podczas wykonywania precyzyjnych czynności.
Jeżeli w trakcie stosowania leku wystąpią zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów, używać żadnych narzędzi ani obsługiwać maszyn. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wpływu leku na codzienne funkcjonowanie zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Ramicor należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec jego przypadkowemu spożyciu.
Produkt leczniczy nie wymaga żadnych specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania, takich jak określona temperatura czy ochrona przed światłem. Należy go trzymać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed czynnikami zewnętrznymi.
Nie wolno stosować tego leku po upływie terminu ważności, który jest zamieszczony na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień miesiąca podanego na opakowaniu. Okres ważności leku wynosi 30 miesięcy. Stosowanie leku po terminie może być niebezpieczne dla zdrowia. W razie wątpliwości co do dalszego stosowania leku należy skonsultować się z farmaceutą.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Aby chronić środowisko, należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.
Lek Ramicor dostępny jest w trzech mocach w postaci tabletek podłużnych, które można podzielić na równe dawki:
Informacje o liczbie tabletek w opakowaniu i rodzaju opakowania znajdują się na zewnętrznym opakowaniu i w ulotce dołączonej do leku.
Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek.
W udostępnionych materiałach informacyjnych (ulotce/ChPL) nie ma informacji na temat zamienników leku Ramicor. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu innego preparatu zawierającego tę samą substancję czynną, w tej samej dawce i postaci, może podjąć wyłącznie lekarz lub farmaceuta. Samodzielna zmiana leku na inny, nawet o podobnym działaniu, jest niewskazana. W celu uzyskania informacji o dostępnych zamiennikach należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Ramicor, tabl., 10 mg | 28 szt. | 16,10 zł | ryczałt |
| Ramicor, tabl. powl., 2.5 mg | 28 szt. | 5,02 zł | ryczałt |
| Ramicor, tabl. powl., 5 mg | 28 szt. | 8,83 zł | ryczałt |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.