Escitalopram Aurovitas

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	depresja, zaburzenia lękowe, fobia społeczna
Postać	tabletki powlekane
Dawka	10 mg, 15 mg, 20 mg
Substancja czynna	escitalopram

Escitalopram Aurovitas – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Escitalopram Aurovitas to inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny. Ma postać tabletek powlekanych i zawiera substancję czynną escitalopram. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat Escitalopram Aurovitas dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Substancja czynna escitalopram to lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, który po dostaniu się do organizmu zwiększa stężenie serotoniny w mózgu. Prowadzi to do poprawy nastroju oraz zmniejszenia odczuwanego lęku czy objawów napadów paniki. 

Preparat Escitalopram Aurovitas przeznaczony jest dla osób dorosłych i nie zaleca się jego stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Escitalopram Aurovitas to:

• leczenie depresji (dużych napadów depresyjnych);
• leczenie zaburzeń lękowych z agorafobią lub bez niej;
• leczenie fobii społecznej;
• leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego;
• leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego.

Ile kosztuje Escitalopram Aurovitas?

Obecnie lek Escitalopram Aurovitas dostępny jest w trzech wariantach opakowania, które różnią się stężeniem substancji czynnej w pojedynczej tabletce. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Escitalopram Aurovitas (tabletki powlekane, 10 mg, 28 tabletek powlekanych) - 21,00 PLN;
• Escitalopram Aurovitas (tabletki powlekane, 15 mg, 28 tabletek powlekanych) - 35,50 PLN;
• Escitalopram Aurovitas (tabletki powlekane, 20 mg, 28 tabletek powlekanych) - 37,00 PLN.

Czy lek Escitalopram Aurovitas jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Escitalopram Aurovitas nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że ten musi pokryć całkowity koszt jego zakupu w aptece.

Escitalopram Aurovitas – czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są zamienniki leku Escitalopram Aurovitas, które zawierają escitalopram w tej samej postaci tabletek powlekanych. To takie leki jak: Aciprex, Depralin, Elicea, Escipram, Escitalopram Actavis, Escitalopram Bluefish, Escitalopram Genoptim, Escitil, Lexapro, Mozarin, Nexpram, Oroes, Pralex, Pramatis, Symescital. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę. 

Escitalopram Aurovitas – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Escitalopram Aurovitas ustalane jest indywidualnie przez lekarza. W przypadku wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości lub po przełamaniu na dwie części. Należy połykać je, popijając wodą. Tabletek nie wolno rozgryzać, ponieważ są gorzkie w smaku. Preparat można stosować podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Poniżej standardowe dawkowanie u osób dorosłych w zależności od wskazania medycznego.

Leczenie depresji:

• zazwyczaj dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę;
• dawka może być zwiększona przez lekarza maksymalnie do 20 mg escytalopramu na dobę.

Leczenie fobii społecznej:

• dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę;
• dawka może być zmieniona przez lekarza na 5 mg lub 20 mg na dobę w zależności od reakcji pacjenta na lek.

Leczenie zaburzeń lękowych z napadami lęku:

• dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę w pierwszym tygodniu leczenia;
• w drugim tygodniu następuje zwiększenie dawki do 10 mg na dobę;
• maksymalna dawka dobowa to 20 mg raz na dobę.

Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i zaburzeń lękowych uogólnionych:

• zalecana dawka leku wynosi 10 mg raz na dobę;
• dawka może być zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę.

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) zazwyczaj rozpoczyna się leczenie od dawki 5 mg i maksymalna zalecana dawka to 10 mg. Szczególnej ostrożności wymagają również pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, zaburzeniami czynności wątroby oraz wolno metabolizujący leki z udziałem izoenzymu CYP2C19.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Escitalopram Aurovitas. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej, w tym: zawroty głowy, drżenia, drgawki, pobudzenie, śpiączkę, nudności, zaburzenia rytmu serca, wymioty, obniżenie ciśnienia krwi, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i inne. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Escitalopram Aurovitas – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie zaleca się podawania leku Escitalopram Aurovitas u kobiet w ciąży, podejrzewających ciążę lub starających się o dziecko. Największe ryzyko występuje w ostatnim trymestrze ciąży. U noworodka mogą wystąpić poważne działania niepożądane, w tym: trudności w oddychaniu, sina skóra, wahania ciepłoty ciała, drgawki, trudności w ssaniu, małe stężenie glukozy we krwi, wymioty, sztywność lub wiotkość mięśni, wzmożona pobudliwość ruchowa, drżączka, drżenia, drażliwość, ciągły płacz, letarg, senność czy trudności z zasypianiem.

Odnotowywano również zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka z przyspieszonym oddechem i sinicą. Do  tego u kobiet obserwowano poważny krwotok niedługo po urodzeniu dziecka. Lekarz może zdecydować się na wdrożenie leku Escitalopram Aurovitas u kobiety w ciąży, jednak korzyści z tym związane muszą znacznie przewyższać ewentualne ryzyko. 

Substancja czynna escitalorapm może przenikać do mleka matki, dlatego leku tego nie podaje się u kobiet w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to konieczne ze względów medycznych, należy przerwać karmienie piersią ze względów bezpieczeństwa. Może to powodować działania niepożądane ze strony dziecka.

Escitalopram Aurovitas – działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących lek Escitalopram Aurovitas mogą występować działania niepożądane, przy czym nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta.

W przypadku ciężkich lub uciążliwych objawów trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem i należą do nich:

• nietypowe krwawienia, np. krwawienia z przewodu pokarmowego;
• ciężka reakcja alergiczna z objawami: obrzęk skóry, języka, warg, krtani lub twarzy, trudności w oddychaniu, trudności w połykaniu, pokrzywka;
• zespół serotoninowy z objawami: splątanie, pobudzenie, wysoka gorączka, drżenia i gwałtowne skurcze mięśni;
• obrzęk naczynioruchowy z nagłym obrzękiem skóry lub błon śluzowych;
• myśli i zachowania samobójcze;
• szybka, nieregularna praca serca i omdlenia wskazujące na zagrażający życiu stan torsade de pointes;
• napady drgawkowe;
• trudności z oddawaniem moczu;
• objawy zaburzenia czynności wątroby lub zapalenia wątroby, w tym żółte zabarwienie skóry i białkówek oczu.

Ponadto w trakcie terapii odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• bóle głowy;
• nudności;
• bóle mięśni i stawów;
• nasilone pocenie się;
• zwiększenie masy ciała;
• gorączka;
• uczucie zmęczenia;
• zaburzenia seksualne, np. zaburzenia wzwodu, opóźnienie wytrysku, osłabienie popędu płciowego, trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet;
• suchość w jamie ustnej;
• wymioty;
• biegunka;
• zaparcia;
• zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia;
• zapalenie zatok z niedrożnością nosa lub katarem;
• trudności w zasypianiu;
• niepokój psychoruchowy;
• nieprawidłowe sny;
• lęk;
• zawroty głowy;
• senność;
• uczucie kłucia w obrębie skóry;
• drżenia;
• ziewanie;
• krwawienie z nosa;
• zmniejszenie masy ciała;
• obrzęki kończyn górnych lub dolnych;
• szybkie bicia serca;
• obfite krwawienia miesiączkowe;
• nieregularne miesiączki;
• wypadanie włosów;
• zaburzenia widzenia;
• rozszerzenie źrenic;
• dzwonienie w uszach;
• zaburzenia smaku;
• zaburzenia snu;
• stany splątania;
• nerwowość;
• pobudzenie;
• zgrzytanie zębami;
• wysypka, pokrzywka, świąd;
• wolne bicie serca;
• agresja;
• omamy;
• depersonalizacja;
• zaburzenia ruchowe;
• bolesny wzwód prącia (priapizm);
• zmniejszenie stężenia sodu we krwi;
• niedociśnienie ortostatyczne;
• obfite krwawienie z pochwy wkrótce po porodzie;
• wybroczyny na skórze;
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi;
• mlekotok u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią;
• zmiana rytmu serca;
• zwiększone ryzyko złamań kości;
• utrata apetytu;
• i inne.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Escitalopram Aurovitas?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Escitalopram Aurovitas należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

• uczulenie na escitalopram lub jakikolwiek inny składnik leku;
• wrodzony nieprawidłowy rytm serca;
• odnotowany w przeszłości nieprawidłowy rytm serca widoczny w EKG;
• jednoczesne stosowanie takich leków jak: inhibitory MAO (np. seleglina, linezolid, moklobemid), leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, leki mogące wpływać na rytm serca.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, należy natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego. Wszystko po to, aby zadbać o bezpieczeństwo prowadzonej terapii i ograniczyć ryzyko występowania poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Escitalopram Aurovitas?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Escitalopram Aurovitas. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie stany lub choroby jak:

• padaczka lub wystąpienie napadów padaczkowych po raz pierwszy w trakcie stosowania leku Escitalopram Aurovitas;
• cukrzyca;
• zaburzenia czynności nerek;
• zaburzenia czynności wątroby;
• problemy z sercem obecnie lub w przeszłości;
• przebyty niedawno zawał mięśnia sercowego;
• choroba niedokrwienna serca;
• zmniejszone stężenie sodu we krwi;
• wolna spoczynkowa częstość pracy serca;
• możliwe niedobory elektrolitów na skutek przedłużającej się ciężkiej biegunki, wymiotów lub stosowania diuretyków;
• szybkie lub nieregularne bicie serca;
• zasłabnięcie, zapaść lub zawroty głowy podczas wstawania;
• zwiększona skłonność do krwawień i łatwego siniaczenia;
• ciąża;
• prowadzone lub planowane leczenie elektrowstrząsami;
• problemy oczne, np. niektóre rodzaje jaskry obecnie lub w przeszłości;
• jednoczesne stosowanie leków zawierających buprenorfinę.

Ponadto w trakcie terapii mogą wystąpić stany wymagające kontaktu z lekarzem, w tym:

• objawy zaburzeń seksualnych utrzymujące się nawet po zakończeniu leczenia;
• faza maniakalna u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym;
• myśli samobójcze oraz pogłębianie się depresji lub zaburzenia lękowego.

Wszelkie wątpliwości w zakresie leczenia należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. Wszystko po to, aby zwiększyć skuteczność terapii i ograniczyć ewentualne skutki uboczne.

Z czym nie łączyć Escitalopram Aurovitas?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości, ponieważ preparat Escitalopram Aurovitas może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne przyjmowanie wybranych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz innych leków z poniższej listy:

• linezolid (antybiotyk);
• moklobemid (stosowany w leczeniu depresji);
• selegilina (stosowana w leceniu choroby Parkinsona);
• leki przeciwarytmiczne klasy IA;
• leki przeciwarytmiczne klasy III;
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne;
• leki przeciwpsychotyczne, np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol;
• leki przeciwmalaryczne, zwłaszcza halofantryna;
• wybrane leki przeciwhistaminowe, np. hydroksyzyna, astemizol, mizolastyna;
• wybrane leki przeciwbakteryjne, np. erytromycyna IV, moksyfloksacyna, sparfloksacyna, pentamidyna.

Ponadto przeciwwskazane jest stosowania jakichkolwiek leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub mogących wpływać na serce, np. leków przeciwarytmicznych klasy IA i III, wybranych leków przeciwpsychotycznych (pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowych 

Ponadto szczególnej uwagi wymagają także takie środki farmakologiczne jak:

• nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO), np. iproniazyd, fenelzyna, nialamid, izokarboksazyd, tranylcypromina;
• tramadol i podobne leki (opioidy stosowane w silnych bólach);
• neuroleptyki (stosowane w leczeniu schizofrenii);
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne;
• sumatryptan i podobne leki (stosowane w leczeniu migreny);
• cymetydyna, lanzoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka):
• preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego;
• kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne;
• leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna, dipyrydamol, fenprokumon;
• leki przeciwpsychotyczne, np. haloperydol, tiorydazyna, rysperydon;
• leki stosowane w chorobach układu krążenia, np. metoprolol, flekainid, propafenon;
• dezypramina, klomipramina, nortryptylina, imipramina (leki przeciwdepresyjne);
• lit (stosowany w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego);
• tryptofan;
• flukonazol (lek przeciwgrzybiczy);
• bupropion (stosowany w leczeniu depresji);
• melfochina (lek przeciwmalaryczny);
• buprenofrina.

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnego leku z preparatem Escitalopram Aurovitas decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Escitalopram Aurovitas – skład leku

Podstawowy składnik leku Escitalopram Aurovitas to substancja czynna escitalopram w postaci szczawianu. Pozostałe składniki pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, kroskarmeloza sodowa, butylohydroksyanizol E320, butylohydroksytoluen E321, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka
koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, talk, tytanu dwutlenek E171, hypromeloza, makrogol 400.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)