Clexane forte to lek zawierający substancję czynną enoksaparynę sodową.

Stosuje się go w leczeniu już istniejących zakrzepów oraz w zapobieganiu ich powstawaniu w różnych sytuacjach, m.in. po zabiegach chirurgicznych, w przebiegu chorób serca czy u pacjentów z chorobą nowotworową.

Dostępność na receptę
Wskazania leczenie zakrzepów już występujących we krwi pacjenta; zapobieganie tworzenia się zakrzepów we krwi pacjenta w następujących przypadkach: przed oraz po zabiegu chirurgicznym, w przebiegu krótkotrwałej choroby z ograniczoną mobilnością, u pacjentów z chorobą nowotworową w celu dalszego zapobiegania; zapobieganie tworzeniu się zakrzepów w niestabilnej dławicy piersiowej lub po przebytym zawale serca
Postać Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach
Dawka 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml, 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml
Substancja czynna Enoksaparyna sodowa
Ulotka do pobrania Clexane forte - ulotka

Czym jest lek Clexane forte i w jakim celu się go stosuje?

Clexane forte to lek stosowany w leczeniu zakrzepów już występujących we krwi pacjenta, a także w celu zapobiegania ich powstawaniu. Jego działanie polega na hamowaniu procesów krzepnięcia krwi.

Lek jest stosowany profilaktycznie w różnych sytuacjach klinicznych, w których ryzyko powstania zakrzepów jest podwyższone. Należą do nich okresy przed i po zabiegach chirurgicznych. Wskazaniem do stosowania jest również przebieg krótkotrwałej choroby, która wiąże się ze znacznym ograniczeniem mobilności pacjenta.

Clexane forte wykorzystuje się ponadto u pacjentów z chorobą nowotworową w celu dalszego zapobiegania tworzeniu się zakrzepów, w zapobieganiu tworzeniu się zakrzepów w niestabilnej dławicy piersiowej oraz w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) oraz w zapobieganiu powstawaniu skrzepów w rurkach dializatora u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

Ostateczną decyzję o konieczności i sposobie leczenia podejmuje lekarz na podstawie stanu zdrowia pacjenta. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.

Jaki jest skład i substancja czynna leku Clexane forte?

Substancją czynną leku Clexane forte jest enoksaparyna sodowa. Należy ona do grupy leków nazywanych heparynami drobnocząsteczkowymi (HDCz), które wpływają na proces krzepnięcia krwi.

Znajomość pełnego składu preparatu jest kluczowa, ponieważ nie należy go stosować w przypadku uczulenia na enoksaparynę sodową, heparynę, inne heparyny drobnocząsteczkowe (nadroparynę, tinzaparynę, dalteparynę) lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie zapoznać się z jego składem opisanym w ulotce. W razie jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących składników preparatu należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Jak działa Clexane forte i jaki jest jego mechanizm działania?

Enoksaparyna sodowa jest heparyną drobnocząsteczkową (HDCz). Jej mechanizm działania polega na rozdzieleniu aktywności przeciwzakrzepowej i przeciwkrzepliwej standardowej heparyny. Wykazuje dużą aktywność przeciw czynnikowi krzepnięcia Xa (anty-Xa) i małą aktywność przeciw czynnikowi IIa (anty-IIa, działanie przeciwtrombinowe). Działania te zachodzą przy udziale antytrombiny III (ATIII), co prowadzi do hamowania procesu krzepnięcia krwi.

Enoksaparyna wpływa również na inne czynniki krzepnięcia (np. czynnik VIIa) oraz na uwalnianie inhibitorów krzepnięcia, co przyczynia się do jej ogólnego działania przeciwzakrzepowego. W przypadku konieczności odwrócenia działania leku efekt enoksaparyny może być w znacznej mierze zneutralizowany przez powolne dożylne wstrzyknięcie siarczanu protaminy.

Jakie są szczegółowe wskazania do stosowania Clexane forte?

Szczegółowe wskazania do stosowania leku Clexane forte obejmują:

  • Leczenie ZŻG i ZP: leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, z wyłączeniem zatorowości płucnej wymagającej leczenia trombolitycznego lub zabiegu operacyjnego.
  • Przedłużone leczenie ZŻG i ZP: zapobieganie nawrotom u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową.
  • Profilaktyka pooperacyjna: zapobieganie zakrzepom przed i po zabiegach chirurgicznych (w tym ortopedycznych i onkologicznych) u pacjentów z umiarkowanym i wysokim ryzykiem.
  • Profilaktyka u pacjentów internistycznych: zapobieganie zakrzepom u pacjentów z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością (np. ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia).
  • Dalsze zapobieganie u pacjentów onkologicznych: przedłużona profilaktyka nawrotów zakrzepicy u osób z chorobą nowotworową.
  • Niestabilna dławica piersiowa i zawał serca NSTEMI: zapobieganie tworzeniu się zakrzepów, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.
  • Zawał serca STEMI: leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, w tym u pacjentów leczonych zachowawczo i poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI).
  • Hemodializa: zapobieganie tworzeniu się skrzepów w rurkach dializatora u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

Ostateczną decyzję o konieczności zastosowania leku w konkretnym przypadku zawsze podejmuje lekarz.

Jak prawidłowo stosować i dawkować Clexane forte?

Prawidłowe dawkowanie leku Clexane forte jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, który bierze pod uwagę wskazanie, masę ciała oraz stan pacjenta, w tym w szczególności czynność nerek. Należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarskich dotyczących dawki i częstotliwości podawania leku.

Przykładowe schematy dawkowania różnią się w zależności od celu terapii:

  • Leczenie zakrzepów (ZŻG/ZP): 150 j.m. (1,5 mg)/kg masy ciała raz dziennie lub 100 j.m. (1 mg)/kg masy ciała dwa razy na dobę.
  • Zapobieganie zakrzepom (zabiegi chirurgiczne): 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) raz dziennie.
  • Niestabilna dławica piersiowa i zawał serca NSTEMI: 100 j.m. (1 mg)/kg masy ciała co 12 godzin.
  • Zawał serca STEMI: początkowy bolus dożylny 3000 j.m. (30 mg) plus dawka podskórna 100 j.m. (1 mg)/kg masy ciała, a następnie 100 j.m. (1 mg)/kg masy ciała co 12 godzin.

U pacjentów w wieku 75 lat i starszych leczonych z powodu zawału serca STEMI nie stosuje się początkowego bolusa dożylnego. Dawka podskórna jest w tej grupie zmniejszona do 75 j.m. (0,75 mg)/kg masy ciała co 12 godzin, z maksymalną ilością 7500 j.m. w przypadku pierwszych dwóch dawek.

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Clexane forte nie były oceniane u dzieci i młodzieży.

W profilaktyce okołooperacyjnej pierwsze wstrzyknięcie wykonuje się zazwyczaj 2 lub 12 godzin przed zabiegiem. U pacjentów ze zawałem serca STEMI poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), lekarz może zadecydować o podaniu dodatkowej dawki dożylnej bezpośrednio przed zabiegiem. U pacjentów dializowanych w celu zapobiegania skrzepom w rurkach dializatora stosuje się dawkę 100 j.m. (1 mg)/kg mc. podawaną do linii tętniczej na początku 4-godzinnej sesji; w razie potrzeby lekarz może podać dawkę dodatkową.

Jak samodzielnie podać zastrzyk Clexane forte?

Lek Clexane forte podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, zazwyczaj w fałd skórny na brzuchu, co najmniej 5 cm od pępka. Przed każdym wstrzyknięciem należy zmienić miejsce podania (naprzemiennie lewa i prawa strona brzucha), aby unikać podrażnienia skóry.

Przed wstrzyknięciem należy umyć ręce i oczyścić skórę w miejscu podania. Igłę należy wprowadzić pionowo (pod kątem 90°) na całą jej długość w uniesiony fałd skóry. Następnie wstrzyknąć całą zawartość strzykawki. Po wstrzyknięciu nie należy pocierać miejsca podania. Zużytą strzykawkę należy wyrzucić do specjalnego pojemnika na ostre odpadki medyczne.

Ważne: nie należy usuwać pęcherzyka powietrza ze strzykawki przed wstrzyknięciem.

Wszelkie wątpliwości dotyczące techniki wykonywania zastrzyków należy skonsultować z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem samodzielnego stosowania.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Clexane forte?

W przypadku pominięcia dawki leku Clexane forte należy przyjąć ją możliwie jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Jest to ważne dla zachowania ciągłości i skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego.

Należy bezwzględnie pamiętać, aby nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Podanie podwójnej ilości leku w krótkim odstępie czasu nie wyrównuje pominięcia, a może prowadzić do przyjęcia zbyt dużej dawki substancji czynnej.

Aby zminimalizować ryzyko pominięcia dawki, pomocne może być prowadzenie dzienniczka iniekcji. Regularne zapisywanie daty i godziny podania leku pomaga w upewnieniu się, czy terapia przebiega zgodnie z planem. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie są objawy i skutki przedawkowania leku Clexane forte?

Przypadkowe przedawkowanie leku Clexane forte może prowadzić do powikłań krwotocznych. Jeżeli pacjent podejrzewa, że zastosował zbyt dużą dawkę, powinien niezwłocznie powiadomić lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę – nawet jeśli nie występują żadne niepokojące objawy.

W warunkach szpitalnych działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny może być w większości zneutralizowane przez powolne wstrzyknięcie dożylne siarczanu protaminy.

Należy również poinformować personel medyczny w przypadku podejrzenia zastosowania zbyt małej dawki. W razie przypadkowego wstrzyknięcia lub połknięcia leku przez dziecko, należy niezwłocznie zgłosić się do szpitalnego oddziału ratunkowego.

Kiedy nie należy stosować leku Clexane forte?

Leku Clexane forte nie należy stosować, jeśli u pacjenta:

  • Uczulenie: pacjent ma uczulenie na enoksaparynę sodową, heparynę, inne heparyny drobnocząsteczkowe (np. nadroparynę, tinzaparynę, dalteparynę) lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
  • HIT w wywiadzie: stwierdzono immunologiczną małopłytkowość poheparynową (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni lub obecność przeciwciał krążących.
  • Aktywne krwawienie: u pacjenta występuje aktywne, klinicznie istotne krwawienie.
  • Wysokie ryzyko krwawienia: pacjent ma stan medyczny związany z wysokim ryzykiem krwawienia, w tym niedawno przebyty udar krwotoczny, wrzody żołądka lub jelit, nowotwór złośliwy z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawna operacja mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, rozpoznanie lub podejrzenie żylaków przełyku, nieprawidłowości anatomiczne w układzie tętniczo-żylnym lub tętniaki naczyniowe.
  • Planowane nakłucie lub znieczulenie: pacjent stosuje Clexane forte w leczeniu zakrzepów i w ciągu 24 godzin planowane jest nakłucie lędźwiowe lub zabieg w znieczuleniu podpajęczynówkowym albo zewnątrzoponowym.

W razie wątpliwości przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić je z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie ostrzeżenia i środki ostrożności należy zachować podczas terapii?

Podczas terapii lekiem Clexane forte należy zachować szczególne środki ostrożności, ponieważ w określonych sytuacjach i u niektórych pacjentów wzrasta ryzyko wystąpienia powikłań, głównie krwawień. Preparatu tego nie wolno zamieniać z innymi heparynami drobnocząsteczkowymi (HDCz), gdyż różnią się one aktywnością oraz instrukcją stosowania.

Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z wszczepioną zastawką serca, zapaleniem wsierdzia, wrzodami żołądka w wywiadzie, a także u osób po niedawno przebytym udarze mózgu, z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą z retinopatią lub po niedawnym zabiegu chirurgicznym w obrębie oka lub mózgu. Zwiększone ryzyko dotyczy także pacjentów z chorobami nerek lub wątroby, niedowagą lub nadwagą, a także z podwyższonym stężeniem potasu we krwi.

U pacjentów poddawanych znieczuleniu podpajęczynówkowemu, zewnątrzoponowemu lub nakłuciu lędźwiowemu istnieje ryzyko powstania krwiaka okołordzeniowego, mogącego prowadzić do długotrwałego lub trwałego paraliżu.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których kiedykolwiek w przeszłości stwierdzono reakcję na heparynę przebiegającą ze spadkiem liczby płytek krwi (małopłytkowość poheparynowa, HIT). Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w jego trakcie mogą być wykonywane badania krwi w celu kontroli liczby płytek krwi i stężenia potasu.

Zgłaszano przypadki martwicy skóry i zapalenia naczyń krwionośnych skóry w miejscu wstrzyknięcia; w razie ich wystąpienia leczenie należy przerwać. W przypadku pojawienia się czerwonej, łuskowatej, rozległej wysypki z pęcherzami i gorączką (ostra uogólniona osutka krostkowa) należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Wszelkie wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Nie wolno samodzielnie przerywać leczenia, ponieważ grozi to powstaniem niebezpiecznego zakrzepu. Leku Clexane forte nie należy podawać domięśniowo. Należy również poinformować lekarza o przebytych operacjach kręgosłupa lub istniejących problemach z kręgosłupem. Przy dawkach dobowych przekraczających 210 mg, zawartość sodu w leku może mieć znaczenie dla pacjentów kontrolujących jego spożycie w diecie.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów, które mogą świadczyć o groźnych powikłaniach, takich jak:

  • Objawy zakrzepicy żył głębokich: kurczowy ból, zaczerwienienie, obrzęk lub zwiększona ciepłota jednej z kończyn dolnych.
  • Objawy zatorowości płucnej: duszność, ból w klatce piersiowej, omdlenie lub odkrztuszanie krwi.
  • Objawy małopłytkowości poheparynowej (HIT): bolesna wysypka lub ciemnoczerwone plamy pod skórą, które nie ustępują po uciśnięciu.
  • Objawy nadmiernego krwawienia: osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, bóle głowy lub obrzęk o nieznanej przyczynie.

Jakie mogą być najczęstsze działania niepożądane po zastosowaniu Clexane forte?

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi po zastosowaniu leku Clexane forte są krwawienia oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) obserwuje się krwawienie w różnych miejscach, np. krwiaki, wybroczyny, krwiomocz, krwotok z nosa czy krwotok z przewodu pokarmowego. Równie często występuje podwyższona aktywność enzymów wątrobowych (głównie aminotransferaz).

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów) mogą pojawić się objawy skórne, takie jak różowe plamy, wysypka (pokrzywka) oraz swędząca, zaczerwieniona skóra. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić zasinienie lub ból. Do częstych działań niepożądanych zalicza się także większą niż zwykle skłonność do powstawania zasinień (co może być objawem małopłytkowości), obniżoną liczbę krwinek czerwonych (niedokrwistość związaną z krwawieniem), podwyższoną liczbę płytek krwi (trombocytozę) oraz bóle głowy.

W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.

Niezbyt często (do 1 na 100 pacjentów) mogą wystąpić: nagły, silny ból głowy (możliwy objaw krwawienia do mózgu), tkliwość i obrzęk żołądka (możliwy objaw krwawienia wewnętrznego), duże, czerwone zmiany skórne (czasem z pęcherzami), miejscowe podrażnienie skóry oraz objawy wskazujące na problemy z wątrobą (zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz).

Rzadko (do 1 na 1000 pacjentów) zgłaszano: ciężkie reakcje alergiczne (np. wysypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka), podwyższony poziom potasu we krwi, zwiększoną liczbę eozynofili, wypadanie włosów, osteoporozę (przy długotrwałym stosowaniu), objawy neurologiczne po znieczuleniu dokręgosłupowym (drętwienie, osłabienie mięśni), utratę kontroli nad pęcherzem lub jelitami, a także stwardnienie, guzki, martwicę skóry lub zapalenie naczyń w miejscu wstrzyknięcia.

Z jakimi innymi lekami Clexane forte może wchodzić w interakcje?

Clexane forte może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może nasilać jego działanie i zwiększać ryzyko krwawienia. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na krzepnięcie krwi, takich jak warfaryna i inni antagoniści witaminy K, a także leków przeciwpłytkowych, np. kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) czy klopidogrelu.

Ryzyko krwawienia zwiększa się również podczas terapii skojarzonej z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), takimi jak ibuprofen, diklofenak czy ketorolak. Interakcje mogą wystąpić także z lekami trombolitycznymi (np. alteplaza, streptokinaza), kortykosteroidami (np. prednizolon, deksametazon) oraz dekstranem stosowanym jako preparat krwiozastępczy.

Ponadto należy zwrócić uwagę na leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi – sole potasu, niektóre leki moczopędne oraz niektóre leki stosowane w chorobach serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie stosowane leki i suplementy.

Czy Clexane forte można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Stosowanie leku Clexane forte w okresie ciąży jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy lekarz prowadzący uzna to za wyraźnie potrzebne. Należy zachować ostrożność, ponieważ u kobiet ciężarnych z wszczepioną mechaniczną zastawką serca może występować podwyższone ryzyko powstawania zakrzepów krwi. Każdy przypadek musi być indywidualnie konsultowany z lekarzem.

W okresie laktacji zaleca się unikanie karmienia piersią podczas przyjmowania leku Clexane forte. Jest to środek ostrożności – wchłanianie enoksaparyny po przyjęciu doustnym jest mało prawdopodobne. Ostateczną decyzję o terapii i karmieniu piersią podejmuje lekarz.

Czy stosowanie Clexane forte wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Lek Clexane forte nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci poddani terapii mogą wykonywać czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości lub nietypowego samopoczucia w trakcie leczenia, które mogłoby potencjalnie wpłynąć na bezpieczeństwo, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdu.

Jak prawidłowo przechowywać lek Clexane forte?

Lek Clexane forte należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Preparat musi być chroniony przed dostępem dzieci – powinien znajdować się w miejscu dla nich niewidocznym i niedostępnym.

Leku nie zamrażać. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności, który jest wyraźnie oznaczony na opakowaniu. Okres ważności produktu wynosi 2 lata.

Jak wygląda lek Clexane forte i co zawiera opakowanie?

Lek Clexane forte to przejrzysty, bezbarwny lub żółtawy roztwór do wstrzykiwań, dostarczany w gotowych do użycia ampułko-strzykawkach. Dostępny jest w dwóch mocach: 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml.

Pełny wykaz substancji pomocniczych oraz szczegółowe informacje dotyczące zawartości opakowania znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania. W razie pytań dotyczących składu leku należy skonsultować się z farmaceutą.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Clexane forte?

Ulotka leku Clexane forte nie zawiera szczegółowych informacji na temat interakcji z alkoholem. Biorąc pod uwagę, że enoksaparyna sodowa wpływa na krzepnięcie krwi i zwiększa ryzyko krwawienia, w razie wątpliwości dotyczących spożywania alkoholu w trakcie terapii należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jak zmienić leczenie z Clexane forte na inne leki przeciwzakrzepowe (i odwrotnie)?

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego musi odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Schematy postępowania zależą od rodzaju leku:

  • Z Clexane forte na antagonistę witaminy K (np. warfarynę): Lekarz zleci regularne badania krwi (INR) i na ich podstawie zdecyduje, kiedy odstawić Clexane forte.
  • Z antagonisty witaminy K na Clexane forte: Należy odstawić antagonistę witaminy K, a lekarz po oznaczeniu wskaźnika INR zdecyduje, kiedy rozpocząć podawanie Clexane forte.
  • Z Clexane forte na doustny antykoagulant (DOAC): Należy przerwać stosowanie Clexane forte i rozpocząć przyjmowanie DOAC od 0 do 2 godzin przed planowanym czasem kolejnego wstrzyknięcia.
  • Z DOAC na Clexane forte: Należy przerwać przyjmowanie DOAC i rozpocząć leczenie Clexane forte nie wcześniej niż 12 godzin po ostatniej dawce DOAC.

Jakie są zamienniki Clexane forte?

Leku Clexane forte nie należy zamieniać z innymi heparynami drobnocząsteczkowymi (HDCz), ponieważ różnią się one aktywnością i instrukcją stosowania. Decyzja o ewentualnej zmianie preparatu może być podjęta wyłącznie przez lekarza, który bierze pod uwagę indywidualny stan zdrowia pacjenta, wskazania do leczenia oraz właściwości poszczególnych produktów leczniczych. Samodzielna zmiana leku jest niedozwolona.

Ile kosztuje Clexane forte i jaka jest refundacja?

Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:

Preparat Opakowanie Cena detaliczna Odpłatność
Clexane forte, roztwór do wstrzykiwań, 120 mg/0,8 ml 10 amp.-strz.po 0,8 ml 340,35 zł ryczałt
Clexane forte, roztwór do wstrzykiwań, 150 mg/1 ml 10 amp.-strz.po 1 ml 401,77 zł ryczałt

Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.

Najczęstsze pytania o Clexane forte (FAQ)

Tak, zwiększona skłonność do powstawania siniaków jest częstym działaniem niepożądanym leku. W miejscu wstrzyknięcia również może pojawić się zasinienie lub ból. Wszelkie niepokojące lub rozległe zmiany należy skonsultować z lekarzem.
Tak, stosowanie leku Clexane forte może wpływać na niektóre parametry w badaniach krwi. Bardzo często obserwuje się podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych, a często również zmiany w liczbie płytek krwi (trombocytoza) i czerwonych krwinek (niedokrwistość). O planowanych badaniach należy poinformować lekarza prowadzącego.
Tak, ból lub zasinienie w miejscu podania leku jest jednym z częstych działań niepożądanych. Aby zminimalizować dyskomfort, należy pamiętać o każdorazowej zmianie miejsca wstrzyknięcia i unikać pocierania skóry po iniekcji. Jeśli ból jest silny lub towarzyszą mu inne niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem.
Nie, jest to przeciwwskazane w określonych sytuacjach. Nie należy stosować leku Clexane forte w celu leczenia zakrzepów, jeśli w ciągu następnych 24 godzin planowane jest wykonanie nakłucia lędźwiowego lub zabiegu w znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Zawsze należy poinformować lekarza anestezjologa o wszystkich przyjmowanych lekach.
Stosowanie Clexane forte u pacjentów z chorobami nerek wymaga szczególnej ostrożności i dostosowania dawki przez lekarza. Choroby nerek zwiększają ryzyko krwawienia i mogą wymagać zmniejszenia dawki – enoksaparyna jest stosowana m.in. u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w celu zapobiegania skrzepom w rurkach dializatora, jednak wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim. Choroby nerek zwiększają jednak ryzyko krwawienia – w takich przypadkach lekarz może zalecić podanie mniejszej dawki leku. O wszelkich problemach z nerkami należy bezwzględnie poinformować lekarza przed rozpoczęciem terapii.

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.

Potrzebujesz Clexane forte?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Losmina
Neoparin Forte