Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu już istniejących zakrzepów oraz w zapobieganiu ich powstawaniu w różnych sytuacjach, m.in. po zabiegach chirurgicznych, w przebiegu chorób serca czy u pacjentów z chorobą nowotworową.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie zakrzepów już występujących we krwi pacjenta; zapobieganie tworzenia się zakrzepów we krwi pacjenta w następujących przypadkach: przed oraz po zabiegu chirurgicznym, w przebiegu krótkotrwałej choroby z ograniczoną mobilnością, u pacjentów z chorobą nowotworową w celu dalszego zapobiegania; zapobieganie tworzeniu się zakrzepów w niestabilnej dławicy piersiowej lub po przebytym zawale serca |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach |
| Dawka | 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml, 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml |
| Substancja czynna | Enoksaparyna sodowa |
| Ulotka do pobrania | Clexane forte - ulotka |
Clexane forte to lek stosowany w leczeniu zakrzepów już występujących we krwi pacjenta, a także w celu zapobiegania ich powstawaniu. Jego działanie polega na hamowaniu procesów krzepnięcia krwi.
Lek jest stosowany profilaktycznie w różnych sytuacjach klinicznych, w których ryzyko powstania zakrzepów jest podwyższone. Należą do nich okresy przed i po zabiegach chirurgicznych. Wskazaniem do stosowania jest również przebieg krótkotrwałej choroby, która wiąże się ze znacznym ograniczeniem mobilności pacjenta.
Clexane forte wykorzystuje się ponadto u pacjentów z chorobą nowotworową w celu dalszego zapobiegania tworzeniu się zakrzepów, w zapobieganiu tworzeniu się zakrzepów w niestabilnej dławicy piersiowej oraz w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) oraz w zapobieganiu powstawaniu skrzepów w rurkach dializatora u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
Ostateczną decyzję o konieczności i sposobie leczenia podejmuje lekarz na podstawie stanu zdrowia pacjenta. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Substancją czynną leku Clexane forte jest enoksaparyna sodowa. Należy ona do grupy leków nazywanych heparynami drobnocząsteczkowymi (HDCz), które wpływają na proces krzepnięcia krwi.
Znajomość pełnego składu preparatu jest kluczowa, ponieważ nie należy go stosować w przypadku uczulenia na enoksaparynę sodową, heparynę, inne heparyny drobnocząsteczkowe (nadroparynę, tinzaparynę, dalteparynę) lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
Przed zastosowaniem leku należy dokładnie zapoznać się z jego składem opisanym w ulotce. W razie jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących składników preparatu należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Enoksaparyna sodowa jest heparyną drobnocząsteczkową (HDCz). Jej mechanizm działania polega na rozdzieleniu aktywności przeciwzakrzepowej i przeciwkrzepliwej standardowej heparyny. Wykazuje dużą aktywność przeciw czynnikowi krzepnięcia Xa (anty-Xa) i małą aktywność przeciw czynnikowi IIa (anty-IIa, działanie przeciwtrombinowe). Działania te zachodzą przy udziale antytrombiny III (ATIII), co prowadzi do hamowania procesu krzepnięcia krwi.
Enoksaparyna wpływa również na inne czynniki krzepnięcia (np. czynnik VIIa) oraz na uwalnianie inhibitorów krzepnięcia, co przyczynia się do jej ogólnego działania przeciwzakrzepowego. W przypadku konieczności odwrócenia działania leku efekt enoksaparyny może być w znacznej mierze zneutralizowany przez powolne dożylne wstrzyknięcie siarczanu protaminy.
Szczegółowe wskazania do stosowania leku Clexane forte obejmują:
Ostateczną decyzję o konieczności zastosowania leku w konkretnym przypadku zawsze podejmuje lekarz.
Prawidłowe dawkowanie leku Clexane forte jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, który bierze pod uwagę wskazanie, masę ciała oraz stan pacjenta, w tym w szczególności czynność nerek. Należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarskich dotyczących dawki i częstotliwości podawania leku.
Przykładowe schematy dawkowania różnią się w zależności od celu terapii:
U pacjentów w wieku 75 lat i starszych leczonych z powodu zawału serca STEMI nie stosuje się początkowego bolusa dożylnego. Dawka podskórna jest w tej grupie zmniejszona do 75 j.m. (0,75 mg)/kg masy ciała co 12 godzin, z maksymalną ilością 7500 j.m. w przypadku pierwszych dwóch dawek.
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Clexane forte nie były oceniane u dzieci i młodzieży.
W profilaktyce okołooperacyjnej pierwsze wstrzyknięcie wykonuje się zazwyczaj 2 lub 12 godzin przed zabiegiem. U pacjentów ze zawałem serca STEMI poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI), lekarz może zadecydować o podaniu dodatkowej dawki dożylnej bezpośrednio przed zabiegiem. U pacjentów dializowanych w celu zapobiegania skrzepom w rurkach dializatora stosuje się dawkę 100 j.m. (1 mg)/kg mc. podawaną do linii tętniczej na początku 4-godzinnej sesji; w razie potrzeby lekarz może podać dawkę dodatkową.
Lek Clexane forte podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, zazwyczaj w fałd skórny na brzuchu, co najmniej 5 cm od pępka. Przed każdym wstrzyknięciem należy zmienić miejsce podania (naprzemiennie lewa i prawa strona brzucha), aby unikać podrażnienia skóry.
Przed wstrzyknięciem należy umyć ręce i oczyścić skórę w miejscu podania. Igłę należy wprowadzić pionowo (pod kątem 90°) na całą jej długość w uniesiony fałd skóry. Następnie wstrzyknąć całą zawartość strzykawki. Po wstrzyknięciu nie należy pocierać miejsca podania. Zużytą strzykawkę należy wyrzucić do specjalnego pojemnika na ostre odpadki medyczne.
Ważne: nie należy usuwać pęcherzyka powietrza ze strzykawki przed wstrzyknięciem.
Wszelkie wątpliwości dotyczące techniki wykonywania zastrzyków należy skonsultować z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem samodzielnego stosowania.
W przypadku pominięcia dawki leku Clexane forte należy przyjąć ją możliwie jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Jest to ważne dla zachowania ciągłości i skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego.
Należy bezwzględnie pamiętać, aby nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Podanie podwójnej ilości leku w krótkim odstępie czasu nie wyrównuje pominięcia, a może prowadzić do przyjęcia zbyt dużej dawki substancji czynnej.
Aby zminimalizować ryzyko pominięcia dawki, pomocne może być prowadzenie dzienniczka iniekcji. Regularne zapisywanie daty i godziny podania leku pomaga w upewnieniu się, czy terapia przebiega zgodnie z planem. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przypadkowe przedawkowanie leku Clexane forte może prowadzić do powikłań krwotocznych. Jeżeli pacjent podejrzewa, że zastosował zbyt dużą dawkę, powinien niezwłocznie powiadomić lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę – nawet jeśli nie występują żadne niepokojące objawy.
W warunkach szpitalnych działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny może być w większości zneutralizowane przez powolne wstrzyknięcie dożylne siarczanu protaminy.
Należy również poinformować personel medyczny w przypadku podejrzenia zastosowania zbyt małej dawki. W razie przypadkowego wstrzyknięcia lub połknięcia leku przez dziecko, należy niezwłocznie zgłosić się do szpitalnego oddziału ratunkowego.
Leku Clexane forte nie należy stosować, jeśli u pacjenta:
W razie wątpliwości przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić je z lekarzem lub farmaceutą.
Podczas terapii lekiem Clexane forte należy zachować szczególne środki ostrożności, ponieważ w określonych sytuacjach i u niektórych pacjentów wzrasta ryzyko wystąpienia powikłań, głównie krwawień. Preparatu tego nie wolno zamieniać z innymi heparynami drobnocząsteczkowymi (HDCz), gdyż różnią się one aktywnością oraz instrukcją stosowania.
Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z wszczepioną zastawką serca, zapaleniem wsierdzia, wrzodami żołądka w wywiadzie, a także u osób po niedawno przebytym udarze mózgu, z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą z retinopatią lub po niedawnym zabiegu chirurgicznym w obrębie oka lub mózgu. Zwiększone ryzyko dotyczy także pacjentów z chorobami nerek lub wątroby, niedowagą lub nadwagą, a także z podwyższonym stężeniem potasu we krwi.
U pacjentów poddawanych znieczuleniu podpajęczynówkowemu, zewnątrzoponowemu lub nakłuciu lędźwiowemu istnieje ryzyko powstania krwiaka okołordzeniowego, mogącego prowadzić do długotrwałego lub trwałego paraliżu.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których kiedykolwiek w przeszłości stwierdzono reakcję na heparynę przebiegającą ze spadkiem liczby płytek krwi (małopłytkowość poheparynowa, HIT). Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w jego trakcie mogą być wykonywane badania krwi w celu kontroli liczby płytek krwi i stężenia potasu.
Zgłaszano przypadki martwicy skóry i zapalenia naczyń krwionośnych skóry w miejscu wstrzyknięcia; w razie ich wystąpienia leczenie należy przerwać. W przypadku pojawienia się czerwonej, łuskowatej, rozległej wysypki z pęcherzami i gorączką (ostra uogólniona osutka krostkowa) należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Wszelkie wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym.
Nie wolno samodzielnie przerywać leczenia, ponieważ grozi to powstaniem niebezpiecznego zakrzepu. Leku Clexane forte nie należy podawać domięśniowo. Należy również poinformować lekarza o przebytych operacjach kręgosłupa lub istniejących problemach z kręgosłupem. Przy dawkach dobowych przekraczających 210 mg, zawartość sodu w leku może mieć znaczenie dla pacjentów kontrolujących jego spożycie w diecie.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów, które mogą świadczyć o groźnych powikłaniach, takich jak:
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi po zastosowaniu leku Clexane forte są krwawienia oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) obserwuje się krwawienie w różnych miejscach, np. krwiaki, wybroczyny, krwiomocz, krwotok z nosa czy krwotok z przewodu pokarmowego. Równie często występuje podwyższona aktywność enzymów wątrobowych (głównie aminotransferaz).
Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów) mogą pojawić się objawy skórne, takie jak różowe plamy, wysypka (pokrzywka) oraz swędząca, zaczerwieniona skóra. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić zasinienie lub ból. Do częstych działań niepożądanych zalicza się także większą niż zwykle skłonność do powstawania zasinień (co może być objawem małopłytkowości), obniżoną liczbę krwinek czerwonych (niedokrwistość związaną z krwawieniem), podwyższoną liczbę płytek krwi (trombocytozę) oraz bóle głowy.
W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.
Niezbyt często (do 1 na 100 pacjentów) mogą wystąpić: nagły, silny ból głowy (możliwy objaw krwawienia do mózgu), tkliwość i obrzęk żołądka (możliwy objaw krwawienia wewnętrznego), duże, czerwone zmiany skórne (czasem z pęcherzami), miejscowe podrażnienie skóry oraz objawy wskazujące na problemy z wątrobą (zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz).
Rzadko (do 1 na 1000 pacjentów) zgłaszano: ciężkie reakcje alergiczne (np. wysypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka), podwyższony poziom potasu we krwi, zwiększoną liczbę eozynofili, wypadanie włosów, osteoporozę (przy długotrwałym stosowaniu), objawy neurologiczne po znieczuleniu dokręgosłupowym (drętwienie, osłabienie mięśni), utratę kontroli nad pęcherzem lub jelitami, a także stwardnienie, guzki, martwicę skóry lub zapalenie naczyń w miejscu wstrzyknięcia.
Clexane forte może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może nasilać jego działanie i zwiększać ryzyko krwawienia. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na krzepnięcie krwi, takich jak warfaryna i inni antagoniści witaminy K, a także leków przeciwpłytkowych, np. kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) czy klopidogrelu.
Ryzyko krwawienia zwiększa się również podczas terapii skojarzonej z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), takimi jak ibuprofen, diklofenak czy ketorolak. Interakcje mogą wystąpić także z lekami trombolitycznymi (np. alteplaza, streptokinaza), kortykosteroidami (np. prednizolon, deksametazon) oraz dekstranem stosowanym jako preparat krwiozastępczy.
Ponadto należy zwrócić uwagę na leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi – sole potasu, niektóre leki moczopędne oraz niektóre leki stosowane w chorobach serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie stosowane leki i suplementy.
Stosowanie leku Clexane forte w okresie ciąży jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy lekarz prowadzący uzna to za wyraźnie potrzebne. Należy zachować ostrożność, ponieważ u kobiet ciężarnych z wszczepioną mechaniczną zastawką serca może występować podwyższone ryzyko powstawania zakrzepów krwi. Każdy przypadek musi być indywidualnie konsultowany z lekarzem.
W okresie laktacji zaleca się unikanie karmienia piersią podczas przyjmowania leku Clexane forte. Jest to środek ostrożności – wchłanianie enoksaparyny po przyjęciu doustnym jest mało prawdopodobne. Ostateczną decyzję o terapii i karmieniu piersią podejmuje lekarz.
Lek Clexane forte nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci poddani terapii mogą wykonywać czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości lub nietypowego samopoczucia w trakcie leczenia, które mogłoby potencjalnie wpłynąć na bezpieczeństwo, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdu.
Lek Clexane forte należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Preparat musi być chroniony przed dostępem dzieci – powinien znajdować się w miejscu dla nich niewidocznym i niedostępnym.
Leku nie zamrażać. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności, który jest wyraźnie oznaczony na opakowaniu. Okres ważności produktu wynosi 2 lata.
Lek Clexane forte to przejrzysty, bezbarwny lub żółtawy roztwór do wstrzykiwań, dostarczany w gotowych do użycia ampułko-strzykawkach. Dostępny jest w dwóch mocach: 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml.
Pełny wykaz substancji pomocniczych oraz szczegółowe informacje dotyczące zawartości opakowania znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania. W razie pytań dotyczących składu leku należy skonsultować się z farmaceutą.
Ulotka leku Clexane forte nie zawiera szczegółowych informacji na temat interakcji z alkoholem. Biorąc pod uwagę, że enoksaparyna sodowa wpływa na krzepnięcie krwi i zwiększa ryzyko krwawienia, w razie wątpliwości dotyczących spożywania alkoholu w trakcie terapii należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego musi odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Schematy postępowania zależą od rodzaju leku:
Leku Clexane forte nie należy zamieniać z innymi heparynami drobnocząsteczkowymi (HDCz), ponieważ różnią się one aktywnością i instrukcją stosowania. Decyzja o ewentualnej zmianie preparatu może być podjęta wyłącznie przez lekarza, który bierze pod uwagę indywidualny stan zdrowia pacjenta, wskazania do leczenia oraz właściwości poszczególnych produktów leczniczych. Samodzielna zmiana leku jest niedozwolona.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Clexane forte, roztwór do wstrzykiwań, 120 mg/0,8 ml | 10 amp.-strz.po 0,8 ml | 340,35 zł | ryczałt |
| Clexane forte, roztwór do wstrzykiwań, 150 mg/1 ml | 10 amp.-strz.po 1 ml | 401,77 zł | ryczałt |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.