Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu niedostatecznie kontrolowanej cukrzycy typu 2 u osób dorosłych.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie niedostatecznie kontrolowanej cukrzycy typu 2 u dorosłych |
| Postać | tabletka |
| Dawka | 1,5 mg, 4 mg, 9 mg, 25 mg, 50 mg |
| Substancja czynna | semaglutyd |
| Ulotka do pobrania | Rybelsus - ulotka |
Rybelsus jest wskazany u dorosłych z niedostatecznie kontrolowaną cukrzycą typu 2, aby poprawić kontrolę glikemii, łącznie z odpowiednią dietą i wysiłkiem fizycznym. Można go stosować w monoterapii u pacjentów, u których metformina jest niewskazana, oraz w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w cukrzycy.
Semaglutyd jest analogiem GLP-1 (glukagonopodobnego peptydu-1) i działa jako agonista receptora GLP-1. Zmniejsza stężenie glukozy we krwi w sposób zależny od jej stężenia: pobudza wydzielanie insuliny i zmniejsza wydzielanie glukagonu, gdy glukoza we krwi jest duża. Mechanizm obejmuje też niewielkie opóźnienie wczesnego poposiłkowego opróżniania żołądka. Podczas hipoglikemii semaglutyd zmniejsza wydzielanie insuliny, nie zaburzając wydzielania glukagonu.
Semaglutyd zmniejsza też masę ciała i masę tłuszczową przez zmniejszenie podaży kalorii, w tym hamowanie apetytu.
Leczenie zaczyna się od najmniejszej dawki, a każdą kolejną, większą dawkę wprowadza się po co najmniej miesiącu stosowania poprzedniej. Maksymalna zalecana dawka to 50 mg na dobę. Rybelsus przyjmuje się zawsze jako jedną tabletkę raz na dobę; nie wolno przyjmować więcej niż jednej tabletki dziennie, aby uzyskać działanie większej dawki.
Dawka początkowa wynosi 1,5 mg raz na dobę przez miesiąc, potem zwiększa się ją do 4 mg. Dawka podtrzymująca może wynosić 4, 9, 25 lub 50 mg na dobę.
Przy stosowaniu z metforminą, inhibitorem SGLT2 lub tiazolidynodionem ich dotychczasowe dawki mogą pozostać bez zmian. Przy stosowaniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną należy rozważyć zmniejszenie ich dawki, aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki insuliny. Samodzielne monitorowanie glukozy nie jest potrzebne do dostosowania dawki semaglutydu, ale jest konieczne do dostosowania dawki pochodnej sulfonylomocznika i insuliny.
Wynik takiej zmiany trudno przewidzieć, bo wchłanianie postaci doustnej jest bardziej zmienne. Orientacyjnie tygodniowym dawkom podskórnym 0,5, 1 i 2 mg odpowiadają doustne dawki dobowe 4 lub 9 mg, 9 lub 25 mg oraz 25 lub 50 mg. Rybelsus można rozpocząć tydzień po ostatnim wstrzyknięciu semaglutydu podskórnego.
Tabletkę przyjmuje się raz na dobę, na pusty żołądek, po poście trwającym co najmniej 8 godzin. Połyka się ją w całości, popijając niewielką ilością wody (pół szklanki, czyli 120 ml). Tabletek nie wolno dzielić, zgniatać ani żuć, bo nie wiadomo, czy wpływa to na wchłanianie semaglutydu. Po przyjęciu należy odczekać co najmniej 30 minut przed posiłkiem, napojem lub innymi lekami doustnymi; krótszy odstęp zmniejsza wchłanianie semaglutydu.
Pominiętej dawki nie przyjmuje się później. Kolejną dawkę należy przyjąć jak zwykle następnego dnia.
Rybelsusu nie wolno stosować przy nadwrażliwości na semaglutyd lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Leku nie stosuje się też w ciąży ani podczas karmienia piersią (szczegóły w sekcji o ciąży).
Semaglutyd opóźnia opróżnianie żołądka, co może wpływać na wchłanianie innych leków doustnych.
Semaglutydu nie należy stosować w ciąży: badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, a dane u kobiet w ciąży są ograniczone. Jeśli pacjentka planuje ciążę lub jest w ciąży, należy przerwać stosowanie (przy planowaniu ciąży co najmniej 2 miesiące przed nią, z powodu długiego okresu półtrwania). Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.
Rybelsus nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Nie stwierdzono mierzalnych stężeń semaglutydu w mleku, ale sól sodowa kwasu salkaprozowego była obecna w mleku, a jej metabolity przenikały do niego w małych stężeniach, więc nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka.
Semaglutyd nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Głównie w okresie zwiększania dawki mogą wystąpić zawroty głowy, wtedy należy zachować ostrożność za kierownicą. Przy stosowaniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną trzeba zapobiegać hipoglikemii podczas prowadzenia pojazdów.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą żołądka i jelit: nudności i biegunka występują bardzo często, wymioty często. W badaniach fazy III u pacjentów leczonych semaglutydem nudności wystąpiły u 15%, biegunka u 10%, a wymioty u 7%. Zdarzenia te zwykle były łagodne lub umiarkowane i krótkotrwałe, a przerwanie leczenia z ich powodu dotyczyło 4% pacjentów. Zgłaszano je najczęściej w pierwszych miesiącach, podczas zwiększania dawki. W badaniu PIONEER PLUS przy dawkach 25 mg i 50 mg nudności zgłosiło po 27% pacjentów, biegunkę 13% i 14%, wymioty 17% i 18%.
Wśród innych działań niepożądanych występują m.in.: zmniejszenie apetytu, zawroty i bóle głowy, zaburzenia smaku, ból i wzdęcie brzucha, zaparcie, niestrawność, zapalenie żołądka, refluks, nadmierne wytwarzanie gazów, odbijanie się, zmęczenie, przyspieszenie akcji serca, kamica żółciowa, zwiększona aktywność lipazy i amylazy oraz zmniejszenie masy ciała. Zgłaszano też ostre zapalenie trzustki, opóźnione opróżnianie żołądka, niedrożność jelit i NAION. Dyzestezja (zmienione czucie skórne, np. parestezja, ból lub pieczenie skóry) wystąpiła u 2,1% pacjentów przyjmujących 25 mg i 5,2% przyjmujących 50 mg; miała nasilenie łagodne do umiarkowanego i u większości ustąpiła w trakcie leczenia.
Ciężka hipoglikemia występowała głównie w skojarzeniu z insuliną (1,1% pacjentów) lub pochodną sulfonylomocznika (poniżej 0,1% pacjentów). Mogą też wystąpić reakcje nadwrażliwości (np. wysypka, pokrzywka), a rzadko reakcje anafilaktyczne.
Objawy przedawkowania w badaniach klinicznych dotyczyły głównie zaburzeń żołądka i jelit. Nie ma swoistego antidotum, stosuje się leczenie objawowe. Ze względu na okres półtrwania semaglutydu wynoszący około tygodnia obserwacja i leczenie objawów mogą wymagać przedłużenia.
Tak, w badaniach klinicznych Rybelsus obniżał HbA1c w porównaniu z placebo. Skuteczność i bezpieczeństwo oceniono w ośmiu randomizowanych badaniach fazy IIIa, w których uczestniczyło 8842 pacjentów z cukrzycą typu 2 (5169 leczonych semaglutydem), a skuteczność była niezależna od wieku, płci, masy ciała, BMI i czasu trwania cukrzycy.
W 26-tygodniowym badaniu PIONEER 1 (703 pacjentów, monoterapia przy niewystarczającej kontroli dietą i wysiłkiem) HbA1c zmniejszyło się o 1,2 punktu procentowego po tabletce 7 mg (biorównoważnej z 4 mg) i o 1,4 po 14 mg (biorównoważnej z 9 mg), wobec 0,3 po placebo. HbA1c poniżej 7,0% osiągnęło odpowiednio 69% i 77% pacjentów, a w grupie placebo 31%.
Substancją czynną jest semaglutyd (analog GLP-1 wytwarzany w komórkach Saccharomyces cerevisiae metodą rekombinacji DNA). Tabletki to białe lub jasnożółte, owalne (lub okrągłe w mocach 1,5, 4 i 9 mg) tabletki z napisem „novo” po jednej stronie.
Substancje pomocnicze to sól sodowa kwasu salkaprozowego i magnezu stearynian.
Tabletki są pakowane w blistry Aluminium/Aluminium po 10, 30, 60, 90 lub 100 sztuk; nie wszystkie wielkości opakowań muszą być w obrocie.
Tabletki należy przechowywać w oryginalnym blistrze, aby chronić je przed światłem i wilgocią. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących temperatury. Okres ważności wynosi 3 lata. Niewykorzystane resztki usuwa się zgodnie z lokalnymi przepisami.
W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 13 listopada 2026 r.) nie ma innych preparatów z taką samą substancją czynną, mocą i postacią jak Rybelsus. O ewentualnej zmianie leczenia decyduje lekarz.
Rybelsus nie znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026), dlatego jest lekiem pełnopłatnym: pacjent pokrywa całą cenę. Orientacyjne ceny w aptekach (listopad 2026):
| Opakowanie | Cena w aptekach |
|---|---|
| Rybelsus, 1,5 mg, 10 tabl. | ok. 129,34 zł |
| Rybelsus, 4 mg, 30 tabl. | 386,97–388,03 zł |
| Rybelsus, 9 mg, 30 tabl. | 388,03–569,99 zł |
Ceny różnią się między aptekami i zmieniają się w czasie, dlatego przed zakupem warto je porównać.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.