Lexapro

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	depresja, zaburzenia lękowe
Postać	tabletki powlekane
Dawka	10 mg
Substancja czynna	escytalopram

Lexapro — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Lexapro należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny. Ma postać tabletek powlekanych i zawiera substancję czynną escytalopram. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat ten dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Mechanizm działania substancji escytalopram polega na hamowaniu procesu wychwytu zwrotnego serotoniny i wydłużaniu czasu działania serotoniny w synapsie, a także czasu pobudzenia komórki odbiorczej. W efekcie obserwuje się uspokojenie pacjenta oraz złagodzenie objawów depresyjnych. 

Preparat Lexapro przeznaczony jest dla osób dorosłych. Lekarz może zadecydować o jego wdrożeniu u młodszych pacjentów, jednak tylko w szczególnych przypadkach.

Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Lexapro to:

• leczenie depresji, w tym dużych epizodów depresyjnych;
• leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku z agorafobią lub bez niej;
• leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego;
• leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego;
• leczenie fobii społecznej. 

Ile kosztuje Lexapro?

Obecnie lek Lexapro dostępny jest w jednej postaci i w jednym wariancie opakowania, które zawiera 28 tabletek powlekanych. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Lexapro (tabletki powlekane, 10 mg, 28 szt.) - 95,00 PLN.

Czy lek Lexapro jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Lexapro nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że należy pokryć całkowity koszt jego zakupu w aptece.

Lexapro — czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są podobne leki, które zawierają taką samą substancję czynną w tej samej postaci co Lexapro. Należą do nich: Aciprex, Depralin, Elicea, Escipram, Escitalopram Actavis, Escitalopram Aurovitas, Escitalopram Bluefish, Escitalopram Genoptim, Escitil, Mozarin, Nexpram, Oroes, Pralex, Pramatis i Symescital. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę.

Lexapro — jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Lexapro ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Połyka się je w całości lub po przełamaniu na dwie równe części i popija wodą. Czas trwania leczenia ustalany jest przez lekarza, jednak preparat ten podaje się w terapii długotrwałej. Poniżej standardowe dawkowanie. 

Leczenie depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych:

• zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę;
• dawka może być zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę.

Zaburzenia lękowe z napadami lęku:

• dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę w pierwszym tygodniu leczenia;
• następnie dawkę zwiększa się do 10 mg na dobę;
• maksymalna dawka dobowa to 20 mg.

Leczenie fobii społecznej:

• zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę;
• lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg na dobę lub zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę w zależności od reakcji organizmu.

U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka w każdym wskazaniu to 5 mg na dobę, a maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Dodatkowe środki ostrożności warto zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz z zaburzeniami czynności wątroby. W tej ostatniej grupie nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę. 

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Lexapro. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej. W razie wystąpienia: zawrotów głowy, pobudzenia, drżenia, drgawek, nudności, wymiotów, śpiączki, zaburzeń rytmu serca, zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej lub obniżonego ciśnienia krwi należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Lexapro — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie należy stosować leku Lexapro u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. Największe ryzyko występuje w ostatnim trymestrze (po 6. miesiącu ciąży). Wówczas u noworodka mogą wystąpić: sina skóra, trudności w oddychaniu, trudności w ssaniu, wahania temperatury ciała, małe stężenie glukozy we krwi, drgawki, wymioty, sztywność lub wiotkość mięśni, drżenia, wzmożona pobudliwość odruchowa, drażliwość, drżączka, letarg, ciągły płacz, trudności w zasypianiu, senność, a także zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego. U kobiet obserwowano z kolei nadmierne krwawienie po porodzie, w tym poważne krwotoki.

Lekarz może zdecydować się na wdrożenie leku Lexapro w tej grupie pacjentek, jednak tylko w przypadkach bezwzględnie koniecznych, gdy korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko.

Substancja czynna escytalopram może przenikać do mleka matki. W związku z tym preparat Lexapro nie powinien być stosowany w leczeniu depresji u kobiet w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to konieczne, to należy przerwać karmienie ze względów bezpieczeństwa. Może to powodować działania niepożądane ze strony dziecka.

Lexapro — działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Lexapro mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta. W przypadku ciężkich objawów należy niezwłocznie przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Należą do nich:

• nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego;
• objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, wysoka gorączka, drżenia, gwałtowne skurcze mięśni, splątanie);
• ciężka reakcja alergiczna (nagły obrzęk skóry, języka, warg, krtani, twarzy, trudności w połykaniu, trudności w oddychaniu, pokrzywka);
• myśli i zachowania samobójcze;
• obrzęk naczynioruchowy;
• napady drgawkowe;
• trudności w oddawaniu moczu;
• zaburzenia czynności wątroby lub zapalenie wątroby;
• szybka i nieregularna praca serca, omdlenia mogą być objawami stanu zwanego torsade de pointes.

Ponadto w trakcie leczenia odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• ból głowy;
• nudności;
• zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia;
• bóle mięśni i stawów;
• nasilone pocenie się;
• suchość w jamie ustnej;
• wymioty, biegunka, zaparcia;
• niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok);
• niepokój psychoruchowy, lęk, nieprawidłowe sny, trudności w zasypianiu, zawroty głowy, ziewanie, senność drżenia, uczucie kłucia w obrębie skóry;
• zwiększenie masy ciała;
• zmniejszenie masy ciała;
• uczucie zmęczenia oraz gorączka;
• wolne bicie serca;
• depersonalizacja;
• agresja;
• nieregularne miesiączki;
• wypadanie włosów;
• zaburzenia seksualne, w tym: zaburzenia wzwodu, opóźnienie wytrysku, osłabienie popędu płciowego, trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet;
• zaburzenia smaku;
• zaburzenia snu;
• pokrzywka, świąd, wysypka;
• szumy uszne;
• obfite krwawienia miesiączkowe;
• obrzęki kończyn górnych lub dolnych;
• krwawienie z nosa;
• bolesny wzwód prącia (priapizm);
• zaburzenia ruchowe (mimowolne ruchy mięśni);
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi;
• zmniejszenie stężenia sodu we krwi;
• zwiększone wydzielanie hormonu antydiuretycznego (ADH);
• mlekotok u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią;
• podwyższone stężenie hormonu prolaktyny we krwi;
• zmiana rytmu serca;
• i inne.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Lexapro?

Przed zastosowaniem leku Lexapro należy skontaktować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

• uczulenie na escytalopram lub jakikolwiek inny składnik leku;
• wrodzony nieprawidłowy rytm serca;
• występujący w przeszłości i widoczny w EKG epizod nieprawidłowego rytmu serca;
• jednoczesne stosowanie innych leków z grupy zwanej inhibitorami MAO, w tym: moklobemidu, selegiliny lub linezolidu, a także leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca oraz mogących wpływać na rytm serca.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Robi się to po to, aby zadbać o bezpieczeństwo leczenia oraz zmniejszyć ryzyko występowania poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Lexapro?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Lexapro. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce. Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

• padaczka lub wystąpienie napadów drgawkowych po raz pierwszy w trakcie terapii;
• zaburzenia czynności wątroby;
• zaburzenia czynności nerek;
• cukrzyca;
• zmniejszone stężenie sodu we krwi;
• choroba niedokrwienna serca;
• leczenie elektrowstrząsami;
• przebyty niedawno zawał serca;
• obecnie lub w przeszłości problemy z sercem;
• wolna spoczynkowa częstość pracy serca;
• obniżone stężenie elektrolitów będące wynikiem przedłużającej się ciężkiej biegunki, wymiotów lub stosowania leków odwadniających (diuretyków);
• obecnie lub w przeszłości problemy oczne, w tym zwłaszcza niektóre rodzaje jaskry;
• objawy wskazujące na nieprawidłową częstość pracy serca, w tym: szybkie lub nieregularne bicie serca, zawroty głowy podczas wstawania, zapaść, zasłabnięcia;
• podawanie leku u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Ponadto w trakcie terapii u pacjenta mogą wystąpić objawy, które wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Należą do nich:

• faza maniakalna w przypadku pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym;
• myśli samobójcze;
• pogłębienie się depresji lub zaburzenia lękowego.

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego zaleceniami. W ten sposób zmniejsza się ryzyko poważnych skutków ubocznych oraz zwiększa skuteczność leczenia.

Z czym nie łączyć Lexapro?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Tabletki powlekane Lexapro mogą wchodzić z nimi w interakcje i wzajemnie zmieniać swoje działanie lub powodując skutki uboczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie takich leków jak:

• leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, w tym leki przeciwarytmiczne klasy IA i III;
• leki mogące wpływać na rytm serca;
• leki przeciwpsychotyczne (np.: pimozyd, haloperydol, pochodne fenotiazyny);
• niektóre leki przeciwbakteryjne (np.: erytromycyna IV, moksyfloksacyna, sparfloksacyna, pentamidyna);
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne;
• niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna);
• leki przeciwmalaryczne (np.: halofantryna, melfochina);
• inhibitory MAO, w tym: linezolid (antybiotyk), moklobemid (lek przeciwdepresyjny), selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona);
• inne nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (np.: tranylcypromina, nialamid, iproniazyd, fenelzyna, izokarboksazyd) - musi minąć od nich minimum 14 dni przerwy.

Ponadto szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki przeciwmigrenowe (sumatryptan i podobne leki);
• opioidy (tramadol i podobne leki);
• neuroleptyki (stosowane w leczeniu schizofrenii i psychozy);
• leki przeciwdepresyjne (np.: dezypramina, imipramina, fluwoksamina, bupropion, SSRI, klomipramina, nortryptylina);
• leki obniżające stężenie potasu lub magnezu we krwi;
• leki stosowane w leczeniu wrzodów żołądka (np.: omeprazol, lanzoprazo, cymetydyna);
• kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne;
• leki przeciwzakrzepowe (np.: fenprokumon, dipyrydamol, warfaryna);
• preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego;
• tryptofan;
• lit (stosowany w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego);
• tyklopidyna (stosowana w profilaktyce udaru);
• flukonazol (lek przeciwgrzybiczy);
• tramadol (silny lek przeciwbólowy);
• flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w chorobach układu krążenia).

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. To lekarz decyduje o możliwości jednoczesnego stosowania dowolnego leku z preparatem Lexapro. Należy postępować zgodnie z jego zaleceniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji między substancjami czynnymi.

Lexapro — skład leku

Podstawowy składnik leku Lexapro to substancja czynna escytalopram. Każda tabletka zawiera 10 mg escytalopramu. Pozostałe substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, talk, otoczka Opadry OY-S-28849 White: hypromeloza 5 cP, tytanu dwutlenek E171 i makrogol 400.