Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu epizodów ciężkiej depresji. Lek jest również wskazany w terapii różnych zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, fobia społeczna czy zaburzenie stresowe pourazowe.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | depresja (epizody ciężkiej depresji); zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (nerwica natręctw); zaburzenie lękowe z napadami lęku (z agorafobią lub bez) |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 20 mg |
| Substancja czynna | paroksetyna (paroxetinum) |
| Ulotka do pobrania | Paroxinor - ulotka |
Paroxinor to lek w postaci tabletek powlekanych 20 mg, wydawany na podstawie recepty lekarskiej. Stosuje się go w leczeniu różnorodnych zaburzeń psychicznych u osób dorosłych. Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia; pacjenci w tym wieku są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia próby samobójczej, myśli samobójczych oraz wrogości (agresja, zachowania buntownicze i złość).
Wskazania do stosowania leku u dorosłych obejmują leczenie dużych epizodów depresji oraz zaburzeń lękowych. Do tych ostatnich zalicza się zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (natrętne myśli i czynności), zaburzenie lękowe z napadami lęku, fobię społeczną, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenie stresowe pourazowe. Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz na podstawie diagnozy.
Lek Paroxinor zawiera substancję czynną należącą do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Działanie leku polega na wpływaniu na układ nerwowy w celu zwiększenia poziomu serotoniny – substancji chemicznej naturalnie występującej w mózgu. Mechanizm ten przyczynia się do łagodzenia objawów depresji i zaburzeń lękowych.
Substancją czynną leku Paroxinor jest paroksetyna. Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg paroksetyny oraz substancje pomocnicze wymienione w ulotce, co jest ważne dla osób z alergiami lub nadwrażliwością na którykolwiek składnik. Paroxinor zawiera 9,5 mg laktozy jednowodnej; pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Leku Paroxinor nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na paroksetynę lub na którykolwiek z pozostałych składników preparatu.
Przeciwwskazane jest również jednoczesne stosowanie leku z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz w okresie 14 dni po ich odstawieniu. Leczenie inhibitorami MAO można rozpocząć dopiero po upływie co najmniej 7 dni od zakończenia przyjmowania paroksetyny. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie tiorydazyny i pimozydu.
Podczas stosowania leku Paroxinor należy zachować szczególną ostrożność w przypadku występowania u pacjenta określonych schorzeń. Konieczne jest poinformowanie lekarza o chorobach nerek, wątroby, serca, padaczce czy jaskrze, a także o przebytych epizodach manii, cukrzycy oraz ryzyku hiponatremii (zmniejszone stężenie sodu we krwi, zgłaszane głównie u pacjentów w podeszłym wieku), ponieważ mogą one wymagać modyfikacji dawkowania lub ścisłego monitorowania leczenia.
Szczególną uwagę należy zwrócić na myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. W przypadku ich pojawienia się, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Ryzyko jest większe u osób, które miały wcześniej takie myśli, oraz u młodych dorosłych poniżej 25. roku życia. Po wprowadzeniu paroksetyny do obrotu obserwowano też przypadki wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG, dlatego lekarz powinien wiedzieć o nieprawidłowościach rytmu serca i wydłużeniu QT w rodzinie.
Stosowanie leku Paroxinor z innymi preparatami wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Paroksetyna może zmieniać działanie innych substancji lub nasilać ryzyko działań niepożądanych.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zarówno tych na receptę, jak i dostępnych bez recepty, a także o suplementach diety i preparatach ziołowych, w tym o zielu dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – jego jednoczesne stosowanie z lekiem Paroxinor może nasilać działanie serotoninergiczne i prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego. Interakcje dotyczą m.in. innych leków przeciwdepresyjnych, leków zwiększających ryzyko krwawienia, warfaryny oraz tamoksyfenu stosowanego w raku piersi – jednoczesne stosowanie może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu.
Lek Paroxinor należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.
Tabletki zazwyczaj przyjmuje się raz na dobę, rano, w trakcie posiłku, popijając szklanką wody. Tabletkę lub połówki tabletki należy raczej połykać w całości niż po pogryzieniu; tabletkę można podzielić na równe dawki. Nie należy przerywać leczenia samodzielnie, nawet w przypadku poprawy samopoczucia.
Zalecana dawka jest ustalana indywidualnie przez lekarza, który dostosowuje ją do rodzaju schorzenia i stanu pacjenta.
Według ulotki w depresji, fobii społecznej, zaburzeniu lękowym uogólnionym i zaburzeniu stresowym pourazowym zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę, a maksymalna 50 mg. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych zalecana dawka to 40 mg na dobę (maksymalnie 60 mg), a w zaburzeniu lękowym z napadami lęku dawkę początkową 10 mg zwiększa się do zalecanych 40 mg (maksymalnie 60 mg). U pacjentów w podeszłym wieku maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg. Wiążąca jest zawsze dawka zalecona przez lekarza; nie należy samodzielnie jej zmieniać.
Poprawa samopoczucia zazwyczaj nie jest natychmiastowa. W depresji według ulotki rozpoczyna się na ogół po tygodniu leczenia, lecz może być odczuwalna dopiero od drugiego tygodnia; leki przeciwdepresyjne zaczynają działać zazwyczaj po około 2 tygodniach, czasem później. Leczenie depresji stosuje się co najmniej 6 miesięcy, a zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i lękowych z napadami lęku przez kilka miesięcy.
Jeśli po zalecanym przez lekarza czasie nie ma poprawy lub objawy się nasilają, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
W przypadku zażycia większej dawki niż zalecana należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Objawami przedawkowania są m.in. wymioty, rozszerzone źrenice, gorączka, zmiany ciśnienia tętniczego, ból głowy, mimowolne skurcze mięśni, pobudzenie, lęk i przyspieszenie rytmu serca.
W przypadku pominięcia dawki należy pominąć zapomnianą tabletkę i przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej.
Stosowania leku Paroxinor nie należy przerywać nagle ani bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia, m.in. zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie, zaburzenia snu, nudności, bóle głowy, kołatanie serca i pobudzenie; na ogół są łagodne lub umiarkowane i ustępują w ciągu dwóch tygodni, ale u niektórych osób bywają cięższe lub dłuższe.
Zakończenie terapii odbywa się pod nadzorem lekarza, który zaleci stopniowe zmniejszanie dawki przez kilka tygodni lub miesięcy; ulotka podaje jako jeden ze sposobów redukcję o 10 mg na tydzień. Przy ciężkich objawach odstawienia lekarz może zalecić wolniejsze tempo.
Jak każdy lek, Paroxinor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do bardzo częstych (więcej niż 1 na 10 osób) należą nudności i zaburzenia czynności seksualnych, które w niektórych przypadkach utrzymywały się po przerwaniu leczenia. Pozostałe działania dzielą się na częste, niezbyt częste, rzadkie i bardzo rzadkie. Pełen wykaz wraz z częstością znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
W przypadku niektórych objawów należy pilnie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Należą do nich myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, objawy zespołu serotoninowego (np. pobudzenie, omamy, szybkie bicie serca), ostra reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, języka lub gardła. O nietypowych siniakach lub krwawieniach oraz o akatyzji – wewnętrznym poczuciu niepokoju i niemożności spokojnego siedzenia lub stania, najczęściej w pierwszych tygodniach leczenia – należy poinformować lekarza.
Paroxinor może powodować zawroty głowy, senność lub splątanie, które wpływają na koncentrację i szybkość reakcji. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli takie objawy się pojawią, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki.
Przed zastosowaniem leku Paroxinor w okresie ciąży, w przypadku jej planowania lub podczas karmienia piersią, bezwzględnie konieczna jest konsultacja z lekarzem. Stosowanie preparatu w ciąży wiąże się z niewielkim zwiększeniem ryzyka wad wrodzonych układu krążenia u dziecka (przy stosowaniu w I trymestrze), ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) przy stosowaniu pod koniec ciąży, a także ryzykiem poważnego krwotoku z pochwy krótko po porodzie.
Decyzję o leczeniu podejmuje lekarz, oceniając korzyści dla matki i możliwe zagrożenie dla dziecka. Samodzielne rozpoczynanie lub nagłe przerywanie terapii w ciąży nie jest wskazane. Paroksetyna może w niewielkich ilościach przenikać do mleka matki.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania. Nie wolno stosować preparatu po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Według ulotki w trakcie przyjmowania leku Paroxinor nie należy spożywać alkoholu, ponieważ może on nasilić objawy choroby lub działania niepożądane. Wątpliwości warto omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawierają wykazu konkretnych zamienników leku Paroxinor. O możliwość zastosowania innego preparatu z tą samą substancją czynną w identycznej dawce i postaci należy zapytać lekarza lub farmaceutę.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje: choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Paroxinor, tabl. powl., 20 mg | 100 szt. | 40,63 zł | 30% |
| Paroxinor, tabl. powl., 20 mg | 30 szt. | 13,94 zł | 30% |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.