Pabi-Dexamethason

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	wiele wskazań
Postać	tabletki
Dawka	0,5 mg, 1 mg, 4 mg, 8 mg, 20 mg
Substancja czynna	deksametazon

Pabi-Dexamethason – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Pabi-Dexamethason to syntetyczny hormon kory nadnerczy
z grupy glikokortykosteroidów do stosowania doustnego. Ma postać tabletek i zawiera substancję czynną deksametazon.

Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie lek ten dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. Substancja czynna wykazuje długotrwałe i bardzo silne działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne, przeciwgorączkowe i immunosupresyjne. 

Preparat Pabi-Dexamethason przeznaczony jest dla osób dorosłych, dzieci i młodzieży. Podstawowe wskazania do stosowania leku Pabi-Dexamethason to:

• choroby reumatyczne lub autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów, układowy toczeń rumieniowaty, guzkowe zapalenie tętnic, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów);
• choroby układu oddechowego (np. krup, astma oskrzelowa);
• choroby skóry (np. pęcherzyca zwykła, erytrodermia);
• gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną;
• choroby krwi (np. idiopatyczna plamica małopłytkowa u dorosłych);
• choroba Hodgkina;
• chłoniak nieziarniczy w połączeniu z innymi lekami;
• ostra białaczka limfoblastyczna;
• objawowy szpiczak mnogi;
• obrzęk mózgu;
• paliatywne leczenie chorób nowotworowych;
• profilaktyka i leczenie młodości oraz wymiotów przy chemioterapii;
• profilaktyka wymiotów po zabiegu operacyjnym;
• leczenie COVID-19 u pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych oraz masie ciała minimum 40 kg wymagających tlenoterapii.

Ile kosztuje Pabi-Dexamethason?

Obecnie lek Pabi-Dexamethason dostępny jest w pięciu opakowaniach, które różnią się stężeniem substancji czynnej w pojedynczej tabletce. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Pabi-Dexamethason (tabletki, 0,5 mg, 20 tabletek) - 11,75 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki, 1 mg, 20 tabletek) - 22,65 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki, 4 mg, 20 tabletek) - 64,35 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki, 8 mg, 20 tabletek) - 121,90 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki 20 mg, 20 tabletek) - 288,20 PLN.

Czy lek Pabi-Dexamethason jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Pabi-Dexamethason podlega całościowej lub częściowej refundacji w wybranych wskazaniach medycznych. Za darmo otrzymują go pacjenci poniżej 18. oraz powyżej 65. roku życia we wszystkich wskazaniach wymienionych w decyzji refundacyjnej.

Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go pozostali pacjenci w tych wskazaniach, a także w leczeniu wspomagającym i premedykacji nowotworów złośliwych w przypadkach innych niż określone w ChPL. Wówczas uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Pabi-Dexamethason (tabletki, 0,5 mg, 20 tabletek) - 7,00 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki, 1 mg, 20 tabletek) - 10,40 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki, 4 mg, 20 tabletek) - 11,55 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki, 8 mg, 20 tabletek) - 16,95 PLN;
• Pabi-Dexamethason (tabletki 20 mg, 20 tabletek) - 27,50 PLN.

Pabi-Dexamethason – czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są dwa leki, które zawierają taką samą substancję czynną w tej samej postaci co Pabi-Dexamethason. Tymi zamiennikami są Dexamethasone Krka i Dexamethasone Zentiva. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę.

Pabi-Dexamethason – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Pabi-Dexamethason ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do przyjmowania doustnego. Dawka powinna być ustalana w zależności od reakcji indywidualnych pacjentów i nasilenia choroby. Zawsze należy stosować możliwie najmniejszą skuteczną dawkę. Poniżej standardowe dawkowanie w zależności od wskazania medycznego. 

Leczenie obrzęku mózgu:

• dawka początkowa wynosi od 6 mg do 16 mg doustnie w 3-4 dawkach pojedynczych;
• maksymalna dawka dobowa to 24 mg.

Leczenie krupu u dzieci:

• zalecana dawka to od 0,15 mg/kg do 0,6 mg/kg masy ciała w pojedynczej dawce.

Leczenie ostrych objawów astmy:

• zalecana dawka u dorosłych to 16 mg na dobę przez dwa dni;
• dawka u dzieci wynosi 0,6 mg/kg masy ciała przez jeden do dwóch dni.

Leczenie idiopatycznej plamicy małopłytkowej:

• zalecana dawka to 40 mg przez 4 doby w cyklach.

Leczenie aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów o ciężkim, postępującym przebiegu:

• postępująca destrukcyjna postać choroby od 12 mg do 16 mg na dobę;
• choroba z objawami pozastawowymi od 6 mg do 12 mg na dobę.

Leczenie aktywnej fazy układowych chorób reumatycznych:

• układowy toczeń rumieniowaty: od 6 mg do 16 mg na dobę.

Leczenie gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych:

• pacjenci z chorobą II lub III fazy otrzymują leczenie lekiem dożylnym przez cztery tygodnie: 0,4 mg na kg masy ciała na dobę w I tygodniu, 0,3 mg na kg masy ciała w II tygodniu, 0,2 mg na kg masy ciała w III tygodniu i 0,1 mg na kg masy ciała w IV tygodniu;
• u pacjentów z chorobą II lub III fazy leczenie doustne rozpoczyna się po czterech tygodniach i również trwa cztery tygodnie wg schematu: 4 mg na dobę w pierwszym tygodniu i zmniejszanie dawki o 1 mg na dobę co tydzień;
• pacjenci z chorobą I fazy otrzymują leczenie lekiem dożylnym przez dwa tygodnie: 0,3 mg na kg masy ciała na dobę w I tygodniu i 0,2 mg na kg masy ciała na dobę w II tygodniu;
• u pacjentów z chorobą I fazy przez kolejne cztery tygodnie podaje się tabletki wg schematu: 0,1 mg na kg masy ciała przez pierwszy tydzień, a następnie 3 mg na dobę i co tydzień dawkę zmniejsza się o 1 mg na dobę.

Profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych przez cytostatyki, chemioterapię emetogenną wraz z innymi lekami przeciwwymiotnymi:

• zalecana dawka to 8–20 mg deksametazonu przed chemioterapią;
• następnie od 4 mg do 6 mg na dobę w drugim i trzecim dniu terapii.

Opieka paliatywna w chorobach nowotworowych:

• dawka początkowa i czas trwania zależą od przyczyn i nasilenia choroby: od 3 mg do 20 mg na dobę;
• w opiece paliatywnej można stosować bardzo duże dawki maksymalnie do 96 mg na dobę.

Profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych wraz z innymi lekami przeciwwymiotnymi:

• pojedyncza dawka 8 mg przed zabiegiem.

Leczenie objawowego szpiczaka mnogiego, ostrej białaczki limfoblastycznej, choroby Hodgkina i chłoniaka nieziarniczego, w połączeniu z innymi lekami:

• zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg lub 20 mg raz na dobę.

Leczenie COVID-19:

• u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia stosuje się dawkę 6 mg na dobę maksymalnie do 10 dni.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawka leku Pabi-Dexamethason. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Pabi-Dexamethason – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie należy stosować leku Pabi-Dexamethason u kobiet w ciąży, podejrzewających ciążę lub planujących dziecko. Może to powodować działania niepożądane i wpływać na rozwój dziecka. Największe ryzyko występuje w pierwszym trymestrze.

Lekarz może przepisać preparat Pabi-Dexamethason kobiecie w ciąży jednak tylko wtedy, gdy korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko. Jeżeli w trakcie terapii pacjentka zajdzie w ciążę, to nie wolno przerywać samodzielnie przyjmowania leku i należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. 

Nie należy podawać preparatu Pabi-Dexamethason u kobiet w okresie karmienia piersią, ponieważ deksametazon może przenikać do mleka matki i powodować działania niepożądane ze strony dziecka. Swoją sytuację omów z lekarzem. Wskazane może być przerwanie karmienia ze względów bezpieczeństwa. Dzieci matek karmiących, przyjmujących lek Pabi-Dexamethason, narażone są na potencjalne skutki uboczne. 

Pabi-Dexamethason – działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących lek Pabi-Dexamethason mogą występować działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta.

Należy natychmiast poinformować lekarza, gdy wystąpią poważne i ciężkie objawy, w tym:

• poczucie przygnębienia, z myślami samobójczymi włącznie;
• nietypowe lub przerażające myśli mające wpływ na zachowanie;
• silne poczucie samotności;
• poczucie euforii lub zmienność nastrojów;
• odczuwanie, postrzeganie lub słyszenie nieistniejących rzeczy;
• kłopoty z racjonalnym myśleniem lub poczucie zagubienia i zaniki pamięci;
• poczucie niepewności, bezsenność;
• nagły ból brzucha, mdłości, tkliwość, wymioty, gorączka, krew w stolcu (możliwe objawy pęknięcia ściany jelita);
• silny ból brzucha, wymioty, nudności, biegunka, osłabienie mięśni, niskie ciśnienie krwi, przemęczenie, utrata masy ciała, gorączka (objawy niedoczynności kory nadnerczy);
• zaostrzenie istniejących chorób serca.

Ponadto w trakcie terapii odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• zwiększenie podatności na zakażenia;
• nawroty nieczynnej gruźlicy;
• reakcje nadwrażliwości;
• alergiczne zapalenie skóry;
• obrzęk naczynioruchowy;
• pokrzywka;
• zaburzenia wydzielania hormonów podwzgórza, przysadki i nadnerczy;
• zahamowanie wzrostu u niemowląt, dzieci i młodzieży;
• brak miesiączki i inne zaburzenia miesiączkowania;
• hirsutyzm (nadmierne owłosienie typu męskiego u kobiet);
• zespół Cushinga;
• zwiększenie zapotrzebowania na insulinę i leki przeciwcukrzycowe;
• zmniejszona tolerancja węglowodanów;
• przedwczesne kostnienie;
• wzrost ciśnienia śródczaszkowego i obrzęk opuszki;
• zawroty głowy;
• uzależnienie psychologiczne;
• bóle głowy;
• choroby afektywne;
• reakcje psychiczne;
• zwiększenie masy ciała;
• zwiększenie apetytu;
• utrata potasu;
• zasadowica z niedoboru potasu;
• zatrzymanie sodu i wody;
• ujemny bilans azotowy i wapniowy;
• pogorszenie padaczki;
• drgawki;
• leukocytoza;
• martwica kości;
• złamania kręgów i kości długich;
• osteoporoza;
• osłabienie siły działania mięśni;
• wrzód trawienny z możliwą perforacją i krwawieniem;
• ostre zapalenie trzustki;
• zakażenie grzybicze;
• nudności;
• wzdęcia;
• wrzodziejące zapalenie przełyku;
• scieńczenie rogówki i twardówki;
• zwiększone ciśnienia śródgałkowe;
• zaćma podtorebkowa tylna;
• uzależnienie psychologiczne;
• zaostrzenie choroby wirusowej i grzybiczej oka;
• zaburzenia zachowania;
• zaburzenia funkcji poznawczych;
• zakrzepy z zatorami;
• zaburzone gojenie ran;
• i inne.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Pabi-Dexamethason?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Pabi-Dexamethason należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazania do przyjmowania tego preparatu to:

• uczulenie na deksametazon lub jakikolwiek inny składnik leku;
• układowe zakażenia obejmujące cały organizm, chyba że pacjent jest już leczony;
• zbliżający się termin szczepienia szczepionką żywą;
• choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego. Wszystko po to, aby zadbać o bezpieczeństwo terapii i ograniczyć ryzyko poważnych działań niepożądanych. 

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Pabi-Dexamethason?

W wybranych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie przyjmowania tabletek Pabi-Dexamethason. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

• osteoporoza;
• guz chromochłonny lub jego podejrzenie;
• gruźlica w wywiadzie;
• cukrzyca lub występowanie cukrzycy w rodzinie;
• nadciśnienie;
• zastoinowa niewydolność serca;
• jaskra lub jej występowanie w rodzinie;
• zaćma w rodzinie;
• niewydolność nerek;
• niewydolność wątroby (również przewlekła niewydolność wątroby);
• marskość wątroby;
• osłabienie mięśniowe na skutek glikokortykosteroidów w wywiadzie;
• ciężkie choroby psychiczne, w tym posteroidowe obecnie lub w wywiadzie;
• niedoczynność tarczycy;
• migrena;
• owrzodzenie żołądka;
• choroby jelit;
• padaczka;
• problemy psychiatryczne;
• zakażenia pasożytnicze;
• grzybicze zakażenie oka;
• posocznica;
• malaria mózgowa;
• wirus opryszczki;
• astma;
• choroba zakrzepowo-zatorowa;
• epilepsja;
• niektóre robaczyce;
• zahamowanie wzrostu;
• niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego;
• przebyta ospa wietrzna lub odra;
• otrzymane niedawno szczepienie;
• owrzodzenia rogówki i urazów rogówki;
• jednoczesne przyjmowanie innych leków, w tym leków na HIV (np. kobicystat, rytonawir);

Ponadto w trakcie przyjmowania glikokortykosteroidów mogą wystąpić objawy wymagające pilnego kontaktu z lekarzem. Należą do nich;

• zaburzenia psychiczne, w tym: euforia bezsenność, ciężka depresja, zmiany nastroju i osobowości, objawy psychotyczne;
• maskowanie objawów zapalenia i rozwój nowych zakażeń;
• osłabienie zdolności organizmu do walki z zakażeniem;
• uaktywnienie ukrytej amebozy;
• zapalenie ścięgna z możliwym zerwaniem ścięgna;
• niedoczynność kory nadnerczy;
• ciężkie reakcje anafilaktoidalne, np. obrzęk głośni, skurcz oskrzeli, pokrzywka;
• nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia;
• przełom guza chromochłonnego, również ze skutkiem śmiertelnym;
• skurcze mięśni, osłabienie mięśni, splątanie, zaburzenia widzenia lub utrata wzroku oraz duszność u pacjentów z nowotworem układu krwiotwórczego;
• planowany zabieg, w tym stomatologiczny;
• podeszły wiek.

Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii lekiem Pabi-Dexamethason należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego zaleceniami. W ten sposób zwiększa się skuteczność leczenia i ogranicza ryzyko ewentualnych skutków ubocznych. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić ograniczenie ilości soli w diecie oraz suplementację potasu.

Z czym nie łączyć Pabi-Dexamethason?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że preparat Pabi-Dexamethason może wchodzić w interakcje z innymi lekami, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne.

Szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki przeciwzakrzepowe (np.warfaryna);
• leki stosowane w leczeniu chorób serca;
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego;
• leki przeciwcukrzycowe (np.insulina);
• leki moczopędne;
• leki przeciwmalaryczne (np. meflochina, hydrochlorochina, chlorochina);
• leki przeciwgruźlicze (np. izoniazyd, ryfampicyna, ryfabutyna);
• leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol);
• leki stosowane w leczeniu HIV (np. rytonawir, kobicystat, indynawir, sakwinawir);
• hydrokortyzon, kortyzon i inne kortykosteroidy;
• pigułki antykoncepcyjne zawierające estrogeny;
• kwas acetylosalicylowy i podobne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, ibuprofen, indometacyna);
• antybiotyki (np. fluorochinolony, erytromycyna);
• barbiturany (stosowane w ułatwianiu zasypiania i zmniejszaniu lęku);
• leki zobojętniające sok żołądkowy (np. trójkrzemian magnezu);
• leki przeciwpadaczkowe (np. prymidon, karbamazepina, fenytoina, fenobarbiton);
• amfoterycyna B podawana we wstrzyknięciach;
• acetazolamid (stosowany w leczeniu jaskry i padaczki);
• karbenoksolon (stosowany w leczeniu wrzodów żołądka);
• efedryna (stosowana w celu obkurczenia naczyń w stanach zapalnych błon śluzowych nosa);
• aminoglutetimid (stosowany w leczeniu przeciwnowotworowym);
• neostygmina i inne leki wspomagające ruch mięśni w miastenii;
• cholestyramina (stosowana w przypadku zwiększonego stężenia cholesterolu);
• cyklosporyna (stosowana w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu);
• talidomid (stosowany w leczeniu szpiczaka plazmocytowego);
• sultopryd (stosowany jako lek uspokajający);
• tetrakozaktyd (wykorzystany w teście oceny funkcji kory nadnerczy);
• prazykwantel (stosowany w leczeniu zakażeń pasożytniczych);
• protyrelina;
• hormony wzrostu;
• szczepienia żywymi szczepionkami;
• metotreksat (stosowany w chorobach nowotworowych i stanach zapalnych).

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnego leku z tej listy decyduje lekarz prowadzącym. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby ograniczyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Pabi-Dexamethason – skład leku

Podstawowy składnik leku Pabi-Dexamethason to substancja czynna deksametazon. Pozostałe składniki pomocnicze to:

• Pabi-Dexamethason 0,5 mg i 1 mg: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, żelatyna, magnezu stearynian;
• Pabi-Dexamethason 4 mg, 8 mg i 20 mg: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana żelowana, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu stearylofumaran.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)