Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest w celu obniżenia masy ciała u dorosłych pacjentów z otyłością, a także u osób z nadwagą, u których występują dodatkowe choroby.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | obniżenie masy ciała u dorosłych z otyłością (BMI ≥ 30 kg/m²); obniżenie masy ciała u dorosłych z nadwagą (BMI ≥ 27 kg/m²) i chorobami towarzyszącymi |
| Postać | tabletki o przedłużonym uwalnianiu |
| Dawka | 8 mg + 90 mg |
| Substancja czynna | naltreksonu chlorowodorek, bupropionu chlorowodorek |
| Ulotka do pobrania | Mysimba - ulotka |
Mysimba jest przeznaczona dla dorosłych (od 18. roku życia) z otyłością, czyli BMI co najmniej 30 kg/m², oraz z nadwagą, czyli BMI od 27 do poniżej 30 kg/m², jeśli występuje przynajmniej jedna choroba związana z otyłością, na przykład cukrzyca typu 2, dyslipidemia lub wyrównane nadciśnienie tętnicze.
Mysimba działa ośrodkowo i hamuje łaknienie, ale jej mechanizm nie jest dokładnie poznany. Naltrekson jest antagonistą receptora opioidowego µ, a bupropion słabym inhibitorem wychwytu zwrotnego dopaminy i noradrenaliny. Obie substancje oddziałują na jądro łukowate podwzgórza oraz na mezolimbiczny układ nagrody. Według hipotezy naltrekson wzmacnia pobudzenie neuronów POMC przez bupropion, co sprzyja zmniejszeniu ilości spożywanego pokarmu.
Dawkę zwiększa się stopniowo przez 4 tygodnie: w 1. tygodniu 1 tabletka rano, w 2. tygodniu 1 tabletka rano i 1 wieczorem, w 3. tygodniu 2 tabletki rano i 1 wieczorem, od 4. tygodnia 2 tabletki rano i 2 wieczorem. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 4 tabletki, czyli 32 mg naltreksonu chlorowodorku i 360 mg bupropionu chlorowodorku.
Tabletki połyka się w całości, popijając wodą, najlepiej podczas posiłku. Nie wolno ich przecinać, żuć ani rozgryzać.
Przy umiarkowanych lub ciężkich zaburzeniach czynności nerek oraz przy lekkich zaburzeniach czynności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 2 tabletki (1 rano i 1 wieczorem), a leczenie zaczyna się od 1 tabletki rano w pierwszym tygodniu. Przy umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby stosowania leku nie zaleca się.
W czterech badaniach III fazy (NB-301, NB-302, NB-303, NB-304; łącznie 4536 uczestników, lek lub placebo wraz z modyfikacją stylu życia) lek dawał większą redukcję masy ciała niż placebo. W badaniu NB-301 średnia redukcja po 56 tygodniach wyniosła 5,4% wobec 1,3% przy placebo, a co najmniej 5% początkowej masy ciała straciło 31% osób przyjmujących lek i 12% przyjmujących placebo. W badaniu NB-302, z intensywnym programem zmiany zachowań, było to 8,1% wobec 4,9%. U chorych na cukrzycę typu 2 (NB-304) efekt był słabszy: 3,7% wobec 1,7%. Wyniki dotyczą populacji badanych i nie są prognozą dla pojedynczego pacjenta.
Po 16 tygodniach stosowania trzeba ocenić skuteczność leczenia. Lek należy odstawić, jeśli masa ciała nie zmniejszyła się o co najmniej 5% wartości początkowej. Potem potrzebę dalszego stosowania lekarz ocenia z pacjentem raz w roku: sprawdza, czy utrzymano utratę co najmniej 5% początkowej masy ciała i czy nie pogorszyło się ryzyko sercowo-naczyniowe. Jeśli utraty masy ciała nie utrzymano, leczenie się przerywa. Ryzyko sercowo-naczyniowe przy stosowaniu dłuższym niż rok nie zostało w pełni określone.
W razie pominięcia dawki nie przyjmuje się dawki dodatkowej, a kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Bupropion zwiększa zależnie od dawki ryzyko napadów drgawkowych. W badaniach klinicznych wystąpiły one u 0,06% osób stosujących lek (2 z 3239), a dla bupropionu SR w dawce 300 mg szacunkowa częstość wynosi 0,1%. Po napadzie drgawek lek należy odstawić i nie wolno go ponownie włączać. Ostrożności wymagają czynniki predysponujące, m.in. uraz głowy w wywiadzie, nadużywanie alkoholu oraz jednoczesne stosowanie leków obniżających próg drgawkowy.
W badaniach klinicznych trwających do 56 tygodni nie odnotowano samobójstwa ani próby samobójczej u osób stosujących lek, ale po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano zachowania samobójcze (w tym myśli samobójcze) u pacjentów w każdym wieku. Dokładna obserwacja jest szczególnie ważna na początku leczenia i po każdej zmianie dawki, a pacjent i opiekunowie powinni natychmiast zgłosić pogorszenie stanu psychicznego.
Przed leczeniem mierzy się ciśnienie tętnicze i tętno, a w trakcie leczenia powtarza regularnie. Przy klinicznie istotnym i utrzymującym się wzroście lek się odstawia. U pacjentów z wyrównanym nadciśnieniem stosuje się go ostrożnie. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przełom nadciśnieniowy w początkowej fazie dostosowywania dawki.
Brakuje doświadczenia klinicznego u pacjentów po niedawnym zawale serca, z niestabilną chorobą serca lub zastoinową niewydolnością serca w III–IV klasie NYHA. Przy czynnej chorobie wieńcowej i przy chorobach naczyniowych mózgu w wywiadzie lek stosuje się ostrożnie.
U chorych na cukrzycę lek może obniżać stężenie glukozy we krwi, dlatego trzeba zweryfikować dawki insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii.
Przy objawach reakcji alergicznej (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk, duszność, ból w klatce piersiowej) należy przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem. Przy objawach ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, AGEP, DRESS), czyli m.in. czerwonych plamach z pęcherzami, łuszczeniu się skóry, owrzodzeniach w jamie ustnej, gardle, nosie, na genitaliach lub w oczach albo rozległej wysypce z wysoką temperaturą i powiększonymi węzłami chłonnymi, lek odstawia się natychmiast, a po wystąpieniu takiej reakcji nie wolno w żadnym wypadku wznawiać leczenia. Przy podejrzeniu polekowego uszkodzenia wątroby leczenie również się przerywa.
Lek zawiera laktozę (73,2 mg w tabletce), więc nie powinny go stosować osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Po 65. roku życia lek stosuje się ostrożnie, a po 75. roku życia nie zaleca się go stosować. Osoby starsze mogą być bardziej podatne na działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego i częściej mają zaburzenia czynności nerek. Przed leczeniem osób z grup ryzyka zaburzeń nerek, zwłaszcza chorych na cukrzycę i osób starszych, oznacza się eGFR. Bezpieczeństwo i skuteczność leku u osób poniżej 18. roku życia nie zostały określone, więc w tej grupie wieku się go nie stosuje.
Mysimba oddziałuje z wieloma lekami:
Podczas leczenia należy ograniczyć spożycie alkoholu do minimum albo całkowicie z niego zrezygnować. U osób pijących alkohol w trakcie leczenia bupropionem rzadko opisywano zdarzenia neuropsychiatryczne i zmniejszoną tolerancję alkoholu. Dane kliniczne nie wskazują na interakcje farmakokinetyczne bupropionu z alkoholem, a interakcje farmakokinetyczne naltreksonu z alkoholem nie są znane.
Mysimby nie należy stosować w ciąży, w okresie karmienia piersią ani u kobiet próbujących zajść w ciążę. Brakuje danych lub są one ograniczone, skojarzenia nie badano pod kątem toksycznego wpływu na rozrodczość, a badania naltreksonu na zwierzętach wykazały taki wpływ. Naltrekson, bupropion i ich metabolity przenikają do mleka ludzkiego, nie można więc wykluczyć ryzyka dla noworodka i niemowlęcia. Wpływ na płodność u ludzi nie jest znany.
Mysimba wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn: możliwe są zawroty głowy, senność, utrata przytomności, a czasem napad drgawkowy. Szczególnej ostrożności wymaga faza dostosowywania dawki. Po wystąpieniu takich objawów należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich ustąpienia.
Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaparcie, wymioty i ból głowy (bardzo często, czyli u co najmniej 1 osoby na 10) oraz zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, bezsenność, lęk, ból brzucha, kołatanie serca, wzmożona potliwość i zmęczenie (często, czyli u co najmniej 1 osoby na 100, ale u mniej niż 1 osoby na 10). W badaniach klinicznych z powodu działań niepożądanych leczenie przerwało 23,8% osób przyjmujących lek i 11,9% osób przyjmujących placebo. Najczęstszymi przyczynami przerwania były nudności, ból głowy, zawroty głowy i wymioty.
Rzadziej zgłaszano m.in. napady drgawkowe i uszkodzenie wątroby spowodowane przez leki, niezbyt często reakcje nadwrażliwości, a z nieznaną częstością ciężkie reakcje skórne, np. zespół Stevensa-Johnsona. Pełny wykaz z częstością występowania zawiera ulotka leku.
Najpoważniejsze skutki przedawkowania związane są z bupropionem. Po jednorazowym przyjęciu dawki ponad 10-krotnie większej od maksymalnej dawki leczniczej bupropionu napad drgawkowy wystąpił w około jednej trzeciej opisanych przypadków. Zgłaszano także omamy, utratę przytomności, częstoskurcz, zmiany w EKG oraz zespół serotoninowy, a przy dużych dawkach bupropionu jako jedynego leku również zgony. Nie ma swoistej odtrutki, a przy podejrzeniu przedawkowania należy rozważyć hospitalizację. Nie zaleca się indukowania wymiotów.
Jedna tabletka zawiera 8 mg naltreksonu chlorowodorku (7,2 mg naltreksonu) i 90 mg bupropionu chlorowodorku (78 mg bupropionu). Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. laktoza (jednowodna i bezwodna), celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, chlorowodorek cysteiny, krospowidon, hypromeloza i stearynian magnezu, a otoczka zawiera dwutlenek tytanu, alkohol poliwinylowy, makrogol, talk i lak aluminiowy z indygotyną. Tabletki są niebieskie, okrągłe, z napisem „NB-890”. Lek dostępny jest w blistrach po 28 i 112 tabletek, choć nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Jest to produkt leczniczy wydawany wyłącznie na receptę (Rp). Okres ważności wynosi 30 miesięcy, a przechowywać go należy w temperaturze nieprzekraczającej 30°C. Podmiotem odpowiedzialnym jest Orexigen Therapeutics Ireland Limited.
W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 13 listopada 2026 r.) nie ma innych preparatów z taką samą substancją czynną, mocą i postacią jak Mysimba. O ewentualnej zmianie leczenia decyduje lekarz.
Mysimba nie znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026), dlatego jest lekiem pełnopłatnym: pacjent pokrywa całą cenę. Ceny w aptekach internetowych sprawdzono 13 listopada 2026 r.:
| Opakowanie | Cena w aptekach |
|---|---|
| Mysimba, 8 mg + 90 mg, 112 tabl. | 406,99–432,99 zł |
Ceny różnią się między aptekami i zmieniają się w czasie, dlatego przed zakupem warto je porównać.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.