Encorton

Dostępność	na receptę
Wskazania	miastenia; miopatia zapalna; zespół miasteniczny; neuropatia zapalna (z wyłączeniem choroby Guillaina-Barrego); choroby autoimmunizacyjne; eozynofilowe zapalenie jelit u osób poniżej 18. roku życia; stany po przeszczepie narządów, kończyn, tkanek, komórek oraz szpiku; obturacyjne choroby płuc
Postać	tabletki
Dawka	1 mg, 5 mg, 10 mg lub 20 mg
Substancja czynna	prednizon
Ulotka do pobrania	Encorton 1 mg - ulotka
Ulotka do pobrania	Encorton 5 mg - ulotka
Ulotka do pobrania	Encorton 10 mg - ulotka
Ulotka do pobrania	Encorton 20 mg - ulotka

Encorton - cena i refundacja

Lek Encorton podlega całościowej lub częściowej refundacji przy wielu schorzeniach. Pacjenci borykający się z nowotworami złośliwymi objęci są całościową refundacją. W ramach opłaty zryczałtowanej środek mogą kupować pacjenci, u których zdiagnozowano takie schorzenia jak:

• miastenia;
• miopatia zapalna;
• zespół miasteniczny;
• neuropatia zapalna (z wyłączeniem choroby Guillaina-Barrego);
• choroby autoimmunizacyjne;
• eozynofilowe zapalenie jelit u osób poniżej 18. roku życia;
• stany po przeszczepie narządów, kończyn, tkanek, komórek oraz szpiku;
• obturacyjne choroby płuc.

Preparat dostępny jest w tabletkach o różnej zawartości substancji czynnej. Dostępne w Polsce opakowania leku Encorton to:

• tabletki 20 szt. - 1 mg, 5 mg, 10 mg lub 20 mg;
• tabletki 100 szt. - 5 mg.

Przy refundacji zryczałtowanej ich cena waha się od kilku do kilkunastu złotych za opakowanie. Zależy to nie tylko od ilości tabletek, ale również od stopnia refundacji. Warto sprawdzić to w zaufanej aptece.

Encorton - jak działa

Za działanie leku Encorton odpowiada substancja czynna prednizon. Wykazuje ona silne działanie przeciwzapalne. Po dostaniu się do organizmu prednizon hamuje rozwój stanu zapalnego, jednak nie wpływa na jego przyczynę. Oznacza to, że Encorton stosuje się w leczeniu objawowym. Ponadto środek wykazuje działanie:

• mineralokortykosteroidowe;
• immunosupresyjne;
• na równowagę wodno-elektrolitową;
• hamujące wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego przez przysadkę;
• nasilające rozpad białek i indukujące enzymy;
• zwiększające dostępność glukozy;
• nasilające uwalnianie kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej;
• zmniejszające stężenie wapnia w osoczu;
• i inne.

Szerokie spektrum działania sprawia, że obecnie preparat Encorton stosowany jest na wiele różnych schorzeń. Każdorazowo decyzję o wdrożeniu leku do terapii podejmuje lekarz prowadzący, który na względzie ma dobro i bezpieczeństwo pacjenta. Szczegółowe informacje dotyczące mechanizmów działania leku znajdują się na ulotce dołączonej do opakowania przez producenta.

Jak szybko działa Encorton i jak jest przetwarzany w organizmie?

Encorton należy do grupy glikokortykosteroidów i zawiera prednizon — substancję, która technicznie jest prolekiem. Sam w sobie jest jeszcze nieaktywny: po wchłonięciu w przewodzie pokarmowym wątroba szybko przekształca go w prednizolon, będący aktywnym metabolitem odpowiedzialnym za działanie leku. Pierwsze efekty przeciwzapalne pacjent może odczuć już po kilku godzinach od przyjęcia dawki, natomiast pełny efekt terapeutyczny — na przykład wyraźne zmniejszenie stanu zapalnego w przebiegu choroby przewlekłej — pojawia się zwykle dopiero po kilku dniach regularnego stosowania. Lek dobrze się wchłania po podaniu doustnym i jest wydalany głównie przez nerki.

Kiedy stosować Encorton

Istnieje kilka podstawowych wskazań do stosowania leku Encorton u pacjentów. Preparat zawsze dobierany jest indywidualnie pod potrzeby pacjenta. Kluczowe wskazania do stosowania środka Encorton to:

• choroby alergiczne o ciężkim przebiegu, gdy inne metody leczenia zawodzą (np.: atopowe zapalenie skóry i błon śluzowych, reakcje nadwrażliwości na leki, choroba posurowicza, kontaktowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa o charakterze sezonowym lub całorocznym);
• choroby skóry i błon śluzowych (np.: opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, ciężki rumień wielopostaciowy, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry, pęcherzyca, ciężka łuszczyca, ziarniniak grzybiasty);
• zaburzenia układu endokrynnego (np.: zapalenie tarczycy, pierwotna niewydolność kory nadnerczy, wtórna niedoczynność kory nadnerczy, hiperkalcemia związana z chorobą nowotworową, wrodzona hiperplazja nadnerczy);
• choroby układu krwiotwórczego (np.: niedokrwistość aplastyczna wrodzona, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość wtórna u osób dorosłych, niedokrwistość wynikająca z wybiórczej hipoplazji układu czerwonokrwinkowego, idiopatyczna plamica małopłytkowa u osób dorosłych);
• choroby przewodu pokarmowego w okresach zaostrzenia (np.: choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy);
• zespół nerczycowy;
• choroby nowotworowe jako leczenie paliatywne wraz z leczeniem przeciwnowotworowym (np.: ostra białaczka u dzieci, białaczki i chłoniaki u osób dorosłych);
• choroby neurologiczne (stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzenia);
• choroby układu oddechowego (np.: zespół Löfflera, beryloza, astma oskrzelowa, objawowa sarkoidoza, piorunująca lub rozsiana gruźlica płuc, zachłystowe zapalenie płuc);
• choroby oka (ciężkie, ostre i przewlekłe, np.: zapalenie tęczówki i ciała rzęskowatego, współczulne zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nerwu wzrokowego, rozlane zapalenie błony naczyniowej tylnego odcinka oka, alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie przedniego odcinka oka, alergiczne owrzodzenie brzeżne rogówki, zapalenie rogówki);
• choroby reumatyczne (np.: łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, w tym młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów);
• niereumatyczne stany zapalne układu kostno-stawowego (np.: pourazowe zapalenie kości i stawów, ostre dnawe zapalenie stawów, ostre i nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna, ostre i podostre zapalenie kaletki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie błony maziowej dotyczące pacjentów z zapaleniem stawów i kości);
• inne jednostki chorobowe, w tym m.in.: włośnica z zajęciem mięśnia sercowego lub układu nerwowego, gruźlicze zapalenie opon mózgowych.

Kiedy nie stosować Encorton

Istnieją określone przeciwwskazania do stosowania preparatu Encorton. Podstawowym z nich są reakcje nadwrażliwości na substancję czynną lub jakikolwiek składnik pomocniczy. Ponadto leku nie stosuje się u osób, u których występuje układowe zakażenie grzybicze. Szczególne środki ostrożności należy zachować u pacjentów z ciężkimi chorobami nerek i wątroby oraz z zaburzeniami żołądka (np. wrzodziejące zapalenie przełyku). Decyzję o wdrożeniu Encorton do terapii zawsze podejmuje lekarz. Pacjent we własnym zakresie nie może rozpocząć stosowania leku.

Jakie środki ostrożności należy zachować podczas stosowania Encortonu?

Jedna z najważniejszych zasad przy Encortonie to nigdy nie odstawiać go nagle i samodzielnie. Gwałtowne przerwanie leczenia grozi wtórną niewydolnością nadnerczy — kortykosteroidy hamują bowiem naturalną produkcję hormonów przez organizm, dlatego zakończenie terapii zawsze wymaga stopniowego zmniejszania dawki pod kontrolą lekarza.

W trakcie leczenia lekarz powinien regularnie oceniać kilka parametrów: ciśnienie tętnicze, stężenie glukozy we krwi (ryzyko cukrzycy steroidowej), gęstość mineralną kości (ryzyko osteoporozy przy długotrwałym stosowaniu) oraz ciśnienie wewnątrzgałkowe — prednizon może sprzyjać rozwojowi jaskry i zaćmy. Długotrwałe przyjmowanie leku prowadzi też do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), co należy uwzględnić przy planowaniu ewentualnego odstawienia.

Ze względu na działanie immunosupresyjne, warto w czasie terapii unikać kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną lub półpaśca, a ryzyko infekcji bakteryjnych i grzybiczych jest w tym okresie podwyższone. Aby zmniejszyć podrażnienie żołądka, lek należy przyjmować z posiłkiem.

Czy można stosować Encorton w ciąży, podczas karmienia piersią i u dzieci?

W ciąży Encorton stosuje się wyłącznie wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Prednizon przenika przez łożysko, a stosowanie — szczególnie w pierwszym trymestrze — wiąże się z ryzykiem zaburzeń wzrostu płodu, rozszczepu podniebienia oraz przejściowej niewydolności kory nadnerczy u noworodka.

Podczas karmienia piersią warto wiedzieć, że aktywny metabolit leku (prednizolon) przenika do mleka matki. Przy dawkach przekraczających 40 mg na dobę zaleca się przerwanie karmienia lub — jeśli jest to możliwe — odczekanie co najmniej 4 godzin po przyjęciu dawki przed kolejnym przystawieniem dziecka do piersi.

U dzieci kwestią wymagającą szczególnej uwagi jest ryzyko zahamowania wzrostu przy długotrwałym leczeniu. Stosuje się zawsze najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, a lekarz powinien regularnie kontrolować zarówno wzrost dziecka, jak i funkcję osi HPA.

Encorton - skład leku

Podstawowym składnikiem leku jest substancja czynna prednizon. Oprócz niej w każdej tabletce znajdują się takie substancje pomocnicze jak: skrobia ziemniaczana, laktoza jednowodna, żelatyna i stearynian magnezu.

Czy Encorton jest lekiem sterydowym?

Tak — Encorton to lek sterydowy. Jego substancją czynną jest prednizon (Prednisonum), syntetyczny glikokortykosteroid stosowany ogólnoustrojowo. Glikokortykosteroidy to hormony steroidowe działające przede wszystkim przeciwzapalnie, immunosupresyjnie i przeciwalergicznie. Po wchłonięciu prednizon ulega w wątrobie przemianie do aktywnego metabolitu — prednizolonu — który odpowiada za właściwe działanie terapeutyczne leku.

W jakiej postaci i opakowaniu jest dostępny Encorton i jak go przechowywać?

Encorton produkowany przez Adamed Pharma S.A. (Polska) dostępny jest wyłącznie w postaci tabletek o mocy 5 mg — w opakowaniach po 20 sztuk (EAN: 5909990170616) lub 100 sztuk. Orientacyjna cena apteczna wynosi około 34,36 zł. Lek jest wydawany wyłącznie na receptę.

Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym i zaciemnionym miejscu, koniecznie w oryginalnym opakowaniu i w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Encorton - zamienniki

Zamiennikiem leku Encorton, który zawiera tę samą substancję czynną jest Rectodeit. Lek w tej samej postaci znajduje się również w tabletkach Nocasio.

Encorton - dawkowanie

Tabletki Encorton należy przyjmować doustnie i tylko zgodnie ze wskazaniami lekarza. Dawkowanie ustalane jest w sposób indywidualny. Zależy ono od rodzaju schorzenia, stopnia jego nasilenia oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Standardowo u osób dorosłych i młodzieży dawka dobowa wynosi od 5 do 60 mg na dobę. Lek można przyjmować w ramach jednej dużej dawki lub w dawkach podzielonych. Zawsze ustal to z lekarzem. Maksymalna dawka dobowa dla osób dorosłych i młodzieży to 250 mg substancji czynnej.

U dzieci należy postępować jeszcze ostrożniej. Dawkę oblicza się na podstawie masy ciała dziecka. Wówczas stosuje się 2 mg substancji czynnej na każdy kilogram masy ciała. W przypadku dawek podzielonych należy zachować ostępy czasowe w przedziale 6-8 godzin.

Wybrane schorzenia u osób dorosłych, młodzieży i dzieci mogą wymagać niestandardowego podejścia do dawkowania leku Encorton. Zawsze w trakcie terapii należy zachować najwyższe standardy bezpieczeństwa.

Encorton - skutki uboczne

Przyjmowanie leku Encorton może powodować różne skutki uboczne. Działania niepożądane nie występują jednak u każdego pacjenta. Zależy to od indywidualnych predyspozycji jego organizmu. Wśród potencjalnych skutków ubocznych znajdują się m.in.:

• zaburzenia psychiczne;
• bóle głowy;
• zawroty głowy;
• pogorszone samopoczucie;
• osłabienie mięśni;
• zaburzenia snu;
• nudności;
• nadciśnienie;
• drgawki;
• zatrzymanie wzrostu (u dzieci);
• wtórna niedoczynność kory nadnerczy oraz przysadki;
• zespół Cushinga;
• wzrost masy ciała;
• ujemny bilans azotowy;
• wzrost zapotrzebowania na insulinę lub doustne środki hipoglikemizujące (dotyczy pacjentów z cukrzycą);
• ujawnienie cukrzycy;
• hirsutyzm;
• zmniejszona tolerancja węglowodanów;
• zaburzenia cyklu menstruacyjnego (u kobiet);
• zespół zakrzepowo-zatorowy;
• zwiększony apetyt;
• zaburzenia widzenia (np. nieostre widzenie);
• zaćma podtorebkowa tylna;
• zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z tarczą zastoinową;
• zwiększenie ciśnienia śródgałkowego
• wrzodziejące zapalenie przełyku;
• stan zapalny trzustki;
• perforacje jelita grubego lub cienkiego;
• wrzody trawienne;
• wytrzeszcz;
• jaskra;
• obrzęk naczynioruchowy;
• rumień;
• nadmierne pocenie się;
• zaburzenia gojenia się ran;
• trądzik;
• rozstępy skórne;
• i inne.

Szczegółowy wykaz wszystkich skutków ubocznych wraz z częstotliwością ich występowania znajduje się na ulotce dołączonej do opakowania przez producenta. Zachęcamy do dokładnego zapoznania się z nią. Jakiekolwiek niepokojące symptomy należy niezwłocznie konsultować z lekarzem.

Jakie leki i substancje wchodzą w interakcje z Encortonem?

Encorton wchodzi w interakcje z wieloma lekami, dlatego przed włączeniem jakiejkolwiek nowej terapii warto poinformować lekarza o jego stosowaniu.

Największe ryzyko dla błony śluzowej żołądka niesie łączenie Encortonu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (ibuprofen, diklofenak, aspiryna) lub alkoholem — każda z tych kombinacji nasila zagrożenie owrzodzeniami i krwawieniami z przewodu pokarmowego. U osób z cukrzycą ważne jest, że prednizon podnosi stężenie glukozy we krwi, co może wymagać korekty dawki leków hipoglikemicznych lub insuliny pod nadzorem lekarza. Encorton może też zmieniać efekt działania leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna — konieczne jest regularne monitorowanie wskaźnika INR. Połączenie z lekami moczopędnymi nasila natomiast utratę potasu.

Na skuteczność samego Encortonu wpływają też niektóre inne substancje. Fenytoina, ryfampicyna i barbiturany przyspieszają jego metabolizm i osłabiają działanie, natomiast ketokonazol i erytromycyna go hamują, wzmacniając zarówno efekt terapeutyczny, jak i ryzyko działań niepożądanych. W czasie leczenia nie należy stosować szczepionek zawierających żywe wirusy (np. MMR, ospa), ponieważ immunosupresja może doprowadzić do uogólnionej infekcji.

Podobne leki do Encorton

W aptece dostępne są preparaty podobne składem i działaniem do Encorton. Przykładowe z nich to Flixonase i Diprophos. Nie powinny być jednak stosowane jako zamienniki.