Conaret

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory, w skojarzeniu z innymi lekami (inhibitorami ace, lekami moczopędnymi, glikozydami naparstnicy); leczenie wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienia tętniczego) - dotyczy dawek 5 mg i 10 mg; leczenie bólu w klatce piersiowej spowodowanego zmniejszeniem przepływu krwi w tętnicach wieńcowych (choroby niedokrwiennej serca: dławicy piersiowej) - dotyczy dawek 5 mg i 10 mg
Postać	tabletki
Dawka	1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg
Substancja czynna	Bisoprololi fumaras (fumaran bisoprololu)
Ulotka do pobrania	Conaret - ulotka

W jakim celu stosuje się lek Conaret?

Lek Conaret stosuje się w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Wskazania do stosowania zależą od dawki preparatu.

W przypadku stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory, lek jest stosowany jako element terapii skojarzonej. Oznacza to, że podaje się go razem z innymi standardowymi lekami, takimi jak inhibitory ACE, leki moczopędne czy glikozydy naparstnicy.

Leczenie nadciśnienia tętniczego (wysokiego ciśnienia krwi) oraz dławicy piersiowej (bólu w klatce piersiowej spowodowanego niedokrwieniem tętnic wieńcowych) dotyczy wyłącznie leku Conaret w dawkach 5 mg oraz 10 mg. Wszelkie wątpliwości dotyczące wskazań i dawkowania należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Jak działa Conaret i jaka jest jego substancja czynna?

Substancją czynną leku Conaret jest bisoprolol. Należy on do grupy leków nazywanych beta1-adrenolitykami, które charakteryzują się dużą wybiórczością działania i brakiem wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Jego mechanizm polega na blokowaniu receptorów beta1-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w sercu.

Działanie to hamuje odpowiedź organizmu na pobudzenie ze strony układu współczulnego. Prowadzi to do zwolnienia czynności serca oraz zmniejszenia siły jego skurczu. W rezultacie mięsień sercowy zużywa mniej tlenu. Jednocześnie, poprzez zwolnienie rytmu, lek zwiększa wydajność serca w pompowaniu krwi, co jest kluczowe w terapii niewydolności serca.

Działanie przeciwnadciśnieniowe bisoprololu wynika między innymi z hamowania aktywności reninowej osocza. W celu uzyskania pełnych informacji o działaniu leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jaki jest pełny skład leku Conaret?

Substancją czynną leku Conaret jest fumaran bisoprololu (łac. Bisoprololi fumaras). Jest to składnik odpowiadający za działanie terapeutyczne preparatu.

Oprócz substancji czynnej, w skład leku wchodzą również substancje pomocnicze, które są niezbędne do uformowania postaci leku. Informacja o pełnym składzie jest istotna, zwłaszcza w przypadku pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na którykolwiek ze składników.

Pełny i szczegółowy wykaz wszystkich substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku. W razie jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących składu produktu, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Kiedy nie stosować leku Conaret?

Leku Conaret nie należy stosować w przypadku:

• nadwrażliwości na bisoprolol lub którykolwiek składnik leku,
• ostrej niewydolności serca lub w okresach jej nasilenia wymagających dożylnego podawania leków zwiększających siłę skurczu serca,
• wstrząsu kardiogennego,
• bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia,
• zespołu chorego węzła zatokowego lub bloku zatokowo-przedsionkowego,
• objawowej bradykardii (czynność serca poniżej 50 uderzeń na minutę),
• objawowego niedociśnienia (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg),
• ciężkiej astmy oskrzelowej,
• ciężkiej postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda,
• nieleczonego guza chromochłonnego rdzenia nadnerczy,
• kwasicy metabolicznej.

Czy pacjenci z cukrzycą muszą zachować szczególną ostrożność?

Tak, pacjenci z cukrzycą muszą zachować szczególną ostrożność, ponieważ lek Conaret może maskować objawy niskiego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii). Oznacza to, że typowe sygnały ostrzegawcze, takie jak drżenie rąk czy przyspieszone bicie serca, mogą być mniej zauważalne lub w ogóle nie wystąpić. Z tego powodu monitorowanie poziomu glukozy we krwi jest w tej grupie pacjentów szczególnie istotne.

Ostrożność jest również wskazana w przypadku stosowania ścisłej głodówki. Ponadto, lek może wpływać na reakcje organizmu na alergeny, potencjalnie zwiększając wrażliwość i nasilając przebieg reakcji anafilaktycznych. Pacjenci poddawani leczeniu odczulającemu powinni poinformować o tym fakcie lekarza prowadzącego.

Przed każdym planowanym zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym należy bezwzględnie poinformować anestezjologa o przyjmowaniu bisoprololu. Szczególne środki ostrożności są wymagane także u pacjentów z niektórymi chorobami serca (np. dławicą Prinzmetala), zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz problemami z krążeniem w kończynach. Wszelkie wątpliwości należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.

Szczególną ostrożność należy zachować również u pacjentów z łuszczycą (występującą obecnie lub w przeszłości). Lek może także maskować objawy nadczynności tarczycy. U pacjentów z guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy Conaret można stosować dopiero po wcześniejszym zablokowaniu receptorów alfa-adrenergicznych.

Na co powinni zwrócić uwagę pacjenci z astmą lub chorobami płuc?

Pacjenci z astmą oskrzelową lub chorobą płuc w wywiadzie muszą zachować szczególną ostrożność. Ciężka astma oskrzelowa stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku Conaret — preparatu nie należy stosować w tej grupie pacjentów.

U osób z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie istnieje ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli jako niezbyt częstego działania niepożądanego. Pacjenci z przewlekłą chorobą płuc lub astmą powinni natychmiast zgłosić lekarzowi wszelkie nowe trudności w oddychaniu, które pojawią się w trakcie leczenia.

W razie wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu w kontekście chorób układu oddechowego, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Z jakimi lekami Conaret może wchodzić w interakcje?

Lek Conaret może wchodzić w interakcje z wieloma preparatami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki stosowane w leczeniu chorób serca i nadciśnienia tętniczego. Dotyczy to leków przeciwarytmicznych klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) oraz klasy III (np. amiodaron).

Interakcje mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia, zarówno typu werapamilu i diltiazemu, jak i typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina). Należy także zachować ostrożność przy przyjmowaniu ośrodkowo działających leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna czy rylmenidyna.

Bisoprolol wchodzi w interakcje z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi — może maskować objawy hipoglikemii (drżenie, tachykardia), co utrudnia jej wczesne rozpoznanie. Środki stosowane do znieczulenia ogólnego mogą nasilać hipotensyjne działanie leku — przed planowanym zabiegiem należy poinformować anestezjologa. Glikozydy naparstnicy stosowane łącznie z bisoprololem mogą prowadzić do nadmiernego zwolnienia czynności serca.

Leki sympatykomimetyczne (np. izoprenalina, dobutamina, noradrenalina, adrenalina) mogą przeciwdziałać efektom bisoprololu lub nasilać działania niepożądane. Inne leki obniżające ciśnienie krwi, takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany i pochodne fenotiazyny, mogą nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu. Meflochina stosowana łącznie może zwiększać ryzyko bradykardii. Inhibitory monoaminooksydazy (MAO), z wyjątkiem inhibitorów MAO-B, również wchodzą w interakcje z bisoprololem.

Na działanie leku Conaret mogą wpływać miejscowo stosowane beta-adrenolityki, na przykład krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry, a także leki parasympatykomimetyczne. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie stosowane leki, aby uniknąć niepożądanych interakcji.

Czy można łączyć Conaret z lekami przeciwbólowymi jak ibuprofen?

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym ibuprofen i diklofenak, są wymienione w dokumentacji leku Conaret jako substancje wchodzące w interakcje z bisoprololem — mogą osłabiać jego działanie przeciwnadciśnieniowe. Decyzję o ewentualnym jednoczesnym stosowaniu zawsze podejmuje lekarz prowadzący, uwzględniając stan zdrowia pacjenta.

Do leków sympatykomimetycznych, które mogą wchodzić w interakcje z lekiem Conaret, zalicza się również orcyprenalinę.

Czy można stosować Conaret w ciąży i podczas karmienia piersią?

Stosowanie leku Conaret w okresie ciąży i karmienia piersią nie jest zalecane i wymaga szczególnej ostrożności. Przyjmowanie tego leku w czasie ciąży może zaszkodzić dziecku, dlatego nie należy go stosować, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i zalecone przez lekarza.

Jeżeli lekarz uzna zastosowanie leku za niezbędne, konieczne jest ścisłe monitorowanie przepływu krwi przez łożysko oraz tempa rozwoju płodu. Taka kontrola pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych nieprawidłowości i podjęcie odpowiednich działań w celu ochrony zdrowia dziecka.

Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka kobiecego. Ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo, nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania tego preparatu. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w okresie laktacji zawsze podejmuje lekarz.

Czy Conaret wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Lek Conaret może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn, jednak jego wpływ jest zależny od indywidualnej tolerancji pacjenta. Z tego powodu ocena, czy można bezpiecznie wykonywać te czynności, powinna być dokonywana indywidualnie po konsultacji z lekarzem.

Szczególną ostrożność należy zachować w określonych sytuacjach, kiedy ryzyko wystąpienia zaburzeń sprawności psychofizycznej jest większe. Dotyczy to zwłaszcza początkowego etapu leczenia, okresu po zwiększeniu dawki zaleconej przez lekarza, a także po zmianie preparatu na inny.

Należy również pamiętać, że jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać potencjalny wpływ leku na zdolność koncentracji i szybkość reakcji. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących prowadzenia pojazdów w trakcie terapii, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy podczas leczenia Conaretem można spożywać alkohol?

Dostępne informacje wskazują, że łączenie leku Conaret z alkoholem wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Spożycie alkoholu w trakcie terapii może nasilać potencjalny wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Interakcja z alkoholem może wpływać na indywidualną tolerancję leku oraz sprawność psychofizyczną pacjenta. Ze względu na możliwe konsekwencje dla bezpieczeństwa, wszelkie wątpliwości dotyczące spożywania alkoholu w trakcie leczenia należy omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Jak dawkować lek Conaret?

Dawkowanie leku Conaret jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od wskazania medycznego oraz reakcji pacjenta na leczenie. Nie należy samodzielnie modyfikować zaleconej dawki.

W leczeniu przewlekłej niewydolności serca terapia rozpoczyna się od małych dawek, które są stopniowo zwiększane. Leczenie zaczyna się od 1,25 mg na dobę przez tydzień, a następnie dawkę zwiększa się kolejno do 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg i 7,5 mg na dobę, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej 10 mg na dobę. Jest to maksymalna dawka dobowa w tym wskazaniu.

W terapii nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej zalecana dawka to 5 mg raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki. Maksymalna dawka dobowa w tych wskazaniach wynosi 20 mg.

Stosowanie leku Conaret nie jest zalecane u dzieci i młodzieży ze względu na brak doświadczenia klinicznego. U osób w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna.

W łagodniejszych postaciach nadciśnienia tętniczego (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) lekarz może zalecić dawkę 2,5 mg raz na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) lub wątroby, maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 10 mg.

Jak i kiedy przyjmować tabletki Conaret?

Tabletkę Conaret należy przyjmować rano, z posiłkiem lub bez posiłku, popijając płynem. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć — należy połknąć je w całości. Linia podziału widoczna na niektórych tabletkach nie jest przeznaczona do przełamywania.

Dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od leczonej choroby i stanu pacjenta. Schemat zwiększania dawek i maksymalne dawki dobowe są opisane w poprzedniej sekcji oraz szczegółowo w ulotce dołączonej do opakowania.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Conaret?

W przypadku pominięcia dawki leku Conaret nie należy stosować dawki podwójnej w celu jej uzupełnienia. Należy pominąć zapomnianą tabletkę i przyjąć kolejną, zwykłą dawkę o stałej porze, czyli następnego dnia rano.

Przyjmowanie podwójnej dawki leku nie poprawi skuteczności leczenia, a może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Zachowanie ciągłości terapii jest ważne, dlatego należy starać się przyjmować lek regularnie. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania lub postępowania w przypadku pominięcia tabletki, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie są objawy przedawkowania leku Conaret i co należy wtedy zrobić?

W przypadku zażycia większej dawki niż zalecana, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem. Objawy przedawkowania bisoprololu mogą obejmować zwolnienie czynności serca (bradykardię), trudności w oddychaniu, zawroty głowy oraz drżenia spowodowane zmniejszeniem stężenia cukru we krwi (hipoglikemią). W razie przedawkowania należy przerwać leczenie i wdrożyć leczenie podtrzymujące i objawowe.

Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg w leczeniu przewlekłej niewydolności serca oraz 20 mg w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Przekroczenie tych wartości wymaga niezwłocznej interwencji medycznej.

Czy można nagle odstawić lek Conaret?

Nie wolno nagle przerywać leczenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową. Nagłe odstawienie bisoprololu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawkę należy zmniejszać stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Decyzja o przerwaniu leczenia lub zmianie dawkowania musi być zawsze podjęta po konsultacji z lekarzem prowadzącym. Preparat stosuje się w leczeniu schorzeń wymagających stałej kontroli, takich jak stabilna, przewlekła niewydolność serca oraz nadciśnienie tętnicze. Wszelkie modyfikacje schematu leczenia, w tym jego zakończenie, muszą odbywać się pod nadzorem specjalisty.

Jakie mogą wystąpić działania niepożądane po zażyciu leku Conaret?

Podczas stosowania leku Conaret mogą pojawić się działania niepożądane. Bardzo często u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca obserwuje się wolną częstość rytmu serca (bradykardię).

Do częstych działań niepożądanych należą: nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z tym schorzeniem), uczucie zmęczenia i osłabienie (zwłaszcza na początku leczenia), zawroty i bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk i stóp, niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcie).

Niezbyt często mogą wystąpić: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, bradykardia (u pacjentów z nadciśnieniem lub dławicą), zawroty głowy podczas wstawania (niedociśnienie ortostatyczne), skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie, osłabienie i kurcze mięśni, zaburzenia snu oraz depresja.

Rzadko odnotowywano: zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, zmniejszone wydzielanie łez (istotne dla użytkowników soczewek kontaktowych), zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia triglicerydów i aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), reakcje nadwrażliwości (świąd, zaczerwienienie twarzy, wysypka, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia potencji, koszmary senne, omamy oraz omdlenie.

Bardzo rzadko mogły pojawić się: zapalenie spojówek, łysienie (wypadanie włosów) oraz wywoływanie lub nasilanie objawów łuszczycy.

W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową niezbyt często może również wystąpić nasilenie istniejącej niewydolności serca.

Refundacja i poziom odpłatności

Zgodnie z informacjami dostępnymi w analizowanych źródłach (m.in. swiatleku.pl), lek Conaret jest preparatem pełnopłatnym. Oznacza to, że nie podlega refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia, a pacjent ponosi 100% kosztów jego zakupu.

Jak prawidłowo przechowywać lek Conaret?

Lek Conaret należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu, które zapewnia ochronę przed wilgocią. Preparatu nie wolno stosować po upływie terminu ważności, który wynosi 2 lata.

Szczegółowe warunki przechowywania zależą od rodzaju blistra. Tabletki w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Tabletki w blistrach PVC/PVDC/Aluminium należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Zawsze należy postępować zgodnie z zaleceniami na opakowaniu.

Zamienniki / odpowiedniki

Na rynku dostępne są inne leki zawierające tę samą substancję czynną (bisoprolol), które mogą być stosowane jako zamienniki. O ewentualnej zamianie zawsze decyduje lekarz lub farmaceuta. Przykłady preparatów o tym samym składzie to: * Bisocard * Concor Cor * Blocard * Bibloc

Dostępność (Rx/OTC)

Lek Conaret jest dostępny wyłącznie na podstawie ważnej recepty lekarskiej (kategoria dostępności: Rp). Nie można go kupić bez recepty.

Najczęstsze pytania o Conaret (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.