Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany jako leczenie zastępcze u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy kontrolowali już ciśnienie, przyjmując obie substancje czynne w postaci osobnych tabletek.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie substytucyjne nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego podczas jednoczesnego podawania poszczególnych substancji czynnych w takich samych dawkach jak w leku concoram, lecz w oddzielnych tabletkach |
| Postać | tabletki |
| Dawka | 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg |
| Substancja czynna | Bisoprololi fumaras + Amlodipinum |
| Ulotka do pobrania | Concoram - ulotka |
Lek Concoram stosuje się w leczeniu substytucyjnym nadciśnienia tętniczego. Jest on przeznaczony dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane za pomocą jednoczesnego przyjmowania oddzielnych leków, zawierających te same substancje czynne, co preparat Concoram.
Warunkiem zastosowania leku jest fakt, że dawki poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych dotychczas w osobnych tabletkach muszą być identyczne z dawkami zawartymi w leku złożonym Concoram. Lek ten zastępuje więc kilka tabletek jedną, a nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia nadciśnienia ani dla pacjentów, u których ciśnienie nie zostało jeszcze ustabilizowane.
Decyzję o rozpoczęciu terapii lekiem Concoram podejmuje lekarz prowadzący na podstawie oceny dotychczasowego leczenia pacjenta. W razie jakichkolwiek pytań należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Concoram jest produktem złożonym z dwóch substancji czynnych o uzupełniających się mechanizmach działania: bisoprololu fumaranu oraz amlodypiny (w postaci bezylanu).
Amlodypina jest inhibitorem napływu jonów wapnia (antagonistą wapnia), który hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich naczyń. Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego wynika z bezpośredniego działania rozkurczającego na mięśnie gładkie tętnic, co prowadzi do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego (obciążenia następczego) i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Bisoprolol jest wybiórczym lekiem blokującym receptory beta1-adrenergiczne, pozbawionym wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Zwalnia częstość pracy serca i zmniejsza objętość wyrzutową, co prowadzi do zmniejszenia pojemności minutowej serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Działanie przeciwnadciśnieniowe wynika m.in. ze zmniejszenia aktywności reninowej osocza.
Leku Concoram nie należy stosować w przypadku występowania określonych schorzeń i stanów klinicznych. Główne przeciwwskazania obejmują ostrą niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny, a także blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy oraz zespół chorej zatoki. Przeciwwskazane jest także bardzo niskie ciśnienie tętnicze.
Nie należy go stosować także u osób z ciężką astmą oskrzelową. Przeciwwskazana jest również objawowa bradykardia, czyli wolna czynność serca z towarzyszącymi objawami.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Concoram należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach współistniejących i przyjmowanych lekach. Pełna lista przeciwwskazań — obejmująca m.in. nadwrażliwość na amlodypinę lub pochodne dihydropirydyny, istotne zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. dużego stopnia zwężenie zastawki aorty), ciężką postać choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda, kwasicę metaboliczną oraz nieleczony guz chromochłonny nadnerczy — znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
Przyjmowanie leku Concoram wymaga szczególnej ostrożności w przypadku niektórych chorób towarzyszących, dlatego kluczowe jest poinformowanie lekarza o wszystkich istniejących schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których zdiagnozowano astmę oskrzelową (poza ciężką, która jest przeciwwskazaniem) lub inną przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, a także choroby nerek lub wątroby.
Lekarz powinien również wiedzieć o takich problemach zdrowotnych jak: niewydolność serca, łagodne zaburzenia przewodzenia serca (blok przedsionkowo-komorowy I stopnia), dławica Prinzmetala, choroba naczyniowa kończyn, łuszczyca, nadczynność tarczycy, cukrzyca czy leczony guz chromochłonny. Ostrożność dotyczy także pacjentów w podeszłym wieku.
Dodatkowe środki ostrożności są wymagane w sytuacjach takich jak stosowanie ścisłej diety, leczenie odczulające oraz przed planowanymi operacjami. Wszelkie wątpliwości dotyczące stanu zdrowia i przyjmowania leku należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Tak, lek Concoram może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz z niektórymi lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, takimi jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna czy rylmenidyna.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leku Concoram z preparatami takimi jak: leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, amiodaron), miejscowo stosowane leki beta-adrenolityczne (np. w kroplach do oczu), leki parasympatykomimetyczne, a także insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z takrolimusem, cyklosporyną, dantrolenem oraz symwastatyną.
Na działanie amlodypiny mogą wpływać leki zmieniające jej metabolizm, np. leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), inhibitory proteazy (rytonawir, indynawir, nelfinawir), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz ziele dziurawca. W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących interakcji lekowych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Alkohol może nasilać działanie leku Concoram polegające na obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Sok grejpfrutowy oraz grejpfrut nie powinny być spożywane przez pacjentów stosujących Concoram. Mogą one prowadzić do zwiększenia stężenia amlodypiny we krwi i nieprzewidzianego nasilenia obniżenia ciśnienia tętniczego.
W razie jakichkolwiek pytań dotyczących diety w trakcie leczenia należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Nie należy stosować produktu Concoram w czasie ciąży, o ile lekarz nie uzna tego za bezwzględnie konieczne. W sytuacji, gdy leczenie jest niezbędne, wymaga ono starannego monitorowania przepływu krwi w macicy i łożysku oraz kontrolowania rozwoju płodu. Po urodzeniu noworodek musi pozostać pod ścisłą obserwacją medyczną.
Stosowanie leku Concoram nie jest zalecane w okresie karmienia piersią. Amlodypina, jedna z substancji czynnych leku, przenika do mleka ludzkiego, a nie wiadomo, czy przenika do niego bisoprolol; wpływ amlodypiny na niemowlę jest nieznany. Ostateczną decyzję o możliwości zastosowania leku w okresie ciąży lub laktacji zawsze podejmuje lekarz po dokładnej ocenie stanu pacjentki.
Lek Concoram może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Taki wpływ jest związany z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności. Objawy te mogą pojawić się zwłaszcza na początku leczenia.
Decyzję o tym, czy i po zastosowaniu jakiej dawki pacjent może bezpiecznie prowadzić pojazdy, lekarz podejmuje indywidualnie dla każdego przypadku. W razie wystąpienia objawów, które mogłyby wpływać na koncentrację, należy skonsultować się z lekarzem i zachować szczególną ostrożność.
Zalecana dawka dobowa leku Concoram to jedna tabletka o mocy przepisanej przez lekarza. W ciężkim zaburzeniu czynności wątroby lub w ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dobowa dawka bisoprololu nie może być większa niż 10 mg. Preparat należy przyjmować rano, popijając go niewielką ilością płynu. Tabletkę można zażywać niezależnie od posiłku, jednak nie należy jej rozgryzać.
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. U pacjentów w podeszłym wieku zazwyczaj nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania, jednak zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku ewentualnego zwiększania dawki przez lekarza.
Wszelkie wątpliwości dotyczące sposobu przyjmowania leku należy zawsze konsultować z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
W przypadku pominięcia dawki leku Concoram należy jak najszybciej przyjąć zapomnianą tabletkę. Jeżeli zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.
W razie wątpliwości co do dalszego postępowania po pominięciu dawki, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą.
Decyzja o przerwaniu leczenia lekiem Concoram musi być zawsze podjęta w ścisłej konsultacji z lekarzem prowadzącym. Leczenia nie należy przerywać nagle, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Nagłe przerwanie leczenia lub samodzielna zmiana dawki może prowadzić do przemijającego nasilenia niewydolności serca. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia, lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Objawy przedawkowania leków beta-adrenolitycznych, do których należy bisoprolol, mogą obejmować bradykardię (bardzo wolne tętno), znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię (niskie stężenie glukozy we krwi). Poważne przedawkowanie amlodypiny może spowodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię oraz znaczne, a według zgłoszeń także długotrwałe niedociśnienie, aż do wstrząsu włącznie. Nawet do 24–48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem płynu gromadzącym się w płucach (obrzęk płuc).
Podczas stosowania leku Concoram mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często zgłaszanym działaniem niepożądanym jest obrzęk.
Do częstych działań niepożądanych zalicza się ból i zawroty głowy, senność (zwłaszcza na początku leczenia), a także uczucie zmęczenia i osłabienia. Mogą również pojawić się objawy ze strony układu krążenia, takie jak kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uczucie marznięcia lub drętwienia kończyn.
Często występują także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, niestrawność i ból brzucha. Inne częste objawy to obrzęk wokół kostek, kurcze mięśni, duszność oraz zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeżeli po przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast zgłosić się do lekarza: ciężkie reakcje skórne, w tym silna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na całym ciele, silny świąd, pęcherze, łuszczenie się i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne reakcje alergiczne.
Ostateczną decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje lekarz, dlatego o każdym niepokojącym objawie należy poinformować lekarza prowadzącego lub farmaceutę.
Lek Concoram należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków temperaturowych podczas przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności, który jest oznaczony na opakowaniu.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.