Preparat Biofazolin to lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego z grupy antybiotyków beta-laktamowych o szerokim spektrum działania.

Stosuje się go w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe bakterie na działanie substancji czynnej cefazoliny. Obejmuje to zakażenia: układu oddechowego, układu moczowo-płciowego, dróg żółciowych, kości i stawów, skóry i tkanek miękkich, zapalenia wsierdzia czy posocznicy.

Przeznaczony jest dla osób dorosłych, dzieci i młodzieży. Preparat ma postać proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i zawiera substancję czynną cefazolinę w dawce 1 g. Lek wydawany jest wyłącznie na receptę.

Właściwość Wartość
Dostępność na receptę
Wskazania zakażenia bakteryjne
Postać proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka 1 g
Substancja czynna cefazolina

Biofazolin — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Biofazolin należy do grupy antybiotyków beta-laktamowych i wykazuje szerokie spektrum działania. Ma postać proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i zawiera substancję czynną cefazolinę. Wykazuje ona skuteczność w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym bakteriami z grupy paciorkowców.

Mechanizm działania tej substancji polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do jej osłabienia i śmierci. Przed zastosowaniem tego leku lekarz powinien wykonać posiew i określić wrażliwość bakterii na cefazolinę.

Preparat Biofazolin przeznaczony jest dla osób dorosłych, dzieci i młodzieży. Podstawowe wskazania do stosowania leku Biofazolin to:

  • zakażenia układu oddechowego;
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich;
  • zakażenia układu moczowo-płciowego;
  • zakażenia kości i stawów;
  • zakażenia dróg żółciowych;
  • zapalenie wsierdzia;
  • posocznica.

Ponadto preparat Biofazolin podaje się również w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym o zwiększonym ryzyku zakażenia, w tym: usunięciu pęcherzyka żółciowego u pacjentów wysokiego ryzyka (np.: wiek powyżej 70. roku życia, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica, żółtaczka zastoinowa) oraz po zabiegach usunięcia przydatków czy resekcji macicy.

Wskazany jest także u pacjentów, u których zakażenia w miejscu operowanym byłyby szczególnie groźne dla zdrowia i życia, w tym w chirurgii kości i stawów przy wszczepianiu endoprotez oraz w kardiochirurgii.

Ile kosztuje Biofazolin?

Obecnie lek Biofazolin dostępny jest w jednym wariancie opakowania, które zawiera 1 fiolkę i 1 g proszku. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

  • Biofazolin (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g, 1 fiolka) - 18,50 PLN.

Czy lek Biofazolin jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Biofazolin nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że ten musi pokryć całkowity koszt zakupu preparatu w aptece.

Biofazolin — czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są leki, które traktowane są jako zamienniki dla środka Biofazolin. Zawierają taką samą substancję czynną w tej samej postaci. Należą do nich: Cefazolin TZF, Cefazolin IPP Pharma i Cefazolin Sandoz.

Biofazolin — jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Biofazolin ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat Biofazolin podaje się dożylnie w trwającym 3 do 5 minut wstrzyknięciu lub infuzji trwającej od 20 do 30 minut. Można podawać go też domięśniowo. Decyduje o tym lekarz. Zazwyczaj u osób dorosłych podaje się dawki od 500 mg do 1,5 g w dawkach podzielonych podawanych co 6,8 lub 12 godzin w zależności od ciężkości zakażenia. Poniżej standardowe dawkowanie. 

Zakażenia o lżejszym przebiegu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie u osób dorosłych:

  • 250 mg lub 500 mg co 8 godzin.

Ostre niepowikłane zakażenia układu moczowo-płciowego u osób dorosłych:

  • 1 g co 12 godzin.

Zapalenie płuc wywołane przez S. pneumoniae u osób dorosłych:

  •  500 mg co 12 godzin.

Zakażenia o przebiegu umiarkowanym i ciężkim:

  • 500 mg lub 1 g co 6 lub 8 godzin.

Ciężkie, zagrażające życiu zakażenia, w tym posocznica lub zapalenie wsierdzia u osób dorosłych:

  • 1 g lub 1,5 g co 6 godzin;
  • w bardzo ciężkich i zagrażających życiu zakażeniach dawkę można zwiększyć do 12 g na dobę. 

Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym:

  • zwykle stosuje się 1 g na 30 do 60 minut przed zabiegiem chirurgicznym;
  • dodatkowo podaje się 500 mg lub 1 g w czasie zabiegów trwających dłużej niż 2 godziny;
  • w przypadku zabiegów o dużym ryzyku zakażenia podaje się 500 mg lub 1 g co 6 lub 8 godzin w ciągu 24 godzin po zabiegu;
  • w szczególnych przypadkach antybiotyk stosuje się przez 3 do 5 dni.

Stosowanie leku Biofazolin u dzieci:

  • zazwyczaj stosuje się 24 do 50 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych co 6 lub 8 godzin;
  • w ciężkich zakażeniach dawkę zwiększa się do 100 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych;
  • nie zaleca się stosowania tego leku u wcześniaków i noworodków w 1. miesiącu życia.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po pierwszej dawce dalsze dawkowanie należy dostosować do stopnia niewydolności nerek. Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Biofazolin. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej, w tym m.in.: ból głowy, senność, zawroty głowy, zaburzenia czucia, drgawki, zwiększenie stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych, azotu mocznikowego i bilirubiny. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Biofazolin — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie zaleca się stosowania leku Biofazolin u kobiet w ciąży oraz podejrzewających ciążę. Może to wpływać negatywnie na rozwój dziecka. Lekarz może wdrożyć preparat w tej grupie pacjentek tylko w sytuacjach bezwzględnie koniecznych, gdy korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko.

Substancja czynna cefazolina w niewielkich ilościach przenika do mleka matki, co może powodować działania niepożądane ze strony dziecka. Do tej pory obserwowano m.in.: grzybicę (kandydozę), biegunkę lub alergię. W związku z tym odradza się podawanie leku Biofazolin u kobiet w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to konieczne, to warto przerwać karmienie ze względów bezpieczeństwa.

Biofazolin — działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Biofazolin mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdej osoby. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta. W przypadku ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i obejmuje to:

  • zespół Stevensa-Johnsona (ciężka reakcja skórna z pęcherzami na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, bóle stawów i gorączka);
  • anafilaksję (natychmiastowa ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem, rumieniem, świądem i dusznością);
  • zapalenie wątroby lub żółtaczkę w wyniku zastoju żółci;
  • rzekomobłoniaste zapalanie okrężnicy.

Ponadto w trakcie leczenia odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

  • gorączka polekowa;
  • grzybica jamy ustnej;
  • wysypka;
  • nudności i wymioty;
  • biegunka;
  • brak łaknienia;
  • ból i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego;
  • zapalenie żyły po podaniu dożylnym;
  • zwiększenie stężenia mocznika;
  • śródmiąższowe zapalenie nerek;
  • inne zaburzenia czynności nerek;
  • zapalenie pochwy;
  • świąd narządów płciowych i odbytu;
  • zakażenia drożdżakowe narządów płciowych;
  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
  • eozynofilia (zwiększenie liczby krwinek białych w rozmazie krwi);
  • małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi);
  • leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych);
  • neutropenia (zmniejszenie liczby krwinek granulocytów).

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Biofazolin?

Przed zastosowaniem leku Biofazolin należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać z ulotką dołączoną do opakowania. Podstawowe przeciwwskazanie to uczulenie na cefazolinę lub inny antybiotyk cefalosporynowy. Jeżeli uczulenie występuje lub objawy nadwrażliwości wystąpią już po podaniu preparatu Biofazolin, to należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Wszystko po to, aby zadbać o bezpieczeństwo terapii i zmniejszyć ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Biofazolin?

W określonych przypadkach należy zachować szczególną ostrożność w trakcie podawania leku Biofazolin. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce. Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie stany i choroby jak:

  • jakiekolwiek uczulenie, w tym zwłaszcza na niektóre antybiotyki (penicyliny, cefalosporyny);
  • wystąpienie objawów alergicznych po zastosowaniu leku Biofazolin;
  • biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia (może wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie jelit);
  • zaburzenia czynności nerek;
  • niewydolność nerek.

Ponadto w trakcie stosowania leku Biofazolin mogą pojawiać się zakażenia krzyżowe, w tym m.in. grzybica jamy ustnej i narządów płciowych lub nadmierny rozwój niewrażliwych bakterii. Wówczas lekarz powinien zastosować dodatkowe skuteczne leczenie. Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii należy z nim omówić. Stosowanie się do zaleceń lekarskich zmniejsza ryzyko skutków ubocznych oraz zwiększa skuteczność leczenia.

Z czym nie łączyć Biofazolin?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że preparat Biofazolin może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. Szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

  • silne leki moczopędne (np. furosemid);
  • leki przeciwzakrzepowe;
  • probenecyd.

Wszystkie te substancje wraz z potencjalnymi konsekwencjami wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. To lekarz decyduje o możliwości stosowania dowolnego leku jednocześnie ze środkiem Biofazolin. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Ponadto preparat Biofazolin może powodować zmiany wyników badań laboratoryjnych, w tym fałszywie dodatni wynik testów antyglobulinowych (odczyn Coombsa) oraz fałszywie dodatni wynik testów wykrywających glukozę w moczu przy metodzie redukcyjnej. Pacjent powinien poinformować lekarza lub pielęgniarkę o stosowaniu leku Biofazolin jeszcze przed wykonaniem badania.

Biofazolin — skład leku

Podstawowy składnik leku Biofazolin to substancja czynna cefazolina w postaci soli sodowej. Preparat ten nie zawiera substancji pomocniczych. 

Potrzebujesz Biofazolin?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Cefazolin MIP Pharma
Cefazolin Sandoz
Cefazolin TZF
Tarfazolin