Baclofen Polpharma
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Wszystko załatwisz w trzech prostych krokach
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Preparat medyczny Baclofen Polpharma to lek o działaniu rozkurczającym mięśnie. Substancja czynna leku to baklofen. Wpływa on bezpośrednio na receptory w rdzeniu kręgowym. Preparat należy stosować bardzo odpowiedzialnie i przeznaczony jest zarówno dla osób dorosłych, jak i dzieci. Dostępny jest w ograniczonej sprzedaży tylko na receptę. Zapraszamy do zapoznania się z charakterystyką medyczną leku Baclofen, jego składem, wskazaniami i przeciwwskazaniami do stosowania oraz innymi kluczowymi informacjami.
Dostępność: |
na receptę |
Wskazania: |
stwardnienie rozsiane, udar mózgu, porażenie mózgowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, urazy głowy, bóle kręgosłupa |
Postać: |
tabletki |
Dawka: |
10 mg, 25 mg |
Substancja czynna: |
baklofen |
Ulotka do pobrania |
|
Ulotka do pobrania |
Baclofen to lek rozluźniający mięśnie. Stosowany jest zarówno u osób dorosłych, jak i dzieci. Podstawowym jego zadaniem jest zmniejszenie i złagodzenie nadmiernego napięcia mięśni. Za skuteczne działanie leku odpowiada substancja czynna baklofen. W jednej tabletce znajduje się 10 mg lub 25 mg substancji czynnej. Zależy to od wybranej postaci. Tabletki powlekane Baclofen Polpharma dostępne są tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji lekarskiej. W Polsce dostępne są w czterech wariantach:
O przepisaniu konkretnej z dawek i ilości tabletek decyduje lekarz prowadzący na podstawie przeprowadzonych badań diagnostycznych pacjenta.
Podstawowym składnikiem leku jest substancja czynna baklofen. Ponadto w każdej tabletce znajdują się jeszcze takie substancje pomocnicze jak: skrobia ziemniaczana, laktoza jednowodna, talk, żelatyna, etyloceluloza i stearynian magnezu. Obowiązkiem pacjenta jest zapoznanie się ze składem leku Baclofen. Jego przyjmowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik.
Stosowanie leku Baclofen wskazane jest wtedy, gdy należy zmniejszyć i złagodzić nadmierne napięcie mięśni szkieletowych u pacjenta, czyli popularne skurcze. Tego typu objawy występują m.in. przy takich jednostkach chorobowych jak:
Ponadto lek stosuje się w leczeniu stanów spastycznych pochodzenia mózgowego, w tym spowodowane w wyniku mózgowego porażenia dziecięcego, uszkodzeń rdzenia kręgowego, choroby zwyrodnieniowej mózgu, a także takich chorób jak:
Zażywanie leku pomaga zmniejszyć dolegliwości bólowe u pacjentów, a także wspiera ich rehabilitację. O konieczności zastosowania preparatu i jego dawkowaniu każdorazowo decyduje lekarz prowadzący na podstawie badań.
Za mechanizm działania leku odpowiada zawarty w nim baklofen. Prawdopodobnie wpływa on na zwiększenie blokady bodźców, które wychodzą z rdzenia kręgowego. Prowadzi to do ich wyraźnego osłabienia. Konsekwencją tego jest zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni. Lek Baclofen klasyfikowany jest jako preparat zwiotczający mięśnie i wykazuje działanie ośrodkowe. Jednocześnie lek nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową. Po jego zastosowaniu obserwuje się m.in.: uspokojenie, zwiększoną senność, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, spowolnienie układu krążenia, czy też układu oddechowego. Lek wchłania się szybko i wydalany jest przede wszystkim przez nerki w swojej niezmienionej postaci.
Lek Baclofen należy przyjmować tylko zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Wszystko po to, aby zachować maksymalne bezpieczeństwo terapii. Każdorazowo lekarz ustala dawkę na podstawie indywidualnych predyspozycji pacjenta.
W przypadku osób dorosłych zazwyczaj przyjmuje się dawkę 5 mg 3 razy na dobę. Następnie dawkę należy zwiększać stopniowo co 3 dni, jeżeli organizm reaguje na leczenie pozytywnie. Stopniowe zwiększanie dawki kontynuuje się, aż do osiągnięcia oczekiwanego rezultatu terapii. Z reguły jest to 30-75 mg na dobę. Sporadycznie niezbędne jest stosowanie większych dawek leku na poziomie 75-100 mg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.
U dzieci dawkowanie wygląda nieco inaczej i ustala się je na podstawie masy ciała dziecka. Przyjmuje się, że pierwsze etapy leczenia to małe dawki na poziomie około 0,3 mg/kg masy ciała na dobę w 2-4 dawkach podzielonych. Następnie dawkę można zwiększać aż do uzyskania odpowiedniej skuteczności leczenia. Najczęściej dawka dobowa zatrzymuje się w przedziale 0,75-2 mg/kg mc na dobę. U dzieci w wieku poniżej 8. roku życia maksymalna dawka dobowa nie powinna być wyższa niż 40 mg, a u dzieci starszych 60 mg.
W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeżeli zbliża się termin przyjęcia kolejnej tabletki, to nie należy stosować dawki podwójnej. Może to powodować zwiększone ryzyko przedawkowania leku Baclofen.
Pod żadnym pozorem nie należy stosować dawki większej niż zalecana przez lekarza. Może to powodować przedawkowanie substancji czynnej i takie poważne objawy jak: zahamowanie oddechu, śpiączka, utrata świadomości, senność, omamy, pobudzenie, zaburzenia widzenia, osłabienie siły mięśniowej, obniżenie ciśnienia krwi, obniżenie napięcia mięśniowego, zaburzenie rytmu serca i inne. W takich wypadkach należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Wybrane skutki przedawkowania stanowią realne zagrożenie dla zdrowia lub życia pacjenta.
Pacjent we własnym zakresie nie może podejmować decyzji o przerwaniu leczenia lub też zmieniać dawkowania. Może to powodować poważne konsekwencje, w tym objawy odstawienne. Lek Baclofen odstawia się, stopniowo zmniejszając dawkę, Wszystko po to, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Ze względu na jego działanie, lek nie może być stosowany przez każdego pacjenta. Podstawowe przeciwwskazania to jego przyjmowania to:
W trakcie stosowania leku zawsze należy być bardzo ostrożnym. Szczególne środki ostrożności rekomenduje się zwłaszcza wtedy, gdy u pacjenta występują lub występowały takie problemy zdrowotne jak:
Ponadto specjalnej uwagi wymaga przyjmowanie leku przez osoby powyżej 65. roku życia. Należy ostrożnie podchodzić do stosowania leku Baclofen u pacjentów, którzy wymagają wzmożonego napięcia mięśni do utrzymania pozycji pionowej ciała i równowagi. Jeżeli przyjmowaniu leku Baclofen Polpharma towarzyszą niepokojące objawy, to należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
Lek Baclofen, tak jak inne preparaty, może powodować niepokojące skutki uboczne. Nie dotyczą one każdego pacjenta i zależą od jego indywidualnych predyspozycji. Rodzaj i skala działań niepożądanych mogą być różne. W przypadku zaobserwowania następujących objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:
W czasie przyjmowania leku mogą pojawić się także inne niebezpieczne objawy, w tym m.in.:
Wszystkie potencjalne działania niepożądane wraz z częstotliwością ich występowania znajdują się na ulotce dołączonej do opakowania. Należy niezwłocznie poinformować lekarza o zaobserwowaniu jakichkolwiek z nich.
Preparat Baclofen może wchodzić w interakcje z innymi środkami farmakologicznymi. Wówczas dochodzi do zaburzania ich działania. W niektórych przypadkach zwiększa to ryzyko działań niepożądanych. Aby tego uniknąć, pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub w ostatnim czasie lekach. Przede wszystkim należy poinformować lekarza o przyjmowaniu:
Dokładny wykaz tych substancji znajduje się na ulotce dołączonej do opakowania. W przypadku wątpliwości warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leku nie powinno się stosować u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. Jest to związane z tym, że Baclofen może powodować zagrożenie dla prawidłowego rozwoju nienarodzonego dziecka. Lekarz może podjąć decyzję o wdrożeniu leku w leczeniu, jednak musi to być bezwzględnie konieczne. Korzyści dla matki muszą wyraźnie przewyższać ewentualne ryzyko.
Zawarty w leku baklofen przenika do mleka matki i może powodować działania niepożądane ze strony karmionego dziecka. W związku z tym w trakcie terapii należy zaprzestać karmienia mlekiem matki. Aby utrzymać laktację, należy ściągać nadmiar pokarmu laktatorem, a następnie utylizować.
Stosowanie leku Baclofen może wpływać negatywnie na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dzieje się tak wtedy, gdy występują takie objawy jak: zmęczenie, uspokojenie, senność, czy zaburzenia widzenia. W takich sytuacjach należy zrezygnować z prowadzenia auta oraz z wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności.