Zivafert

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	niepłodność, indukcja owulacji
Postać	proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka	5000 j.m.
Substancja czynna	gonadotropina kosmówkowa (hCG)

Zivafert — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Zivafert to wysoko oczyszczona ludzka gonadotropina kosmówkowa będąca hormonem otrzymywanym z ludzkiego moczu. To naturalny hormon odpowiedzialny za rozmnażanie i płodność. Preparat ma postać proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat Zivafert dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Po dostaniu się do organizmu substancja czynna wspomaga rozwój i dojrzewanie kilku pęcherzyków z komórką jajową u kobiet. Do tego wspomaga uwolnienie komórki jajowej z jajnika. 

Preparat Zivafert przeznaczony jest tylko dla dorosłych kobiet i lek należy stosować pod nadzorem lekarza. Podstawowe wskazania medyczne do stosowana leku Zivafert u pacjentki to:

• wspomaganie rozwoju i dojrzewania pęcherzyków u kobiet poddawanych technikom wspomaganego rozrodu takim jak zapłodnienie in vitro;
• wspomaganie uwolnienia komórki jajowej z jajnika (indukcja owulacji) u kobiet, które nie mogą produkować komórek jajowych (brak jajeczkowania)  lub produkują ich zbyt mało (oligoowulacja).

Ile kosztuje Zivafert?

Preparat Zivafert dostępny jest obecnie w jednym wariancie opakowania, które zawiera 1 fiolkę proszku, 1 ampułkostrzykawkę i 2 igły, a także dawkę substancji czynnych na poziomie 5000 j.m. / 1 ml. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Zivafert (proszek i rozp. do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5000 j.m.,1 fiolka proszku _ 1 ampułkostrzykawka z rozpuszczalnikiem, 1 ml + 2 igły) -  115,00 PLN.

Czy lek Zivafert jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Zivafert nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjentki. Oznacza to, że ta musi pokryć całkowity koszt zakupu preparatu w aptece.

Zivafert — czy istnieją zamienniki?

W aptece są zamienniki dla leku Zivafert, które zawierają taką samą substancję czynną w tej samej postaci co Zivafert. Wśród nich znajdują się m.in. Eutrig-HP i Pregnyl. Oba dostępne są tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. O możliwości ich stosowania decyduje lekarz prowadzący.

Zivafert — jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku prowadzi się zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Proszek Zivafert przed zastosowanie rozpuszcza się w płynie (rozpuszczalniku). Następnie podawany jest we wstrzyknięciu pod skórę (podskórnie) lub do mięśnia (domięśniowo). Roztwór uzyskuje się poprzez połączenie rozpuszczalnika z proszkiem i należy podać go natychmiast po przygotowaniu. Każdą fiolkę używa się tylko raz. Poniżej standardowe dawkowanie:

• zalecana dawka leku Zivafert wynosi 5000 j.m. lub 10 000 j.m.;
• lek podaje się w czasie 24-48 godzin od momentu osiągnięcia optymalnej stymulacji wzrostu pęcherzyków;
• po przeszkoleniu pacjentka może samodzielnie wykonać wstrzyknięcie;
• podczas podawania preparatu należy stosować się do instrukcji załączonej do opakowania.

Przygotowanie roztworu z 1 fiolki proszku:

1. Umyj ręce przed przygotowaniem roztworu.
2. Na czystej powierzchni rozłóż: dwa waciki nasączone alkoholem, fiolkę z proszkiem, rozpuszczalnik w ampułko-strzykawce, jedną długą igłę, jedną krótką igłę.
3. Zdejmij nasadkę z ampułko-strzykawki, nałóż długą igłę z nasadką ochronną i sprawdź jej osadzenie, następnie umieść strzykawkę na czystej powierzchni.
4. Zdejmij wieczko z fiolki leku, wytrzyj gumowy wierzch wacikiem nasączonym alkoholem i pozostaw do wyschnięcia. 
5. Podnieś strzykawkę, zdejmij nasadkę ochronną z igły i przebij igłą gumowy środek górnej części fiolki. Naciśnij tłok i wstrzyknij rozpuszczalnik do fiolki. Delikatnie obracaj fiolką, aż proszek się rozpuści.
6. Po rozpuszczeniu proszku pobierz roztwór do strzykawki, obracając fiolkę do góry dnem i delikatnie pociągnij tłok. 
7. Powstały roztwór powinien być przejrzysty i bezbarwny. Nie można używać go, gdy jest mętny i zawiera zanieczyszczenia.

Podanie domięśniowe:

• w przypadku wstrzyknięcia domięśniowego to lekarz lub pielęgniarka przygotują lek, a następnie podadzą go w udo lub pośladek.

Wstrzyknięcie podskórne:

• nałożyć nasadkę ochronną długiej igły, gdy strzykawka zawiera odpowiednią dawkę;
• zdjąć długą igłę i zastąpić ją krótką igłą do wstrzyknięcia podskórnego z nałożoną nasadką;
• jeżeli igła jest dobrze osadzona, trzeba zdjąć nasadkę ochronną;
• trzymać strzykawkę igłą skierowaną do góry i delikatnie postukać w bok strzykawki, aby wypchnąć wszelkie pęcherzyki powietrza do góry;
• wcisnąć tłok, aż na końcu igły pojawi się kropla płynu;
• przetrzeć miejsce wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem (najczęściej podaje się w udo lub podbrzusze);
• mocno ścisnąć skórę. Drugą ręką wprowadzić igłę pewnym ruchem pod kątem 45° lub 90°;
• powoli i równomiernie wciskać tłok, aby roztwór został prawidłowo wstrzyknięty, a tkanki skóry nie zostały uszkodzone;
• szybko wyciągnąć strzykawkę i ucisnąć miejsce wstrzyknięcia;
• delikatnie masować miejsce wstrzyknięcia, co pomaga rozproszyć roztwór leku i łagodzi dyskomfort.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Zivafert. Nie wpływa to na poprawę skuteczności terapii i zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu hiperstymulacji jajników. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Zivafert — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie należy stosować leku Zivafert u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. W takiej sytuacji pacjentka powinna natychmiast skonsultować się z lekarzem. Preparat Zivafert wdraża się w celu wspomagania zajścia w ciążę, a nie w jej przebiegu. Może to powodować zagrożenie dla rozwoju płodu, w tym wady rozwojowe, poronienia i inne powikłania. Obserwowano również porody mnogie.

Nie wolno podawać leku Zivafert u kobiet w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to wskazane, to należy przerwać karmienie ze względów bezpieczeństwa, ponieważ może to powodować ryzyko działań niepożądanych ze strony dziecka.

Zivafert — działania niepożądane

W trakcie leczenia lekiem Zivafert mogą pojawić się działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjentki.

W przypadku ciężkich objawów trzeba natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Należą do nich:

• łagodna lub umiarkowana stymulacja jajników - zespół hiperstymulacji jajników (torbiele jajników, powiększenie jajników, ból brzucha z wymiotami i nudnościami);
• pęknięcie torbieli jajnika;
• ciężka nadmierna stymulacja jajników - zespół hiperstymulacji jajników (ból miednicy, wymioty, nudności, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wzrost masy ciała);
• tworzenie się skrzepów w naczyniach krwionośnych (zdarzenia zakrzepowo-zatorowe);
• ciężkie uogólnione reakcje uczuleniowe: obrzęk twarzy, oczu, warg, języka lub gardła, świszczący oddech, trudności w oddychaniu, wysypka skórna. 

Ciężkie objawy należą do rzadki. Ponadto odnotowywano także takie działania niepożądane jak m.in.:

• reakcja w miejscu wstrzyknięcia: obrzęk, świąd, ból, zaczerwienienie, zasinienie;
• bolesność piersi;
• zmiany nastroju;
• obrzęki;
• ból głowy;
• zmęczenie;
• niepokój i pobudzenie;
• uogólnione wysypki skórne;
• obrzęk w głębokich warstwach skóry;
• pokrzywka.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania leku Zivafert?

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Zivafert należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazania do podawania preparatu to:

• uczulenie na ludzką gonadotropinę kosmówkową lub jakikolwiek inny składnik leku;
• rak jajnika, macicy lub piersi;
• nieleczone choroby tarczycy, nadnerczy lub przysadki mózgowej;
• niewyjaśnione krwawienie z pochwy w ostatnim czasie;
• niewydolność jajników;
• przedwczesna menopauza;
• brak macicy;
• niedrożność jajowodów;
• włókniaki macicy;
• inne nieprawidłowości narządów płciowych uniemożliwiające normalną ciążę.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. W ten sposób zwiększa się bezpieczeństwo terapii i ogranicza ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Zivafert?

W określonych przypadkach należy zachować szczególną ostrożność w trakcie stosowania leku Zivafert. Każda pacjentka powinna podlegać indywidualnej diagnozie.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

• nieprawidłowości narządów płciowych;
• powikłania naczyniowe i zwiększone ryzyko zakrzepów krwi, np. występowanie zakrzepów krwi u pacjentki w przeszłości lub kogoś w rodzinie, nadwaga;
• choroby przewlekłe, np. zaburzenia sercowo-naczyniowe, cukrzyca;
• stwierdzone kiedykolwiek skręt jajnika lub zespół hiperstymulacji jajników;
• ciąża lub podejrzenie ciąży;
• wykonana kiedykolwiek operacja w obrębie jamy brzusznej;
• obecnie lub w przeszłości torbiele jajnika, lub jajników.

Ponadto lek Zivafert może zmieniać wyniki badań medycznych, w tym dać fałszywie pozytywny wynik testu ciążowego do 10 dni po jego podaniu.

Przyjmowanie tego preparatu zwiększa ryzyko wystąpienia u pacjentki takich objawów i schorzeń jak:

• zespół hiperstymulacji jajników (objawy: nudności, wymioty, biegunka, problemy w oddychaniu, zmniejszenie wydalania moczu, gwałtowny przyrost masy ciała, obrzęki jamy brzusznej, ból brzucha);
• skręt jajnika;
• zakrzep krwi (zakrzepica) prowadzący do: zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, zakrzepicy żył głębokich z amputacją ręki lub nogi, uszkodzenia narządów na skutek zmniejszenia dopływu krwi;
• porody mnogie, wady rozwojowe wrodzone, poronienia, ciąża pozamaciczna lub powikłania ciąży;
• nowotwory narządów płciowych.

Lekarz powinien omówić z pacjentką czynniki ryzyka oraz potencjalne działania niepożądane. Wybrane z objawów wymagają natychmiastowego kontaktu, ponieważ mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentki. Wszelkie wątpliwości omawia się z lekarzem, a następnie postępować zgodnie z jego zaleceniami.

Z czym nie łączyć leku Zivafert?

Pacjentka ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Preparat Zivafert może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie i powodując skutki uboczne. Dotyczy to wszystkich leków dostępnych na receptę i bez recepty.

Szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki stymulujące owulację (np. hMG);
• leki zawierające kortyzol, zwłaszcza w dużych dawkach.

O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnego preparatu z lekiem Zivafert decyduje lekarz. Należy stosować się do jego wskazań, aby zmniejszyć ryzyko powikłań i niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi. 

Zivafert — skład leku

Lek Zivafert zawiera substancję czynną ludzką gonadotropinę kosmówkową. Pozostałe składniki pomocnicze to: laktoza jednowodna (fiolka z proszkiem), woda do wstrzykiwań, sodu chlorek (ampułko-strzykawka z rozpuszczalnikiem).

Pytania pacjentów o lek (FAQ)