Zarzio

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	neutropenia
Postać	roztwór do wstrzykiwań lub infuzji
Dawka	30 mln j./0,5 ml, 48 mln j./0,5 ml
Substancja czynna	filgrastym

Zarzio — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Zarzio to czynnik wzrostu białych krwinek, który stymuluje tworzenie kolonii granulocytów. Należy do grupy białek zwanych cytokinami. Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań lub infuzji i zawiera substancję czynną filgrastym.

Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie odstępny jest tylko na receptę do zastrzeżonego stosowania. Zawarty w nim czynnik wzrostu pobudza szpik kostny do wytwarzania większej liczby białych krwinek. Działanie leku Zarzio rozpoczyna się bardzo szybko, co wykorzystywane jest m.in. przy zwiększaniu odporności organizmu i zwalczaniu różnego typu zakażeń. 

Preparat Zarzio przeznaczony jest dla osób dorosłych, młodzieży i dzieci. W przypadku niepełnoletnich pacjentów trzeba zachować szczególne środki ostrożności. Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Zarzio to:

• zwiększanie liczby krwinek białych po chemioterapii, aby zapobiegać rozwojowi zakażenia;
• pobudzanie szpiku kostnego do wytwarzania większej liczby komórek macierzystych, które pobiera się od pacjenta przed chemioterapią wysokodawkową, a następnie przeszczepia ponownie po zakończeniu leczenia;
• zwiększanie liczby krwinek białych po przeszczepie szpiku kostnego, aby zapobiegać rozwojowi zakażenia;
• ograniczanie ryzyka rozwoju innych zakażeń u pacjentów w zaawansowanym stadium zakażenia HIV;
• zwiększanie liczby krwinek białych u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią, aby zapobiegać rozwojowi zakażenia.

Ile kosztuje Zarzio?

Obecnie lek Zarzio dostępny jest w dwóch wariantach opakowania, które różnią się stężeniem substancji czynnej w pojedynczej dawce leku. Przy pełne odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Zarzio (roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 30 mln j.m./0,5 ml, 5 ampułkostrzykawek 0,5 ml) - 171,25 PLN;
• Zarzio (roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 48 mln j.m./0,5 ml, 5 ampułkostrzykawek 0,5 ml) - 263,90 PLN.

Czy lek Zarzio jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Zarzio podlega całościowej lub częściowej refundacji w wybranych wskazaniach medycznych. Za darmo otrzymują go pacjenci poniżej 18. oraz powyżej 65. roku życia we wszystkich wskazaniach wymienionych w decyzji.

Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go pozostali pacjenci w tych wskazaniach, a także dodatkowo z: gorączką neutropeniczną, niedokrwistością aplastyczną, neutropenią wrodzoną oraz neutropenią nabytą w przypadkach innych niż określone w ChPL. Wówczas uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Zarzio (roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 30 mln j.m./0,5 ml, 5 ampułkostrzykawek 0,5 ml) - 9,55 PLN;
• Zarzio (roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 48 mln j.m./0,5 ml, 5 ampułkostrzykawek 0,5 ml) - 3,20 PLN.

Zarzio — czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są zamienniki dla leku Zarzio, które zawierają taką samą substancję czynną w tej samej postaci. Do tych leków należą Accofil i Neupogen. Oba dostępne są tylko na receptę, w tym Accofil tylko do zastrzeżonego stosowania. O ich przyjmowaniu decyduje lekarz prowadzący.

Zarzio — jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Zarzio ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zazwyczaj Zarzio należy podawać codziennie w postaci wstrzyknięcia w tkankę znajdującą się tuż pod skórę (tzw. wstrzyknięcie podskórne). Lek może być również podawany w postaci infuzji dożylnej i zazwyczaj jest rozcieńczany. Najczęściej stosuje się wstrzyknięcia podskórne.

Poniżej standardowe dawkowanie:

• stosowana dawka zależy od rodzaju choroby i masy ciała pacjenta. Ustala ją lekarz na podstawie dokładnej analizy sytuacji pacjenta;
• pacjenci poddawani przeszczepieniu szpiku kostnego po chemioterapii zazwyczaj otrzymują pierwszą dawkę co najmniej 24 godziny po chemioterapii i co najmniej 24 godziny po przeszczepie szpiku kostnego;
• pacjent lub osoba się nim opiekująca może nauczyć się wstrzyknięć podskórnych, dzięki czemu leczenie kontynuuje się w domu. Nie wolno tego robić bez wcześniejszego przeszkolenia;
• o długości terapii decyduje lekarz prowadzący, jednak Zarzio stosuje się do czasu powrotu liczby krwinek białych do normy i sprawdza się to podczas regularnych badań krwi, wielokrotnie konieczne jest długotrwałe leczenie;
• dawkowanie u dzieci otrzymujących chemioterapię jest takie samo jak u dorosłych.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku. Należy stosować się do wskazań, ponieważ większa dawka nie wpływa na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane. W razie podejrzenia wstrzyknięcia zbyt dużej dawki należy skonsultować się z lekarzem.

Zarzio — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie badano bezpieczeństwa stosowania leku Zarzio u kobiet w ciąży. W związku z tym nie zaleca się jego przyjmowania w okresie ciąży oraz przez pacjentki podejrzewające ciążę lub planujące dziecko. Jeżeli pacjentka w trakcie terapii zajdzie w ciążę, to trzeba natychmiast poinformować o tym lekarza.

Leku Zarzio nie należy podawać w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej. Wdrożenie tego preparatu w tej grupie pacjentek możliwe jest tylko wtedy, gdy korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko. Obejmuje to tylko sytuacje bezwzględnie konieczne.

Zarzio — działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących preparat Zarzio mogą występować działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta.

W przypadku ciężkich objawów niepożądanych trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem. Należą do nich:

• reakcja alergiczna: nagłe obniżenie ciśnienia krwi, osłabienie, obrzęk twarzy (anafilaksja), trudności w oddychaniu, swędząca wysypka (pokrzywka), wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, skrócenie oddechu;
• objawy zespołu ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (kaszel, gorączka, duszność);
• obrzęk lub opuchnięcie, które może być związane z rzadszym oddawaniem moczu, trudność w oddychaniu, uczucie pełności, obrzęk brzucha, ogólne uczucie zmęczenia (możliwe objawy zespołu przesiąkania włośniczek);
• obecność krwi w moczu przy leczeniu ciężkiej przewlekłej neutropenii;
• obecność białka w moczu (białkomocz) przy leczeniu ciężkiej przewlekłej neutropenii;
• ból w lewej górnej części brzucha, ból pod lewym żebrem lub ból górnej części ramienia mogący mieć związek z pęknięciem śledziony, lub powiększeniem śledziony (splenomegalia);
• objawy posocznicy (zwanej zakażeniem krwi) np. dreszcze, silne uczucie zimna, gorączka, splątanie lub dezorientacja, wysoka częstość akcji serca, wyjątkowo silny ból lub dyskomfort, zadyszka, wilgotność i potliwość dłoni;
• uszkodzenie nerek (kłębuszkowe zapalenie nerek) z wystąpieniem opuchlizny na twarzy lub kostek, obecnością krwi w moczu, brązowym moczem lub mniejszą ilością wydalanego moczu.

Ponadto w trakcie terapii odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• ból mięśniowo-szkieletowy;
• przeszczep przeciwko gospodarzowi (wysypka na wewnętrznych częściach dłoni lub podeszwy stóp, owrzodzenie, rany w obrębie jelit, jamy ustnej, skóry, wątroby, stawów, pochwy, oczu lub płuc);
• leukocytoza, zmniejszenie liczby płytek krwi i małopłytkowość u zdrowych dawców komórek macierzystych;
• zmniejszenie liczby płytek krwi z małopłytkowością;
• biegunka;
• ból głowy;
• nudności;
• wymioty;
• zmęczenie;
• nietypowe wypadanie włosów lub przerzedzenie włosów;
• gorączka;
• zapalenie śluzówki;
• niedociśnienie tętnicze;
• nadciśnienie tętnicze;
• zwroty głowy;
• zaburzenia snu;
• zmniejszenie łaknienia;
• zakażenie dróg moczowych;
• zakażenie górnych dróg oddechowych;
• zapalenie oskrzeli;
• krwioplucie;
• kaszel;
• czucie opaczne (mrowienie lub drętwienie dłoni, lub stóp);
• upośledzenie czucia dotyczącego zwłaszcza skóry;
• krwawienie z nosa;
• ból w jamie ustnej;
• zaparcie;
• ból jamy ustnej i gardła;
• powiększenie wątroby;
• rumień;
• wysypka;
• ból w klatce piersiowej;
• ból podczas oddawania moczu;
• skurcze mięśni;
• ogólne osłabienie;
• reakcja na transfuzję;
• zmiany wyników badań biochemicznych krwi;
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
• obrzęk obwodowy;
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia;
• wysypka plamisto-grudkowa;
• osteoporoza;
• śródmiąższowa choroba płuc;
• nacieki na płucach w RTG;
• krwotok płucny;
• brak wchłaniania tlenu w płucach;
• choroba zarostowo-zakrzepowa żył;
• odrzucenie przeszczepionego szpiku kostnego;
• wysoka zawartość kwasu moczowego we krwi i dna moczanowa;
• zmniejszenie gęstości kości;
• nasilenie objawów reumatoidalnego zapalenia stawów;
• zapalenie naczyń krwionośnych skóry;
• zespół Sweeta (bolesne zmiany w kończynach, na twarzy i szyi o śliwkowej barwie, często wypukłe oraz towarzysząca im gorączka);
• rzekoma dna moczanowa;
• niedokrwistość sierpowatokrwinkowa z przełomem (silny ból kości, jelit, stawów i w klatce piersiowej);
• zapalenie aorty;
• zaburzenia objętości płynów;
• i inne.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania leku Zarzio?

Przed zastosowaniem leku Zarzio należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazaniem do podawania tego preparatu jest uczulenie na filgrastym lub jakikolwiek z pozostałych składników leku. Jeżeli nadwrażliwość określono wcześniej lub jej objawy wystąpią już w trakcie podawania leku Zarzio, to należy natychmiast poinformować o tym lekarza. W ten sposób dba się o bezpieczeństwo terapii i zmniejsza ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Zarzio?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Zarzio. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

• osteoporoza;
• niedokrwistość sierpowatokomórkowa;
• nowotwór.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli podczas podawania leku Zarzio wystąpią:

• ból w lewej górnej części brzucha, ból pod lewym żebrem lub ból w górnej części lewego ramienia (możliwe objawy pęknięcia śledziony lub splenomegalii będącej powiększeniem śledziony);
• nagłe objawy alergiczne, w tym: wysypka, swędzenie skóry, bąble, obrzęk twarzy, języka, gardła, warg lub innych części ciała, świszczący oddech, duszności, trudności z oddychaniem;
• niezwykłe krwawienia lub siniaki (możliwe objawy małopłytkowości);
• opuchlizna twarzy lub kostek, mocz o brązowym zabarwieniu, krew w moczu, mniejsza objętość wydalanego moczu (objawy kłębuszkowego zapalenia nerek).

Ponadto u zdrowych dawców i pacjentów z nowotworem rzadko obserwowano zapalenie aorty. Wówczas pojawiają się takie objawy jak: ból pleców, złe samopoczucie, ból brzucha, gorączka, zwiększenie wartości marketów zapalenia.

Stosowanie leku Zarzio u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią może zwiększać ryzyko rozwoju raka krwi (białaczki, zespołu mielodysplatycznego), dlatego zaleca się regularne wykonywanie badań diagnostycznych. Dawcami komórek macierzystych mogą być wyłącznie osoby w wieku od 16 do 60 lat.

Wszelkie wątpliwości w zakresie stosowania leku Zarzio należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. W ten sposób zwiększa się skuteczność terapii oraz ogranicza ryzyko ewentualnych skutków ubocznych.

Z czym nie łączyć leku Zarzio?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że preparat Zarzio może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. Szczególnej ostrożności wymagają inne leki, które pobudzają wytwarzanie krwinek białych. O możliwości stosowania dowolnego preparatu jednocześnie z lekiem Zarzio decyduje lekarz prowadzący. Personel medyczny i pacjent powinni zachować szczególną uwagę, aby ograniczyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Zarzio — skład leku

Podstawowy składnik leku Zarzio to filgrastym. Ponadto każda ampułko-strzykawka zawiera takie składniki pomocnicze jak: sorbitol E420, kwas glutaminowy, polisorbat 80, woda do wstrzykiwań.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)