Tiaprid PMCS

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	zaburzenia zachowania, pląsawica Huntingtona
Postać	tabletki
Dawka	100 mg
Substancja czynna	tiapryd

Tiaprid PMCS – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Tiaprid PMCS należy do środków przeciwpsychotycznych z grupy atypowych leków neuroleptycznych. Ma postać tabletek powlekanych i zawiera substancję czynną tiapryd. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat ten dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Tiapryd po dostaniu się do organizmu blokuje wybiórczo receptory dopaminergiczne D₂ i D₃ w mózgu. W efekcie zmniejsza stan pobudzenia organizmu oraz wykazuje działanie uspokajające i przeciwlękowe. U pacjentów obserwuje się złagodzenie ruchów mimowolnych i stanów agresji. 

Preparat Tiaprid PMCS w zależności od wskazania przeznaczony jest dla osób dorosłych, młodzieży i dzieci od 6. roku życia. Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Tiaprid PMCS to:

• zaburzenia zachowania u pacjentów z demencją, zwłaszcza w podeszłym wieku;
• leczenie ruchów mimowolnych u osób dorosłych;
• zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu, w tym ostry zespół majaczeniowy i zespół odstawienny;
• ciężka postać pląsawicy Huntingtona.

Ile kosztuje Tiaprid PMCS?

Obecnie lek Tiaprid PMCS dostępny jest w dwóch wariantach opakowania, które różnią się ilością tabletek, a każda z nich zawiera 100 mg substancji czynnej. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Tiaprid PMCS (tabletki, 100 mg, 20 tabletek) - 23,50 PLN;
• Tiaprid PMCS (tabletki, 100 mg, 50 tabletek) - 52,00 PLN.

Czy lek Tiaprid PMCS jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Tiaprid PMCS nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że ten musi pokryć całkowity koszt zakupu leku w aptece.

Tiaprid PMCS – czy istnieją zamienniki?

Lek Tiaprid PMCS ma jeden zamiennik, który zawiera taką samą substancję czynną w tej samej postaci. Tym lekiem jest Tiapridal, który również dostępny jest tylko na receptę.

Tiaprid PMCS – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Tiaprid PMCS ustala się indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do przyjmowania doustnego. Poniżej standardowe dawkowanie leku Tiaprid PMCS w zależności od wskazania medycznego.

Krótkotrwałe leczenie stanów pobudzenia i agresji u pacjentów dorosłych uzależnionych od alkoholu:

• zalecana dawka to 300-400 mg na dobę przez 1-2 miesiące.

Ciężka postać pląsawicy (ruchy mimowolne, zwane tańcem św. Wita) w chorobie Huntingtona:

• dawka początkowa to do 1200 mg na dobę – podawane w minimum trzech dawkach podzielonych;
• następnie dawkę stopniowo zmniejsza się do dawki podtrzymującej dopasowanej do odpowiedzi pacjenta (minimum 300 mg na dobę).

Krótkotrwałe leczenie stanów pobudzenia i agresji u pacjentów w podeszłym wieku:

• dawka początkowa to 100 mg na dobę;
• w razie konieczności można zwiększyć dawkę do 300 mg na dobę;
• czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 28 dni.

Stosowanie leku Tiaprid PMCS u dzieci i młodzieży:

• zazwyczaj stosowana dawka to 100-150 mg na dobę;
• dawka maksymalna u dzieci i młodzieży to 300 mg na dobę.

U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie do 75% zwykle stosowanej dawki (dla klirensu kreatyniny 30-60 ml/min), do 50% (dla klirensu kreatyniny 10-30 ml/min) i do 25% (dla klirensu kreatyniny poniżej 10 ml/min). W przypadku pacjentów z zaburzeniami wątroby nie ma konieczności modyfikowania dawkowania, ponieważ lek jest metabolizowany w wątrobie tylko w niewielkim stopniu. 

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Tiaprid PMCS, ponieważ nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej. Należą do nich: zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, senność i uspokojenie, śpiączka, skurcze mięśni twarzy, sztywność mięśni kończyn, długotrwały skurcz mięśni żwaczy, niekontrolowane wysuwanie języka, a nawet zgon. Przy przedawkowaniu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Tiaprid PMCS – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie zaleca się stosowania leku Tiaprid PMCS u kobiet w ciąży, podejrzewających ciążę lub planujących dziecko. Największe ryzyko występuje podczas ostatnich trzech miesięcy ciąży. Wówczas u dziecka mogą występować: niepokój, drżenie, napięcie mięśni, trudności z oddychaniem, senność, trudności związane z karmieniem. Lekarz może wdrożyć preparat w tej grupie pacjentek, jednak korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko.

Nie należy podawać tych tabletek u kobiet w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to konieczne, to warto przerwać karmienie ze względów bezpieczeństwa, ponieważ może to powodować działania niepożądane ze strony dziecka.

Tiaprid PMCS – działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Tiaprid PMCS mogą występować działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta. W przypadku poważnych objawów trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Do tej pory odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• zawroty głowy, w tym pochodzenia błędnikowego;
• ból głowy;
• bezsenność;
• senność;
• obojętność;
• pobudzenie;
• zaburzenia miesiączkowania lub brak miesiączki;
• zaburzenia orgazmu lub impotencja u mężczyzn;
• powiększenie piersi (ginekomastia)
• ból piersi;
• hiperprolaktynemia;
• zmęczenie, uczucie wyczerpania;
• objawy parkinsonowskie, np. wzmożone napięcie mięśniowe, drżenie, ograniczona aktywność ruchowa, zwiększone wydzielanie śliny;
• zwiększenie masy ciała;
• omamy, dezorientacja;
• dystonia, w tym skurcze, przykurcze mięśni szyi, oczopląs, szczękościsk, mimowolne ruchy gałek ocznych, niepokój ruchowy;
• omdlenia i drgawki;
• zaparcie;
• zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi;
• zakrzepica żył głębokich;
• niedociśnienie ortostatyczne;
• wysypka skórna (pokrzywka, zaczerwienienie, wysypka plamista);
• utrata przytomności;
• skurcze języka lub przełyku, tiki;
• zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza);
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hiponatremia);
• zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego;
• złośliwy zespół neuroleptyczny;
• zaburzenia przewodzenia serca (wydłużenie odstępu QT);
• ciężkie, komorowe zaburzenia rytmu serca, np. torsade de pointes, nasilenie częstoskurczu komorowego;
• migotanie komór;
• zatrzymanie akcji serca i nagłe zgony;
• zakrzepica żylna;
• zapalenie płuc;
• zaburzenia oddychania;
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych;
• niedrożność jelit, zatkanie jelita;
• zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowe.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Tiaprid PMCS?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Tiaprid PMCS należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

• uczulenie na tiapryd lub jakikolwiek inny składnik leku;
• guz chromochłonny nadnerczy będący rzadką chorobą nadnerczy powodującą uderzenia gorąca, bóle głowy i okresowe zwiększenie ciśnienia tętniczego;
• rak mózgu wytwarzający prolaktynę;
• rak piersi;
• jednoczesne przyjmowanie lewodopy lub innych leków dopaminergicznych.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Wszystko po to, aby zadbać o bezpieczeństwo pacjenta i ograniczyć ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Tiaprid PMCS?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Tiaprid PMCS. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

• choroba Parkinsona;
• padaczka;
• choroby nerek;
• podeszły wiek;
• bradykardia (zwolnienie czynności serca poniżej 55. uderzeń na minutę);
• wrodzone wydłużenie odstępu QT;
• zaburzenia elektrolitowe, np. hipokaliemia;
• jednoczesne stosowanie leków powodujących zwolnienie czynności serca, zmniejszenie przewodnictwa wewnątrzsercowego, zaburzenia równowagi elektrolitowej lub wydłużenie odstępu QT;
• czynniki ryzyka udaru mózgu;
• żylna choroba zakrzepowo-zatorowa;
• rak piersi u pacjenta lub kogoś z rodziny ze względu na ryzyko zwiększania stężenia hormonu prolaktyny.

Ponadto w trakcie przyjmowania leku Tiaprid PMCS mogą wystąpić poważne objawy, które wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem i są to:

• złośliwy zespół neuroleptyczny z wysoką temperaturą, sztywnością mięśni i zaburzeniami autonomicznymi, który może prowadzić do zgonu;
• zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza).

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii lekiem Tiaprid PMCS należy omówić z lekarzem prowadzącym. Wszystko po to, aby zwiększyć skuteczność leczenia i ograniczyć ryzyko ewentualnych skutków ubocznych.

Z czym nie łączyć Tiaprid PMCS?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że preparat Tiaprid PMCS może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie lewodopy oraz innych leków dopaminergicznych, w tym agonistów dopaminergicznych o działaniu podobnym do dopaminy. 

Ponadto szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki przeciwbólowe;
• leki nasenne;
• leki przeciwkaszlowe;
• leki uspokajające;
• leki przeciwdepresyjne;
• leki przeciwpsychotyczne;
• wybrane neuroleptyki (np. pipotiazyna, tiorydazyna, haloperydol, sultopryd, pimozyd, weralipryd, sertyndol, chloropromazyna, trifluoperazyna, lewomepromazyna, sulpiryd, cyjamemazyna, flufenazyna, droperydol, zuklopentyksol, flupentyksol, pipamperon);
• leki antyhistaminowe;
• leki przeciwwymiotne;
• leki przeciwnadciśnieniowe;
• leki przeciwpasożytnicze (np. pentamidyna, lumefantryna, halofantryna);
• inne leki działające ośrodkowo;
• niektóre leki przeciwarytmiczne klasy II;
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. sotalol, amiodaron, ibutylid, dofetylid);
• leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid);
• leki powodujące zaburzenia równowagi elektrolitowej;
• leki moczopędne;
• środki przeczyszczające o działaniu przyśpieszającym perystaltykę jelit;
• inhibitory cholinoesterazy;
• glikokortykosteroidy;
• glikozydy nasercowe (np. digoksyna);
• beta-adrenolityki;
• blokery kanału wapniowego powodujące bradykardię (np. diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, pilokarpina);
• talidomid;
• baklofen;
• pizotyfen;
• amfoterycyna B podawana dożylnie;
• kosyntropina;
• tetrakozaktyd;
• winkamina podawana dożylnie;
• imipramina;
• metadon;
• beprydyl;
• lit;
• cyzapryd;
• erytromycyna podawana dożylnie;
• difemanil;
• sparfloksacyna;
• moksyfloksacyna;
• spiramycyna podawana dożylnie;
• mizolastyna.

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnych leków z tej listy decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby ograniczyć ryzyko niekorzystnych interakcji między substancjami czynnymi.

Tiaprid PMCS – skład leku

Podstawowy składnik leku Tiaprid PMCS to substancja czynna tiapryd. Pozostałe składniki pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna granulowana, mannitol, powidon 25, sól karboksymetyloskrobi sodowej typ A, krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)