Tetraxim

Dostępność	na receptę
Wskazania	szczepienie pierwotne i uzupełniające niemowląt i dzieci w wieku od ukończenia 2. miesiąca życia przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis
Postać	Zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
Dawka	Jedna dawka (0,5 ml)
Substancja czynna	Toksoid błoniczy – nie mniej niż 20 j.m. (30 Lf) Toksoid tężcowy – nie mniej niż 40 j.m. (10 Lf) Toksoid krztuścowy – 25 mikrogramów Hemaglutynina włókienkowa – 25 mikrogramów Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne. Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie. Tetraxim Dodaj do recepty Wirus polio (inaktywowany) typ 1 (Mahoney) – 29 jednostek antygenu D Wirus polio (inaktywowany) typ 2 (MEF-1) – 7 jednostek antygenu D Wirus polio (inaktywowany) typ 3 (Saukett) – 26 jednostek antygenu D
Ulotka do pobrania	Tetraxim - ulotka

Co to jest szczepionka Tetraxim i w jakim celu się ją stosuje?

Szczepionka Tetraxim jest stosowana w celu przeprowadzenia szczepienia pierwotnego oraz uzupełniającego u niemowląt i dzieci, które ukończyły 2. miesiąc życia. Celem podania szczepionki jest czynne uodpornienie organizmu przeciwko czterem chorobom zakaźnym: błonicy, tężcowi, krztuścowi (kokluszowi) oraz poliomyelitis.

Należy pamiętać, że istnieją określone stany kliniczne, w których podanie szczepionki jest przeciwwskazane. Należą do nich między innymi postępująca encefalopatia (uszkodzenie mózgu) oraz potwierdzone uczulenie na składniki preparatu.

Wystąpienie u pacjenta gorączki w dniu planowanego szczepienia może być powodem do jego czasowego odroczenia. Ostateczną decyzję o kwalifikacji do szczepienia podejmuje lekarz po ocenie stanu zdrowia pacjenta. Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem.

Jaki jest skład szczepionki Tetraxim?

Substancjami czynnymi szczepionki Tetraxim są: toksoid błoniczy (nie mniej niż 20 j.m.), toksoid tężcowy (nie mniej niż 40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy i hemaglutynina włókienkowa, po 25 mikrogramów) oraz inaktywowane wirusy polio typu 1 (29 jednostek antygenu D), typu 2 (7 jednostek antygenu D) i typu 3 (26 jednostek antygenu D).

Szczepionka może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, stosowanych w procesie wytwarzania. Spośród substancji pomocniczych kliniczne znaczenie ma fenyloalanina (12,5 mikrograma w dawce) — istotna dla pacjentów z fenyloketonurią — oraz mała ilość etanolu.

Przed zastosowaniem preparatu należy omówić z lekarzem wszystkie wątpliwości dotyczące jego składu oraz stanu zdrowia pacjenta. Pełna lista składników znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.

Jak działa szczepionka Tetraxim?

Szczepionka Tetraxim stymuluje naturalne mechanizmy obronne organizmu do produkcji przeciwciał neutralizujących przeciwko toksoidom błoniczemu i tężcowemu, antygenom Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy i hemaglutynina włókienkowa) oraz trzem typom inaktywowanego wirusa polio. Ochrona przed chorobami jest zapewniana przez wytwarzanie tych przeciwciał. Mechanizm ochrony przed krztuścem nie jest w pełni poznany, jednak skuteczność składników bezkomórkowych została wykazana w badaniach klinicznych.

Kiedy nie należy stosować szczepionki Tetraxim?

Szczepionki Tetraxim nie należy stosować w następujących przypadkach:

• uczulenie (nadwrażliwość) na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników szczepionki;
• uczulenie na inne szczepionki zawierające te same substancje;
• uczulenie na jakąkolwiek szczepionkę przeciw krztuścowi (bezkomórkową lub pełnokomórkową);
• jakakolwiek czynna choroba mózgu (postępująca encefalopatia);
• wystąpienie encefalopatii w ciągu 7 dni po podaniu poprzedniej dawki jakiejkolwiek szczepionki zawierającej antygeny krztuśca.

Ostateczną decyzję o możliwości podania szczepionki podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia dziecka. Wszelkie pytania dotyczące przeciwwskazań należy omówić z lekarzem.

Jakie ostrzeżenia i środki ostrożności należy zachować przed podaniem szczepionki Tetraxim?

Przed podaniem szczepionki Tetraxim należy poinformować lekarza o określonych stanach zdrowia i wcześniejszych reakcjach na szczepienia. Podanie szczepionki powinno zostać odroczone w przypadku, gdy u dziecka występuje gorączka lub ostra choroba.

Należy koniecznie zgłosić lekarzowi, jeśli po poprzedniej dawce szczepionki zawierającej antygeny krztuśca wystąpiły takie objawy jak gorączka równa lub wyższa niż 40°C, zapaść, długotrwały, nieutulony płacz lub drgawki. Ważne jest również, aby poinformować personel medyczny, jeśli po wcześniejszym szczepieniu przeciw tężcowi u pacjenta zdiagnozowano zespół Guillaina-Barrégo lub zapalenie nerwu barkowego.

Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

• nadwrażliwość na substancje pomocnicze używane w procesie produkcji: glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B;
• trombocytopenia (niski poziom płytek krwi) lub zaburzenia krzepnięcia — ryzyko krwawienia w miejscu wstrzyknięcia;
• niedobory odporności lub leczenie immunosupresyjne — odpowiedź immunologiczna może być osłabiona;
• fenyloketonuria — szczepionka zawiera fenyloalaninę (12,5 mikrograma w dawce);
• szczepionka zawiera małą ilość etanolu.

Omdlenie może wystąpić po lub nawet przed wstrzyknięciem. O wszystkich wątpliwościach należy porozmawiać z lekarzem.

Dodatkowo, preparat jest uznawany za „wolny od sodu”.

Do jakiego wieku można stosować szczepionkę Tetraxim?

Szczepionkę Tetraxim można stosować u niemowląt i dzieci, począwszy od ukończenia 2. miesiąca życia. Preparat jest przeznaczony do realizacji szczepień w populacji pediatrycznej zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień lub indywidualnymi zaleceniami lekarskimi.

Produkt służy do przeprowadzania zarówno szczepienia pierwotnego, które inicjuje odporność, jak i szczepienia uzupełniającego, mającego na celu jej wzmocnienie. Szczepionka zapewnia ochronę przeciwko czterem chorobom zakaźnym: błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis. Wszelkie wątpliwości dotyczące wieku kwalifikacji do szczepienia należy omówić z lekarzem.

Jak wygląda schemat szczepienia szczepionką Tetraxim?

Schemat szczepienia szczepionką Tetraxim obejmuje szczepienie pierwotne, dawkę uzupełniającą oraz szczepienie przypominające. Szczepienie pierwotne składa się z 2 dawek podawanych w odstępie co najmniej 2 miesięcy lub z 3 dawek podawanych w odstępie co najmniej 1 miesiąca, rozpoczynanych po ukończeniu przez niemowlę 2. miesiąca życia.

Dawka uzupełniająca jest podawana od ukończenia 12. miesiąca życia. Szczepienie przypominające — pojedyncza dawka — realizowane jest u dzieci między ukończeniem 4. a 13. roku życia. Dokładny harmonogram ustala lekarz zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

W jaki sposób podawana jest szczepionka Tetraxim?

Szczepionka Tetraxim podawana jest wyłącznie dzieciom w ramach szczepienia pierwotnego oraz przypominającego, zgodnie z obowiązującym schematem. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych ani u pacjentów w podeszłym wieku.

Szczepienie pierwotne może składać się z dwóch dawek podawanych w odstępie co najmniej dwóch miesięcy lub z trzech dawek podawanych w odstępie co najmniej jednego miesiąca. Po zakończeniu tego cyklu podaje się dawkę uzupełniającą po ukończeniu przez dziecko 12. miesiąca życia.

Szczepienie przypominające polega na podaniu pojedynczej dawki szczepionki. Wykonuje się je u dzieci, które ukończyły 4. rok życia, jednak nie później niż do ukończenia 13. roku życia. Cały schemat szczepienia powinien być realizowany zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki szczepionki Tetraxim?

W przypadku pominięcia jednej z dawek szczepionki Tetraxim, o terminie podania dawki uzupełniającej decyduje lekarz. Nie należy samodzielnie ustalać nowego terminu szczepienia ani modyfikować kalendarza szczepień dziecka bez wcześniejszej konsultacji medycznej.

Lekarz, biorąc pod uwagę wiek dziecka oraz dotychczasową historię szczepień, określi najkorzystniejszy moment na podanie pominiętej dawki. Celem jest zapewnienie ciągłości i skuteczności cyklu szczepienia. Wszelkie wątpliwości dotyczące schematu dawkowania należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Jakie mogą być działania niepożądane po szczepionce Tetraxim?

Po podaniu szczepionki Tetraxim mogą wystąpić działania niepożądane. Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów) obserwuje się utratę apetytu, nerwowość (drażliwość), nietypowy płacz, senność, ból głowy, wymioty i ból mięśni. W miejscu wstrzyknięcia mogą pojawić się ból, zaczerwienienie i obrzęk. Bardzo często występuje również gorączka 38°C lub wyższa oraz ogólne złe samopoczucie.

Często (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów) zgłaszano biegunkę, zaburzenia snu (bezsenność) oraz stwardnienie skóry w miejscu podania szczepionki.

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) odnotowano długotrwały, nieutulony płacz, zaczerwienienie i opuchnięcie w miejscu wstrzyknięcia większe niż 5 cm oraz gorączkę 39°C lub wyższą.

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów) zgłaszano gorączkę powyżej 40°C.

Do działań niepożądanych o nieznanej częstości należą: ciężkie reakcje alergiczne (trudności w oddychaniu, zsinienie języka, wysypka, opuchnięcie twarzy lub gardła, niskie ciśnienie krwi, zapaść), drgawki z gorączką lub bez, utrata przytomności (omdlenie), wysypka i swędzenie skóry (rumień, pokrzywka), duże reakcje w miejscu wstrzyknięcia (>5 cm) w tym rozległy obrzęk kończyny, powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia), obrzęk jednej lub obu kończyn dolnych (przy jednoczesnym podaniu ze szczepionką przeciw Haemophilus influenzae typ b), zespół Guillaina-Barrégo, zapalenie nerwu barkowego, epizody hipotensyjno-hiporeaktywne oraz bezdech u niemowląt przedwcześnie urodzonych.

W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Jakie są najczęstsze działania niepożądane po szczepionce Tetraxim?

Najczęstsze działania niepożądane po szczepionce Tetraxim, występujące bardzo często, to reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, obrzęk), gorączka 38°C lub wyższa, złe samopoczucie, senność, ból głowy i mięśni. W tej grupie znajdują się również wymioty, utrata apetytu, nerwowość (drażliwość) oraz nietypowy płacz.

Często zgłaszane objawy obejmują biegunkę, problemy ze snem (bezsenność) oraz stwardnienie skóry w miejscu podania szczepionki.

Niezbyt często może pojawić się długotrwały, nieutulony płacz, gorączka 39°C lub wyższa, a także zaczerwienienie i opuchnięcie w miejscu wstrzyknięcia większe niż 5 cm. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów po szczepieniu, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Kiedy należy pilnie skontaktować się z lekarzem po podaniu szczepionki Tetraxim?

Po podaniu szczepionki Tetraxim należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub wezwać pomoc medyczną w przypadku wystąpienia:

• ciężkiej reakcji alergicznej: trudności w oddychaniu, zsinienie języka, wysypka, opuchnięcie twarzy lub gardła, niskie ciśnienie krwi, zapaść;
• drgawek (z gorączką lub bez gorączki);
• utraty przytomności lub omdlenia;
• gorączki powyżej 40°C;
• rozległego obrzęku kończyny w miejscu wstrzyknięcia.

Każdy niepokojący objaw po szczepieniu wymaga oceny lekarskiej.

Czy szczepionka Tetraxim może być podawana z innymi lekami lub szczepionkami?

Szczepionka Tetraxim może być podawana jednocześnie ze szczepionką Act-HIB (przeciw Haemophilus influenzae typ b). Może być również podawana jednocześnie ze szczepionkami przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR), ospie wietrznej lub wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jednak każdą z nich należy podać w inne miejsce ciała.

Lekarz kwalifikujący do szczepienia musi zostać poinformowany o wszystkich przyjmowanych ostatnio i aktualnie lekach oraz o dotychczas wykonanych szczepieniach. Decyzję o możliwości bezpiecznego łączenia preparatów podejmuje wyłącznie lekarz.

Czy szczepionkę Tetraxim można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Szczepionka Tetraxim nie ma zastosowania u kobiet w ciąży ani w okresie karmienia piersią, ponieważ jest przeznaczona do stosowania wyłącznie w populacji pediatrycznej. Zgodnie ze swoim przeznaczeniem, preparat nie jest podawany osobom dorosłym.

Produkt leczniczy Tetraxim jest szczepionką stosowaną w celu czynnego uodpornienia dzieci przeciwko takim chorobom jak błonica, tężec, krztusiec oraz poliomyelitis. Ze względu na grupę docelową, dla której przeznaczony jest preparat, nie prowadzi się oceny jego bezpieczeństwa u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Wszelkie pytania i wątpliwości dotyczące kwalifikacji do szczepienia oraz stosowania preparatu należy omówić z lekarzem.

Jak należy przechowywać szczepionkę Tetraxim?

Szczepionkę Tetraxim należy przechowywać w lodówce, w zakresie temperatur od 2°C do 8°C. Termin ważności preparatu wynosi 4 lata. Prawidłowe warunki przechowywania są kluczowe dla zachowania skuteczności i bezpieczeństwa preparatu.

Szczepionki nie wolno zamrażać. Zamrożenie może nieodwracalnie uszkodzić jej składniki i pozbawić ją właściwości immunizujących. Preparat należy także przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby uniknąć przypadkowego użycia lub niewłaściwego postępowania.

Nie należy stosować szczepionki po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących prawidłowego przechowywania produktu, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jak wygląda szczepionka Tetraxim i co zawiera opakowanie?

Szczepionka Tetraxim ma postać białawej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań, zapakowanej w ampułko-strzykawkę. Przed podaniem należy wstrząsnąć ampułko-strzykawką do uzyskania jednorodnej zawiesiny i sprawdzić wzrokowo preparat pod kątem obecności ciał obcych lub nieprawidłowego wyglądu.

Szczepionkę podaje się domięśniowo przez wykwalifikowany personel medyczny. Nigdy nie należy podawać jej do naczynia krwionośnego. Wszelkie pytania dotyczące wyglądu lub zawartości opakowania należy kierować do lekarza lub farmaceuty.

Zamienniki leku Tetraxim

W analizowanych materiałach nie wskazano bezpośrednich zamienników o tym samym składzie i przeznaczeniu do szczepienia pierwotnego. Strona TropicalMed wymienia preparaty Boostrix Polio i Adacel Polio jako szczepionki o podobnym działaniu, jednak są to szczepionki przypominające o zmniejszonej zawartości antygenów, przeznaczone dla starszych grup wiekowych, a nie do szczepienia pierwotnego niemowląt.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Tetraxim?

Szczepionka Tetraxim jest przeznaczona wyłącznie dla dzieci — informacja o interakcji z alkoholem nie ma zastosowania. Brak szczegółowych danych na ten temat w dokumentacji produktu. Informacja niedostępna w ulotce — skonsultuj z farmaceutą.

Warto pamiętać, że szczepienie należy odroczyć w przypadku gorączki lub ostrej choroby. Należy poinformować personel medyczny o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko oraz o wcześniejszych reakcjach na szczepienia.

Czy po zażyciu Tetraxim można prowadzić pojazdy?

Informacja na temat wpływu szczepionki Tetraxim na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn jest określana jako niemająca zastosowania.

Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, ocena wpływu szczepionki na sprawność psychomotoryczną nie jest wymagana i nie dotyczy tego preparatu.

W przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości związanych ze stosowaniem szczepionki, należy zwrócić się o poradę do lekarza lub innego wykwalifikowanego pracownika ochrony zdrowia, który udzieli wyczerpujących informacji.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Tetraxim?

Ponieważ szczepionkę Tetraxim podaje dziecku lekarz lub pielęgniarka, zastosowanie większej dawki niż zalecana nie jest prawdopodobne. Jeżeli rodzic lub opiekun ma wątpliwości co do liczby lub terminów podanych dawek, powinien niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Kiedy nie stosować Tetraxim?

Szczepionki Tetraxim nie należy stosować, jeśli u dziecka:

• stwierdzono uczulenie na substancje czynne lub którykolwiek składnik preparatu;
• stwierdzono uczulenie na inne szczepionki zawierające te same substancje lub na jakąkolwiek szczepionkę przeciw krztuścowi (bezkomórkową lub pełnokomórkową);
• występuje czynna, postępująca choroba mózgu (postępująca encefalopatia);
• w ciągu 7 dni po poprzedniej dawce szczepionki zawierającej antygeny krztuśca wystąpiła encefalopatia.

Ostateczną decyzję o kwalifikacji do szczepienia zawsze podejmuje lekarz na podstawie oceny stanu zdrowia dziecka.

Pełna zawartość opakowania

Opakowanie zawiera jedną ampułko-strzykawkę o pojemności 0,5 ml z dołączoną igłą.

Dostępność

Tetraxim jest szczepionką dostępną wyłącznie na receptę (Rp).

Najczęstsze pytania pacjentów - Tetraxim

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.