Preparat Telam to preparat złożony zawierający lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II oraz antagonistę wapnia, które wzajemnie uzupełniają swoje działanie.

Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych i w wyjątkowych okolicznościach u pacjentów poniżej 18. roku życia. Preparat Telam ma postać tabletek i zawiera substancje czynne amlodypinę i telmisartan w dawkach: 5 mg + 40 mg, 5 mg + 80 mg, 10 mg + 40 mg, 10 mg + 80 mg. Lek wydawany jest wyłącznie na receptę.

Właściwość Wartość
Dostępność na receptę
Wskazania nadciśnienie tętnicze
Postać tabletki
Dawka 5 mg + 40 mg, 5 mg + 80 mg, 10 mg + 40 mg, 10 mg + 80 mg
Substancja czynna amlodypina + telmisartan

Telam — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Telam to preparat złożony zawierający dwie substancje czynne. To amlodypina z grupy antagonistów wapnia oraz telmisartan z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Preparat ma postać tabletek. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie lek Telam dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Amlodypina zapobiega przenikaniu wapnia do ścian naczyń krwionośnych, co zapobiega zwężaniu się naczyń krwionośnych. Telmisartan hamuje działanie angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Działanie amlodypiny i telmisartanu wzajemnie się uzupełnia, co powoduje rozkurcz naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego.

Preparat Telam przeznaczony jest dla osób dorosłych i nie zaleca się jego podawania u pacjentów poniżej 18. roku życia, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawowe wskazania do jego stosowania to leczenie nadciśnienia tętniczego:

  • u dorosłych pacjentów przyjmujących już telmisartan i amlodypinę w takich dawkach, jak w leku Telam i chcących stosować jeden preparat zamiast dwóch oddzielnych;
  • u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane za pomocą samej amlodypiny. 

Ile kosztuje Telam?

Obecnie lek Telam dostępny jest w czterech opakowaniach, które różnią się stężeniem substancji czynnych w pojedynczej tabletce. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

  • Telam (tabletki, 5 mg + 40 mg, 28 tabletek) - 12,25 PLN;
  • Telam (tabletki, 5 mg + 80 mg, 28 tabletek) - 23,40 PLN;
  • Telam (tabletki, 10 mg + 40 mg, 28 tabletek) - 12,25 PLN;
  • Telam (tabletki, 10 mg + 80 mg, 28 tabletek) - 23,40 PLN.

Czy lek Telam jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Telam podlega całościowej lub częściowej refundacji w wybranych wskazaniach medycznych. Za darmo otrzymują go pacjenci powyżej 65. roku życia we wszystkich wskazaniach z decyzji.

Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go pozostali pacjenci w tych wskazaniach, a także osoby dorosłe z nadciśnieniem tętniczym innym niż określono w ChPL. Wówczas uśredniona cena preparatu w aptece to:

  • Telam (tabletki, 5 mg + 40 mg, 28 tabletek) - 4,25 PLN;
  • Telam (tabletki, 5 mg + 80 mg, 28 tabletek) - 7,50 PLN;
  • Telam (tabletki, 10 mg + 40 mg, 28 tabletek) - 4,25 PLN;
  • Telam (tabletki, 10 mg + 80 mg, 28 tabletek) - 7,50 PLN.

Telam — czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są inne leki, które zawierają takie same substancje czynne w tej samej postaci. Należy dobrać odpowiednie dawki substancji czynnych. Podstawowym zamiennikiem jest Teldipin dostępny w takich samych stężeniach. Można kupić go tylko na receptę i stosować na wyraźne wskazanie lekarskie.

Telam — jak dawkować?

Dawkowanie i stosowanie leku Telam ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Tabletki przyjmuje się doustnie. Należy wyjąć tabletkę z blistra wyłącznie bezpośrednio przed zażyciem. Preparat przyjmuje się codziennie o tej samej porze, aby zwiększyć jego skuteczność i zmniejszyć ryzyko pominięcia dawki leku.

Lek Telam można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku. Tabletki połyka się, popijając niewielką ilością wody lub innego napoju bezalkoholowego, jednak nie soku grejpfrutowego. 

Lekarz dobiera dawkę leku w zależności od realnych potrzeb pacjenta i jego reakcji na terapię. Maksymalna dawka dobowa to 80 mg telmisartanu + 10 mg amlodypiny na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zazwyczaj maksymalna dobierana dawka to 40 mg + 5 mg lub 40 mg + 10 mg.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Telam. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnych, w tym: niskie ciśnienie tętnicze, szybka czynność serca, wolna czynność serca, pogorszenie czynności nerek, zawroty głowy, niewydolność nerek, wstrząs, znaczne oraz długotrwałe niedociśnienie tętnicze, duszność spowodowana obrzękiem płuc, a nawet zgon. Po przyjęciu większej dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. 

Telam — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Przeciwwskazane jest stosowanie leku Telam u kobiet po I trymestrze ciąży, ponieważ może on powodować poważne zagrożenie dla dziecka. Nie zaleca się jego podawania również w pierwszym trymestrze ciąży oraz u kobiet podejrzewających ciążę. Ze względów bezpieczeństwa nie jest podawany tym pacjentkom. Jeżeli kobieta w trakcie terapii zajdzie w ciążę, to należy przerwać stosowanie leku Telam.

Substancje czynne amlodypina i telmisartan przenikają do mleka matki, dlatego nie zaleca się stosowania leku Telam podczas karmienia piersią. Może to powodować działania niepożądane ze strony dziecka, zwłaszcza w przypadku noworodków i wcześniaków. Jeżeli terapia jest wskazana, to warto przerwać karmienie piersią.

Telam — działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Telam mogą występować działania niepożądane. Nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta.

W przypadku ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania pomocy medycznej. Obejmuje to takie objawy jak:

  • posocznica (zatrucie krwi będące zakażeniem całego organizmu, ze złym samopoczuciem i wysoką gorączką);
  • nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy).

Ponadto w trakcie leczenia odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

  • obrzęk okolicy kostek;
  • zawroty głowy;
  • mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp;
  • ból głowy;
  • migrena;
  • senność;
  • wolna czynność serca;
  • kołatanie serca;
  • niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy podczas wstawania);
  • uczucie wirowania;
  • niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie);
  • ból żołądka;
  • kaszel;
  • nagłe zaczerwienienie;
  • nudności;
  • biegunka;
  • świąd;
  • kurcze mięśni;
  • ból stawów;
  • bóle mięśni;
  • osłabienie;
  • zaburzenia erekcji;
  • zmęczenie;
  • ból w klatce piersiowej;
  • obrzmienie;
  • depresja;
  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
  • zakażenia pęcherza moczowego;
  • uszkodzenie nerwów w rękach lub stopach;
  • bezsenność;
  • niepokój;
  • omdlenia;
  • zaburzenia smaku;
  • drżenia;
  • wymioty;
  • zmniejszona wrażliwość zmysłu dotyku;
  • dolegliwości w obrębie jamy brzusznej;
  • powiększenie dziąseł;
  • wyprysk;
  • wysypka;
  • ból pleców;
  • zaczerwienienie skóry;
  • ból nóg;
  • suchość błon śluzowych jamy ustnej;
  • zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi;
  • oddawanie moczu w nocy;
  • złe samopoczucie;
  • śródmiąższowe zapalenie płuc;
  • eozynofilowe zapalenie płuc;
  • zakażenia górnych dróg oddechowych (np.: zapalenie zatok, ból gardła, przeziębienie);
  • niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość);
  • nagłe zahamowanie czynności nerek;
  • uszkodzenie nerek;
  • zwiększona potliwość;
  • zwiększenie stężenia kreatyniny;
  • duże stężenie potasu we krwi;
  • małopłytkowość (mała liczba płytek krwi);
  • eozynofilia (zwiększenie liczby krwinek białych pewnego typu);
  • reakcje alergiczne;
  • małe stężenie cukru we krwi;
  • zaburzenia widzenia;
  • choroba grypopodobna;
  • nieprawidłowa czynność wątroby;
  • zmniejszenie stężenia hemoglobiny;
  • zmiana rytmu wypróżnień;
  • zmiany nastroju;
  • leukopenia (zmniejszona liczba krwinek białych);
  • stan splątania;
  • dzwonienie w uszach;
  • nietypowe siniaki i krwawienia (uszkodzenie płytek krwi);
  • wypadanie włosów;
  • zwiększenie masy ciała lub zmniejszenie masy ciała;
  • powiększenie piersi u mężczyzn;
  • odbarwienie skóry;
  • i inne. 

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Telam?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Telam należy skonsultować się z lekarzem, a także dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

  • uczulenie na telmisartan, amlodypinę lub jakikolwiek inny składnik tego leku;
  • stwierdzona alergia na inne leki z grupy pochodnych dihydropirydyny (typ antagonistów wapnia);
  • niewydolność serca po zawale serca;
  • zwężenie zastawki aortalnej serca (stenoza aortalna);
  • wstrząs kardiogenny;
  • ciężkie choroby wątroby;
  • niedrożność przewodów żółciowych (zaburzenia odpływu żółci z wątroby lub pęcherzyka żółciowego);
  • cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne stosowanie leku aliskiren;
  • okres po pierwszym trymestrze ciąży (po trzecim miesiącu ciąży).

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Wszystko po to, aby zwiększyć bezpieczeństwo prowadzonej terapii oraz zmniejszyć ryzyko występowania poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Telam?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie przyjmowania leku Telam. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie stany i choroby jak:

  • choroba wątroby;
  • choroba nerek lub stan po przeszczepie nerki;
  • zwiększenie stężenia aldosteronu (prowadzi do zatrzymania wody i soli w organizmie);
  • choroba serca;
  • zwężenie naczyń krwionośnych jednej lub obu nerek (zwężenie tętnic nerkowych);
  • zwiększenie stężenia potasu we krwi;
  • zwężenie aorty;
  • cukrzyca;
  • niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub z niedoborem sodu w wyniku przyjmowania leków moczopędnych, stosowania diety z małą ilością soli, wymiotów lub biegunki;
  • zawał mięśnia serca w ciągu ostatnich czterech tygodni;
  • ból w klatce piersiowej związany z sercem, również w spoczynku lub po minimalnym wysiłku (niestabilna dusznica bolesna);
  • podeszły wiek i konieczność zwiększenia dawki;
  • planowany zabieg chirurgiczny lub podanie znieczulenia;
  • jednoczesne stosowanie takich leków jak: aliskiren, inhibitor konwertazy angiotensyny ACE (np.: ramipryl, lizynopryl, enalapryl).

Jeżeli po przyjęciu leku Telam wystąpią: ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka, to należy omówić to z lekarzem. Ten podejmie decyzją o dalszej terapii. Wszelkie wątpliwości w zakresie leczenia omawia się ze specjalistą, a następnie należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. Wpływa to na poprawę bezpieczeństwa oraz mniejsze ryzyko skutków ubocznych.

Z czym nie łączyć Telam?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że preparat Telam może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie leku aliskiren u pacjentów z cukrzycą oraz zaburzeniami czynności nerek.

Ponadto szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

  • inhibitory ACE lub aliskiren;
  • preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego;
  • leki stosowane w celu zmiany czynności układu odpornościowego (np.: ewerolimus, temsyrolimus, syrolimus);
  • leki zawierające lit (stosowane w leczeniu niektórych postaci depresji);
  • antagoniści receptora angiotensyny II;
  • leki moczopędne oszczędzające potas;
  • substytuty soli kuchennej zawierające potas;
  • wybrane antybiotyki (np.: erytromycyna, ryfampicyna, klarytromycyna);
  • leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol);
  • leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS (np. rytonawir);
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (np.: ibuprofen, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy);
  • leki immunosupresyjne (np.: takrolimus, cyklosporyna);
  • kortykosteroidy;
  • leki przeciwdepresyjne;
  • neuroleptyki;
  • trimetoprym (lek przeciwbakteryjny);
  • heparyna (lek przeciwzakrzepowy);
  • symwastatyna (stosowana w leczeniu zwiększonego stężenia cholesterolu);
  • diltiazem (lek nasercowy);
  • digoksyna;
  • dantrolen (stosowany w infuzji w ciężkich zaburzeniach temperatury ciała;
  • baklofen, amifostyna (leki mogące obniżać ciśnienie tętnicze).

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania wybranych leków z preparatem Telam decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego zaleceniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Telam — skład leku

Podstawowe składniki leku Telam to substancje czynne telmisartan i amlodypina. Pozostałe składniki pomocnicze to: sodu wodorotlenek, powidon K25, meglumina, tlenek żelaza czerwony E172, tlenek żelaza żółty E172, mannitol, krospowidon, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana żelowana, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna. Szczegółowy skład różni się w zależności od wybranego wariantu opakowania.

Potrzebujesz Telam?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Actelsar HCT
Gisartan
MicardisPlus