Stamaril

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	ochrona przed żółtą febrą
Postać	proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
Dawka	nie mniej niż 1000 j.m.
Substancja czynna	żywy, atenuowany wirus żółtej febry szczep 17 D-204

Stamaril – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Stamaril to szczepionka, która zapewnia ochronę przed ciężką chorobą zakaźną zwaną żółtą febrą. Ma postać proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań i zawiera żywy, atenuowany wirus żółtej febry szczep 17 D-204.

Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat ten dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. Po podaniu szczepionki stymuluje ona układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał i odporności na żółtą febrę, co zmniejsza ryzyko zakażenia. 

Szczepionka Stamaril przeznaczona jest dla osób dorosłych, młodzieży i dzieci, w tym niemowląt w wieku od 6. do 9. miesiąca życia. Podaje się ją osobom, które:

• podróżują, przejeżdżają lub mieszkają na obszarze, gdzie występuje żółta febra;
• mogą zajmować się materiałem zakaźnym, jak na przykład personel laboratorium;
• podróżują do jakiegokolwiek kraju, w którym przy wjeździe wymagane jest międzynarodowe zaświadczenie o szczepieniu.

W celu uzyskania ważnego zaświadczenia przeciw żółtej febrze konieczne jest zaszczepienie się w uprawnionym centrum szczepień przez wykwalifikowanego i przeszkolonego pracownika fachowego personelu medycznego. Dzięki temu możliwe jest wydanie Międzynarodowej Książeczki Szczepień.

Ile kosztuje Stamaril?

Obecnie szczepionka Stamaril dostępna jest w jednym wariancie opakowania, które zawiera fiolkę z proszkiem i strzykawkę z rozpuszczalnikiem w dawce 0,5 ml. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Stamaril (proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, 1 fiolka z proszkiem + 1 strzykawka z rozpuszczalnik 0,5 ml) - 290,00 PLN.

Czy lek Stamaril jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Stamaril nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. To oznacza, że pacjent musi pokryć całkowity koszt zakupu preparatu w aptece. 

Stamaril – czy istnieją zamienniki?

Szczepionka Stamaril nie ma w aptece bezpośrednich zamienników. Jeżeli pacjent nie może jej przyjąć, to lekarz może zaproponować inną formę zbudowania ochrony przeciw żółtej febrze.

Stamaril – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie szczepionki Stamaril jest jednakowe dla osób dorosłych i dzieci po ukończeniu 6. miesiąca życia.

Poniżej standardowe dawkowanie:

• 1 dawka szczepionki to 0,5 mililitra;
• pierwszą dawkę należy podać przynajmniej 10 dni przed pożądany momentem wystąpienia ochrony przeciw wirusowi żółtej febry;
• ochrona utrzymuje się przez 10 lat;
• w niektórych przypadkach podaje się szczepienie przypominające, jeżeli po pierwszej dawce występuje niewystarczająca odpowiedź lub dana osoba jest nadal narażona na zakażenie wirusem żółtej febry.

Szczepionka Stamaril zawsze jest podawana we wstrzyknięciu podskórnym lub do mięśnia. Odpowiada za to wykwalifikowany i przeszkolony pracownik fachowego personelu medycznego. Preparatu Stamaril nie wolno podawać do naczynia krwionośnego. W przypadku podania większej dawki leku mogą wystąpić skutki uboczne. Ryzyko jest niewielkie ze względu na podawanie preparatu przez personel medyczny.

Stamaril – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Szczepionka Stamaril nie powinna być podawana kobietom w ciąży, podejrzewającym ciążę lub starającym się o dziecko. Może do tego dojść tylko w momencie, gdy nie można tego uniknąć. Ponadto po szczepieniu należy przez minimum miesiąc unikać zajścia w ciążę.

Szczepionka nie powinna być podawana również w okresie karmienia piersią. Jeżeli skorzystanie z preparatu jest konieczne, to należy przerwać karmienie piersią na minimum 2 tygodnie po otrzymaniu szczepienia. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować z jego wskazaniami. Wszystko po to, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych ze strony dziecka.

Stamaril – działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących szczepionkę Stamaril mogą wystąpić działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta.

W przypadku ciężkich objawów trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem i należą do nich:

• obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała;
• wysypka, swędzenie lub pokrzywka na skórze;
• trudności z połykaniem lub oddychaniem;
• utrata przytomności;
• ataki drgawkowe;
• zapalenie tkanek mózgu i nerwów;
• nasilone zmęczenie;
• sztywność karku;
• wysypka gorączka z bólem głowy i dezorientacją;
• zmiana osobowości;
• utrata zdolności ruchu lub czucia w części, lub całym ciele (np. zespół Guillain-Barre);
• poważne działanie dotyczące narządów ciała mogące wystąpić w ciągu 10 dni po szczepieniu i zakończyć się zgonem, np.: zmęczenie, gorączka, ból głowy, ból mięśni, niskie ciśnienie krwi, ciężka choroba mięśni i wątroby, spadek liczby niektórych rodzajów krwinek, nietypowe siniaki i krwawienia, utrata prawidłowej czynności nerek i płuc.

Ponadto po szczepieniu odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• ból mięśni;
• ból lub dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia;
• ból głowy;
• wymioty;
• gorączka;
• łagodne lub umiarkowane zmęczenie, lub osłabienie (astenia);
• ból stawów;
• uczucie bycia chorym;
• nudności;
• reakcja w miejscu wstrzyknięcia, w tym: siniak, zaczerwienienie, obrzęk, powstanie twardego guzka;
• bóle brzucha;
• zawroty głowy;
• grudka w miejscu wstrzyknięcia;
• objawy grypopodobne;
• drętwienie lub uczucie mrowienia;
• powiększenie węzłów chłonnych;
• biegunka;
• nieżyt nosa;
• senność;
• utrata apetytu;
• rozdrażnienie lub płacz u dzieci.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Stamaril?

Przed zastosowaniem szczepienia Stamaril należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazane jest wykonanie szczepienia, jeżeli u pacjenta występują:

• uczulenie na substancję czynną lub jakikolwiek inny składnik leku;
• uczulenie na jaja lub białka kurze;
• występująca wcześniej ciężka reakcja alergiczna po poprzedniej dawce jakiejkolwiek szczepionki przeciw żółtej febrze;
• słaby lub osłabiony układ odpornościowy, np. z powodu choroby, chemioterapii lub innego leczenia;
• osłabienie układu odpornościowego w wyniku przebiegu zakażenia wirusem HIV;
• występujące wcześniej choroby grasicy lub usunięcie grasicy z jakiegokolwiek powodu;
• infekcja z wysoką lub umiarkowaną gorączką bądź inna ostra choroba;
• wiek poniżej 6. miesięcy życia.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego. Wszystko po to, aby zadbać o bezpieczeństwo szczepienia oraz ograniczyć ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Stamaril?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Stamaril oraz po podaniu szczepionki Stamaril. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie stany lub choroby jak:

• wiek powyżej 60. roku życia lub poniżej 9. miesiąca życia;
• bezobjawowe zakażenie wirusem HIV odkryte na podstawie wyników badań laboratoryjnych;
• reakcja alergiczna na lateks;
• zaburzenia krzepnięcia krwi (np. mała liczba płytek krwi, hemofilia);
• stosowanie leków przeciwzakrzepowych;
• doświadczenie omdlenia lub innych niepokojących objawów podczas poprzednich wstrzyknięć.

Wszelkie wątpliwości w zakresie podania szczepionki Stamaril należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. Wszystko po to, aby zwiększyć skuteczność ochrony oraz ograniczyć ryzyko skutków ubocznych.

Z czym nie łączyć Stamaril?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że szczepionka Stamaril może wchodzić w interakcje z innymi lekami, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne.

Szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki mogące osłabić układ odpornościowy;
• szczepionka przeciw odrze;
• szczepionka przeciw zapaleniu wątroby typu A;
• szczepionka przeciw durowi brzusznemu. 

Co do zasady można podawać wymienione szczepionki, jednak zawsze decyduje o tym lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami lekarza, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Stamaril – skład leku

Podstawowy składnik szczepionki Stamaril to nie mniej niż 1000 j.m. żywego, atenuowanego wirusa żółtej febry szczepu 17 D-204. Pozostałe składniki pomocnicze to: laktoza, sorbitol, sodu chlorek, L-Alanina, L-Histydyny chlorowodorek, potasu chlorek, potasu diwodorofosforan, disodu fosforan dwuwodny, wapnia chlorek, magnezu siarczan, woda do wstrzykiwań.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)