Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest to doustny środek antykoncepcyjny stosowany w celu zapobiegania ciąży.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | antykoncepcja doustna (zapobieganie ciąży) |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 0,02 mg + 3 mg |
| Substancja czynna | Ethinylestradiolum + Drospirenonum |
| Ulotka do pobrania | Sidretella 20 - ulotka |
Sidretella to złożony doustny środek antykoncepcyjny, stosowany w celu zapobiegania ciąży. Każda tabletka zawiera dwa hormony żeńskie: drospirenon i etynyloestradiol.
Decyzja o przepisaniu leku opiera się na indywidualnej ocenie czynników ryzyka pacjentki, zwłaszcza ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Przed rozpoczęciem stosowania lekarz pyta o stan zdrowia pacjentki i jej bliskich krewnych oraz mierzy ciśnienie krwi.
Lek nie chroni przed zakażeniem wirusem HIV ani przed innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Nie należy stosować metody obserwacji cyklu ani pomiaru temperatury, ponieważ lek zaburza miesięczny cykl zmian temperatury ciała i wydzielania śluzu szyjkowego.
Działanie antykoncepcyjne wynika ze współdziałania kilku czynników. Za najważniejsze uważa się hamowanie owulacji i zmiany w endometrium.
Drospirenon w dawkach leczniczych ma także właściwości antyandrogenne i w niewielkim zakresie antymineralokortykoidowe. Nie wykazuje aktywności estrogennej, glukokortykoidowej ani antyglukokortykoidowej. W badaniach klinicznych wskaźnik Pearla dla niepowodzenia metody wyniósł 0,11, a całościowy (łącznie z błędem pacjentki) 0,31.
Jedna tabletka powlekana zawiera 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu. Substancje pomocnicze rdzenia to laktoza jednowodna, skrobia żelowana kukurydziana, powidon, kroskarmeloza sodowa, polisorbat 80 i magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk oraz tlenki żelaza (E172: żółty, czerwony, czarny).
Tabletki są różowe, okrągłe, gładkie, o średnicy około 5,7 mm. Tabletka zawiera laktozę, więc osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce. Dostępne są pudełka po 1, 2, 3, 6 i 13 blistrów po 21 tabletek; nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Przyjmuje się jedną tabletkę raz na dobę, mniej więcej o tej samej porze, w kolejności wskazanej na blistrze, w razie potrzeby popijając niewielką ilością wody. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez. Przez 21 kolejnych dni przyjmuje się tabletki z jednego blistra, a następnie robi się 7-dniową przerwę.
W czasie przerwy powinno wystąpić krwawienie z odstawienia, zwykle drugiego lub trzeciego dnia po ostatniej tabletce. Kolejny blister rozpoczyna się po 7 dniach przerwy, także gdy krwawienie jeszcze trwa. Lek nie jest przeznaczony dla dziewcząt, które nie zaczęły miesiączkować, ani dla kobiet po menopauzie. Zmianę dnia krwawienia lub jego opóźnienie warto omówić z lekarzem; przerwy nie wolno przedłużać ponad 7 dni.
Jeśli w poprzednim miesiącu nie stosowano hormonalnej antykoncepcji, tabletki zaczyna się w pierwszym dniu miesiączki i od razu zapewniają ochronę przed ciążą. Można też zacząć między drugim a piątym dniem cyklu, ale wtedy przez pierwsze 7 dni należy stosować dodatkową metodę, np. prezerwatywę.
Przy zmianie z innego złożonego środka antykoncepcyjnego pierwszą tabletkę przyjmuje się następnego dnia po ostatniej tabletce z substancją czynną, nie później niż dzień po zakończeniu przerwy lub tabletek placebo. Przy zmianie ze środka zawierającego wyłącznie progestagen można zacząć w dowolnym dniu (po implancie lub systemie domacicznym w dniu ich usunięcia, po zastrzyku w dniu planowanej kolejnej iniekcji), ale przez pierwsze 7 dni potrzebna jest metoda barierowa. Po porodzie można zacząć między 21. a 28. dniem; później należy przez 7 dni stosować metodę barierową. Po poronieniu postępuje się zgodnie z zaleceniami lekarza.
Leku nie stosuje się w następujących sytuacjach:
Lek jest też przeciwwskazany w zapaleniu wątroby typu C w trakcie leczenia produktami zawierającymi ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, dazabuwir, glekaprewir z pibrentaswirem lub sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem. Około 2 tygodnie po zakończeniu takiego leczenia można wrócić do stosowania leku. Jeśli którykolwiek z wymienionych stanów pojawi się w trakcie stosowania, lek należy odstawić i skontaktować się z lekarzem.
Lekarza należy poinformować o chorobach, które wymagają szczególnej ostrożności: chorobie Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, toczniu rumieniowatym układowym, zespole hemolityczno-mocznicowym, niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, hipertriglicerydemii, żylakach lub zapaleniu żył powierzchownych, chorobach wątroby lub pęcherzyka żółciowego, cukrzycy, depresji, padaczce, raku piersi u bliskich krewnych, ostudzie oraz chorobach, które po raz pierwszy wystąpiły w ciąży lub podczas stosowania hormonów płciowych (np. utrata słuchu, porfiria, pląsawica Sydenhama). Należy też powiedzieć, że jest się bezpośrednio po porodzie lub że zaplanowano operację.
Stosowanie złożonych środków antykoncepcyjnych zwiększa ryzyko zakrzepów krwi w żyłach i tętnicach, najbardziej w pierwszym roku stosowania lub po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej. W ciągu roku zakrzepy powstają u około 2 na 10 000 kobiet niestosujących takich leków, u 5-7 na 10 000 stosujących środki z lewonorgestrelem, noretysteronem lub norgestimatem i u 9-12 na 10 000 stosujących lek zawierający drospirenon. Ryzyko żylne rośnie przy BMI powyżej 30 kg/m², zakrzepicy u bliskiego krewnego przed 50. rokiem życia, wieku powyżej 35 lat, ostatnim porodzie oraz podróży samolotem dłuższej niż 4 godziny. Ryzyko zawału i udaru zwiększają palenie tytoniu (zaleca się je rzucić), nadciśnienie, nadwaga, wysokie stężenie tłuszczów, migrena, choroby serca i cukrzyca. Po odstawieniu leku ryzyko zakrzepów wraca do normy w ciągu kilku tygodni.
Natychmiast do lekarza należy zgłosić się przy obrzęku lub bólu nogi, nagłej duszności lub kaszlu, ostrym bólu w klatce piersiowej, nagłej utracie widzenia w jednym oku, nagłym osłabieniu lub zdrętwieniu twarzy, ręki albo nogi, zaburzeniach mowy, nagłym silnym bólu głowy oraz objawach obrzęku naczynioruchowego (obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka). Przy depresji lub obniżonym nastroju należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Jeśli oczekiwane krwawienie z odstawienia nie wystąpi dwukrotnie, może to oznaczać ciążę i nie wolno rozpoczynać następnego blistra, dopóki nie ma pewności, że pacjentka nie jest w ciąży.
Skuteczność antykoncepcyjną mogą zmniejszać lub wywoływać nieoczekiwane krwawienie leki przeciwpadaczkowe (np. prymidon, fenytoina, barbiturany, karbamazepina, okskarbazepina), ryfampicyna, inhibitory proteazy i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. rytonawir, newirapina, efawirenz), gryzeofulwina, ketokonazol, etorykoksyb, bosentan i produkty z zielem dziurawca. W takich sytuacjach lekarz może zalecić dodatkową antykoncepcję (np. prezerwatywy) i poinformuje, jak długo ją stosować.
Sidretella może wpływać na inne leki: cyklosporynę, lamotryginę (co może zwiększyć częstotliwość napadów drgawkowych), teofilinę i tizanidynę. O stosowaniu leku należy powiedzieć każdemu lekarzowi i dentyście przepisującemu inne leki. Przy badaniach krwi trzeba poinformować personel laboratorium o przyjmowaniu antykoncepcji, ponieważ może ona wpływać na wyniki niektórych badań.
Do częstych działań niepożądanych (do 1 na 10 kobiet) należą zmiany nastroju (w ChPL: chwiejność emocjonalna), bóle głowy, bóle brzucha, trądzik, bolesność, powiększenie i tkliwość piersi, bolesne lub nieregularne miesiączki oraz zwiększenie masy ciała.
Niezbyt częste (do 1 na 100 kobiet) są między innymi: kandydoza, opryszczka zwykła, reakcje uczuleniowe, zwiększony apetyt, depresja, nerwowość, zaburzenia snu, zmniejszone zainteresowanie seksem, mrowienie, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, nieregularne lub szybkie bicie serca, zatorowość płucna, wysokie lub niskie ciśnienie krwi, migrena, żylaki, ból gardła, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, łysienie, wyprysk, świąd, wysypka, suchość skóry, zakażenie pęcherza moczowego, mlekotok, torbiele jajników, brak miesiączki, obfite miesiączki, zatrzymanie wody w organizmie i zmniejszenie masy ciała.
Rzadko (do 1 na 1000 kobiet) występują astma, upośledzenie słuchu, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy oraz zagrażające zdrowiu zakrzepy w żyłach lub tętnicach (m.in. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca, udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepy w wątrobie, jelicie, nerkach lub oku). Nasilenie objawów obrzęku naczynioruchowego występuje z nieznaną częstością. Działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych (smz.ezdrowie.gov.pl).
Lek nie jest wskazany w ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie stosowania, powinna natychmiast przerwać przyjmowanie i skontaktować się z lekarzem. Badania epidemiologiczne dużej liczby kobiet nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych po stosowaniu złożonych środków antykoncepcyjnych przed ciążą ani działania teratogennego przy ich nieumyślnym zastosowaniu w ciąży, ale dane dotyczące samej Sidretelli są zbyt ograniczone, by wyciągać wnioski.
Zasadniczo nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Złożone środki antykoncepcyjne mogą zmniejszać ilość i zmieniać skład mleka, a niewielkie ilości steroidów mogą przenikać do mleka i wpływać na dziecko. Po porodzie ryzyko zakrzepów jest zwiększone, dlatego termin rozpoczęcia stosowania należy ustalić z lekarzem. Planując ciążę, można przerwać lek w dowolnym momencie; zaleca się poczekać do pierwszej miesiączki przed próbą zajścia w ciążę, co ułatwia obliczenie terminu porodu.
Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U kobiet stosujących złożone środki antykoncepcyjne nie zaobserwowano takiego wpływu. Zawroty głowy i zaburzenia widzenia są działaniami niezbyt częstymi.
Nie opisano poważnych następstw przyjęcia zbyt wielu tabletek. Mogą wystąpić nudności, wymioty i krwawienie z pochwy, także u dziewcząt, które jeszcze nie miesiączkują, a przypadkowo przyjęły lek. Antidotum nie istnieje, a leczenie jest objawowe. Przy przyjęciu zbyt wielu tabletek lub połknięciu leku przez dziecko należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania. Okres ważności wynosi 3 lata; nie stosować po terminie „EXP” podanym na opakowaniu (ostatni dzień wskazanego miesiąca). Leków nie wyrzuca się do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki, lecz pyta farmaceutę, jak je usunąć.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.