Isoptin

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	nadciśnienie, choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu serca
Postać	tabletki powlekane
Dawka	40 mg, 80 mg
Substancja czynna	werapamil

Isoptin — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Isoptin to selektywny antagonista wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy. Ma postać tabletek powlekanych i zawiera substancję czynną werapamil. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat Isoptin dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. Wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe i przeciwarytmiczne.

Mechanizm działania substancji czynnej polega na hamowaniu przechodzenia jonów wapnia przez błonę komórkową do komórek mięśnia sercowego i do komórek mięśni naczyń krwionośnych. W efekcie obserwuje się zmniejszenie ciśnienia tętniczego, a także regulację rytmu serca. 

Preparat Isoptin przeznaczony jest dla osób dorosłych, dzieci i młodzieży. Podstawowe wskazania do stosowania leku Isoptin to:

• nadciśnienie tętnicze;
• zaburzenia rytmu serca, w tym: migotanie/trzepotanie przedsionków z szybki przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a lub zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a), napadowy częstoskurcz nadkomorowy;
• choroba wieńcowa, w tym: dławica Prinzmetala, niestabilna dławica piersiowa, przewlekła stabilna dławica piersiowa.

Ile kosztuje Isoptin?

Obecnie lek Isoptin dostępny jest w dwóch wariantach opakowania, które różnią się stężeniem substancji czynnej w pojedynczej tabletce. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Isoptin 40 (tabletki powlekane, 40 mg, 40 szt.) - 18,50 PLN;
• Isoptin 80 (tabletki powlekane, 80 mg, 40 szt.) - 23,00 PLN.

Czy lek Isoptin jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Isoptin nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że należy pokryć całkowity koszt jego zakupu w aptece.

Isoptin — czy istnieją zamienniki?

W aptece są leki, które mają taką samą substancję czynną i postać, jak Isoptin i mogą być traktowane jako zamienniki. Wśród nich znajdują się: Isoptin SR, Isoptin SR-E 240, Staveran 120, Staveran 40 i Staveran 80. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę i można stosować je na wyraźne wskazanie lekarza.

Isoptin — jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Isoptin ustalane jest indywidualnie przez lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynów. Najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.

Zazwyczaj dawka dobowa we wszystkich wskazaniach wynosi od 240 mg do 360 mg w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. W długim okresie leczenia maksymalna dawka wynosi 480 mg na dobę, jednak w krótkotrwałej terapii można przekraczać 480 mg, jeżeli tak zaleci lekarz. Poniżej standardowe dawkowanie. 

Nadciśnienie tętnicze, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, choroba wieńcowa, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków u osób dorosłych i młodzieży o masie ciała ponad 50 kg:

• zalecana dawka to od 120 mg do 480 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych.

Zaburzenia rytmu serca u dzieci w wieku do 6 lat:

• od 80 mg do 120 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. 

Zaburzenia rytmu serca u dzieci w wieku od 6 do 14 lat: 

• od 80 mg do 360 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. 

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta w trakcie terapii. Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Isoptin. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej, w tym: niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, kwasicę metaboliczną, osłupienie, hiperglikemię, zespół ostrej niewydolności oddechowej, a nawet zgonu. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Isoptin — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Brak danych na temat bezpieczeństwa stosowania leku Isoptin u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. W związku z tym zazwyczaj nie przepisuje się go w tej grupie pacjentek. Lekarz może podjąć taką decyzję, jednak tylko wtedy, gdy korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko i w przypadkach bezwzględnie koniecznych.

Substancja czynna werapamil przenika do mleka matki i nie można wykluczyć jej negatywnego wpływu na karmione dziecko. Szczególną uwagę należy zachować u noworodków i niemowląt. Jeżeli podawanie leku Isoptin w okresie karmienia piersią jest konieczne, to warto przerwać karmienie ze względów bezpieczeństwa.

Isoptin — działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Isoptin mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta. W przypadku ciężkich lub uporczywych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Do tej pory odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• obrzęki obwodowe;
• rzadkoskurcz;
• ośrodkowe zawroty głowy;
• bóle głowy;
• zaparcia, nudności;
• zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca;
• niedociśnienie tętnicze;
• uczucie zmęczenia;
• ból brzucha;
• częstoskurcz;
• kołatanie serca;
• szumy uszne;
• parestezje;
• drżenia mięśniowe;
• wymioty;
• nadmierne pocenie się;
• obwodowe zawroty głowy;
• reakcje nadwrażliwości;
• hiperkaliemia;
• zaburzenia pozapiramidowe;
• napady;
• skurcz oskrzeli;
• duszność;
• niewydolność nerek;
• bóle stawów;
• bóle mięśni;
• osłabienie siły mięśniowej;
• zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi;
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
• mlekotok;
• ginekomastia;
• zaburzenia wzwodu;
• obrzęk naczynioruchowy;
• dyskomfort w jamie brzusznej;
• niedrożność jelit;
• przerost dziąseł
• rumień wielopostaciowy;
• łysienie;
• zespół Stevensa i Johnsona;
• świąd;
• plamica;
• swędzenie;
• pokrzywka;
• wysypka plamkowo-grudkowa;
• blok przedsionkowo-komorowy (I˚, II˚, III˚);
• zatrzymanie akcji węzła zatokowego;
• asystolia (zatrzymanie akcji serca);
• niewydolność serca;
• rzadkoskurcz zatokowy.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Isoptin?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Isoptin należy skontaktować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

• uczulenie na werapamilu chlorowodorek lub jakikolwiek inny składnik leku;
• zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca);
• blok przedsionkowo-komorowy II˚ lub III˚ (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca);
• wstrząs kardiogenny;
• migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia;
• niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35 procent oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg;
• jednoczesne stosowanie iwabradyny.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego. W ten sposób zwiększa się skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Isoptin?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Isoptin. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce. Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

• niewydolność serca z frakcją wyrzutową powyżej 35 procent;
• ostry zawał mięśnia sercowego powikłany rzadkoskurczem, zaburzeniami czynności lewej komory lub znacznym niedociśnieniem tętniczym;
• blok serca;
• blok przedsionkowo-komorowy I˚;
• asystolia;
• rzadkoskurcz;
• niedociśnienie tętnicze;
• zaburzenia czynności nerek;
• ciężka niewydolność wątroby;
• zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego (np.: miastenia, zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a);
• jednoczesne stosowanie takich leków jak: digoksyna, leki przeciwarytmiczne, leki beta-adrenolityczne, statyny.

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. W ten sposób poprawia się skuteczność leczenia oraz ogranicza skutki uboczne.

Z czym nie łączyć Isoptin?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Ma to związek z tym, że preparat Isoptin może wchodzić z nimi w interakcje i wzajemnie zmieniać swoje działanie lub powodować skutki uboczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie pacjentowi iwabradyny. Ponadto szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki alfa-adrenolityczne (np.: terazosyna, prazosyna);
• leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina);
• leki przeciw dnie moczanowej (np. kolchicyna);
• leki przeciwcukrzycowe (np. gliburyd);
• leki przeciwdepresyjne (np. imipramina);
• leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np.: fenytoina, karbamazepina);
• leki przeciwarytmiczne (np.: chinidyna, flekainid);
• barbiturany (np. fenobarbital);
• leki stosowane w zakażeniach (np.: erytromycyna, klarytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna);
• leki immunomodulujące i immunosupresyjne (np.: ewerolimus, cyklosporyna, takrolimus, syrolimus);
• glikozydy nasercowe (np.: digoksyna, digitoksyna);
• leki beta-adrenolityczne (np.: propranolol, metoprolol);
• benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np.: midazolam, buspiron);
• leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna);
• antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna);
• agoniści receptora serotoninowego (np. almotryptan);
• leki zmniejszające stężenie lipidów (np.: symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna);
• leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon);
• leki stosowane w leczeniu HIV (np. rytonawir);
• leki kuraropodobne i depolaryzujące;
• statyny (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A: atorwastatyna, symwastatyna, lowastatyna);
• leki moczopędne;
• leki na nadciśnienie;
• leki rozszerzające naczynia krwionośne;
• metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy);
• dabigatran (lek przeciwzakrzepowy);
• lit (stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
• kwas acetylosalicylowy;
• alkohol etylowy.

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnych leków z preparatem Isoptin decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego zaleceniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Isoptin — skład leku

Podstawowy składnik leku Isoptin to substancja czynna werapamil w postaci chlorowodorku. Pozostałe składniki pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan, hypromeloza, makrogol 6000, talk, tytanu dwutlenek E171.