Preparat Dipperam HCT to lek złożony zawierający trzy substancje czynne, w tym: antagonistę wapnia, antagonistę receptora AT1 angiotensyny II oraz tiazydowy lek moczopędny.

Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Preparat Dipperam HCT ma postać tabletek powlekanych i zawiera substancje aktywne: amlodypinę, hydrochlorotiazyd i walsartan w dawkach: 5 mg + 12,5 mg + 160 mg, 10 mg + 12,5 mg + 160 mg, 10 mg + 25 mg + 160 mg. Lek wydawany jest wyłącznie na receptę.

Właściwość Wartość
Dostępność na receptę
Wskazania nadciśnienie tętnicze
Postać tabletki powlekane
Dawka 5 mg + 12,5 mg + 160 mg, 10 mg + 12,5 mg + 160 mg, 10 mg + 25 mg + 160 mg
Substancja czynna amlodypina + hydrochlorotiazyd + walsartan

 

Dipperam HCT – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Dipperam HCT to preparat złożony przeznaczony do stosowania w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego. Ma postać tabletek powlekanych i zawiera substancje czynne: amlodypinę, hydrochlorotiazyd i walsartan. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. 

 

Amlodypina to antagonista wapnia, który blokuje receptory angiotensyny II, powodując rozkurcz naczyń krwionośnych i spadek ciśnienia tętniczego. Walsartan należy do grupy antagonistami receptorów angiotensyny II, wykazując podobne działanie. Hydrochlorotiazyd to tiazydowy lek moczopędny, który zwiększa wydalanie moczu, co również prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. 

 

Preparat Dipperam HCT stosuje się u osób dorosłych. Podstawowe wskazanie medyczne do stosowania leku Dipperam HCT to leczenie wysokiego ciśnienia tętniczego u pacjentów, gdy uzyskuje się optymalną kontrolę ciśnienia po podaniu amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu i wskazane jest przyjmowanie ich w jednej tabletce.

Ile kosztuje Dipperam HCT?

Obecnie lek Dipperam HCT dostępny jest w jednej postaci i w trzech opakowaniach, które różnią się stężeniem substancji czynnych w pojedynczej tabletce. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

  • Dipperam HCT (tabletki powlekane, 5 mg + 12,5 mg + 160 mg, 28 tabletek) - 21,50 PLN;
  • Dipperam HCT (tabletki powlekane, 10 mg + 12,5 mg + 160 mg, 28 tabletek) - 21,50 PLN;
  • Dipperam HCT (tabletki powlekane, 10 mg + 25 mg + 160 mg, 28 tabletek) - 21,50 PLN.

Czy lek Dipperam HCT jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Dipperam HCT podlega całościowej lub częściowej refundacji w wybranych wskazaniach medycznych. Za darmo otrzymują go pacjenci powyżej 65. roku życia we wszystkich chorobach wymienionych w decyzji refundacyjnej. 

 

Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go pozostali dorośli pacjenci w tych wskazaniach, a także osoby dorosłe z nadciśnieniem tętniczym innym, niż wymienione w ChPL. Wówczas uśredniona cena preparatu w aptece to:

  • Dipperam HCT (tabletki powlekane, 5 mg + 12,5 mg + 160 mg, 28 tabletek) - 6,45 PLN;
  • Dipperam HCT (tabletki powlekane, 10 mg + 12,5 mg + 160 mg, 28 tabletek) - 6,45 PLN;
  • Dipperam HCT (tabletki powlekane, 10 mg + 25 mg + 160 mg, 28 tabletek) - 6,45 PLN.

Dipperam HCT – czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są leki, które zawierają takie same substancje czynne w tej samej postaci co Dipperam HCT. Należy dobrać jednakową ich dawkę. Należą do nich: Exforge HCT i Valtricom. Oba dostępne są tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. 

Dipperam HCT – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Dipperam HCT ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. 

 

Lekarz dobiera odpowiednie stężenie substancji czynnych do potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Poniżej standardowe dawkowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego:

  • zalecana dawka to jedna tabletka na dobę o wskazanej przez lekarza mocy;
  • tabletkę należy przyjmować codziennie o tej samej porze, najlepiej rano;
  • tabletki połyka się w całości, popijając szklanką wody;
  • lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków, jednak nie należy robić tego z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.

 

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Dipperam HCT. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnych, w tym duszność i obrzęk płuc, co wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem.

Dipperam HCT – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Przeciwwskazane jest stosowanie leku Dipperam HCT u kobiet powyżej 3. miesiąca ciąży, ponieważ może to powodować poważne zagrożenie dla dziecka. Nie zaleca się podawania tego preparatu również we wcześniejszym etapie ciąży oraz u kobiet podejrzewających ciążę. Jeżeli w trakcie terapii pacjentka zajdzie w ciąży, to powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem. 

 

Nie zaleca się podawania preparatu Dipperam HCT u kobiet w okresie karmienia piersią. Może to powodować działania niepożądane ze strony dziecka, a największe ryzyko występuje u wcześniaków i noworodków. W wielu przypadkach zalecane jest przerwanie karmienia piersią ze względów bezpieczeństwa.

Dipperam HCT – działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Dipperam HCT mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta. 

 

W przypadku ciężkich objawów trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem z prośbą o pomoc. Należą do nich:

  • niskie ciśnienie tętnicze;
  • zawroty głowy;
  • samoistne krwawienie;
  • zaburzenia czynności wątroby;
  • znacząco zmniejszone wydalanie moczu (zaburzenia czynności nerek);
  • nieregularna czynność serca;
  • obrzęk powiek, twarzy lub warg;
  • ostra niewydolność oddechowa (gorączka, ciężka duszność, splątanie, osłabienie);
  • ból w klatce piersiowej, nagły świszczący oddech, skrócenie oddechu lub trudności w oddychaniu;
  • obrzęk języka i gardła, który znacznie utrudnia oddychanie;
  • osłabienie, powstawanie siniaków, gorączka i częste zakażenia;
  • sztywność;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • zapalenie trzustki;
  • obrzęk naczynioruchowy jelit (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty);
  • toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka;
  • zespół Stevensa-Johnsona;
  • inne ciężkie reakcje alergiczne. 

 

Ponadto w trakcie leczenia odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.: 

  • zwiększone stężenie lipidów we krwi;
  • małe stężenie potasu we krwi;
  • kołatanie serca;
  • senność;
  • obrzęk kostek;
  • nagłe zaczerwienienie skóry;
  • częste oddawanie moczu;
  • duże stężenie kwasu moczowego we krwi;
  • odczucie dyskomfortu w żołądku po posiłku;
  • ból brzucha;
  • ból głowy;
  • niemożność osiągnięcia lub utrzymania wzwodu;
  • zawroty głowy, omdlenie podczas wstawania;
  • małe stężenie magnezu we krwi;
  • małe stężenie sodu we krwi;
  • zmniejszony apetyt;
  • szybka czynność serca;
  • zaburzenia widzenia;
  • uczucie wirowania;
  • zaburzenia smaku;
  • zwiększenie masy ciała;
  • zmniejszone stężenie potasu we krwi;
  • suchość w jamie ustne;
  • zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i kwasu moczowego we krwi;
  • ból w klatce piersiowej;
  • nadmierne pocenie się;
  • nagła chwilowa utrata przytomności;
  • podrażnienie gardła;
  • obrzęk, zaczerwienienie i ból wzdłuż żyły;
  • duże stężenie wapnia, tłuszczów lub sodu we krwi;
  • niemożność prawidłowego stania lub chodzenia;
  • zaburzenia koordynacji;
  • mrowienie lub drętwienie;
  • dzwonienie w uszach;
  • zmiana rytmu wypróżnień;
  • wypadanie włosów;
  • świąd skóry;
  • zaburzenia wydalania moczu, w tym częstsze oddawanie moczu w nocy;
  • lęk, depresja, bezsenność;
  • zaburzenia czynności wątroby;
  • zwiększenie wrażliwości skóry na światło słoneczne;
  • zapalenie wątroby;
  • zażółcenie skóry (żółtaczka)
  • zwiększone napięcie mięśniowe;
  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
  • zapalenie naczyń krwionośnych;
  • utrata czucia bólu;
  • obecność fioletowych plam na skórze;
  • zaburzenia czynności nerek;
  • silny ból w nadbrzuszu (zapalenie trzustki);
  • opuchnięcie brzucha (zapalenie błony śluzowej żołądka);
  • i inne. 

 

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

 

Jakie są przeciwskazania do stosowania Dipperam HCT?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Dipperam HCT trzeba skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. 

 

Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

  • uczulenie na amlodypinę lu inne leki z grupy antagonistów wapnia, walsartan, hydrochlorotiazyd, sulfonamidy lub jakikolwiek inny składnik leku;
  • II i III trymestr ciąży (stan po 3. miesiącu ciąży);
  • ciężkie zaburzenia czynności nerek;
  • konieczność poddawania się dializie;
  • uszkodzenie drobnych przewodów żółciowych w obrębie wątroby (marskość żółciowa) z zastojem żółci w drogach żółciowych i wątrobie;
  • inne choroby wątroby;
  • dna moczanowa;
  • duże stężenie wapnia we krwi;
  • zbyt niskie stężenie potasu i sodu we krwi;
  • bezmocz;
  • zmniejszone ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze);
  • niewydolność serca w wyniku zawału mięśnia sercowego;
  • zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna);
  • wstrząs kardiogenny;
  • cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne przyjmowanie leku aliskiren;
  • jednoczesne stosowanie takich leków jak: lit, leki lub substancje zwiększające stężenie potasu we krwi (np.: suplementy potasu, leki oszczędzające potas, zamienniki soli kuchennej zawierającej potas, heparyna), inhibitory ACE (ramipryl, lizynopryl, enalapryl). 

 

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy natychmiast poinformować o tym lekarza. To podstawa do zachowania bezpieczeństwa pacjenta i zmniejszenia ryzyka wystąpienia poważnych działań niepożądanych. 

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Dipperam HCT?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Dipperam HCT. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnozie. 

 

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

  • małe stężenie potasu lub magnezu we krwi (możliwe objawy: nieprawidłowy rytm serca, skurcze mięśni, osłabienie mięśni);
  • duże stężenie wapnia we krwi (możliwe objawy: ból żołądka, zaparcie, nudności, częste oddawanie moczu, wymioty, osłabienie, pragnienie, drżenie mięśni);
  • małe stężenie sodu we krwi (możliwe objawy: drżenie mięśni, zlecenie, drgawki, splątanie);
  • zaburzenia czynności wątroby;
  • zaburzenia czynności nerek;
  • przebyty zabieg przeszczepienia nerki;
  • potwierdzone zwężenie tętnic nerkowych;
  • obecnie lub w przeszłości niewydolność serca, lub choroba niedokrwienna serca;
  • zwężenie zastawek serca (stenoza aortalna lub mitralna);
  • nieprawidłowe pogrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa zawężająca);
  • przebyty zawał mięśnia sercowego;
  • hiperaldosteronizm;
  • duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi;
  • cukrzyca;
  • układowy toczeń rumieniowaty;
  • nadwrażliwość na światło słoneczne, które powoduje reakcje alergiczne;
  • wymioty lub biegunka w ostatnim czasie;
  • występujący w przeszłości nowotwór złośliwy skóry;
  • pojawienie się w trakcie leczenia nieoczekiwanej zmiany skórnej;
  • osłabienie wzorku lub odczuwanie bólu oka w trakcie leczenia;
  • zawroty głowy lub omdlenia w trakcie leczenia;
  • problemy z oddychaniem lub płucami występujące wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu;
  • jednoczesne stosowanie aliskirenu.

 

Dodatkowo lekarz może zalecić regularne wykonywanie badania czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów we krwi. Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii należy omówić z lekarzem, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. Wpływa to korzystnie na skuteczność leczenia oraz zmniejsza ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Z czym nie łączyć leku Dipperam HCT?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Preparat Dipperam HCT może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. 

 

Przeciwwskazane jest jednoczesne przyjmowanie takich leków i substancji jak:

  • aliskiren u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub cukrzycą;
  • inhibitory ACE (np.: ramipryl, lizynopryl, enalapryl);
  • zamienniki soli kuchennej zawierające potas;
  • suplementy potasu;
  • leki oszczędzające potas;
  • heparyna;
  • lit (stosowany w leczeniu depresji).

 

Ponadto szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

  • leki nasenne;
  • leki znieczulające (podawane przed operacjami i zabiegami);
  • leki przeciwcholinergiczne (stosowane w leczeniu skurczy pęcherza moczowego, kurczy żołądka, choroby lokomocyjnej, astmy czy choroby Parkinsona);
  • leki cytotoksyczne stosowane w leczeniu raka (np.: cyklofosfamid, metotreksat);
  • leki przeciwdrgawkowe, przeciwpadaczkowe i stabilizujące nastrój (np.: fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, prymidon, fosfenytoina);
  • leki stosowane w leczeniu dużego stężenia lipidów we krwi (np.: kolestypol, kolestyramina i inne żywice jonowymienne);
  • leki stosowane w leczeniu chorób serca (np.: digoksyna lub inne glikozydy naparstnicy, werapamil, diltiazem);
  • leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (np. allopurynol);
  • leki przeciwcukrzycowe (np.: insulina, metformina);
  • beta-adrenolityki;
  • leki przeciwarytmiczne;
  • niektóre leki przeciwpsychotyczne;
  • leki przeciwdepresyjne;
  • kortykosteroidy;
  • leki moczopędne;
  • leki przeczyszczające;
  • leki przeciwgrzybicze (np.: ketokonazol, itrakonazol);
  • leki stosowane w leczeniu HIV (np.: indyanwir, rytonawir, nelfinawir);
  • leki zwiotczające mięśnie;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ);
  • wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy 2 (inhibitory COX-2);
  • środki kontrastujące zawierające jod (stosowane podczas badań obrazowych);
  • preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego;
  • wybrane antybiotyki (np.: ryfampicyna, klrytromycyna, erytromycyna);
  • amantadyna (stosowana w chorobie Parkinsona i niektórych chorobach wirusowych);
  • symwastatyna (stosowana w celu zmniejszenia dużego stężenia cholesterolu we krwi);
  • cyklosporyna (lek immunosupresyjny);
  • diazoksazyd;
  • penicylina benzylowa;
  • amfoterycyna;
  • adrenalina lub noradrenalina (leki zwiększające ciśnienie tętnicze);
  • karbenoksolon (stosowany w owrzodzeniu i zapaleniu przełyku);
  • glicerolu triazotan i inne azotany (substancje rozszerzające naczynia krwionośne);
  • metylodopa;
  • witamina D i sole wapnia;
  •  dantrolen.

 

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania wybranych leków z tej listy z preparatem Dipperam HCT decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Dipperam HCT – skład leku

Podstawowe składniki leku Dipperam HCT to substancje czynne: amlodypina, walsartan i hydrochlorotiazyd. Pozostałe składniki pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon typ A, hypromeloza typ 2910, magnezu stearynian, makrogol 4000, tytanu dwutlenek E171, talk, żelaza tlenek żółty E172, żelaza tlenek czerwony E172. 

Pytania pacjentów o lek (FAQ)

Należy unikać spożywania alkoholu podczas terapii z lekiem Dipperam HCT, ponieważ może on nasilać działanie hipotensyjne leku i powodować nadmierny spadek ciśnienia tętniczego, a także szereg innych działań niepożądanych.
Działanie leku Dipperam HCT rozpoczyna się już po zażyciu pierwszej tabletki, jednak stabilizacja ciśnienia następuje po około 7-8 dniach, a pełne efekty terapeutyczne po 2 tygodniach regularnej terapii.
Lek Dipperam HCT najlepiej przyjmować codziennie rano, ponieważ to naturalny rytm dobowy ciśnienia tętniczego. Ponadto lek wykazuje działanie moczopędne, co w nocy prowadziłoby do przebudzeń.
Nie zaleca się opalania oraz chodzenia na solarium podczas przyjmowania leku Dipperam HCT, ponieważ zwiększa on wrażliwość skóry na światło słoneczne i ryzyko poparzeń, a także obrzęków i wysypki.
Potrzebujesz Dipperam HCT?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Alortia
Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma
Amlosatin