Cervarix

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	ochrona przed wirusami HPV
Postać	zawiesina do wstrzykiwań
Dawka	0,5 ml
Substancja czynna	białka wirusa brodawczaka ludzkiego typu 16 i 18

Cervarix – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Cervarix to szczepionka przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV). Ma postać zawiesiny do wstrzykiwań i zawiera typy wirusa HPV 16 i 18. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie szczepionka Cervarix dostępna jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Po jej podaniu system immunologiczny wytwarza własne przeciwciała, które zwiększają ochronę organizmu przed zakażeniem wirusem HPV. Zawarte w szczepionce typy wirusa odpowiadają za około 90% przypadków raka odbytu,78% przypadków zmian przednowotworowych odbytu związanych z HPB, 70% zmian przednowotworowych sromu i pochwy związanych z HPV oraz 70% przypadków występowania raka szyjki macicy.

Szczepionka Cervarix przeznaczona jest dla osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży od ukończenia 9. roku życia. Podstawowym wskazaniem jest poprawa systemu obrony organizmu przed chorobami wywoływanymi przez wirusy HPV i obejmuje to takie choroby jak:

• zmiany przedrakowe szyjki macicy, sromu, pochwy i odbytu;
• rak szyjki macicy (rak dolnej części macicy);
• rak odbytu.

Ile kosztuje Cervarix?

Szczepionka Cervarix dostępna jest w tylko jednym wariancie opakowania, które zawiera 1 ampułko-strzykawkę. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Cervarix (zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml, 1 ampułko-strzykawka + igła) - 278,90 PLN.

Czy lek Cervarix jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami szczepionka Cervarix podlega całościowej lub częściowej refundacji w wybranych wskazaniach medycznych. Za darmo otrzymują ją uprawnione osoby poniżej 18. roku życia. Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go pozostali pacjenci zgodnie ze wskazaniami wymienionymi w decyzji refundacyjnej. Wówczas uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Cervarix (zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml, 1 ampułko-strzykawka + igła) - 139,45 PLN.

Cervarix – czy istnieją zamienniki?

Szczepionka Cervarix nie ma bezpośrednich zamienników.

Cervarix – jak dawkować?

Szczepionka podawana jest przez lekarza lub pielęgniarkę domięśniowo w górną część ramienia u pacjentów od 9. roku życia. Nigdy nie wolno podawać szczepionki inaktywowanej Cervarix dożylnie. Łączna liczba dawek zależy od wieku pacjenta w chwili podania pierwszej dawki. Poniżej standardowe wskazania w tym zakresie. 

Pacjenci w wieku od 9 do 14 lat:

• podaje się dwie dawki;
• pierwsza dawka w dowolnie wybranym terminie;
• druga dawka w okresie od 5 do 13 miesięcy po pierwszej dawce. 

Pacjenci w wieku 15 lat i powyżej:

• podaje się trzy dawki;
• pierwsza dawka w dowolnie wybranym terminie;
• druga dawka miesiąc po pierwszej dawce;
• trzecia dawka 6 miesięcy po pierwszej dawce. 

Jeżeli pierwsze szczepienie nastąpiło z lekiem Cervarix to należy nadal stosować tę szczepionkę. Ważne jest, aby w trakcie szczepienia postępować zgodnie z instrukcją lekarza, aby nie pominąć kolejnej dawki. Jeżeli nie doszło do pełnego cyklu szczepienia, to ochrona może nie być optymalna, co zwiększa ryzyko zakażenia, w tym raka w obrębie narządów płciowych.

Cervarix – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie zaleca się podawania szczepionki Cervarix u kobiety w ciąży lub podejrzewającej ciążę. W takiej sytuacji zaleca się odroczenie lub przerwanie szczepienia do czasu rozwiązania ciąży. To podstawowe względy bezpieczeństwa.

Nie zaleca się podawania szczepionki u pacjentki w okresie karmienia piersią. Jeżeli kobieta się na to decyduje, to powinna przerwać karmienie, ograniczając ryzyko skutków ubocznych u siebie oraz dziecka. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie warto omówić z lekarzem.

Cervarix – działania niepożądane

U pacjentów stosujących szczepionkę Cervarix mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli wystąpią poważne objawy, w tym ciężkie reakcje alergiczne.

Do tej pory odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• ból albo dyskomfort w miejscu podania;
• zmęczenie;
• ból mięśni;
• osłabienie mięśni niespowodowane aktywnością fizyczną;
• tkliwość mięśni;
• ból głowy;
• zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu podania;
• gorączka 38°C i więcej;
• ból stawów;
• świąd;
• pokrzywka;
• wysypka z zaczerwienieniem skóry;
• dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym: wymioty, nudności, ból brzucha, biegunka;
• zawroty głowy;
• zakażenie górnych dróg oddechowych (infekcja nosa, gardła lub tchawicy);
• inne odczyny w miejscu podania: mrowienie lub zdrętwienie, twardy guzek;
• trudności w oddychaniu i przełykaniu;
• swędząca wysypka rąk i stóp;
• obrzęk oczu i twarzy;
• nagły spadek ciśnienia i utrata przytomności;
• omdlenia, drgawki lub sztywność;
• obrzęk węzłów chłonnych na szyi, pod pachami lub w pachwinach.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Cervarix?

Przed podaniem szczepionki Cervarix należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazane jest podawanie szczepionki, jeżeli u pacjenta stwierdzono reakcję alergiczną na substancje czynne lub jakikolwiek inny składnik. Objawy tego typu reakcji to: swędząca wysypka skórna, obrzęk twarzy, duszność, obrzęk języka. Jeżeli tego typu objawy wystąpią po szczepieniu, to należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Cervarix?

W określonych przypadkach należy zachować szczególną ostrożność przed szczepieniem. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany zdrowia jak:

• krwawienia lub skłonność do łatwego powstawania siniaków;
• ciężka infekcja z wysoką temperaturą;
• jakakolwiek choroba z osłabieniem odporności na zakażenia (np. zakażenie wirusem HIV).

Po podaniu jakiejkolwiek szczepionki w postaci zastrzyku może dojść do omdlenia pacjenta, dlatego należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeżeli taka sytuacja miała miejsce w przeszłości. Jednocześnie szczepionka nie chroni przed chorobami, jeżeli już w momencie szczepienie u pacjenta występuje zakażenie tymi typami wirusa HPV (16 i 18). Ponadto szczepionka Cervarix nie chroni przed innymi chorobami niewywołanymi wirusem HPV. 

Wszelkie wątpliwości w zakresie szczepienia w celu ochrony przed HPV należy omówić z lekarzem, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. W ten sposób zwiększa się skuteczność działania preparatu, co pomaga wywołać optymalną ochronę, a także zmniejsza ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Z czym nie łączyć Cervarix?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie oraz w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że szczepionka Cervarix może wchodzić w interakcje z innymi lekami, wzajemnie zmieniając swoje działanie. Może to zaburzać system obronny organizmu.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

• leki zmniejszające odporność (osłabiające działanie układu immunologicznego);
• doustne leki antykoncepcyjne.

Jednocześnie zazwyczaj dozwolone podawanie jest w tym samym czasie innych szczepionek. O możliwości tej oraz o możliwości stosowania dowolnych leków decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego wskazówkami, aby ograniczyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Cervarix – skład leku

Szczepionka Cervarix zawiera substancje czynne: białko L wirusa brodawczaka ludzkiego typu 16, białko L wirusa brodawczaka ludzkiego typu 18, które są:

• z adiuwantem AS04 zawierającym 3-O-deacylo-4’-monofosforylolipid A (MPL);
• adsorbowane na wodorotlenku glinu, uwodnionym (Al(OH)3);
• białkiem w postaci niezakaźnych cząstek wirusopodobnych uzyskiwane z wykorzystaniem technologii rekombinacji DNA przy użyciu bakulowirusowego systemu ekspresji, z zastosowaniem owadzich komórek Hi-5 Rix4446 pochodzących z Trichoplusia ni.

Pozostałe składniki szczepionki to: sodu chlorek, sodu diwodorofosforan dwuwodny i woda do wstrzykiwań.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)