Biofuroksym

Dostępność	na receptę
Wskazania	pozaszpitalne zapalenie płuc; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek
Postać	proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka	1,5 g
Substancja czynna	Cefuroksym (Cefuroximum)
Ulotka do pobrania	Biofuroksym - ulotka

Na co stosuje się lek Biofuroksym?

Lek Biofuroksym stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe na niego drobnoustroje. Wskazania do jego stosowania obejmują zakażenia dróg oddechowych, takie jak pozaszpitalne zapalenie płuc oraz zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli.

Preparat jest również przeznaczony do leczenia powikłanych zakażeń dróg moczowych, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek. Ponadto, znajduje zastosowanie w terapii zakażeń tkanek miękkich, takich jak zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran. Lek może być także stosowany w leczeniu zakażeń w obrębie jamy brzusznej.

Biofuroksym stosuje się ponadto w zapobieganiu zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego (w tym przełyku), operacjach ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego oraz ginekologicznych (w tym po cesarskim cięciu).

Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z pełną listą wskazań. Ostateczną decyzję o konieczności zastosowania leku w danym przypadku podejmuje lekarz.

Jak działa Biofuroksym i do jakiej grupy leków należy?

Biofuroksym zawiera cefuroksym — antybiotyk z grupy cefalosporyn II generacji. Cefalosporyny należą do szerszej klasy antybiotyków beta-laktamowych, spokrewnionych z penicylinami.

Cefuroksym działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP), co prowadzi do zaburzenia biosyntezy peptydoglikanu — głównego składnika ściany komórkowej. W następstwie tego procesu dochodzi do lizy i obumarcia komórki bakteryjnej.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Biofuroksym?

Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku Biofuroksym jest uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną, cefuroksym, lub na którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Leku nie wolno również stosować u pacjentów, u których w przeszłości stwierdzono nadwrażliwość na inne antybiotyki z grupy cefalosporyn.

Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie w wywiadzie ciężkiej reakcji uczuleniowej, na przykład reakcji anafilaktycznej, na jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy. Dotyczy to penicylin, monobaktamów oraz karbapenemów.

Nie należy stosować leku, jeśli u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości po leczeniu cefuroksymem wystąpiła ciężka wysypka skórna, łuszczenie się skóry, pęcherze lub owrzodzenia w jamie ustnej. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Jakie ostrzeżenia i środki ostrożności należy zachować?

Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy uwzględnić następujące ostrzeżenia i środki ostrożności.

Należy poinformować lekarza o wszelkich wcześniejszych reakcjach uczuleniowych na antybiotyki, w tym penicyliny. W trakcie terapii należy obserwować objawy ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) lub reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) — w razie ich wystąpienia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie leku może powodować zaburzenia żołądka i jelit, w tym biegunkę. Ciężka lub długotrwała biegunka może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego — w takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem.

Przedłużone stosowanie antybiotyku może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych, takich jak drożdżaki (Candida) lub Clostridioides difficile.

Każda fiolka leku zawiera 83 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu silnych leków moczopędnych (np. furosemidu) lub antybiotyków aminoglikozydowych z powodu ryzyka zaburzeń czynności nerek.

Lek może wpływać na wyniki niektórych badań diagnostycznych — testu Coombs'a oraz testów wykrywających cukier we krwi lub w moczu metodami opartymi na redukcji związków miedzi. Personel laboratoryjny należy poinformować o przyjmowaniu antybiotyku.

Produkt nie jest przeznaczony do podania do przedniej komory oka.

Jakie jest prawidłowe dawkowanie leku Biofuroksym?

Prawidłowe dawkowanie leku ustala lekarz, dostosowując je indywidualnie do pacjenta, rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wieku i masy ciała. Schemat dawkowania jest zróżnicowany w zależności od grupy wiekowej.

U pacjentów dorosłych zazwyczaj stosuje się od 750 mg do 1,5 g produktu leczniczego dwa, trzy lub cztery razy w ciągu doby. W przypadku ciężkich zakażeń dawka może wynosić 750 mg co 6 godzin lub 1,5 g co 8 godzin. W profilaktyce okołooperacyjnej standardowo podaje się 1,5 g leku podczas wprowadzania do znieczulenia, z możliwością podania dawek uzupełniających. Maksymalna dawka dobowa wynosi 6 g.

U dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała. Noworodkom do 3. tygodnia życia podaje się od 30 do 100 mg/kg masy ciała na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych. U niemowląt powyżej 3. tygodnia życia i dzieci o masie ciała poniżej 40 kg stosuje się od 30 do 100 mg/kg masy ciała na dobę w 3 lub 4 dawkach podzielonych. O dokładnym schemacie leczenia zawsze decyduje lekarz.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz może zmienić dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jest podobne jak u młodszych pacjentów z równoważną wydolnością nerek; zaleca się jednak ostrożność i monitorowanie czynności nerek, ponieważ jej zaburzenia są bardziej prawdopodobne w tej grupie wiekowej.

Ile dni trwa leczenie lekiem Biofuroksym?

Długość leczenia lekiem Biofuroksym jest ustalana indywidualnie przez lekarza, który bierze pod uwagę rodzaj i nasilenie zakażenia oraz ogólny stan pacjenta. W udostępnionych materiałach dotyczących leku nie określono konkretnego czasu trwania terapii. Z tego powodu należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza prowadzącego. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie mogą być działania niepożądane leku Biofuroksym?

Podczas stosowania leku Biofuroksym mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Do często zgłaszanych należą reakcje w miejscu podania, takie jak ból, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły (zakrzepowe zapalenie żył). Obserwuje się również zmiany w wynikach badań krwi, w tym neutropenię (zmniejszenie liczby neutrofili), eozynofilię (zwiększenie liczby eozynofili) oraz zmniejszone stężenie hemoglobiny. Może także dojść do przemijającego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.

Niezbyt często występujące działania niepożądane obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i ból brzucha. Mogą pojawić się również reakcje skórne, w tym wysypka, pokrzywka oraz świąd. Wśród rzadszych zmian w badaniach laboratoryjnych wymienia się leukopenię (zmniejszenie liczby białych krwinek), dodatni wynik testu Coombs'a oraz przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny.

Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują: nadmierny wzrost drożdżaków (Candida) prowadzący do zakażeń grzybiczych (np. pleśniawek), nadmierny wzrost Clostridioides difficile, małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość hemolityczną (zbyt szybki rozpad krwinek czerwonych), gorączkę polekową, śródmiąższowe zapalenie nerek, anafilaksję (ciężką reakcję alergiczną), zapalenie naczyń skóry, zespół Kounisa (ból w klatce piersiowej jako objaw zawału serca wywołanego alergią), rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (biegunka z krwią i śluzem, bóle brzucha), ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS), obrzęk naczynioruchowy oraz zwiększenie stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego w surowicy krwi.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, również tych niewymienionych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Pełna lista możliwych działań niepożądanych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Co zrobić w przypadku zastosowania większej dawki niż zalecana?

Przedawkowanie cefuroksymu może prowadzić do następstw neurologicznych, w tym do encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy te mogą wystąpić zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, jeśli dawki nie są odpowiednio zmniejszone. Stężenie cefuroksymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.

W razie podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z personelem medycznym.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Biofuroksym?

Lek Biofuroksym jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę, dlatego pominięcie dawki jest mało prawdopodobne. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z personelem medycznym.

Czy Biofuroksym wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Biofuroksym może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania antybiotyków z grupy aminoglikozydów, silnie działających leków moczopędnych (diuretyków), takich jak furosemid, oraz leku o nazwie probenecyd.

Stosowanie leku Biofuroksym razem z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (antykoagulantami) może wpływać na ich działanie, co objawia się możliwością zwiększenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR).

Należy również pamiętać, że lek może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Dotyczy to testów wykrywających cukier we krwi lub w moczu, które opierają się na metodach redukcji związków miedzi, a także wyniku testu Coombs'a. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących łączenia leków, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy Biofuroksym można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Stosowanie leku Biofuroksym w ciąży jest ograniczone ze względu na niewielką ilość dostępnych danych. Substancja czynna leku, cefuroksym, przenika przez barierę łożyskową. Z tego powodu lekarz może przepisać preparat kobiecie ciężarnej tylko w sytuacji, gdy w jego ocenie spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Cefuroksym w niewielkich ilościach przenika do mleka ludzkiego. Chociaż ilości te są małe, nie można całkowicie wykluczyć ryzyka wystąpienia u karmionego dziecka biegunki lub zakażenia grzybiczego błon śluzowych.

Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia, lub o przerwaniu karmienia piersią, musi być podjęta po dokładnym rozważeniu korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Wszelkie decyzje w tym zakresie należy bezwzględnie skonsultować z lekarzem prowadzącym.

Czy stosowanie leku Biofuroksym wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Jest mało prawdopodobne, aby lek Biofuroksym miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjent nie powinien jednak prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeżeli nie czuje się dobrze. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy Biofuroksym to penicylina?

Nie. Biofuroksym nie jest penicyliną — substancja czynna leku, cefuroksym, należy do grupy antybiotyków cefalosporynowych (cefalosporyny II generacji). Cefalosporyny i penicyliny należą do tej samej szerszej klasy antybiotyków beta-laktamowych i są ze sobą spokrewnione, dlatego osoby z nadwrażliwością na penicyliny powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Jaki jest skład i postać farmaceutyczna leku Biofuroksym?

Substancją czynną leku Biofuroksym jest cefuroksym należący do grupy antybiotyków cefalosporynowych. Lek ma postać proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, a każda fiolka zawiera 1,5 g cefuroksymu oraz 83 mg sodu.

Ze względu na skład, lek jest przeciwwskazany u pacjentów, u których stwierdzono uczulenie na cefalosporyny. Należy również poinformować lekarza o występowaniu w przeszłości ciężkiej nadwrażliwości na antybiotyki z grupy penicylin, ponieważ jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii.

Jak prawidłowo przechowywać lek Biofuroksym?

Lek Biofuroksym należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu chronionym przed dostępem światła. Produkt leczniczy musi być trzymany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec jego przypadkowemu użyciu. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu, który wynosi 2 lata.

Po przygotowaniu roztworu do użycia, zachowuje on swoją trwałość przez 24 godziny, o ile jest przechowywany w warunkach chłodniczych, czyli w temperaturze od 2°C do 8°C. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących przechowywania leku należy skonsultować się z farmaceutą.

Ile kosztuje Biofuroksym i jaka jest refundacja?

Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 kwietnia 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:

Preparat	Opakowanie	Cena detaliczna	Odpłatność
Biofuroksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1500 mg	26 ml	18,83 zł	50%
Biofuroksym, proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, 250 mg	17 ml	6,01 zł	50%
Biofuroksym, proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, 500 mg	17 ml	8,85 zł	50%
Biofuroksym, proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, 750 mg	17 ml	10,55 zł	50%

Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.

Kto jest podmiotem odpowiedzialnym za lek Biofuroksym?

Podmiotem odpowiedzialnym za lek Biofuroksym są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.

Dostępność

Lek jest dostępny w aptekach wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).

Najczęstsze pytania o Biofuroksym (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.