Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu objawów choroby Parkinsona, takich jak sztywność mięśni i drżenie, a także w zaburzeniach ruchowych wywołanych przez inne leki. Lek działa na ośrodkowy układ nerwowy, pomagając kontrolować ruchy mięśni.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie sztywności mięśniowej, drżenia i spowolnienia ruchowego w przebiegu choroby parkinsona; leczenie zaburzeń ruchowych (objawów pozapiramidowych) spowodowanych działaniem neuroleptyków lub innych leków o podobnym działaniu, takich jak: skurcze języka, skurcze mięśni gardła, napady przymusowego patrzenia (dyskinezy wczesne), pobudzenie ruchowe i przymus bycia w ciągłym ruchu (akatyzja) oraz dolegliwości podobne do choroby parkinsona (objawy parkinsoidalne); leczenie innych pozapiramidowych zaburzeń ruchowych, w tym dystonii uogólnionej i odcinkowej, zespołu meige’a, kurczu powiek (blepharospasmus) lub spastycznego kręczu karku (torticollis spasmodicus) |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Dawka | 5 mg/ml |
| Substancja czynna | Biperideni lactas (mleczan biperydenu) |
| Ulotka do pobrania | Akineton - ulotka |
Lek Akineton stosuje się w leczeniu objawów choroby Parkinsona oraz zaburzeń ruchowych, które mogą być spowodowane działaniem innych leków. Preparat jest wskazany w terapii takich symptomów jak sztywność mięśniowa, drżenie oraz ogólne spowolnienie ruchowe, charakterystyczne dla przebiegu choroby Parkinsona.
Lek ten jest również wykorzystywany w leczeniu zaburzeń ruchowych, określanych jako objawy pozapiramidowe. Tego typu objawy mogą być wywołane przez neuroleptyki lub inne leki o podobnym mechanizmie działania. Przykładowe zaburzenia, w których stosuje się Akineton, to skurcze języka, skurcze mięśni gardła, napady przymusowego patrzenia (dyskinezy wczesne), pobudzenie ruchowe i przymus bycia w ciągłym ruchu (akatyzja) oraz dolegliwości podobne do choroby Parkinsona (objawy parkinsoidalne).
Akineton stosuje się również w leczeniu innych pozapiramidowych zaburzeń ruchowych, w tym dystonii uogólnionej i odcinkowej, zespołu Meige'a, kurczu powiek (Blepharospasmus) lub spastycznego kręczu karku (Torticollis spasmodicus).
Ponadto lek jest wskazany w leczeniu zatrucia nikotyną oraz zatrucia organicznymi związkami fosforu.
Substancją czynną leku Akineton jest Biperideni lactas (mleczan biperydenu) w stężeniu 5 mg/ml.
Biperyden jest lekiem przeciwcholinergicznym o silnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy. W porównaniu do atropiny ma słabe działanie przeciwcholinergiczne na obwodowy układ nerwowy. Biperyden wiąże się kompetytywnie z obwodowymi i ośrodkowymi receptorami muskarynowymi (szczególnie z receptorami M1), zmniejszając nasilenie takich objawów jak sztywność mięśni, mimowolne drżenia mięśni czy spowolnienie ruchowe.
Leku Akineton nie należy stosować w przypadku:
W trakcie leczenia lekiem Akineton należy zachować szczególną ostrożność:
Należy regularnie sprawdzać ciśnienie wewnątrzgałkowe z powodu ryzyka wystąpienia jaskry.
Należy unikać nagłego odstawienia leku ze względu na ryzyko nawrotu choroby. Dawkę należy zmniejszać stopniowo.
W bardzo rzadkich przypadkach lek może zwiększać skłonność do drgawek i napadów padaczkowych oraz wywoływać jaskrę z zamkniętym kątem przesączania. Wszelkie decyzje dotyczące leczenia podejmuje lekarz po ocenie indywidualnego stanu zdrowia pacjenta.
Dawkowanie leku Akineton jest ustalane indywidualnie przez lekarza i zależy od wskazania oraz stanu klinicznego pacjenta. W leczeniu ostrych objawów pozapiramidowych, wywołanych przez inne leki, u dorosłych stosuje się jednorazowo od 2,5 do 5 mg (0,5 do 1 ml) domięśniowo lub powoli dożylnie. Dawkę tę można powtórzyć po 30 minutach, jeśli jest to konieczne. Maksymalna dawka dobowa wynosi od 10 do 20 mg (2 do 4 ml).
W ciężkich przypadkach choroby Parkinsona, w ramach leczenia początkowego, można podawać od 10 do 20 mg (2 do 4 ml) na dobę w dawkach podzielonych. Lek podaje się wówczas domięśniowo lub powoli dożylnie.
W przypadku zatrucia nikotyną u dorosłych zaleca się podanie domięśniowe w dawce od 5 do 10 mg (1 do 2 ml). W stanach ciężkich można podać dożylnie 5 mg (1 ml).
W przypadku zatrucia organicznymi związkami fosforu dawkę ustala się indywidualnie. Podaje się powoli dożylnie 5 mg (1 ampułka), powtarzając dawkę aż do ustąpienia objawów zatrucia.
Dawkowanie u dzieci:
Jeśli w trakcie wstrzykiwania objawy ustępują, podawanie należy przerwać. W razie potrzeby tę samą dawkę można powtórzyć po 30 minutach.
Pacjenci w podeszłym wieku: Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z organicznymi zaburzeniami mózgowymi, ze względu na częstą, nadmierną wrażliwość i zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
Lek podaje się domięśniowo, powoli dożylnie lub we wlewie dożylnym. Po otwarciu ampułki resztę niewykorzystanego leku należy wyrzucić. Ostateczną dawkę i sposób podania leku zawsze określa lekarz. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Podczas stosowania leku Akineton mogą wystąpić działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta się one pojawią. Do rzadkich działań niepożądanych zalicza się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ekscytacja, pobudzenie, lęk, dezorientacja, a przy wyższych dawkach zespoły deliryczne, omamy i bezsenność. Obserwowano również uczucie zmęczenia, zawroty głowy oraz zaburzenia pamięci.
Rzadko mogą pojawić się także inne objawy, w tym tachykardia (przyspieszone bicie serca), suchość w jamie ustnej, nudności i zaburzenia żołądkowe. Pacjenci mogą również doświadczać drgań mięśni oraz nadmiernej senności. Zgłaszano również wpływ na fazy snu, w tym przejściowe skrócenie fazy snu REM.
Do bardzo rzadkich działań niepożądanych należą: reakcje nadwrażliwości, nerwowość, euforia (nienaturalnie podniesiony nastrój), ból głowy, dyskinezy (ruchy mimowolne), ataksja (zaburzenia koordynacji ruchowej) i zaburzenia mowy, zwiększona skłonność do drgawek i napadów padaczkowych, zaburzenia akomodacji (widzenia), rozszerzenie źrenic (mydriasis) ze zwiększoną wrażliwością na światło, możliwość wystąpienia jaskry z zamkniętym kątem przesączania, bradykardia (zwolnienie akcji serca), zaparcia, zmniejszenie wydzielania potu, wysypka alergiczna na skórze, trudności w opróżnianiu pęcherza moczowego (szczególnie u pacjentów z gruczolakiem prostaty) oraz zatrzymanie moczu.
Działanie niepożądane o nieznanej częstości: obrzęk lub zapalenie ślinianek przyusznych (zapalenie przyusznic).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Tak, Akineton może wchodzić w interakcje z innymi lekami oraz alkoholem, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmiany skuteczności terapii. Zawsze należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach.
Jednoczesne stosowanie leku Akineton z innymi preparatami o działaniu przeciwcholinergicznym, takimi jak leki psychotropowe, leki przeciwhistaminowe I generacji, leki stosowane w chorobie Parkinsona czy leki rozkurczowe, może potęgować ich działania niepożądane. Podobny efekt może wystąpić w przypadku łączenia leku z chinidyną, co może nasilać niekorzystny wpływ na układ krążenia.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym przyjmowaniu leku Akineton z lewodopą i karbidopą, gdyż może to nasilić dyskinezy (ruchy mimowolne). Akineton może również nasilać dyskinezy późne wywołane przez neuroleptyki, nasilać działania niepożądane petydyny na ośrodkowy układ nerwowy oraz osłabiać działanie metoklopramidu. Spożywanie alkoholu w trakcie terapii może nasilać działania niepożądane leku.
Stosowanie leku Akineton może rzadko prowadzić do wystąpienia senności, uczucia zmęczenia oraz zawrotów głowy. Jednakże, w tej samej grupie rzadkich działań niepożądanych, odnotowuje się również objawy o charakterze pobudzającym, takie jak ekscytacja, lęk, niepokój, a nawet dezorientacja, omamy czy bezsenność, szczególnie przy stosowaniu większych dawek.
Lek może również wpływać na ośrodkowy układ nerwowy w inny sposób. Wśród rzadkich działań niepożądanych wymienia się zaburzenia pamięci oraz przejściowe skrócenie fazy snu REM. Bardzo rzadko mogą pojawić się nerwowość lub euforia.
Wystąpienie jakichkolwiek niepokojących objawów ze strony układu nerwowego, zarówno o charakterze hamującym, jak i pobudzającym, należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi prowadzącemu, który może podjąć decyzję o modyfikacji leczenia.
Stosowanie leku Akineton w ciąży jest możliwe jedynie w przypadkach, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Brakuje wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w tym okresie, dlatego należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży.
Substancja czynna leku, biperyden, przenika do mleka kobiecego. Leki o działaniu przeciwcholinergicznym, do których należy Akineton, mogą również hamować proces laktacji. Z tego powodu zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas trwania leczenia.
Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w okresie ciąży lub karmienia piersią zawsze podejmuje lekarz prowadzący po dokładnej analizie stanu zdrowia pacjentki.
Akineton, jako lek wpływający na ośrodkowy układ nerwowy, może zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jego działanie może upośledzać sprawność psychofizyczną, co jest kluczowe dla bezpiecznego wykonywania tych czynności.
Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w trakcie terapii lekiem Akineton, należy skonsultować się z lekarzem w celu indywidualnej oceny ryzyka i omówienia ewentualnych środków ostrożności.
W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć kolejną dawkę o normalnej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie powiadomić lekarza lub udać się do najbliższego szpitala. Objawy przedawkowania mogą obejmować: rozszerzone, „leniwe" źrenice, suchość błon śluzowych, zaczerwienienie twarzy, przyspieszoną czynność serca, atonię jelitowo-pęcherzową, zwiększenie temperatury ciała (szczególnie u dzieci), podniecenie, majaczenie, dezorientację, zaburzenia świadomości i/lub halucynacje. W ciężkich przypadkach istnieje ryzyko zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania. Jako antidotum zalecane są inhibitory acetylocholinoesterazy (np. fizostygmina). Może być konieczne wspomaganie krążenia i oddychania, obniżenie temperatury ciała oraz cewnikowanie pęcherza moczowego.
Akineton w postaci roztworu do wstrzykiwań jest lekiem dostępnym wyłącznie na receptę lekarską (Rx).
Lek Akineton należy przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Zapewnienie odpowiednich warunków termicznych jest kluczowe dla zachowania pełnej skuteczności i bezpieczeństwa preparatu przez cały okres jego przydatności do spożycia. Należy unikać przechowywania leku w miejscach, gdzie temperatura mogłaby przekroczyć zalecaną wartość.
Bardzo ważnym aspektem jest przechowywanie leku w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego zatrucia. Należy również bezwzględnie przestrzegać terminu ważności, który jest umieszczony na opakowaniu. Nie wolno stosować leku Akineton po upływie tej daty. Okres ważności produktu określono na 5 lat. Po otwarciu ampułki resztę niewykorzystanego leku należy wyrzucić. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących przechowywania leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 kwietnia 2026). Refundacja obejmuje: choroba i zespół Parkinsona.
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Podmiot odpowiedzialny: Desma GmbH, Peter-Sander-Str. 41b, 55252 Mainz-Kastel, Niemcy
Wytwórca: Sirton Pharmaceuticals S.p.A., Piazza XX Settembre 2, 22079 Villa Guardia (Como), Włochy
Według dostępnych informacji, na polskim rynku nie ma bezpośrednich zamienników leku Akineton, które zawierałyby tę samą substancję czynną (biperyden).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.