Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzenia lękowego z napadami lęku (lęk paniczny) oraz fobii społecznej. Jego działanie polega na przywróceniu równowagi chemicznej w mózgu, co łagodzi objawy choroby.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie epizodów dużej depresji; leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku (lęk paniczny); leczenie fobii społecznej; leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego; leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych |
| Postać | tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej |
| Dawka | 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg |
| Substancja czynna | escytalopram (escitalopramum) |
| Ulotka do pobrania | Elicea Q-Tab - ulotka |
Elicea Q-Tab stosuje się w pięciu rozpoznaniach:
Fobia społeczna jest ściśle zdefiniowanym rozpoznaniem choroby i nie należy jej mylić z nadmierną nieśmiałością. Farmakoterapia jest wskazana wyłącznie wtedy, gdy zaburzenie w istotny sposób utrudnia funkcjonowanie zawodowe i społeczne. Leczenie farmakologiczne jest elementem kompleksowego postępowania terapeutycznego, a jego miejsca w odniesieniu do poznawczej terapii behawioralnej nie oceniano.
Escytalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) o dużym powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoniny. Hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny jest jedynym prawdopodobnym mechanizmem działania leku. Escytalopram nie ma powinowactwa do wielu innych receptorów (m.in. histaminowych H1, muskarynowych, benzodiazepinowych i opioidowych) albo jest ono niewielkie.
Lek przyjmuje się w pojedynczej dawce raz na dobę, a tabletek nie należy przyjmować z posiłkiem. Tabletkę kładzie się na języku, gdzie szybko się rozpada i można ją połknąć bez popijania wodą. Jest krucha, dlatego trzeba obchodzić się z nią ostrożnie, a ponieważ nie ma linii podziału, nie wolno jej dzielić.
Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania dawek dobowych większych niż 20 mg. Dawki w poszczególnych rozpoznaniach:
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów:
Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są biorównoważne z escytalopramem w tabletkach powlekanych i można stosować je zamiennie. Mogą być alternatywą dla osób, które mają trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek lub nie mają czym popić leku.
Działanie przeciwdepresyjne uzyskuje się zazwyczaj po 2–4 tygodniach stosowania. Po ustąpieniu objawów depresji leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy, aby utrwalić odpowiedź na leczenie.
W lęku panicznym maksymalną skuteczność osiąga się po około 3 miesiącach, a leczenie trwa kilka miesięcy. W fobii społecznej objawy zwykle ustępują po 2–4 tygodniach, a dla trwałej odpowiedzi zaleca się kontynuację przez 12 tygodni; długoterminową terapię badano przez 6 miesięcy. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne są chorobą przewlekłą, dlatego pacjenci powinni być leczeni odpowiednio długo, aby objawy ustąpiły. W zaburzeniu lękowym uogólnionym długoterminową terapię badano przez co najmniej 6 miesięcy u pacjentów przyjmujących 20 mg na dobę. W fobii społecznej, zaburzeniu lękowym uogólnionym i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych lekarz powinien regularnie oceniać korzyści z leczenia i stosowaną dawkę.
Nie wolno przyjmować dawki podwójnej, aby uzupełnić pominiętą. Jeśli pacjent przypomni sobie o dawce przed pójściem spać, powinien przyjąć lek od razu, a kolejną dawkę przyjąć następnego dnia o zwykłej porze. Jeśli przypomni sobie w nocy lub następnego dnia, pomija zapomnianą dawkę i kontynuuje leczenie według schematu.
Należy unikać nagłego odstawienia. Dawkę zmniejsza się stopniowo przez co najmniej 1–2 tygodnie, aby zmniejszyć ryzyko objawów odstawienia; lekarz może jednak rozłożyć zmniejszanie dawki na kilka tygodni lub miesięcy, zależnie od reakcji pacjenta. Objawy odstawienia występują często: w badaniach klinicznych zdarzenia niepożądane po odstawieniu wystąpiły u około 25% pacjentów leczonych escytalopramem i 15% przyjmujących placebo. Najczęściej są to zawroty głowy, zaburzenia czucia (parestezje, wrażenie porażenia prądem), zaburzenia snu, pobudzenie lub niepokój, nudności, drżenie, nadmierne pocenie i bóle głowy. Zwykle mają nasilenie łagodne lub umiarkowane i ustępują w ciągu 2 tygodni, choć u części osób utrzymują się 2–3 miesiące lub dłużej. Jeśli objawy są nietolerowane, lekarz może rozważyć powrót do poprzedniej dawki i wolniejsze zmniejszanie.
Przeciwwskazane są:
Przy przejściu z nieodwracalnego nieselektywnego inhibitora MAO na escytalopram lub odwrotnie obowiązują przerwy: escytalopram można zacząć stosować 14 dni po zakończeniu przyjmowania takiego inhibitora, a po odstawieniu escytalopramu trzeba zachować co najmniej 7 dni przerwy przed jego rozpoczęciem. Dla odwracalnych inhibitorów MAO (moklobemid, linezolid) nie ustalono takich odstępów, a ich łączenie z escytalopramem jest przeciwwskazane.
Zachowania samobójcze. Depresja wiąże się z ryzykiem myśli samobójczych, a ryzyko to utrzymuje się do czasu znaczącej poprawy, która może nastąpić dopiero po kilku tygodniach. Metaanaliza badań wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u osób poniżej 25. roku życia stosujących leki przeciwdepresyjne. Pacjent i opiekunowie powinni niezwłocznie zgłosić się do lekarza po zauważeniu nasilenia choroby, myśli samobójczych lub nietypowych zmian zachowania.
Dzieci i młodzież. W badaniach u osób poniżej 18 lat częściej niż po placebo obserwowano zachowania samobójcze i wrogość. Brak też danych o długoterminowym bezpieczeństwie w zakresie wzrostu, dojrzewania i rozwoju.
Serce. Escytalopram powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT; zgłaszano przypadki arytmii komorowej, w tym torsade de pointes, szczególnie u kobiet z hipokaliemią lub z wcześniejszym wydłużeniem QT albo innymi chorobami serca. Zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia) trzeba wyrównać przed rozpoczęciem leczenia. U pacjentów z przewlekłą chorobą serca przed leczeniem należy rozważyć EKG.
Inne stany wymagające ostrożności:
Laktoza. Lek zawiera laktozę i nie powinien być stosowany przy rzadko występującej dziedzicznej nietolerancji galaktozy, braku laktazy lub zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Przeciwwskazane jest łączenie z inhibitorami MAO oraz z lekami wydłużającymi odstęp QT, np. lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi antybiotykami (sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna dożylna) i lekami przeciwhistaminowymi (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna).
Ostrożności wymaga łączenie z:
Nie należy oczekiwać interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych escytalopramu z alkoholem, jednak podobnie jak przy innych lekach psychotropowych spożywanie alkoholu podczas leczenia nie jest zalecane.
Ciąża. Dane kliniczne o stosowaniu escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, i tylko po dokładnym rozważeniu ryzyka i korzyści. W ciąży należy unikać nagłego odstawienia.
Jeśli matka przyjmuje lek w późniejszym okresie ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, noworodka należy obserwować. Mogą u niego wystąpić m.in. zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, drgawki, trudności w karmieniu, hipoglikemia, zmiany napięcia mięśniowego i drażliwość, zwykle bezpośrednio lub wkrótce po porodzie (<24 h). Badania epidemiologiczne wskazują, że SSRI w ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, mogą zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka: zaobserwowano 5 przypadków na 1000 kobiet w ciąży wobec 1–2 na 1000 w populacji ogólnej. Dane obserwacyjne wskazują też na zwiększone (mniej niż dwukrotnie) ryzyko krwotoku poporodowego po narażeniu na SSRI lub SNRI w ciągu miesiąca przed porodem.
Karmienie piersią. Przypuszcza się, że escytalopram przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia.
Płodność. W badaniach na zwierzętach cytalopram mógł wpływać na jakość nasienia; u ludzi, według opisów przypadków niektórych SSRI, wpływ ten jest przemijający, a wpływu na płodność dotąd nie zaobserwowano.
Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, a escytalopram nie zaburza sprawności intelektualnej ani psychofizycznej. Mimo to każdy lek psychoaktywny może pogorszyć zdolność osądu lub sprawność, dlatego pacjenta ostrzega się o możliwym wpływie leku na prowadzenie samochodu i obsługę maszyn.
Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a ich nasilenie i częstość na ogół maleją w trakcie terapii.
U pacjentów w wieku 50 lat i starszych przyjmujących leki z grupy SSRI obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości; mechanizm nie jest znany. Podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub do podmiotu odpowiedzialnego.
Należy skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się od razu do szpitala, gdy pojawi się któryś z objawów:
Po przyjęciu zbyt dużej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub szpitalem, także gdy nie ma objawów. Dane o przedawkowaniu są ograniczone; w większości przypadków objawy były nieznaczne lub nie występowały, a dawki 400–800 mg samego escytalopramu nie wywołały ciężkich objawów. Rzadko zgłaszano zgony, zwykle przy jednoczesnym przyjęciu innych leków. Objawy dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (od zawrotów głowy, drżenia i pobudzenia po rzadkie przypadki zespołu serotoninowego, drgawek i śpiączki), układu pokarmowego (nudności, wymioty) i sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, częstoskurcz, wydłużenie QT, niemiarowość), a także zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia). Nie ma swoistej odtrutki; personel medyczny stosuje leczenie objawowe, rozważa płukanie żołądka i węgiel aktywny oraz monitoruje akcję serca i czynności życiowe; EKG zaleca się zwłaszcza przy zastoinowej niewydolności serca, bradyarytmii, jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT i zaburzeniach czynności wątroby.
Substancją czynną jest escytalopram (w postaci szczawianu) w ilości 5, 10, 15 lub 20 mg w tabletce. Tabletki są białe do prawie białych, płaskie, ze ściętymi krawędziami i nadrukowaną mocą (średnica 7, 9, 11 i 12 mm odpowiednio dla 5, 10, 15 i 20 mg). Substancje pomocnicze to m.in. laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, acesulfam potasowy i aromat mięty pieprzowej. Lek jest pakowany w blistry w tekturowym pudełku po 28, 30, 56, 60, 84 lub 90 tabletek; nie wszystkie wielkości opakowań muszą być w obrocie.
Elicea Q-Tab ma okres ważności 3 lata. Lek nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania, ale należy trzymać go w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią i światłem.
Zamiennik to produkt leczniczy z tą samą substancją czynną, w tej samej dawce i o tej samej postaci. W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 18 listopada 2026 r.) takie same substancja, moc i postać występują m.in. w preparatach: Mozarin Swift, Depralin ODT, ApoEscitaxin ORO. O zamianie leku decyduje lekarz lub farmaceuta; nie należy zmieniać preparatu samodzielnie.
Elicea Q-Tab nie znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026), dlatego jest lekiem pełnopłatnym: pacjent pokrywa całą cenę. Ceny w aptekach internetowych sprawdzono 19 listopada 2026 r.:
| Opakowanie | Cena w aptekach |
|---|---|
| Elicea Q-Tab, 5 mg, 28 tabletek | 19,99–20,99 zł |
| Elicea Q-Tab, 10 mg, 28 tabletek | 27,49–27,99 zł |
| Elicea Q-Tab, 15 mg, 28 tabletek | 35,49–35,99 zł |
Ceny różnią się między aptekami i zmieniają się w czasie, dlatego przed zakupem warto je porównać.
Podmiotem odpowiedzialnym posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest Krka, d.d., Novo mesto (Rejestr Produktów Leczniczych, stan na 18 listopada 2026 r.).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.