Velafax

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie zaburzeń depresyjnych, w tym zaburzeń depresyjnych z lękiem, zarówno u pacjentów hospitalizowanych, jak i leczonych ambulatoryjnie; zapobieganie nawrotom depresji i występowaniu nowych stanów depresyjnych
Postać	tabletki
Dawka	37,5 mg, 75 mg
Substancja czynna	Wenlafaksyna (Venlafaxinum)

Co to jest lek Velafax i w jakim celu się go stosuje?

Lek Velafax jest preparatem stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, w tym również tych, którym towarzyszy lęk. Jego zastosowanie obejmuje terapię zarówno u pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych, jak i tych wymagających hospitalizacji. Celem terapii jest łagodzenie objawów depresji oraz poprawa ogólnego funkcjonowania pacjenta.

Produkt leczniczy jest również wskazany w profilaktyce, aby zapobiegać nawrotom epizodów depresyjnych oraz prewencji występowania nowych stanów depresyjnych u pacjentów z historią tej choroby.

Decyzję o rozpoczęciu leczenia, jego czasie trwania oraz dawkowaniu zawsze podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta. Wszelkie pytania dotyczące terapii należy kierować do lekarza prowadzącego lub farmaceuty.

Jak działa Velafax i jaka jest jego substancja czynna?

Substancją czynną leku Velafax jest wenlafaksyna, a jej mechanizm działania przeciwdepresyjnego opiera się na wzmacnianiu aktywności neuroprzekaźników w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Zwiększa to przekaźnictwo sygnałów między komórkami nerwowymi, co jest kluczowe w leczeniu objawów depresji.

Wenlafaksyna oraz jej główny metabolit, O-demetylowenlafaksyna, są silnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu neuronalnego dwóch kluczowych neuroprzekaźników: serotoniny i noradrenaliny. Oznacza to, że hamują proces ich wchłaniania z powrotem do komórek nerwowych, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia i dłuższego działania w mózgu.

Dodatkowo wenlafaksyna wykazuje również słabe działanie hamujące na zwrotny wychwyt dopaminy. Złożony mechanizm działania leku wpływa na różne szlaki neurochemiczne, co jest podstawą jego zastosowania terapeutycznego. W celu uzyskania pełnych informacji na temat działania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Należy zaznaczyć, że dokładny mechanizm działania leków przeciwdepresyjnych nie jest w pełni poznany, a ich skuteczność może wynikać ze zwiększenia stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu.

Kiedy nie należy stosować leku Velafax?

Lek Velafax jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na substancję czynną lub składniki leku — jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na wenlafaksynę lub na którykolwiek z pozostałych składników preparatu.
• Stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) — lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących jednocześnie lub przyjmujących w ciągu ostatnich 14 dni nieodwracalne IMAO. Jednoczesne stosowanie może wywołać ciężkie lub zagrażające życiu działania niepożądane.

Decyzję o zastosowaniu leku zawsze podejmuje lekarz na podstawie oceny stanu zdrowia pacjenta. Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach współistniejących oraz przyjmowanych preparatach.

Ponadto, przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku z grupy IMAO, pacjent powinien odczekać co najmniej 7 dni od zaprzestania przyjmowania leku Velafax.

Jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii?

Podczas terapii lekiem Velafax należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w odniesieniu do stanu psychicznego pacjenta oraz chorób współistniejących. Na początku leczenia, szczególnie u osób poniżej 25. roku życia, może wystąpić ryzyko pogłębienia się depresji oraz pojawienia się myśli samobójczych. Należy również pamiętać o możliwości wystąpienia zespołu serotoninowego, który jest stanem zagrażającym życiu i może być wywołany zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami.

Szczególna rozwaga jest wymagana u pacjentów z chorobami oczu (np. jaskrą), wysokim ciśnieniem tętniczym, chorobami serca, padaczką, zaburzeniami krwawienia, a także u osób, u których w przeszłości występowała mania lub zaburzenia dwubiegunowe. Lek może wywoływać objawy takie jak uczucie niepokoju lub niezdolność do spokojnego siedzenia lub stania (akatyzja) oraz powodować suchość w jamie ustnej, co zwiększa ryzyko próchnicy.

Velafax może wpływać na stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą. Zaleca się regularną kontrolę ciśnienia krwi i stężenia cholesterolu podczas długotrwałej terapii. Wszelkie niepokojące objawy, zmiany nastroju lub wątpliwości związane z leczeniem należy niezwłocznie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Dodatkowe środki ostrożności są wymagane u pacjentów, u których w przeszłości występowały: zaburzenia rytmu serca, zmniejszone stężenie sodu we krwi (hiponatremia), zachowania agresywne, a także u osób, w których rodzinie występowała mania lub zaburzenia dwubiegunowe.

Z jakimi lekami i ziołami Velafax może wchodzić w interakcje?

Velafax może wchodzić w istotne interakcje z wieloma lekami oraz preparatami ziołowymi, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Nie należy rozpoczynać przyjmowania leku Velafax przed upływem co najmniej 14 dni od zakończenia leczenia nieodwracalnymi IMAO. Przed rozpoczęciem leczenia nieodwracalnymi IMAO po odstawieniu leku Velafax należy zachować co najmniej 7-dniowy odstęp.

Ryzyko zespołu serotoninowego wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu z: tryptanami, innymi lekami przeciwdepresyjnymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe), litem, linezolidem, moklobemidem, sybutaminą, buprenorfiną, lekami przeciwbólowymi (tramadol, fentanyl, petydyna, metadon), dekstrometorfanem, lekami przeciwpsychotycznymi, tryptofanem oraz preparatami zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego.

Ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na rytm serca, takich jak: leki przeciwarytmiczne (chinidyna, amiodaron, sotalol), tiorydazyna, antybiotyki (erytromycyna, moksyfloksacyna) oraz leki przeciwhistaminowe.

Inne leki wymagające zachowania ostrożności przy łączeniu z lekiem Velafax to: ketokonazol, haloperydol, rysperydon i metoprolol.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek nowego leku, suplementu lub preparatu ziołowego należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

Do leków mogących wywołać zespół serotoninowy należą również tapentadol, pentazocyna oraz błękit metylenowy. Do leków wpływających na rytm serca zalicza się także dofetylid.

Czy można łączyć Velafax z alkoholem?

Nie wolno spożywać alkoholu w trakcie leczenia lekiem Velafax. Stosowanie alkoholu podczas terapii jest zabronione, ponieważ może nasilać działania niepożądane leku wpływające na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku pytań dotyczących wpływu alkoholu na przebieg leczenia należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Co to jest zespół serotoninowy i jakie są jego objawy?

Zespół serotoninowy jest stanem zagrażającym życiu, który może wystąpić podczas stosowania leku Velafax — zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny. Należy do najpoważniejszych ostrzeżeń dotyczących terapii wenlafaksyną i może rozwinąć się gwałtownie.

Ryzyko jego wystąpienia jest szczególnie wysokie przy jednoczesnym stosowaniu z IMAO, tryptanami, innymi lekami przeciwdepresyjnymi (SSRI, SNRI), litem, linezolidem, tramadolem oraz innymi substancjami wymienionymi w sekcji interakcji. Szczegółowe informacje o objawach i zasadach postępowania w przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego zawarte są w ulotce dołączonej do opakowania. W razie pojawienia się jakichkolwiek niepokojących objawów podczas łączenia tych leków należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na izbę przyjęć.

Typowe objawy zespołu serotoninowego obejmują: niepokój ruchowy, omamy, utratę koordynacji, przyspieszoną czynność serca, podwyższoną temperaturę ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, wzmożone odruchy, biegunkę, śpiączkę, nudności i wymioty. W najcięższej postaci może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS) z objawami takimi jak gorączka, sztywność mięśni i zwiększenie aktywności enzymów mięśniowych.

Jak prawidłowo dawkować i przyjmować lek Velafax?

Dawkowanie leku Velafax jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Zwykle zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 75 mg na dobę, przyjmowana w dwóch dawkach podzielonych (37,5 mg dwa razy na dobę). W zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie, lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki do 150 mg na dobę.

U pacjentów z ciężką postacią depresji lub u osób hospitalizowanych dawka początkowa może wynosić 150 mg na dobę, a następnie być stopniowo zwiększana o 75 mg co dwa lub trzy dni. Maksymalna dawka dobowa wynosi 375 mg.

Tabletki należy przyjmować w trakcie posiłku, popijając wodą. Nie należy ich żuć ani przegryzać. Lek Velafax nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

W przypadku terapii długotrwałej lekarz powinien regularnie (co trzy miesiące) oceniać korzyści wynikające z leczenia.

Czy dawkowanie jest inne dla osób starszych lub z chorobami nerek/wątroby?

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikowania standardowej dawki leku wyłącznie ze względu na wiek. Należy jednak zachować szczególną ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę; w przypadku konieczności jej zwiększenia pacjenci powinni pozostawać pod staranną obserwacją.

Należy poinformować lekarza o występujących zaburzeniach czynności wątroby lub nerek, ponieważ może zaistnieć potrzeba zmiany dawki leku. Wszelkie modyfikacje dawkowania w tych grupach muszą być dokonywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku?

W razie pominięcia dawki leku Velafax należy przyjąć ją możliwie jak najszybciej. Jest to ważne dla utrzymania stałego stężenia leku w organizmie i zapewnienia ciągłości terapii.

Jeżeli jednak zbliża się pora zażycia następnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę. W takiej sytuacji należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze, bez żadnych modyfikacji.

Pod żadnym pozorem nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępowania po pominięciu dawki należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy można nagle odstawić lek Velafax i jakie mogą być tego skutki?

Nagłe przerwanie leczenia lekiem Velafax jest niewskazane. Decyzja o zakończeniu terapii i sposobie odstawienia musi być zawsze skonsultowana z lekarzem prowadzącym — dawkę należy zmniejszać stopniowo, aby ograniczyć ryzyko objawów odstawienia.

Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, nudności oraz ból głowy. Wszelkie wątpliwości dotyczące zakończenia leczenia należy omówić z lekarzem.

Objawy odstawienia pojawiają się zazwyczaj w ciągu kilku pierwszych dni od przerwania leczenia i mogą utrzymywać się przez 2 tygodnie, a u niektórych pacjentów nawet 2-3 miesiące lub dłużej. Do najczęstszych objawów należą: zaburzenia czucia (w tym wrażenie porażenia prądem), zaburzenia snu (bezsenność, intensywne marzenia senne), pobudzenie, lęk, nudności, wymioty, drżenie, ból głowy, objawy grypopodobne, biegunka, pocenie się i dezorientacja. Nawet pominięcie jednej dawki może wywołać podobne symptomy.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas stosowania leku?

Podczas stosowania leku Velafax mogą wystąpić działania niepożądane klasyfikowane według częstości ich występowania. Wszelkie niepokojące objawy należy zgłaszać lekarzowi.

Bardzo często (mogące dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): zawroty głowy, ból głowy, nudności, suchość w ustach, nadmierne pocenie się (w tym poty nocne).

Często (mogące dotyczyć do 1 na 10 osób): zmniejszenie łaknienia, dezorientacja, uczucie oderwania od samego siebie, brak orgazmu, zmniejszenie popędu płciowego, nerwowość, bezsenność, koszmary senne, senność, drżenie, mrowienie, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, problemy z akomodacją), dzwonienie w uszach, kołatanie serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie, ziewanie, wymioty, zaparcia, biegunka, zwiększona częstość oddawania moczu, trudności w oddawaniu moczu, nieregularności w miesiączkowaniu (nasilone lub nieregularne krwawienie), zaburzenia wytrysku, zaburzenia erekcji (impotencja), osłabienie (astenia), zmęczenie, dreszcze, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi.

Niezbyt często: omamy, uczucie oderwania od rzeczywistości, pobudzenie, zaburzenia orgazmu (u kobiet), apatia, uczucie nadmiernego pobudzenia, zgrzytanie zębami, uczucie niepokoju lub niezdolność do usiedzenia lub ustania w miejscu (akatyzja), omdlenie, niekontrolowane ruchy mięśni, zaburzenia koordynacji i równowagi, zaburzenia smaku, przyspieszona czynność serca, zawroty głowy zwłaszcza przy zbyt szybkim wstawaniu, skrócenie oddechu, wymiotowanie krwią, czarne smołowate stolce lub krew w stolcu, ogólny obrzęk skóry (zwłaszcza twarzy, warg, języka, gardła), nadwrażliwość na światło, siniaki, wysypka, nadmierna utrata włosów, zatrzymanie moczu, zmiany masy ciała (zwiększenie lub zmniejszenie).

Rzadko: nadmierne pobudzenie z gonitwą myśli i zmniejszoną potrzebą snu (mania), drgawki, nietrzymanie moczu.

Częstość nieznana: myśli i zachowania samobójcze, ciężka reakcja alergiczna (np. obrzęk twarzy, duszność), złośliwy zespół neuroleptyczny (sztywność, gorączka), zmniejszenie stężenia sodu we krwi, zmniejszona liczba płytek krwi, majaczenie, agresja, sztywność i niekontrolowane ruchy mięśni, silny ból oka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (wysypka pęcherzowa), ból i osłabienie mięśni (rabdomioliza), nieprawidłowe wydzielanie mleka, ciężki krwotok poporodowy oraz eozynofilia płucna (kaszel, duszność, gorączka).

Czy stosowanie leku Velafax w ciąży i podczas karmienia piersią jest bezpieczne?

Stosowanie leku Velafax w ciąży jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy lekarz po dokładnej analizie uzna, że potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Należy poinformować lekarza o ciąży lub jej planowaniu, ponieważ terapia wymaga szczególnego nadzoru.

Przyjmowanie leku pod koniec ciąży może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia u noworodka objawów odstawienia lub przetrwałego nadciśnienia płucnego. Istnieje również podwyższone ryzyko poważnego krwotoku z pochwy, który może wystąpić krótko po porodzie.

Substancja czynna leku (wenlafaksyna) przenika do mleka kobiecego, co stwarza ryzyko wpływu na karmione dziecko. Z tego powodu decyzję o kontynuacji leczenia lub przerwaniu karmienia piersią podejmuje lekarz, biorąc pod uwagę indywidualną sytuację pacjentki i dobro dziecka.

U noworodka, którego matka przyjmowała lek w ciąży, mogą również wystąpić trudności w oddychaniu oraz nieprawidłowe ssanie.

Czy lek Velafax wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Lek Velafax może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może zaburzać funkcje niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Z tego powodu zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności na początku terapii.

Preparat może oddziaływać na ośrodkowy układ nerwowy, co u niektórych pacjentów prowadzi do zaburzeń procesu oceny, myślenia oraz zdolności motorycznych. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu poznania indywidualnego wpływu leku na organizm.

Każdy pacjent może reagować na leczenie w odmienny sposób. Wszelkie wątpliwości dotyczące wpływu leku na sprawność psychofizyczną należy zawsze omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Co robić w przypadku wystąpienia myśli samobójczych po rozpoczęciu leczenia?

Myśli samobójcze mogą wystąpić na początku leczenia lekiem Velafax — szczególnie narażone są osoby poniżej 25. roku życia. Ryzyko to wymienione jest w ostrzeżeniach dotyczących leku i wymaga bacznej obserwacji pacjenta przez lekarza oraz osoby z jego otoczenia.

W przypadku pojawienia się myśli samobójczych lub wyraźnego pogłębienia objawów depresji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia należy wezwać pogotowie ratunkowe lub zgłosić się na izbę przyjęć.

W jakich postaciach i dawkach występuje lek Velafax?

Lek Velafax jest dostępny w postaci tabletek w dwóch mocach: 37,5 mg oraz 75 mg. Lek jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).

Tabletki Velafax 37,5 mg są podłużne, w kolorze żółtym do jasnożółtego, z rowkiem dzielącym po obu stronach. Tabletki Velafax 75 mg są okrągłe, z wyciśniętą nazwą PLIVA i rowkiem po jednej stronie. Lek jest pakowany w blistry po 28 lub 56 tabletek.

Co zrobić w przypadku przedawkowania leku Velafax?

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku Velafax należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego.

Objawy przedawkowania mogą obejmować: przyspieszoną akcję serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), zaburzenia widzenia, drgawki oraz wymioty. Nie należy podejmować samodzielnych prób leczenia — postępowanie w przypadku przedawkowania wymaga oceny medycznej.

Jaki jest skład leku Velafax?

Substancją czynną leku Velafax jest wenlafaksyna (Venlafaxinum). Każda tabletka Velafax 37,5 mg zawiera 37,5 mg wenlafaksyny, a każda tabletka Velafax 75 mg zawiera 75 mg wenlafaksyny.

Lek zawiera również substancje pomocnicze, których pełny wykaz znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania (punkt 6). Przed rozpoczęciem stosowania leku kluczowe jest zapoznanie się z jego pełnym składem, zwłaszcza w przypadku alergii lub nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu.

Jak należy przechowywać lek Velafax?

Lek Velafax należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Opakowanie z lekiem powinno znajdować się w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, co minimalizuje ryzyko przypadkowego spożycia. Okres trwałości leku wynosi 3 lata.

Należy bezwzględnie przestrzegać terminu ważności podanego na opakowaniu i nie stosować leku Velafax po upływie tej daty. W razie pytań dotyczących prawidłowego przechowywania lub postępowania z przeterminowanymi lekami należy skonsultować się z farmaceutą.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa, aby chronić środowisko.

Substancje pomocnicze

Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania (punkt 6). Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z tym wykazem, szczególnie w przypadku alergii lub nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu.

Substancje pomocnicze leku to: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, żelaza tlenek żółty (E 172), karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), talk, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za 'wolny od sodu'.

Refundacja i poziom odpłatności

Aktualne informacje o refundacji i odpłatności leku Velafax można uzyskać u farmaceuty lub sprawdzić na stronie Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ).

Dostępność

Lek Velafax jest dostępny wyłącznie na receptę lekarską (Rx).

Najczęstsze pytania o Velafax (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.