Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu m.in. wysokiego ciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca, a także w profilaktyce migreny i po zawale serca. Jako lek beta-adrenolityczny, jego działanie polega na zmniejszeniu obciążenia serca i obniżeniu ciśnienia krwi.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienie tętnicze); leczenie bólu w klatce piersiowej lub serca (dławica piersiowa); leczenie zaburzeń rytmu serca, w tym przyspieszonej czynności serca (zwłaszcza częstoskurcz nadkomorowy) |
| Postać | Tabletki o przedłużonym uwalnianiu |
| Dawka | 95 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 100 mg metoprololu winianu) |
| Substancja czynna | Metoprololi succinas (bursztynian metoprololu) |
| Ulotka do pobrania | Beto 100 ZK - ulotka |
Substancja czynna leku, bursztynian metoprololu, jest wybiórczym lekiem beta-adrenolitycznym. Blokuje receptory beta-1-adrenergiczne w sercu i hamuje pobudzające działanie katecholamin uwalnianych pod wpływem stresu fizycznego lub psychicznego. Dzięki temu zmniejsza przyspieszenie akcji serca oraz zwiększoną pojemność minutową i kurczliwość serca wywołane wyrzutem katecholamin, a także obniża ciśnienie tętnicze.
Według ulotki lek stosuje się w:
Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 95 mg bursztynianu metoprololu, co odpowiada 100 mg metoprololu winianu. Substancje pomocnicze to m.in. sacharoza, skrobia kukurydziana, syrop glukozowy, poliakrylan, talk, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon i krzemionka koloidalna. Otoczka zawiera laktozę jednowodną, hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171) i makrogol 4000, a tabletki Beto 100 ZK także żelaza tlenek żółty (E172).
Tabletki są jasnożółte, podłużne, z linią podziału po obu stronach. Dostępne są w blistrach po 28, 30 i 60 sztuk oraz w butelkach po 60 sztuk.
Leku nie należy stosować w przypadku:
W przewlekłej niewydolności serca leku nie wolno stosować przy niestabilnej, niewyrównanej niewydolności serca, stałym lub okresowym przyjmowaniu leków zwiększających siłę skurczu serca, czynności serca w spoczynku wolniejszej niż 68 uderzeń na minutę oraz stale utrzymującym się skurczowym ciśnieniu poniżej 100 mmHg. Przy stosowaniu Beto 100 ZK przeciwwskazane jest dożylne podawanie werapamilu, diltiazemu lub innych leków przeciwarytmicznych (np. dyzopiramidu), z wyjątkiem oddziału intensywnej opieki medycznej; pacjentów przyjmujących werapamil doustnie lekarz ściśle monitoruje.
Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą, czy pacjent ma:
Przed operacją w znieczuleniu ogólnym trzeba poinformować anestezjologa o przyjmowaniu Beto 100 ZK. U pacjentów z ostrym zawałem serca metoprolol podaje się dopiero po ustabilizowaniu krążenia, ze względu na ryzyko wstrząsu kardiogennego.
Brak doświadczenia w leczeniu niewydolności serca u pacjentów z bardzo ciężką niewydolnością (klasa IV wg NYHA), z niestabilną dławicą w ciągu ostatnich 4 tygodni, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, w wieku poniżej 40 lub powyżej 80 lat, z chorobą zastawek serca, kardiomiopatią przerostową oraz po operacji serca w ciągu ostatnich 4 miesięcy.
Dawkę zawsze ustala lekarz, zależnie od choroby i jej nasilenia. Jeśli lekarz nie zalecił inaczej, zazwyczaj stosuje się:
W wymienionych wskazaniach najwyższa zalecana dawka to 190 mg bursztynianu metoprololu na dobę. U dzieci w wieku od 6 lat z nadciśnieniem dawkę ustala się według masy ciała: początkowo zwykle 0,48 mg/kg mc. raz na dobę (nie więcej niż 47,5 mg), z możliwością zwiększenia do 1,9 mg/kg mc.; nie badano dawek dobowych powyżej 190 mg. Leku nie zaleca się u dzieci poniżej 6. roku życia. U pacjentów powyżej 80. roku życia, których nie badano, lekarz zwiększa dawkę szczególnie ostrożnie.
Tabletki przyjmuje się doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłków, popijając co najmniej połową szklanki wody. Tabletkę można podzielić wzdłuż linii podziału na równe dawki i połykać w całości lub podzieloną, ale nie należy jej rozgryzać ani kruszyć. Jeśli działanie leku wydaje się zbyt silne lub za słabe, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej. Leczenie kontynuuje się zgodnie z zaleceniem lekarza, przyjmując kolejną dawkę o zwykłej porze.
Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 osób) występuje uczucie zmęczenia. Często (do 1 na 10 osób): zawroty i bóle głowy, wolne tętno, kołatanie serca, ziębnięcie dłoni i stóp, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą (bardzo rzadko z utratą przytomności), trudności w oddychaniu podczas wysiłku u predysponowanych pacjentów oraz nudności, bóle brzucha, biegunka lub zaparcie.
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób): zwiększenie masy ciała, depresja, senność, zaburzenia snu, koszmary senne, zaburzenia koncentracji, parestezje, przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca z obrzękiem kostek, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, ból w okolicy serca, wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem, skurcz oskrzeli, wysypka (pokrzywka łuszczycopodobna), nasilone pocenie i kurcze mięśni.
Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób): pogorszenie utajonej cukrzycy, nerwowość, osłabienie widzenia, suchość lub podrażnienie oczu, zapalenie spojówek, zaburzenia rytmu i przewodzenia w sercu, niedrożność nosa, suchość w jamie ustnej, nieprawidłowe wyniki badań wątrobowych, wypadanie włosów, impotencja, zaburzenia libido i choroba Peyroniego.
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): małopłytkowość, leukopenia, zaburzenia pamięci, splątanie, omamy, zmiany osobowości, szumy uszne, osłabienie słuchu, martwica tkanek przy ciężkich zaburzeniach krążenia obwodowego, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, nadwrażliwość na światło, nasilenie lub rozwój łuszczycy, bóle stawów i osłabienie mięśni. Z nieznaną częstością: nieprawidłowe stężenie cholesterolu lub triglicerydów oraz nasilenie chromania przestankowego lub objawu Raynauda.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala, pokazując opakowanie przyjętego leku. Objawy przedawkowania to niebezpiecznie niskie ciśnienie, ciężkie zaburzenia czynności serca, trudności w oddychaniu, skurcz oskrzeli, wstrząs, utrata przytomności lub śpiączka, drgawki, nudności, wymioty, sinica, a nawet zgon. Pacjent powinien być leczony w szpitalu, na oddziale intensywnej opieki medycznej.
Poza lekami wymienionymi w przeciwwskazaniach ostrożność wymagana jest przy jednoczesnym stosowaniu:
Jeśli pacjent przyjmuje klonidynę, nie wolno jej przerywać przed kilkudniowym odstawieniem Beto 100 ZK, ponieważ ciśnienie może gwałtownie wzrosnąć; leczenie Beto 100 ZK nie może się też rozpocząć przed upływem kilku dni od odstawienia klonidyny. O przyjmowaniu leków, także bez recepty, należy informować lekarza.
Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu. Alkohol i metoprolol mogą wzajemnie nasilać działanie uspokajające, a stężenie alkoholu we krwi może osiągać wyższe wartości i zmniejszać się wolniej.
Leczenie wymaga regularnego nadzoru lekarskiego. Zawroty głowy lub zmęczenie mogą wpływać na szybkość reakcji w stopniu zaburzającym zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn i pracy w potencjalnie niebezpiecznych warunkach. Objawy te mogą się nasilić po alkoholu oraz po zmianie leku na inny.
Lek można stosować w ciąży tylko przy wyraźnych wskazaniach i po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza. Istnieją dowody, że metoprolol zmniejsza przepływ krwi w łożysku, co może prowadzić do zaburzeń w rozwoju płodu. Leczenie należy przerwać na 48–72 godziny przed spodziewanym terminem porodu; jeśli nie jest to możliwe, noworodek jest obserwowany przez 48–72 godziny po urodzeniu.
Metoprolol przenika do mleka kobiecego, a według ChPL nie należy go stosować w okresie karmienia piersią, chyba że jest to absolutnie konieczne. Przy zalecanych dawkach działania niepożądane u niemowlęcia są mało prawdopodobne, ale dziecko karmione piersią należy uważnie obserwować (lekarz kontroluje m.in. czynność jego serca).
Nie należy nagle przerywać stosowania leku. Dawkę zmniejsza się stopniowo, po konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem może nasilić objawy niewydolności serca oraz zwiększyć ryzyko zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu z przyczyn sercowych.
Lek przechowuje się w temperaturze do 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed wilgocią, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 18 miesięcy dla blistrów i 2 lata dla butelek z HDPE. Leku nie wolno stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.