Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu zastępczym nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie zastępcze nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i indapamidu w takich samych dawkach, jak w produkcie złożonym |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 80 mg + 2,5 mg |
| Substancja czynna | Telmisartanum + Indapamidum |
| Ulotka do pobrania | Ylpio - ulotka |
Lek Ylpio stosuje się w leczeniu zastępczym nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych pacjentów. Jest to terapia przeznaczona dla osób, u których ciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane za pomocą jednoczesnego przyjmowania telmisartanu i indapamidu.
Produkt leczniczy Ylpio upraszcza schemat leczenia, łącząc dwie substancje czynne w jednej tabletce. Warunkiem jego zastosowania jest wcześniejsze ustabilizowanie ciśnienia tętniczego przy użyciu takich samych dawek telmisartanu i indapamidu, jakie zawarte są w leku złożonym.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w określonych przypadkach. Należą do nich między innymi ciężka choroba wątroby lub nerek, hipokaliemia (niskie stężenie potasu we krwi), a także drugi i trzeci trymestr ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie przeciwwskazania.
Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy zawsze konsultować z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Lek Ylpio zawiera dwie substancje czynne działające poprzez odmienne mechanizmy, które razem skutecznie obniżają ciśnienie tętnicze.
Telmisartan jest antagonistą receptora angiotensyny II (typu AT1). Blokuje działanie angiotensyny II — substancji powodującej zwężenie naczyń krwionośnych. W efekcie naczynia krwionośne rozszerzają się, a ciśnienie tętnicze obniża.
Indapamid jest lekiem moczopędnym o działaniu podobnym do diuretyków tiazydowych. Działa poprzez hamowanie wchłaniania zwrotnego sodu w nerkach, co zwiększa ilość wytwarzanego moczu. Dodatkowo powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi. Połączenie obu mechanizmów skutecznie kontroluje wysokie ciśnienie tętnicze.
Indapamid różni się od innych leków moczopędnych, ponieważ powoduje tylko niewielkie zwiększenie ilości wytwarzanego moczu. Nieleczone nadciśnienie tętnicze może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał serca, niewydolność serca lub nerek, udar mózgu czy utrata wzroku.
Wskazaniem do stosowania leku Ylpio jest leczenie zastępcze nadciśnienia tętniczego samoistnego. Terapia jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych pacjentów, którzy osiągnęli już stabilną i skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego.
Lek ten jest wskazany w sytuacji, gdy pacjent jest już leczony telmisartanem i indapamidem w postaci dwóch oddzielnych preparatów. Zastosowanie produktu złożonego Ylpio jest możliwe, jeśli dawki obu substancji czynnych w leku są identyczne z dawkami przyjmowanymi dotychczas w ramach terapii rozdzielnej.
Decyzję o wdrożeniu leczenia produktem Ylpio podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta oraz dotychczasowej terapii. Wszelkie pytania dotyczące wskazań do stosowania leku należy kierować do lekarza lub farmaceuty.
Przeciwwskazaniem do stosowania leku Ylpio jest nadwrażliwość na substancje czynne (telmisartan, indapamid), inne sulfonamidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Leku nie wolno stosować, jeśli u pacjenta występuje alergia na którykolwiek z tych składników.
Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności narządów. Dotyczy to ciężkiej niewydolności wątroby, w tym encefalopatii wątrobowej, oraz ciężkiej niewydolności nerek, gdy klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min. Przeciwwskazaniem jest także niedrożność przewodów żółciowych.
Nie należy przyjmować leku Ylpio w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz w przypadku występowania hipokaliemii (niskiego stężenia potasu we krwi). Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren jest zabronione u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²). W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka leku Ylpio wynosi jedną tabletkę raz na dobę. Jest to jednocześnie maksymalna dawka dobowa, która zawiera 80 mg telmisartanu i 2,5 mg indapamidu. Aby uzyskać najlepsze efekty leczenia, zaleca się przyjmowanie tabletki każdego dnia o tej samej porze. Tabletki należy połykać, popijając odpowiednią ilością wody lub innego, bezalkoholowego płynu. Można je przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Stosowanie leku nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest konieczne, o ile czynność nerek jest prawidłowa lub tylko nieznacznie zaburzona.
W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją zaraz po przypomnieniu sobie, a następnie kontynuować leczenie zgodnie z ustalonym schematem. Jeżeli tabletka nie zostanie przyjęta w ciągu danego dnia, należy przyjąć zwykle stosowaną dawkę następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie wątpliwości co do sposobu przyjmowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lekarz dostosuje dawkę. Tabletkę należy wyjmować z blistra bezpośrednio przed przyjęciem. Ponieważ leczenie nadciśnienia jest zwykle długotrwałe, nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.
Stosowanie leku Ylpio może powodować działania niepożądane, które nie wystąpią u każdego pacjenta. Do częstych działań niepożądanych należą przede wszystkim reakcje skórne. Mogą one obejmować skórne reakcje alergiczne, takie jak wysypki, zwłaszcza u osób ze skłonnościami do alergii lub astmy, a także czerwoną, wypukłą wysypkę (wysypka grudkowo-plamista).
Niezbyt często obserwuje się szerszy zakres działań niepożądanych. Należą do nich zakażenia układu moczowego (w tym zapalenie pęcherza) oraz zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła i zatok. Możliwe są również: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość), trudności z zasypianiem (bezsenność), obniżenie nastroju (depresja) oraz omdlenia.
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów takich jak: posocznica (ciężkie zakażenie), nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), zapalenie trzustki, zagrażająca życiu nieregularna czynność serca, zapalenie wątroby lub encefalopatia wątrobowa.
Inne niezbyt częste działania niepożądane to: zawroty głowy (w tym pochodzenia obwodowego), bradykardia, niedociśnienie (w tym ortostatyczne), duszność, kaszel, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, biegunka, wzdęcia, wymioty), plamica, świąd, bóle i kurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek, ból w klatce piersiowej, osłabienie oraz hiperkaliemia. Rzadko zgłaszano m.in. posocznicę, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia widzenia, tachykardię, obrzęk naczynioruchowy (w tym zakończony zgonem) i hipoglikemię u diabetyków. Bardzo rzadko obserwowano leukopenię, zapalenie trzustki i zespół Stevensa-Johnsona. Z nieznaną częstością mogą wystąpić: arytmia torsade de pointes, encefalopatia wątrobowa, ostra jaskra, nadwrażliwość na światło, hipokaliemia i hiponatremia.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ylpio należy poinformować lekarza o wszystkich istniejących schorzeniach, ponieważ w niektórych przypadkach konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z chorobami nerek, przebytym przeszczepieniem nerki lub zwężeniem tętnicy nerkowej. Należy również zgłosić lekarzowi wszelkie choroby wątroby lub serca.
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku występowania zwiększonego stężenia aldosteronu, niskiego ciśnienia tętniczego, a także w stanach odwodnienia lub niedoboru sodu. Pacjenci z cukrzycą powinni regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Należy także poinformować lekarza o występowaniu dny moczanowej.
Podczas terapii lekarz może zalecić monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza jeśli występują czynniki ryzyka hiperkaliemii. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków prowadzących do tak zwanej podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Wszelkie wątpliwości należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poinformować lekarza o planowanym zabiegu chirurgicznym lub znieczuleniu. Lek może być mniej skuteczny u osób rasy czarnej. Sportowcy powinni wiedzieć, że indapamid może powodować fałszywie dodatni wynik testu antydopingowego. Pacjenci z uczuleniem na penicylinę lub sulfonamidy mogą być bardziej narażeni na wystąpienie wysięku do naczyniówki lub jaskry. Lekarz może zalecić okresowe badania krwi w celu kontroli stężenia sodu, potasu i wapnia. Lek jest uznawany za wolny od sodu.
Lek Ylpio może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takie jak substytuty soli kuchennej zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas czy heparyna. Interakcje mogą również wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu innych leków na wysokie ciśnienie tętnicze, takich jak inhibitory ACE, aliskiren czy antagoniści receptora angiotensyny II.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu preparatów litu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), do których należą np. kwas acetylosalicylowy i ibuprofen, a także leków immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyna czy takrolimus. Interakcje mogą dotyczyć również digoksyny oraz antybiotyku o nazwie trimetoprim. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek nowego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy również poinformować lekarza o przyjmowaniu leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, glikozydy naparstnicy), zaburzeń psychicznych (np. leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), antybiotyków (np. sparfloksacyna, erytromycyna dożylnie), a także leków takich jak: metformina, allopurynol, baklofen, amifostyna, doustne kortykosteroidy, środki przeczyszczające, preparaty wapnia oraz środki kontrastowe zawierające jod.
Stosowanie leku Ylpio nie jest zalecane w okresie ciąży i podczas karmienia piersią. Przyjmowanie leku w pierwszym trymestrze ciąży nie jest rekomendowane, natomiast w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane, ponieważ może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku. W przypadku planowania lub potwierdzenia ciąży należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu zmiany leczenia.
Nie zaleca się również stosowania leku u matek karmiących piersią, ponieważ istnieje ryzyko, że substancje czynne mogą przenikać do mleka. W takiej sytuacji lekarz prowadzący może zalecić przyjmowanie innego, odpowiedniego leku. Decyzję o leczeniu w okresie karmienia piersią zawsze podejmuje lekarz.
Przed planowaną ciążą lub po jej stwierdzeniu należy jak najszybciej zamienić lek na inny. Nie zaleca się stosowania leku YLPIO u matek karmiących piersią. Lekarz może zalecić inny lek, jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.
Możliwość prowadzenia pojazdów po zażyciu leku Ylpio zależy od indywidualnej reakcji organizmu na leczenie. U niektórych pacjentów w trakcie terapii mogą wystąpić objawy, takie jak zawroty głowy lub uczucie zmęczenia, które potencjalnie mogą wpływać na zdolność koncentracji i szybkość reakcji.
W przypadku zaobserwowania u siebie tego rodzaju symptomów należy zachować szczególną ostrożność. Zaleca się, aby pacjenci, którzy odczuwają zawroty głowy lub zmęczenie po przyjęciu leku, nie prowadzili pojazdów mechanicznych ani nie obsługiwali maszyn aż do ustąpienia objawów.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Ocenią oni indywidualne ryzyko i udzielą stosownych zaleceń.
W razie przypadkowego zażycia zbyt wielu tabletek należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.
Objawy przedawkowania mogą obejmować niskie ciśnienie tętnicze, szybkie lub wolne bicie serca, zawroty głowy, zmniejszenie czynności nerek (w tym niewydolność nerek), nudności, wymioty, skurcze, senność i dezorientację.
Lek Ylpio jest refundowany. W zależności od uprawnień pacjenta (np. seniorzy 65+, zasłużeni dawcy krwi) i wskazań lekarskich, cena po refundacji może wynosić od 0,00 zł do 14,06 zł.
Informacja niedostępna w ulotce — skonsultuj z farmaceutą.
Lek Ylpio jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
Podmiotem odpowiedzialnym oraz producentem leku Ylpio jest PRO.MED.CS Praha a.s.
Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia lekiem Ylpio. Alkohol może spowodować większe obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.
W razie wątpliwości dotyczących spożywania alkoholu podczas terapii należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Ylpio należy przechowywać w miejscu, które jest niewidoczne i niedostępne dla dzieci. W celu zapewnienia właściwej ochrony przed światłem, produkt powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu. Są to podstawowe warunki gwarantujące utrzymanie jakości i bezpieczeństwa preparatu.
Nie wolno stosować tego leku po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu. Okres ważności produktu wynosi 3 lata. Po tym czasie lek należy odpowiednio zutylizować. W razie pytań dotyczących prawidłowego postępowania z przeterminowanym lekiem należy skonsultować się z farmaceutą.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa, w celu ochrony środowiska.
Substancje czynne: Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu i 2,5 mg indapamidu.
Substancje pomocnicze: mannitol (E 421), sodu wodorotlenek, powidon 25, magnezu stearynian.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.