Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i zwiększenia zaopatrzenia serca w tlen.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (dławica prinzmetala) |
| Postać | tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodipinum (amlodypina) |
| Ulotka do pobrania | Vilpin - ulotka |
Lek Vilpin stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w terapii dwóch rodzajów dławicy piersiowej. Jest to preparat ordynowany przez lekarza w celu kontroli ciśnienia krwi oraz łagodzenia objawów wynikających z niedostatecznego zaopatrzenia serca w tlen.
Głównym wskazaniem do stosowania leku jest nadciśnienie tętnicze. Preparat może być wykorzystywany w monoterapii lub jako element leczenia skojarzonego z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze.
Lek jest również wskazany w leczeniu przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej. Innym zastosowaniem jest terapia naczynioskurczowej dławicy piersiowej, która jest znana również pod nazwą dławicy Prinzmetala. Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku w konkretnym przypadku podejmuje lekarz.
Substancją czynną leku Vilpin jest amlodypina, która należy do grupy leków nazywanych antagonistami napływu jonów wapnia (z grupy dihydropirydyny). Mechanizm jej działania przeciwnadciśnieniowego opiera się na bezpośrednim działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych.
Amlodypina zmniejsza niedotlenienie mięśnia sercowego poprzez dwa mechanizmy. Po pierwsze, rozszerza tętniczki przedwłosowate, co zmniejsza całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze). Prowadzi to do obniżenia zużycia energii przez serce i jego zapotrzebowania na tlen. Po drugie, substancja czynna rozszerza duże tętnice i tętniczki wieńcowe, zarówno w obszarach niezmienionych, jak i niedokrwiennych, co zwiększa zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w określonych stanach, takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. stenoza aortalna dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkowanie leku Vilpin jest ustalane indywidualnie przez lekarza i zależy od wieku pacjenta oraz jego reakcji na prowadzone leczenie. Lek należy przyjmować raz na dobę, zgodnie z zaleceniami specjalisty.
U pacjentów dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji na leczenie, dawka może zostać zwiększona przez lekarza do maksymalnej wartości 10 mg na dobę.
U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym zalecana doustna dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg raz na dobę. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się stosowanie zwykłego schematu dawkowania. Wszelkie zmiany w dawkowaniu muszą być konsultowane z lekarzem lub farmaceutą.
Prawidłowe stosowanie leku Vilpin polega na przyjmowaniu go ściśle według zaleceń lekarza. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków i napojów. Zaleca się stosowanie codziennie o tej samej porze, najlepiej rano, popijając wodą. Aby przełamać tabletkę na pół, należy położyć ją na płaskiej, twardej powierzchni wytłoczeniem do góry i nacisnąć palcami wskazującymi obu dłoni wzdłuż linii podziału. Lekarz określa schemat terapii na podstawie indywidualnej diagnozy pacjenta, lek ten jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala).
Lek stosuje się również w terapii przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej. Innym wskazaniem do jego przyjmowania jest naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana również jako dławica Prinzmetala.
O sposobie i czasie leczenia zawsze decyduje lekarz prowadzący, który dostosowuje terapię do stanu zdrowia pacjenta. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących terapii należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Leku Vilpin nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki oraz w określonych stanach klinicznych. Przeciwwskazaniem jest stwierdzona nadwrażliwość na amlodypinę, inne pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Leku nie wolno przyjmować u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym oraz we wstrząsie, w tym wstrząsie kardiogennym. Innym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, na przykład stenoza aortalna dużego stopnia.
Nie należy również stosować preparatu w przypadku hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. W razie wątpliwości dotyczących przeciwwskazań należy skonsultować się z lekarzem.
Szczególną ostrożność podczas stosowania leku Vilpin należy zachować u pacjentów z niektórymi schorzeniami, dlatego przed rozpoczęciem terapii kluczowe jest poinformowanie lekarza o swoim stanie zdrowia. Ostrożność jest wymagana u pacjentów z niewydolnością serca.
Należy koniecznie poinformować lekarza o niedawno przebytym zawale serca, chorobie wątroby oraz o wystąpieniu znacznego zwiększenia ciśnienia tętniczego (przełom nadciśnieniowy). U pacjentów z chorobami wątroby okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony.
U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność w trakcie zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Vilpin może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi, dlatego należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, a także o tych, które pacjent planuje przyjmować. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leku Vilpin z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie obniżające ciśnienie może się nasilić.
Interakcje mogą również wystąpić w przypadku przyjmowania leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyków (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz leków stosowanych w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Ostrożność jest także wskazana przy lekach stosowanych w chorobach serca, takich jak werapamil czy diltiazem, oraz przy leku obniżającym stężenie cholesterolu, jakim jest symwastatyna.
Należy unikać stosowania preparatów zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum). Pacjenci stosujący lek Vilpin nie powinni spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów, ponieważ mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi i wywołać nieprzewidziane nasilenie działania leku. Interakcje mogą dotyczyć również leków hamujących działanie układu odpornościowego (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Przed rozpoczęciem terapii lekiem Vilpin konieczne jest omówienie z lekarzem wszystkich przyjmowanych preparatów, w tym zwłaszcza cyklosporyny i innych leków immunosupresyjnych. Szczególnie istotna jest interakcja z cyklosporyną (lekiem immunosupresyjnym) — u pacjentów po przeszczepieniu nerki zaobserwowano zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny w zakresie 0–40%.
Stosowanie leku Vilpin w okresie ciąży jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne, czyli w sytuacji, gdy nie istnieje bezpieczniejsza alternatywa, a sama choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i płodu. Bezpieczeństwo stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży nie zostało ustalone, dlatego przed ewentualnym zastosowaniem leku należy bezwzględnie poradzić się lekarza.
Wykazano, że niewielkie ilości amlodypiny, substancji czynnej leku, przenikają do mleka ludzkiego. Wpływ tej substancji na organizm niemowląt karmionych piersią nie jest znany. Z tego powodu pacjentka, która karmi piersią lub planuje rozpocząć karmienie, musi poinformować o tym lekarza prowadzącego przed rozpoczęciem przyjmowania leku Vilpin.
Lek Vilpin może wywierać mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią nudności, zawroty głowy, zmęczenie lub ból głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn i należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lek Vilpin może wywierać mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zdolność reakcji może być osłabiona, jeśli w trakcie leczenia wystąpią określone działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, nudności lub uczucie zmęczenia.
W przypadku zaobserwowania u siebie któregokolwiek z wymienionych objawów, należy zachować szczególną ostrożność. Nie należy wówczas prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. O wystąpieniu takich symptomów należy niezwłocznie poinformować lekarza, który oceni sytuację i podejmie decyzję dotyczącą dalszego postępowania.
Stosowanie leku Vilpin w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga konsultacji z lekarzem. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku w czasie ciąży. Lekarz może zalecić jego przyjmowanie tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej metody leczenia, a choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i płodu. Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej przenikają do mleka matki, jednak jej wpływ na niemowlę jest nieznany. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia. Zawsze należy poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku w tym okresie.
Lek Vilpin może wywierać mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią nudności, zawroty głowy, zmęczenie lub ból głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn i należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Podczas stosowania leku Vilpin mogą wystąpić działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Bardzo częstym działaniem niepożądanym, zgłaszanym przez pacjentów, jest obrzęk, wynikający z zatrzymania płynów w organizmie.
Do częstych działań niepożądanych zalicza się: ból i zawroty głowy, senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha oraz nudności. Często mogą pojawić się również: zmiana rytmu wypróżnień (biegunka, zaparcia), niestrawność, zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), skurcze mięśni oraz obrzęk w okolicy kostek.
Niezbyt często obserwuje się: drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie; drętwienie lub mrowienie kończyn, brak odczuwania bólu; szum uszny; niskie ciśnienie tętnicze; zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków); zaburzenia erekcji, dyskomfort lub powiększenie piersi u mężczyzn; ból stawów lub mięśni, ból pleców; zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała. W przypadku zaobserwowania u siebie jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Zastosowanie zbyt wielu tabletek może spowodować niebezpieczne zmniejszenie ciśnienia krwi. Mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, omdlenie lub osłabienie. W razie przyjęcia zbyt wielu tabletek leku Vilpin należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej (szpitalny oddział ratunkowy). Nawet do 24–48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana obrzękiem płuc.
U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym zalecana doustna dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę, która może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania.
Wszelkie wątpliwości dotyczące dawkowania, a w szczególności podejrzenie przyjęcia dawki większej niż zalecana, należy natychmiast omówić z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku, gdy pacjent zapomni przyjąć tabletkę leku Vilpin, należy ją pominąć. Następną, planową dawkę należy przyjąć o zwykłej porze, kontynuując leczenie zgodnie z ustalonym schematem.
Kategorycznie nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Takie postępowanie nie wyrównuje pominiętej dawki, a może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych lub nieprawidłowej reakcji organizmu.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku lub schematem dawkowania należy zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty.
Decyzja o przerwaniu lub modyfikacji leczenia preparatem Vilpin musi być zawsze konsultowana z lekarzem prowadzącym. Lek ten jest stosowany w terapii schorzeń o charakterze przewlekłym, takich jak nadciśnienie tętnicze oraz różne postacie dławicy piersiowej, w tym przewlekła stabilna i naczynioskurczowa (dławica Prinzmetala).
Leczenie chorób przewlekłych jest zazwyczaj długotrwałe i wymaga regularnego monitorowania przez specjalistę. Samodzielne i nagłe odstawienie leku stosowanego w terapii układu krążenia może prowadzić do powikłań zdrowotnych. Wszelkie zmiany w dawkowaniu lub ewentualne zakończenie terapii powinny odbywać się pod ścisłą kontrolą medyczną.
Lek Vilpin należy przechowywać w miejscu, które jest niewidoczne i niedostępne dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu. Istotne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących temperatury, która dla obu dawek (5 mg i 10 mg) nie powinna przekraczać 25°C.
W przypadku leku Vilpin w dawce 5 mg, dodatkowym wymogiem jest przechowywanie go w oryginalnym opakowaniu. Chroni to tabletki przed czynnikami zewnętrznymi. Należy bezwzględnie przestrzegać terminu ważności podanego na opakowaniu i nie stosować leku po jego upływie. W razie wątpliwości dotyczących przechowywania należy skonsultować się z farmaceutą.
Substancją czynną leku Vilpin, odpowiedzialną za jego działanie terapeutyczne, jest amlodypina (w postaci bezylanu amlodypiny). Każda tabletka zawiera określoną dawkę tej substancji, w zależności od wariantu przepisanego przez lekarza.
Oprócz substancji czynnej, w skład tabletki wchodzą również substancje pomocnicze. Ich pełny wykaz jest istotny, zwłaszcza dla pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników preparatu. Szczegółowe informacje na temat wszystkich składników leku znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.
Substancją czynną leku Vilpin jest amlodypina (Amlodipinum). Lek zawiera również substancje pomocnicze, jednak udostępnione informacje nie zawierają ich pełnej listy ani szczegółowego opisu wyglądu tabletek, takiego jak ich kształt czy kolor. W przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Decyzję o możliwości stosowania leku Vilpin w określonych grupach wiekowych, w tym u dzieci i młodzieży, podejmuje wyłącznie lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta. Lek ten jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. U dorosłych stosuje się go ponadto w przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat lek Vilpin wskazany jest wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Vilpin konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny czy zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. stenoza aortalna dużego stopnia). Stosowanie leku może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, do których należą m.in. ból głowy oraz obrzęk. Wszelkie wątpliwości dotyczące leczenia należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Vilpin, tabl., 10 mg | 30 szt. | 15,00 zł | 30% |
| Vilpin, tabl., 5 mg | 30 szt. | 8,13 zł | 30% |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Poniższe informacje dotyczą produktu leczniczego Vilpin. Wszelkie szczegółowe pytania dotyczące leku o nazwie Vilpin Combi, w tym jego dokładnego składu, wskazań i dawkowania, należy skierować do lekarza lub farmaceuty, ponieważ może to być inny preparat o odmiennym zastosowaniu lub zawierający dodatkowe substancje czynne.
Lek Vilpin jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Stosuje się go również w terapii choroby niedokrwiennej serca, w tym w przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej oraz w naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala).
Istnieją istotne przeciwwskazania do stosowania leku Vilpin. Należą do nich między innymi ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. stenoza aortalna dużego stopnia) oraz niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po świeżym zawale mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie istniejące schorzenia.
Na podstawie przedstawionych informacji nie można określić bezpieczeństwa spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Vilpin. W udostępnionych danych nie ma wzmianki na temat interakcji tego leku z alkoholem.
Należy jednak pamiętać, że Vilpin może wchodzić w interakcje z innymi substancjami. Jego działanie obniżające ciśnienie może się nasilić przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych. Na jego stężenie we krwi mogą wpływać również niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna), leki stosowane w leczeniu HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir) oraz preparaty zawierające ziele dziurawca.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach, w tym o niewydolności serca, niedawno przebytym zawale serca, przełomie nadciśnieniowym czy chorobach wątroby. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku, w tym jego łączenia z alkoholem, należy omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Na rynku dostępne są inne leki zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę), które mogą być stosowane jako zamienniki. Przykładowe odpowiedniki to: Adipine, Agen, Aldan, Alneta, Amlodipine Bluefish, Amlopin, Amlozek, ApoAmlo, Cardilopin, Normodipine, Norvasc, Tenox.
Lek Vilpin jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.