Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
###FAQ###
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
###FAQ###
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
###FAQ###
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
###FAQ###
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
###FAQ###
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
###FAQ###
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i ułatwia pracę serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie tętnicze; przewlekła, stabilna dławica piersiowa; naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu prinzmetala) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 5 mg, 10 mg |
| Substancja czynna | Amlodypina (Amlodipinum) |
| Ulotka do pobrania | Agen 10 - ulotka |
Lek Agen jest preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego stosowania jest również przewlekła, stabilna dławica piersiowa oraz naczynioskurczowa dławica piersiowa, znana jako dławica typu Prinzmetala.
Lek jest przeciwwskazany m.in. u osób z uczuleniem na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, we wstrząsie kardiogennym, przy zwężeniu zastawki aortalnej (stenozie aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczegółowa lista przeciwwskazań zamieszczona jest w sekcji poniżej.
Amlodypina jest antagonistą napływu jonów wapnia z grupy dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego wynika bezpośrednio z jej działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i ułatwia przepływ krwi.
W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina działa dwutorowo: rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie następcze) i tym samym redukując zapotrzebowanie serca na tlen, a ponadto rozszerza główne tętnice i tętniczki wieńcowe, zwiększając zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen — co jest szczególnie istotne u pacjentów z dławicą naczynioskurczową (typu Prinzmetala).
Substancją czynną leku Agen jest amlodypina (Amlodipinum). Tabletki dostępne są w dwóch mocach: 5 mg i 10 mg amlodypiny. Pełen wykaz substancji pomocniczych zawarty jest w ulotce dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka leku Agen zależy od wieku pacjenta i jego reakcji na leczenie. U dorosłych terapia rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg przyjmowanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnego poziomu 10 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, u których zdiagnozowano nadciśnienie tętnicze, zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Jeżeli po czterech tygodniach stosowania leku nie uzyska się oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego, dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę. Tabletki o mocy 5 mg można podzielić na równe połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowy schemat dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas ewentualnego zwiększania dawki.
Lek Agen należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Preparat można stosować niezależnie od posiłków i napojów, popijając wodą. Regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia pomaga utrzymać równomierne stężenie substancji czynnej w organizmie.
Leku Agen nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną, czyli amlodypinę, a także na inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu. Przeciwwskazaniem jest również występowanie u pacjenta ciężkiego niedociśnienia, czyli bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
Preparatu nie wolno przyjmować w stanie wstrząsu, włączając w to wstrząs kardiogenny. Innym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, którego przykładem może być znacznego stopnia zwężenie zastawki aorty.
Stosowanie leku jest również zabronione u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca, która wystąpiła po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Agen należy poinformować lekarza o wszystkich współistniejących schorzeniach. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno wystąpił zawał serca lub jeśli pacjent choruje na niewydolność serca. Istotne jest również poinformowanie o przebytym w przeszłości znacznym wzroście ciśnienia tętniczego (przełomie nadciśnieniowym).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby — u tych pacjentów leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Tak, lek Agen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ponieważ ich działanie może się sumować. Interakcje mogą również zachodzić z lekami stosowanymi w chorobach serca, takimi jak werapamil i diltiazem.
Na działanie leku Agen mogą wpływać niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki (ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) oraz inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Również preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca mogą wchodzić w interakcje.
Istotne interakcje odnotowano także w przypadku leków wpływających na układ odpornościowy (takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny (lek hamujący działanie układu odpornościowego), leku zmniejszającego stężenie cholesterolu (symwastatyna) oraz dantrolenu podawanego we wlewie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i grejpfrutów podczas stosowania leku Agen, gdyż mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Stosowanie leku Agen w ciąży jest możliwe jedynie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terapia może być rozważona, gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż leczenie lub gdy nie można zastosować bezpieczniejszego preparatu. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentek.
Wykazano, że niewielkie ilości substancji czynnej leku przenikają do mleka ludzkiego. Decyzję o ewentualnym kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie przyjmowania preparatu należy podjąć indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Lek Agen może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Agen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala. Przedawkowanie może spowodować znaczne, a nawet niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Towarzyszące objawy mogą obejmować zawroty głowy, uczucie „pustki" w głowie, omdlenie lub osłabienie. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs — skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna.
Zamienniki leku Agen zawierające tę samą substancję czynną (amlodypinę) to między innymi: Aldan, Adipine, Cardilopin, Normodipine, Tenox, Vilpin.
Lek Agen jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności zależą od wskazań i uprawnień pacjenta. Dostępne poziomy to:
Lek Agen należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed światłem, preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu. Jest to istotne dla zachowania jego właściwości przez cały okres ważności, który wynosi 3 lata.
Ze względów bezpieczeństwa, lek należy umieścić w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.
W Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dla pacjenta nie ma informacji na temat możliwych interakcji leku Agen z alkoholem. Ze względu na brak oficjalnych danych, kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista może udzielić wiążącej porady, uwzględniając indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Podczas stosowania leku Agen mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) zgłaszano obrzęk, w szczególności w okolicy kostek.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwowano takie objawy jak ból i zawroty głowy oraz senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności i niestrawność. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również zmianę rytmu wypróżnień (biegunkę lub zaparcia), zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), kurcze mięśni oraz duszność.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) zgłaszano: zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulicę (brak odczuwania bólu), parestezje (drętwienie lub mrowienie kończyn), szum uszny, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków), kichanie i katar (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, utratę włosów (łysienie), wzmożoną potliwość, świąd, czerwone plamy na skórze (plamicę), odbarwienie skóry, wysypkę i pokrzywkę, zaburzenia oddawania moczu, wzmożoną potrzebę oddawania moczu w nocy, zwiększoną częstość oddawania moczu, zaburzenia erekcji (impotencję), ginekomastię, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, ból stawów lub mięśni, ból pleców oraz zmiany masy ciała. Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano splątanie (dezorientację).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek skutków ubocznych, również tych niewymienionych w ulotce, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek Agen jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
###FAQ###
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.