Mirena

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	antykoncepcja hormonalna, nadmierne krwawienia miesiączkowe
Postać	system terapeutyczny domaciczny
Dawka	52 mg
Substancja czynna	lewonorgestrel

Mirena – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Mirena to środek stosowany w ramach antykoncepcji hormonalnej, który klasyfikowany jest jako system terapeutyczny domaciczny i ma kształt litery „T”. W swoim składzie zawiera substancję czynną lewonorgestrel będący progestagenem, czyli hormon żeński, który jest stopniowo uwalniany do organizmu kobiety. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie lek Mirena dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. Spiralę umieszcza się w jamie macicy i utrzymuje ją przez 5 lat. 

Działanie substancji czynnej polega na zagęszczaniu śluzu szyjkowego, co blokuje plemniki oraz ścieńczaniu błony śluzowej macicy, co utrudnia zagnieżdżenie się zarodka i zwiększa skuteczność antykoncepcyjną. Preparat Mirena przeznaczony jest dla kobiet po pierwszej miesiączce.

Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Mirena to:

• zapobieganie niechcianej ciąży u dorosłych kobiet;
• leczenie nadmiernych krwawień miesiączkowych niewiadomego pochodzenia u kobiet po pierwszym menstrualnym krwawieniu.

Ile kosztuje Mirena?

Obecnie lek Mirena dostępny jest w jednym wariancie opakowania, które zawiera jeden system terapeutyczny domaciczny. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to;

• Mirena (system terapeutyczny domaciczny, 52 mg, 1 szt.) - 649,90 PLN.

Czy lek Mirena jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Mirena nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że kobieta musi pokryć całkowity koszt zakupu tego środka antykoncepcyjnego w aptece.

Mirena – czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są inne systemy domaciczne, które zawierają taką samą substancję czynną i działają w ten sam sposób co Mirena. Należą do nich: Levosert, Kyleena i Levosert Easy. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę i może zakładać je tylko personel medyczny.

Mirena – jak dawkować?

System Mirena należy zakładać tylko po konsultacji medycznej i za wyraźną zgodą lekarza. Jednocześnie musi robić to osoba z doświadczeniem w zakładaniu spirali domacicznej.

Standardowo skuteczność antykoncepcyjna utrzymywana jest przez 5 lat od momentu założenia. W badaniach klinicznych tylko 2 na 1000 kobiet stosujących produkt Mirena zaszło w ciążę w ciągu pierwszego roku. W przypadku nadmiernych krwawień miesiączkowych niewiadomego pochodzenia u wielu kobiet efekty leczenia widać już po trzech miesiącach. Poniżej najważniejsze informacje na temat korzystania z systemu Mirena. 

Rozpoczęcie stosowania systemu Mirena:

• przed założeniem spirali należy upewnić się, że kobieta nie jest w ciąży;
• system powinien zostać założony w ciągu 7 dni od rozpoczęcia krwawienia miesiączkowego, dzięki czemu zacznie działać od razu;
• system można założyć w dowolnym dniu cyklu, jednak w takiej sytuacji jego działanie antykoncepcyjne rozpocznie się dopiero po 7 dniach;
• spirala Mirena nie jest odpowiednia do stosowania w sytuacjach nagłych.

Rozpoczęcie stosowania systemu Mirena po porodzie:

• system Mirena może być założony po porodzie, gdy macica wróci do normalnego rozmiaru, jednak nie szybciej niż po 6 tygodniach.

Rozpoczęcie stosowania systemu Mirena po poronieniu:

• system Mirena może zostać nałożony natychmiast po poronieniu w pierwszym trymestrze ciąży, jeżeli nie występuje zakażenie dróg rodnych.

Wymiana systemu Mirena:

• wymiana spirali Mirena może nastąpić w dowolnym dniu cyklu miesiączkowego i jednocześnie zachowuje się ochronę antykoncepcyjną.

Zmiana z innej metody antykoncepcyjnej:

• system można założyć natychmiast, jeżeli potwierdzi się, że pacjentka nie jest w ciąży;
• jeżeli od rozpoczęcia krwawienia minęło więcej niż 7 dni, to po założeniu systemu należy zachować wstrzemięźliwość od seksu lub stosować inne skuteczne metody antykoncepcji przez kolejne 7 dni.

Zakładanie systemu Mirena:

• system Mirena może być zakładany tylko przez lekarza lub inny wyszkolony personel po odbyciu odpowiedniego szkolenia;
• po przeprowadzeniu badania ginekologicznego we wnętrzu pochwy umieszcza się wziernik oraz dokładnie przemywa szyjkę macicy płynem antyseptycznym, a następnie za pomocą aplikatora zakłada się spiralę;
• jeżeli po założeniu systemu ból i zawroty głowy utrzymują się powyżej pół godziny, to może wskazywać to na niewłaściwe jego założenie;
• lekarz powinien skontrolować obecność spirali w ciągu 4 do 12 tygodni od jej założenia.

Do lekarza kobieta powinna się zwrócić, jeżeli:

• podejrzewa u siebie ciążę;
• wyczuwa dolną część systemu;
• ona lub jej partner odczuwają dyskomfort w trakcie seksu;
• nitki w pochwie nie są wyczuwalne;
• wystąpią nagle zmiany w cyklu menstruacyjnym;
• wystąpią inne problemy zdrowotne;
• wystąpi jakiekolwiek przeciwwskazanie.

Mirena – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Przeciwwskazane jest stosowanie leku Mirena w trakcie ciąży lub przy podejrzeniu ciąży. Przed założeniem spirali należy wykluczyć ciążę. Jeżeli kobieta zajdzie w ciążę z założoną spiralą, to musi natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pozostawienie założonego systemu Mirena w trakcie ciąży może zwiększać ryzyko poronienia oraz porodu przedwczesnego. Jeżeli system zostanie usunięty, to również może dojść do poronienia. W przypadku utrzymania ciąży należy prowadzić ją pod szczególną kontrolą lekarza.

Spirala Mirena może być stosowana w okresie karmienia piersi, ponieważ lewonorgestrel tylko w niewielkich ilościach przenika do mleka matki i nie powinien powodować skutków ubocznych ze strony dziecka.

Nowy system Mirena można założyć po 6 tygodniach od porodu. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że antykoncepcja hormonalna, w tym produkt Mirena, nie jest zalecana jako metoda pierwszego wyboru w okresie karmienia piersią. Lekarz oceni związane z tym ryzyko i podejmie indywidualną decyzję korzystną dla zdrowia matki i dziecka.

Mirena – działania niepożądane

U kobiet stosujących system domaciczny Mirena mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdej pacjentki. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia kobieta. W przypadku ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Do tej pory odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• łagodne torbiele jajników;
• krwawienie maciczne lub pochwowe, np.plamienia, rzadkie miesiączki, brak miesiączki;
• zmniejszenie popędu płciowego;
• nerwowość;
• nastrój depresyjny lub depresja;
• zawroty głowy;
• ból głowy;
• nudności;
• ból brzucha;
• trądzik;
• ból pleców;
• ból piersi;
• bolesne miesiączkowanie;
• upławy;
• ból w miednicy;
• tkliwość piersi;
• zapalenie sromu lub pochwy;
• wydalenie terapeutycznego systemu domacicznego;
• migrena;
• zwiększenie masy ciała;
• wzdęcie brzucha;
• utrata włosów (łysienie);
• hirsutyzm (owłosienie ciała typu męskiego);
• wyprysk;
• świąd;
• ostuda lub intensywne przebarwienia skóry;
• perforacja macicy;
• zapalenie narządów miednicy mniejszej;
• zapalenie szyjki macicy;
• zapalenie błony śluzowej trzonu macicy;
• pokrzywka;
• wysypka;
• obrzęk.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Mirena?

Przed założeniem systemu należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać z ulotką dołączoną do opakowania. Za każdym razem lekarz powinien dokładnie określić stan zdrowia pacjentki. To on odpowiada również za założenie systemu.

Przeciwwskazania do stosowania systemu Mirena to:

• uczulenie na lewonorgestrel lub jakikolwiek inny składnik;
• potwierdzona ciąża lub podejrzenie ciąży;
• zapalenie szyjki macicy;
• poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy;
• nieprawidłowe komórki nabłonka szyjki macicy;
• niewyjaśnione nieprawidłowe krwawienia z macicy;
• rak lub podejrzenie raka szyjki, lub trzonu macicy;
• nowotwory, w tym te, których wzrost zależny jest od wrażliwości na działanie progesteronu, w tym rak piersi;
• zakażenia dolnego odcinka dróg rodnych;
• zakażenia żeńskich narządów rozrodczych (istniejące lub nawracające stany zapalne narządów miednicy mniejszej);
• zakażenia macicy po poronieniu w ciągu ostatnich 3 miesięcy;
• stany, które sprzyjają rozwojowi zakażenia;
• czynne choroby wątroby lub nowotwór wątroby;
• nieprawidłowości w szyjce lub jamie macicy, np. włókniakomięśniaki.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego. Wszystko po to, aby zadbać o wysoki poziom bezpieczeństwa i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych systemu domacicznego Mirena.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Mirena?

W określonych przypadkach kobieta powinna zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania systemu Mirena. Każdy przypadek powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają kobiety, u których występują takie stany lub jednostki chorobowe jak:

• wrodzone wady serca zwiększające ryzyko zapalenia mięśnia sercowego;
• wady zastawek serca zwiększające ryzyko zapalenia mięśnia sercowego;
• cukrzyca;
• podejrzenie polipów endometrialnych lub raka;
• zawroty głowy i osłabienie po założeniu spirali;
• powiększenie pęcherzyków jajnikowych po założeniu spirali;
• ciąża pozamaciczna wymagająca natychmiastowej konsultacji medycznej.

Jeżeli wystąpi jakikolwiek z poniższych objawów po założeniu spirali Mirena, skontaktuj się z lekarzem, który określi, czy system należy usunąć:

• wyjątkowo silny ból głowy;
• znaczny wzrost ciśnienia tętniczego krwi;
• żółtaczka (zażółcenie skóry lub białkówek oczu);
• ostra żylna choroba zakrzepowo-zatorowa;
• ciężka choroba tętnic, np. udar mózgu lub zawał serca;
• asymetryczne ubytki pola widzenia, migrena lub inne objawy sugerujące przemijające niedokrwienie mózgu;
• ciężkie zakażenie lub sepsa – wymagają natychmiastowe usunięcia systemu;
• zajście w ciążę – wymaga natychmiastowego usunięcia systemu;
• utrzymujący się ból w dolnej części jamy brzusznej;
• podwyższona temperatura ciała; 
• nietypowe krwawienia z dróg rodnych; 
• ból w trakcie stosunku płciowego;
• perforacja, czyli przebicie lub naruszenie ściany macicy  (np. w trakcie zakładania systemu) z objawami: ciężkie krwawienie, silny ból, nagła zmiana okresów czy niemożność wyczucia nitek Mireny.

W trakcie stosowania systemu może dojść do jego samoistnego wypadnięcia. Wpływa to na pogorszenie skuteczności antykoncepcyjnej, co zwiększa ryzyko zajścia w ciążę. W takiej sytuacji należy skontaktować się z lekarzem. Do tego Mirena może wpływać na zaburzenia obfitości krwawień miesiączkowych, co również może być objawem przemieszczenia się spirali. Stosowanie tego typu środków antykoncepcyjnych zawierających hormonów wpływa nieznacznie na zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi czy wystąpienia zaburzeń psychicznych. 

Wszelkie wątpliwości w zakresie stosowania preparatu Mirena należy omówić z lekarzem, a następnie stosować się do jego wskazań.

Z czym nie łączyć Mirena?

Pacjentka ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Co do zasady system Mirena nie powinien wchodzić z nimi w interakcję, jednak niczego nie wolno wykluczyć. To sprawia, że pacjentka powinna kontrolować reakcję organizmu i wszelkie niepokojące objawy zgłaszać lekarzowi.

Mirena – skład leku

Podstawowym składnikiem systemu Mirena jest hormon lewonorgestrel. Pozostałe składniki pomocnicze to: bezwodna krzemionka koloidalna, polidimetylosiloksan elastomer, siarczan baru, polietylen, tlenek żelaza.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)