Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzenia lękowego z napadami lęku oraz fobii społecznej.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie dużych epizodów depresyjnych; leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku; leczenie fobii społecznej; leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego; leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego |
| Postać | tabletka powlekana |
| Dawka | 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg |
| Substancja czynna | escytalopram (Escitalopramum) |
| Ulotka do pobrania | Escitalopram LEK-AM - ulotka |
Escitalopram LEK-AM stosuje się w leczeniu pięciu zaburzeń:
Fobia społeczna jest ściśle zdefiniowanym rozpoznaniem i nie należy jej mylić z nadmierną nieśmiałością. Farmakoterapię stosuje się tylko wtedy, gdy zaburzenie w istotny sposób utrudnia pracę zawodową i kontakty społeczne.
Escytalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) i należy do leków przeciwdepresyjnych. Hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny jest jedynym prawdopodobnym mechanizmem, który wyjaśnia jego działanie farmakologiczne i kliniczne. Escytalopram nie ma powinowactwa lub ma małe powinowactwo do wielu innych receptorów, m.in. histaminowych H1, muskarynowych i opioidowych.
Lek przyjmuje się raz na dobę, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania dawek dobowych powyżej 20 mg.
Dawkowanie zależy od rozpoznania:
Pacjenci w wieku powyżej 65 lat zaczynają od 5 mg raz na dobę, a dawkę można zwiększyć najwyżej do 10 mg na dobę. U osób z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby oraz u osób wolno metabolizujących leki z udziałem CYP2C19 zaleca się 5 mg na dobę przez pierwsze 2 tygodnie, a potem w razie potrzeby 10 mg. W łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniu czynności nerek nie trzeba zmieniać dawki, natomiast w ciężkim (CLCR poniżej 30 mL/min) zaleca się ostrożność.
Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Działanie przeciwdepresyjne uzyskuje się zazwyczaj po 2–4 tygodniach stosowania. Po ustąpieniu objawów depresji leczenie należy kontynuować co najmniej 6 miesięcy, aby utrwalić odpowiedź na leczenie.
W zaburzeniu lękowym z napadami lęku maksymalną skuteczność osiąga się po około 3 miesiącach, a leczenie trwa kilka miesięcy. W fobii społecznej zaleca się kontynuowanie terapii przez 12 tygodni, a długotrwałe leczenie osób, które odpowiadają na lek, można rozważyć indywidualnie. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne jest chorobą przewlekłą i leczy się je tak długo, aż objawy na pewno ustąpią.
Należy unikać nagłego odstawienia leku. Dawkę zmniejsza się stopniowo przez co najmniej 1–2 tygodnie, a w zależności od potrzeb pacjenta nawet przez kilka tygodni lub miesięcy. Jeśli pacjent źle znosi objawy odstawienia, lekarz może wrócić do poprzedniej dawki i zmniejszać ją wolniej.
Objawy odstawienia są częste: w badaniach klinicznych wystąpiły u około 25% pacjentów leczonych escytalopramem i u 15% przyjmujących placebo. Najczęściej zgłaszano zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu, pobudzenie lub niepokój, nudności, drżenie i bóle głowy. Zwykle ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni, ale u niektórych osób mogą trwać 2–3 miesiące lub dłużej.
Nie wolno przyjmować dawki podwójnej, aby nadrobić pominiętą. Jeśli pacjent przypomni sobie o dawce przed zaśnięciem, przyjmuje ją od razu, a kolejną następnego dnia o zwykłej porze. Jeśli przypomni sobie dopiero w nocy lub następnego dnia, pomija zapomnianą dawkę i przyjmuje następną jak zwykle.
Przeciwwskazania to:
Escytalopram można zacząć stosować 14 dni po odstawieniu nieodwracalnego inhibitora MAO. Po odstawieniu escytalopramu trzeba zachować co najmniej 7 dni przerwy przed rozpoczęciem takiego inhibitora.
Szczególna ostrożność jest potrzebna w kilku sytuacjach:
Przeciwwskazane jest łączenie z inhibitorami MAO oraz z lekami wydłużającymi odstęp QT, m.in. lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, pochodnymi fenotiazyny, pimozydem, haloperydolem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, sparfloksacyną, moksyfloksacyną, erytromycyną IV, hydroksyzyną i astemizolem.
Ostrożności wymaga łączenie z:
Interakcji escytalopramu z alkoholem nie należy oczekiwać, ale jednoczesne spożywanie alkoholu nie jest zalecane, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych.
W ciąży lek stosuje się tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne, po rozważeniu zagrożeń i korzyści, ponieważ dane kliniczne są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. W ciąży należy unikać nagłego odstawienia leku.
Stosowanie SSRI w późnej ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków: zaobserwowano 5 przypadków na 1000 ciąż wobec 1–2 na 1000 w populacji ogólnej. U noworodka mogą też wystąpić zaburzenia oddechowe, drgawki, trudności w karmieniu i drażliwość, zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie, dlatego wymaga obserwacji. SSRI mogą też zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie). Escytalopram przenika prawdopodobnie do mleka, więc nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia.
Escytalopram nie wpływa na sprawność intelektualną ani psychofizyczną, ale każdy lek psychoaktywny może zaburzać ocenę sytuacji lub sprawność. Ulotka zaleca nie prowadzić pojazdów i nie obsługiwać maszyn, dopóki pacjent nie sprawdzi, jak lek na niego działa.
Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a potem ich nasilenie i częstość zwykle maleją.
Po pojawieniu się ciężkich objawów, takich jak drgawki, myśli samobójcze czy zaburzenia rytmu serca, trzeba niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania lub podmiotowi odpowiedzialnemu.
Po przyjęciu większej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala, nawet bez dolegliwości, zabierając opakowanie leku. Do objawów należą zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, nudności, wymioty, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca i zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, a rzadko drgawki, zespół serotoninowy i śpiączka. Nie ma swoistego antidotum, leczenie jest objawowe, z monitorowaniem czynności serca.
Substancją czynną jest escytalopram (w postaci szczawianu) w dawce 5, 10, 15 lub 20 mg w jednej tabletce powlekanej. Tabletki są białe: 5 mg okrągłe, pozostałe owalne. Tabletki 10 mg i 20 mg mają rowek dzielący i można je podzielić na równe dawki.
Tabletki pakowane są w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium po 7 lub 14 tabletek, w pudełkach po 28 lub 56 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być w obrocie.
Okres ważności wynosi 2 lata. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, ale należy go trzymać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci i nie stosować po upływie terminu ważności z pudełka.
Zamiennik to produkt leczniczy z tą samą substancją czynną, w tej samej dawce i o tej samej postaci. W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 18 listopada 2026 r.) takie same substancja, moc i postać występują m.in. w preparatach: Escitalopram Actavis. O zamianie leku decyduje lekarz lub farmaceuta; nie należy zmieniać preparatu samodzielnie.
Escitalopram LEK-AM nie znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026), dlatego jest lekiem pełnopłatnym: pacjent pokrywa całą cenę. Cena zależy od apteki, mocy i wielkości opakowania, dlatego aktualną kwotę najlepiej sprawdzić w aptece.
Podmiotem odpowiedzialnym posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o. (Rejestr Produktów Leczniczych, stan na 18 listopada 2026 r.).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.