Ranopril

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego i naczyniowo-nerkowego, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie; leczenie niewydolności serca, w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy; leczenie hemodynamicznie stabilnych pacjentów we wczesnej (24h) fazie zawału mięśnia sercowego w celu zapobiegania rozwojowi dysfunkcji lewej komory i niewydolności serca
Postać	tabletki
Dawka	5 mg, 10 mg, 20 mg
Substancja czynna	Lisinoprilum (lizynopryl)
Ulotka do pobrania	Ranopril - ulotka

Czym jest lek Ranopril i w jakim celu się go stosuje?

Lek Ranopril stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego oraz u pacjentów z cukrzycą i nadciśnieniem tętniczym ze współistniejącą mikroalbuminurią. Jego celem jest regulacja ciśnienia krwi i wspomaganie pracy serca.

Wskazaniem do stosowania jest leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego i naczyniowo-nerkowego. W terapii nadciśnienia lek może być wykorzystywany jako jedyny preparat (w monoterapii) lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze.

Ranopril stosuje się również w leczeniu niewydolności serca — w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i, w określonych przypadkach, z glikozydami naparstnicy. Lek jest wskazany u hemodynamicznie stabilnych pacjentów we wczesnej (24 h) fazie zawału mięśnia sercowego w celu zapobiegania rozwojowi dysfunkcji lewej komory i niewydolności serca, a także u pacjentów z cukrzycą i nadciśnieniem oraz współistniejącymi powikłaniami ze strony nerek z mikroalbuminurią. O zasadności i schemacie leczenia w każdym przypadku decyduje lekarz.

Jaki jest skład i substancja czynna leku Ranopril?

Substancją czynną leku Ranopril jest lizynopryl (Lisinoprilum) w postaci lizynoprylu dwuwodnego. Jest to składnik odpowiedzialny za działanie terapeutyczne preparatu.

Poza substancją czynną lek zawiera mannitol jako substancję pomocniczą. Mannitol może wykazywać łagodne działanie przeczyszczające. Pełen wykaz substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na lizynopryl lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszelkich znanych alergiach.

Jak działa Ranopril i do jakiej grupy leków należy?

Ranopril należy do grupy leków nazywanych inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE). Jego działanie polega na modyfikacji funkcjonowania układu hormonalnego regulującego ciśnienie krwi.

Substancja czynna leku, lizynopryl, hamuje aktywność enzymu konwertującego angiotensynę I w angiotensynę II. Angiotensyna II jest substancją o silnym działaniu naczynioskurczowym, która podnosi ciśnienie krwi i stymuluje wydzielanie aldosteronu.

Zahamowanie produkcji angiotensyny II prowadzi do zmniejszenia jej stężenia w osoczu. Skutkuje to obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz zmniejszeniem objawów niewydolności serca. Działanie leku obejmuje również zmniejszenie wydzielania aldosteronu, co może prowadzić do niewielkiego wzrostu stężenia potasu.

Po podaniu doustnym lek wchłania się w około 25%. Maksymalne stężenie w surowicy osiąga po 6–8 godzinach, a biologiczny okres półtrwania wynosi około 12 godzin. Lizynopryl nie jest metabolizowany w organizmie i jest wydalany w całości z moczem w postaci niezmienionej.

Długotrwałe przyjmowanie dawek leczniczych leku nie powoduje jego kumulacji w osoczu.

Jak prawidłowo dawkować i stosować Ranopril?

Dawkowanie leku Ranopril jest ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego. Lek należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na wchłanianie lizynoprylu.

W przypadku leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych zazwyczaj stosuje się dawkę początkową 10 mg na dobę, a następnie dawkę podtrzymującą 20–40 mg na dobę. Maksymalna dobowa dawka w nadciśnieniu tętniczym wynosi 80 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg. W leczeniu niewydolności serca terapia rozpoczyna się od dawki 2,5 mg na dobę, a dawka podtrzymująca wynosi od 5 do 20 mg na dobę. W ostrej fazie zawału serca leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg, natomiast w nefropatii cukrzycowej dawka początkowa to 10 mg na dobę.

U dzieci w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym dawka jest zależna od masy ciała: dla dzieci o masie ciała od 20 do < 50 kg dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, a dla dzieci o masie ciała ≥ 50 kg — 5 mg raz na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia ani u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

U pacjentów w podeszłym wieku należy z dużą ostrożnością zwiększać dawki, zwłaszcza przy zaburzeniach czynności nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie dostosowuje się na podstawie wartości klirensu kreatyniny. O wszelkich modyfikacjach dawki decyduje lekarz.

W nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym zalecana dawka początkowa wynosi 2,5–5 mg na dobę. W ostrej fazie zawału serca schemat dawkowania jest następujący: 5 mg w pierwszej dobie, 5 mg po 24 godzinach, 10 mg po 48 godzinach, a następnie 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni. U pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym (≤120 mmHg) na początku leczenia lub w ciągu pierwszych 3 dni po zawale, dawka początkowa wynosi 2,5 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek (w nadciśnieniu tętniczym i niewydolności serca) dawkowanie dostosowuje się do klirensu kreatyniny: 5–10 mg/dobę (klirens 31–70 ml/min), 2,5–5 mg/dobę (klirens 10–30 ml/min) lub 2,5 mg/dobę (klirens <10 ml/min). Maksymalna dawka dobowa u tych pacjentów wynosi 40 mg. W przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego ze współwystępującą ciężką niewydolnością nerek zasad dawkowania nie ustalono.

U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, lekarz może zalecić odstawienie lub zmniejszenie dawki diuretyku na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii. W leczeniu po zawale serca, jeśli nie ma przeciwwskazań, zaleca się również stosowanie leków przeciwzakrzepowych, przeciwagregacyjnych i beta-adrenolityków. W przypadku wystąpienia długotrwałego niedociśnienia (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg przez ponad godzinę), leczenie należy przerwać. W nefropatii cukrzycowej dawka podtrzymująca jest ustalana w celu obniżenia rozkurczowego ciśnienia krwi (mierzonego w pozycji siedzącej) do aktualnie zalecanych wartości.

Kiedy nie należy stosować leku Ranopril?

Lek Ranopril jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

• nadwrażliwość na lizynopryl lub którąkolwiek z substancji pomocniczych leku;
• wystąpienie w przeszłości obrzęku naczynioruchowego spowodowanego leczeniem inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE);
• wrodzony lub idiopatyczny (samoistny) obrzęk naczynioruchowy;
• ciąża i okres karmienia piersią;
• jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²);
• jednoczesne przyjmowanie lub niedawne przyjmowanie (w ciągu 36 godzin) leku złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan.

W razie wątpliwości dotyczących możliwości stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

Jakie działania niepożądane może powodować Ranopril?

Stosowanie leku Ranopril, jak każdego innego produktu leczniczego, może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych. Nie u każdego pacjenta one jednak wystąpią.

Do często zgłaszanych działań niepożądanych należą: zawroty i bóle głowy, kaszel, biegunka, wymioty oraz zaburzenia czynności nerek. Mogą również wystąpić objawy ortostatyczne, w tym niedociśnienie i zawroty głowy związane z nagłą zmianą pozycji ciała na stojącą.

Niezbyt często obserwuje się takie działania jak zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, tachykardię (przyspieszoną czynność serca) oraz objaw Raynauda. Zgłaszano również zapalenie błony śluzowej nosa, ból brzucha, niestrawność oraz nudności. W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Do pozostałych niezbyt częstych działań niepożądanych należą m.in. wysypka, świąd, zaburzenia nastroju, impotencja, zmęczenie oraz hiperkaliemia. Rzadko zgłaszano suchość w ustach, łysienie, ostrą niewydolność nerek i hiponatremię (małe stężenie sodu we krwi). Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, choroby autoimmunologiczne, hipoglikemia, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Zgłaszano również zespół objawów obejmujący m.in. gorączkę, bóle mięśni i stawów oraz zmiany w badaniach krwi.

Niezbyt często mogą wystąpić również: zaburzenia snu i smaku, parestezje (mrowienie, kłucie), osłabienie oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (zwiększenie stężenia mocznika, kreatyniny, enzymów wątrobowych). Do rzadkich działań niepożądanych zalicza się także dezorientację, ginekomastię, mocznicę oraz zmiany w obrazie krwi (zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, zwiększenie stężenia bilirubiny). Bardzo rzadko zgłaszano: zmiany w obrazie krwi (niedokrwistość, małopłytkowość, agranulocytoza), powiększenie węzłów chłonnych, skurcz oskrzeli, zapalenie zatok, obrzęk naczynioruchowy jelit, zapalenie wątroby, żółtaczkę, nadmierną potliwość, ciężkie reakcje skórne (pęcherzyca, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), skąpomocz lub bezmocz. Z nieznaną częstością zgłaszano m.in. depresję, senność, omdlenia, udar, dławicę piersiową, zaburzenia rytmu serca, duszność, zapalenie oskrzeli, zaparcia, anoreksję, nadwrażliwość na światło, bóle stawów i mięśni, obniżone libido oraz zespół SIADH. Opisywano także zespół objawów mogący obejmować gorączkę, zapalenie naczyń, ból mięśni i stawów, dodatnie miano przeciwciał ANA, podwyższone OB, eozynofilię i leukocytozę, wysypkę, nadwrażliwość na światło lub inne objawy skórne

Z nieznaną częstością zgłaszano również: dnę, nacieki w płucach, zapalenie krtani, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból gardła, wzdęcie, chłoniaka rzekomego skóry, zakażenie dróg moczowych, ból w klatce piersiowej, zaczerwienienie, niewyraźne widzenie, ból pleców, kurcze mięśni oraz ból barku.

Jakie są specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ranopril?

Stosowanie leku Ranopril wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia. Jest ono szczególnie wysokie u pacjentów odwodnionych, przyjmujących leki moczopędne (diuretyki) lub stosujących dietę z ograniczeniem podaży soli.

Należy zachować ostrożność u osób z chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem tętnic mózgowych. U tych pacjentów nadmierny spadek ciśnienia tętniczego może w konsekwencji prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu.

Podczas terapii może wystąpić obrzęk naczynioruchowy, obejmujący twarz, kończyny, wargi, język, głośnię i (lub) krtań. Pojawienie się takich objawów wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i pilnej interwencji medycznej. W trakcie leczenia konieczna jest także regularna kontrola czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów we krwi, zwłaszcza potasu. Wszelkie wątpliwości należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Podczas leczenia może wystąpić suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po odstawieniu leku. Należy odstawić lek i natychmiast zwrócić się do lekarza w przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, warg, języka, głośni i/lub gardła (może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu), obrzęku rąk, kostek lub stóp, a także pokrzywki. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności pilnego kontaktu z lekarzem w razie pojawienia się objawów mogących świadczyć o leukopenii lub małopłytkowości, takich jak gorączka, ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie migdałków podniebiennych, krwawienia z nosa lub dziąseł. Metody aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL) z zastosowaniem siarczanu dekstranu nie należy stosować u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE. Należy również zachować szczególną ostrożność u pacjentów odczulanych jadem owadów ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych.

U pacjentów dializowanych z użyciem błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności (typu „high-flux”) mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Ranopril przed planowanym zabiegiem dializy.

Z jakimi innymi lekami Ranopril może wchodzić w interakcje?

Ranopril może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Do leków tych należą inne preparaty stosowane w leczeniu nadciśnienia i chorób serca, takie jak antagoniści receptora angiotensyny II (np. walsartan, telmisartan, irbesartan), aliskiren oraz lek złożony zawierający sakubitryl z walsartanem.

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leków moczopędnych (diuretyków), zwłaszcza tych oszczędzających potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), a także suplementów potasu i substytutów soli kuchennej zawierających potas. Interakcje mogą również wystąpić z trimetoprimem i kotrimoksazolem, cyklosporyną i heparyną, solami litu (stosowanymi w leczeniu depresji) oraz solami złota (stosowanymi w leczeniu zapalenia stawów).

Interakcje odnotowano również w przypadku stosowania inhibitorów mTOR (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus), racekadotrylu (leku przeciwbiegunkowego), wildagliptyny (leku przeciwcukrzycowego), niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ, np. kwas acetylosalicylowy), leków przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe), środków stosowanych w znieczuleniu ogólnym oraz leków immunosupresyjnych. Nadmierne spożycie soli kuchennej może osłabić działanie leku. Przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek nowego leku w trakcie terapii Ranoprilem należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy można stosować Ranopril w okresie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie leku Ranopril w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w całym okresie ciąży. Stosowanie leku Ranopril u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane. Może spowodować uszkodzenie lub śmierć płodu, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze. Z tego powodu kobiety w wieku rozrodczym, które stosują Ranopril, muszą korzystać ze skutecznych metod antykoncepcji.

Stosowanie leku jest również przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lizynopryl przenika do mleka ludzkiego. Decyzję o leczeniu w okresie planowania ciąży lub laktacji należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem.

Jeżeli w trakcie leczenia pacjentka zajdzie w ciążę, należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem w celu zmiany sposobu leczenia.

Ile kosztuje Ranopril i jaka jest refundacja?

Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:

Preparat	Opakowanie	Cena detaliczna	Odpłatność
Ranopril, tabl., 10 mg	28 szt.	9,71 zł	ryczałt
Ranopril, tabl., 20 mg	28 szt.	17,52 zł	ryczałt
Ranopril, tabl., 5 mg	28 szt.	5,35 zł	ryczałt

Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.

Dostępność

Lek Ranopril jest dostępny wyłącznie na receptę lekarską (Rx).

Jak należy przechowywać lek Ranopril?

Lek Ranopril należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu chronionym przed wilgocią. Preparat musi być zawsze umieszczony w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego spożycia.

Okres ważności produktu leczniczego wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności, który jest zamieszczony na opakowaniu. Wszelkie wątpliwości dotyczące prawidłowego przechowywania leku należy skonsultować z farmaceutą.

Termin ważności podany na opakowaniu oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. W celu prawidłowej utylizacji należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

Kto jest producentem i podmiotem odpowiedzialnym za lek Ranopril?

Podmiotem odpowiedzialnym (posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu) leku Ranopril jest Ranbaxy (Poland) Sp. z o. o., ul. Idzikowskiego 16, 00-710 Warszawa.

Producentem leku jest Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V., Polarisavenue 87, 2132 JH Hoofddorp, Holandia.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Ranopril?

Ulotka i Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranopril nie zawierają szczegółowych zaleceń dotyczących spożycia alkoholu. Należy jednak pamiętać, że alkohol może dodatkowo obniżać ciśnienie tętnicze, co w połączeniu z działaniem lizynoprylu zwiększa ryzyko objawowego niedociśnienia — nadmiernego spadku ciśnienia, zawrotów głowy i omdleń. Szczególnie narażeni są pacjenci odwodnieni lub stosujący leki moczopędne. Wszelkie wątpliwości dotyczące stylu życia podczas przyjmowania leku Ranopril należy omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Czy po zażyciu Ranopril można prowadzić pojazdy?

Zdolność prowadzenia pojazdów po zażyciu leku Ranopril może być ograniczona, ponieważ reakcja na leczenie jest kwestią indywidualną. Niektóre z możliwych działań niepożądanych, takie jak zawroty głowy czy nawet omdlenia, mogą bezpośrednio wpływać na sprawność psychofizyczną i stwarzać zagrożenie podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Ryzyko wystąpienia objawów, które uniemożliwiają bezpieczne prowadzenie pojazdów, jest największe na początku leczenia lub podczas zmiany dawki na wyższą. Należy obserwować reakcję organizmu na lek, zanim podejmie się czynności wymagające pełnej koncentracji i sprawności.

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy, uczucia osłabienia lub innych niepokojących objawów, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Ranopril?

W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku Ranopril należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub udać się do szpitala. Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania jest nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego i związane z nim zawroty głowy. Leczenie polega na podaniu dożylnym wlewu 0,9% roztworu chlorku sodu.

Aby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy ściśle przestrzegać dawkowania ustalonego przez lekarza i nie modyfikować go samodzielnie.

Najczęstsze pytania o Ranopril (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.