Lisinoratio

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego i naczyniowo-nerkowego w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze; leczenie niewydolności serca w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i w określonych przypadkach z preparatami naparstnicy; leczenie hemodynamicznie stabilnych pacjentów we wczesnej (24 h) fazie zawału serca w celu zapobiegania rozwojowi dysfunkcji lewej komory i niewydolności serca
Postać	tabletki
Dawka	5 mg, 10 mg, 20 mg
Substancja czynna	Lisinoprilum (lizynopryl)
Ulotka do pobrania	Lisinoratio 10 - ulotka

Co to jest lek Lisinoratio i w jakim celu się go stosuje?

Lek Lisinoratio jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego i naczyniowo-nerkowego w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze.

Wskazaniem jest również leczenie niewydolności serca w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i — w określonych sytuacjach klinicznych — z preparatami naparstnicy.

Lek stosuje się ponadto u hemodynamicznie stabilnych pacjentów we wczesnej fazie zawału serca (w ciągu pierwszych 24 godzin) w celu zapobiegania rozwojowi dysfunkcji lewej komory i niewydolności serca.

Czwartym wskazaniem jest leczenie pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 oraz współistniejącymi powikłaniami ze strony nerek z mikroalbuminurią.

Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku, jego dawkowaniu oraz ewentualnej terapii skojarzonej podejmuje lekarz na podstawie stanu zdrowia pacjenta.

Jak działa Lisinoratio i po jakim czasie widać efekty?

Lisinoratio zawiera lizynopryl, który jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE). Jego działanie polega na hamowaniu aktywności enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II — substancję o silnym działaniu naczynioskurczowym, która stymuluje wydzielanie aldosteronu.

Zablokowanie enzymu prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu, co skutkuje rozszerzeniem naczyń krwionośnych i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Zmniejszenie wydzielania aldosteronu może powodować niewielkie zwiększenie stężenia potasu w surowicy. W organizmie lizynopryl nie ulega przemianom metabolicznym i jest wydalany w moczu w postaci niezmienionej. Maksymalne stężenie w surowicy występuje po 6–8 godzinach, a okres półtrwania wynosi około 12 godzin.

U niektórych pacjentów oczekiwane zmniejszenie ciśnienia tętniczego pojawia się dopiero po dwóch do czterech tygodniach leczenia dawkami podtrzymującymi.

Jaki jest skład i substancja czynna leku Lisinoratio?

Substancją czynną leku Lisinoratio jest lizynopryl (Lisinoprilum) w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg na tabletkę. Jest to związek należący do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE).

Lek zawiera również substancje pomocnicze. Ich pełny wykaz znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania — jest to istotna informacja dla pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy zapoznać się z pełnym składem i poinformować lekarza lub farmaceutę o wszelkich znanych alergiach.

Jak prawidłowo dawkować lek Lisinoratio?

Dawkowanie leku Lisinoratio jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego. Lek przyjmuje się raz na dobę, codziennie o tej samej porze, niezależnie od posiłków.

W leczeniu nadciśnienia samoistnego u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 20–40 mg na dobę. Maksymalna dawka stosowana w długotrwałych badaniach klinicznych wynosiła 80 mg na dobę.

W przypadku niewydolności serca terapia rozpoczyna się od dawki 2,5 mg na dobę, a dawka podtrzymująca wynosi 5–20 mg na dobę. W ostrej fazie zawału serca leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg. U pacjentów z nefropatią cukrzycową dawka początkowa to 10 mg na dobę.

U osób z niewydolnością nerek dawkowanie jest dostosowywane przez lekarza do wartości klirensu kreatyniny, a maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg. U pacjentów w podeszłym wieku dawki należy zwiększać bardzo ostrożnie, dostosowując je do czynności nerek.

U dzieci w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym dawka jest uzależniona od masy ciała: dla dzieci o masie od 20 do < 50 kg zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, a dla dzieci o masie ≥ 50 kg — 5 mg raz na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia ani u dzieci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Lisinoratio?

Przeciwwskazania do stosowania leku Lisinoratio:

• nadwrażliwość na lizynopryl lub którąkolwiek z substancji pomocniczych,
• obrzęk naczynioruchowy w przeszłości spowodowany leczeniem inhibitorem ACE,
• wrodzony lub idiopatyczny (samoistny) obrzęk naczynioruchowy,
• ciąża lub karmienie piersią,
• jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²),
• jednoczesne stosowanie z lekiem zawierającym inhibitor neprylizyny (np. sakubitryl); nie należy stosować leku Lisinoratio w ciągu 36 godzin przed zastosowaniem lub po zastosowaniu leku sakubitryl + walsartan.

Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach i przyjmowanych lekach, aby wykluczyć ewentualne przeciwwskazania.

Jakie działania niepożądane może powodować Lisinoratio?

Podczas stosowania leku Lisinoratio mogą wystąpić działania niepożądane.

Do często zgłaszanych należą: zawroty głowy, bóle głowy, kaszel, biegunka, wymioty, zaburzenia czynności nerek oraz objawy ortostatyczne (niedociśnienie, zawroty głowy przy nagłym wstawaniu).

Niezbyt często obserwuje się: zawał mięśnia sercowego, incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, tachykardię, objaw Raynauda, nudności, ból brzucha, niestrawność, wysypkę, świąd, zaburzenia nastroju i snu, impotencję, parestezje, zmęczenie, zaburzenia smaku, hiperkaliemię oraz zwiększenie stężenia kreatyniny i aktywności enzymów wątrobowych.

Rzadko mogą wystąpić: nadwrażliwość i obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i/lub krtani), pokrzywka, ostra niewydolność nerek, ginekomastia, mocznica, hiponatremia.

Bardzo rzadko odnotowywano: agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zespół Stevensa i Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy.

Zgłoszono ponadto następujące działania niepożądane o nieznanej częstości: dna, obniżone libido, depresja, senność, udar, omdlenie, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, uczucie duszności, nacieki w płucach, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból gardła, anoreksja, zaparcie, wzdęcie, nadwrażliwość na światło, chłoniak rzekomy skóry, zakażenie dróg moczowych, ból w klatce piersiowej, zaczerwienienie, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), niewyraźne widzenie, ból pleców, ból stawów, kurcze mięśni oraz ból barku. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów, zwłaszcza nagłego obrzęku twarzy, ust, języka lub gardła, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na izbę przyjęć.

Jakie są specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności przy stosowaniu Lisinoratio?

Podczas stosowania leku Lisinoratio należy regularnie monitorować czynność nerek, ciśnienie tętnicze oraz stężenie elektrolitów (zwłaszcza potasu) we krwi.

Istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia, zwłaszcza na początku leczenia — większe u pacjentów odwodnionych, stosujących dietę bezsolną lub przyjmujących leki moczopędne. W razie zawrotów głowy lub omdleń należy położyć się z uniesionymi nogami i skontaktować się z lekarzem.

Możliwy jest suchy, uporczywy kaszel, który zazwyczaj ustępuje po odstawieniu leku. Ryzyko hiperkaliemii jest większe u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą lub przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementy potasu lub inne leki mogące zwiększyć stężenie potasu w surowicy (np. produkty zawierające trimetoprym).

W razie pojawienia się obrzęku naczynioruchowego (obrzęk twarzy, warg, języka, gardła) należy natychmiast przerwać stosowanie leku i pilnie skontaktować się z lekarzem. U pacjentów poddawanych dializie z użyciem błon dializacyjnych typu high-flux mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne.

Ostrożność jest wymagana u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem tętnic zaopatrujących mózg — nadmierne obniżenie ciśnienia może wywołać zawał serca lub niedokrwienie mózgu. Nie zaleca się podwójnej blokady układu renina–angiotensyna–aldosteron poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, sartanów lub aliskirenu.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lub znieczuleniem ogólnym. U pacjentów z cukrzycą przyjmujących leki przeciwcukrzycowe należy kontrolować stężenie glukozy we krwi ze względu na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia.

Czy Lisinoratio wchodzi w interakcje z innymi lekami lub alkoholem?

Lisinoratio może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z:

• antagonistami receptora angiotensyny II (sartanami, np. walsartanem, telmisartanem, irbesartanem),
• aliskirenem,
• lekami moczopędnymi (diuretykami),
• preparatami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, amiloryd, triamteren) oraz innymi lekami mogącymi zwiększać stężenie potasu (np. trimetoprym),
• lekami przeciwcukrzycowymi (insuliną, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi),
• litem,
• niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ, np. indometacyną, kwasem acetylosalicylowym),
• solami złota (np. aurotiojabłczan sodu),
• inhibitorami mTOR (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus),
• inhibitorami neprylizyny (np. sakubitryl),
• wildagliptyną,
• lekami immunosupresyjnymi (leki cytotoksyczne, glikokortykosteroidy),
• środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym,
• azotanami.

Podczas leczenia lisinoprylem należy zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu — alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku i upośledzać sprawność psychofizyczną, w tym zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Czy można stosować Lisinoratio w ciąży i podczas karmienia piersią?

Leku Lisinoratio nie wolno stosować u kobiet w ciąży. Przyjmowanie preparatu, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, może prowadzić do uszkodzenia, a nawet śmierci płodu. Kobiety w wieku rozrodczym stosujące ten lek powinny korzystać ze skutecznych metod antykoncepcji. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem w celu zmiany terapii.

Stosowanie leku Lisinoratio jest również przeciwwskazane w okresie karmienia piersią. Nie wiadomo, czy lizynopryl przenika do mleka ludzkiego. Jeżeli leczenie jest konieczne, należy zrezygnować z karmienia piersią.

Czy po zażyciu Lisinoratio można prowadzić pojazdy?

Lek Lisinoratio może zaburzać sprawność psychofizyczną, dlatego zdolność prowadzenia pojazdów po jego zażyciu może być ograniczona. Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia. Objawy takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy omdlenia mogą uniemożliwić bezpieczne prowadzenie samochodu oraz obsługiwanie maszyn. Ryzyko ich wystąpienia jest zazwyczaj największe na początku terapii. W przypadku pojawienia się takich objawów należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i skonsultować się z lekarzem.

Jak należy przechowywać lek Lisinoratio?

Lek Lisinoratio należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres trwałości wynosi 4 lata.

Lisinoratio 5: brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. Lisinoratio 10 oraz Lisinoratio 20 należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

W jakich dawkach i postaciach występuje Lisinoratio?

Lisinoratio jest dostępny w postaci tabletek w trzech mocach: 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Tabletki Lisinoratio 5 są białe, Lisinoratio 10 — jasnoróżowe, a Lisinoratio 20 — różowe. Wszystkie tabletki są okrągłe, obustronnie wypukłe, z rowkiem dzielącym po jednej stronie.

Dawkę, moc preparatu oraz schemat leczenia zawsze dobiera lekarz prowadzący na podstawie stanu klinicznego pacjenta.

Jaka jest cena, refundacja i dostępność leku Lisinoratio?

Informacja niedostępna w ulotce — skonsultuj z farmaceutą.

Jakie są dostępne zamienniki dla leku Lisinoratio?

Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera wykazu dostępnych zamienników. Kwestię ewentualnej zamiany leku Lisinoratio na inny preparat zawierający tę samą substancję czynną należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Kto jest producentem i podmiotem odpowiedzialnym za lek Lisinoratio?

Podmiotem odpowiedzialnym za lek Lisinoratio jest ratiopharm GmbH, Graf-Arco-Strasse 3, 89079 Ulm, Niemcy.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Lisinoratio?

Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania jest nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotonia) i związane z tym zawroty głowy. W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitalnego oddziału ratunkowego. Leczenie może polegać na podaniu dożylnym 0,9% roztworu chlorku sodu.

Co zrobić po pominięciu dawki Lisinoratio?

W przypadku nieprzyjęcia leku o zwykłej porze nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. Następnego dnia należy powrócić do regularnego stosowania leku w dawce zaleconej przez lekarza.

Najczęstsze pytania o Lisinoratio (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.