Mercilon

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	antykoncepcja hormonalna
Postać	tabletki
Dawka	0,15 mg + 0,02 mg
Substancja czynna	dezogestrel + etynyloestradiol

Mercilon – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Mercilon to tabletki dwuskładnikowe z grupy doustnej antykoncepcji hormonalnej. Ma postać tabletek i zawiera substancje czynne dezogestrel (progestagen) oraz etynyloestradiol (estrogen). Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat Mercilon dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Mechanizm działania obu substancji polega na ograniczaniu ryzyka zajścia w niechcianą ciążę. Polega to na hamowaniu owulacji, zagęszczaniu śluzu szyjkowego oraz modyfikacji struktury błony śluzowej macicy (endometrium).

Preparat Mercilon przeznaczony jest dla dorosłych kobiet w wieku rozrodczym, u których nie ma przeciwwskazań do stosowania środków hormonalnych. Podstawowe wskazanie do przyjmowania tabletek Mercilon to zapobieganie ciąży w ramach antykoncepcji hormonalnej.

Ile kosztuje Mercilon?

Obecnie lek Mercilon dostępny jest w dwóch wariantach opakowania, które różnią się ilością tabletek aktywnych, przy czym każda z nich zawiera tyle samo substancji czynnej. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Mercilon (tabletki, 0,15 mg + 0,02 mg, 21 tabletek) - 23,90 PLN;
• Mercilon (tabletki, 0,15 mg + 0,02 mg, 63 tabletki) - 65,70 PLN.

Czy lek Mercilon jest refundowany?

Nie, zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Mercilon nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego. Oznacza to, że pacjentka musi pokryć całkowity koszt zakupu tego preparatu w aptece.

Mercilon – czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są leki, które zawierają takie same substancje czynne w tej samej postaci co Mercilon. Należą do nich: Marvelon, Ovulastan i Ovulastan Forte. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę.

Mercilon – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Mercilon ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Tabletki przeznaczone są do przyjmowania doustnego. Należy połykać je w całości i w razie konieczności popijać wodą. Opakowanie leku Mercilon zawiera 21 tabletek, które należy stosować o tej samej porze dnia przez 21 dni z rzędu zgodnie z kierunkiem strzałek.

Poniżej standardowe informacje dotyczące dawkowania:

• rozpoczęcie stosowania leku Mercilon ma miejsce w dniu wskazanym przez lekarza;
• należy przyjąć 21 tabletek z substancjami aktywnymi dzień po dniu;
• po przyjęciu tabletek należy zrobić 7 dni przerwy, w tym czasie powinno nastąpić krwawienie z odstawienia;
• nowe opakowanie rozpoczyna się 8. dnia od zakończenia przyjmowania poprzedniego opakowania, nawet jeżeli krwawienie trwa;
• pełen cykl dla jednego opakowania to 28 dni.

Poniżej informacje dotyczące rozpoczęcia stosowania pierwszego opakowania leku Mercilon.

1. Jeżeli w poprzednim miesiącu pacjentka nie stosowała żadnej hormonalnej metody antykoncepcji: 

• należy rozpocząć przyjmowanie pierwszej tabletki leku Mercilon pierwszego dnia cyklu tzn.
  pierwszego dnia miesiączki;
• opakowanie można rozpocząć również między 2. a 5. dniem cyklu, jednak wtedy stosuje się dodatkowe metody antykoncepcji lub zachowuje wstrzemięźliwość od seksu przez pierwsze 7 dni.

2. Jeżeli wcześniej pacjentka przyjmowała inny złożony środek antykoncepcyjny (tabletki, systemy terapeutyczne dopochwowe, systemy transdermalne):

• przyjmowanie tabletek Mercilon można rozpocząć następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki poprzedniego leku lub następnego dnia po ostatniej tabletce placebo;
• w przypadku systemu terapeutycznego dopochwowego lub systemu transdermalnego należy rozpocząć przyjmowanie leku Mercilon najlepiej w dniu usunięcia systemu terapeutycznego dopochwowego lub systemu transdermalnego, jednak nie później, niż w terminie ponownego założenia systemu.

3. Jeżeli wcześniej pacjentka przyjmowała tabletkę zawierającą tylko progestagen (tzw. minitabletka):

• można przerwać przyjmowanie minitabletki każdego dnia i następnego dnia rozpocząć przyjmowanie leku Mercilon o tej samej porze;
• należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji przez pierwszych 7 dni.

4. Jeżeli wcześniej pacjentka stosowała antykoncepcję w postaci iniekcji, implantu lub systemu terapeutycznego domacicznego uwalniającego progestagen:

• należy rozpocząć przyjmowanie tabletek leku Mercilon w dniu, w którym należałoby wykonać następne wstrzyknięcie lub w dniu usunięcia implantu lub systemu terapeutycznego domacicznego uwalniającego progestagen;
• należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji przez pierwszych 7 dni.

5. Po porodzie:

• zaraz po porodzie lekarz może zalecić wstrzymanie się z przyjmowaniem tabletek do wystąpienia pierwszej miesiączki;
• należy postępować zgodnie ze wskazówkami lekarza.

6. Po poronieniu:

• należy postępować zgodnie ze wskazówkami lekarza.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Mercilon. Nie wpływa to na poprawę skuteczności antykoncepcyjnej tabletki i może powodować takie działania niepożądane jak: nudności, wymioty lub krwawienie z pochwy.

W przypadku pominięcia tabletki, jeżeli minęło mniej niż 12 godzin, to trzeba natychmiast nadrobić pominiętą tabletkę i ochrona antykoncepcyjna jest zachowana. Po upływie więcej niż 12 godzin ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona.

Mercilon – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Przeciwwskazane jest podawanie leku Mercilon u kobiet w ciąży, podejrzewających ciążę lub starających się o dziecko. Preparat ten służy zapobieganiu niechcianej ciąży i może mieć negatywny wpływ na rozwój dziecka. Lekarz musi upewnić się, że w trakcie przepisywania leku pacjentka nie jest w ciąży. Jeżeli podczas stosowania antykoncepcji kobieta zajdzie w ciążę, musi natychmiast odstawić tabletki Mercilon i poinformować o tym lekarza.

Nie zaleca się podawania tego preparatu również u kobiet w okresie karmienia piersią. Decyzję w tym zakresie podejmuje lekarz. W niektórych przypadkach wymagane jest przerwanie karmienia piersią ze względów bezpieczeństwa.

Mercilon – działania niepożądane

U pacjentek stosujących tabletki Mercilon mogą występować działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia kobiety.

W przypadku ciężkich lub uciążliwych objawów trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem. Należą do nich:

• żylna choroba zakrzepowo-zatorowa;
• tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe;
• obrzęk naczynioruchowy;
• ciężka reakcja alergiczna;
• zakrzepica żył głębokich;
• zatorowość płucna;
• udar;
• przemijający napad niedokrwienny;
• zawał serca;
• zakrzepy krwi w wątrobie, żołądku/jelicie, nerkach lub oku;
• poważne zaburzenia psychiczne.

Ponadto w trakcie terapii odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• nastrój depresyjny, zmiany nastroju;
• ból i tkliwość piersi;
• nudności i bóle brzucha;
• bóle głowy;
• zwiększenie masy ciała;
• biegunka;
• wymioty;
• migrena;
• zmniejszenie popędu seksualnego;
• zatrzymywanie płynów w organizmie;
• pokrzywka;
• wysypka;
• powiększenie piersi;
• nietolerancja soczewek kontaktowych;
• zwiększenie popędu seksualnego;
• nadwrażliwość;
• rumień wielopostaciowy;
• rumień guzowaty;
• upławy;
• wydzielina z piersi;
• zmniejszenie masy ciała.

Wszystkie te skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania Mercilon?

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Mercilon należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazania do tego rodzaju terapii to:

• uczulenie na dezogestrel, etynyloestradiol lub jakikolwiek inny składnik leku;
• obecnie lub w przeszłości występujący zakrzep krwi w naczyniach żylnych nóg (zakrzepica żył głębokich), w płucach (zatorowość płucna) lub w innych narządach;
• planowany zabieg chirurgiczny lub inny powód dłuższego unieruchomienia pacjentki;
• zaburzenia wpływające na krzepliwość krwi, np. niedobór białka S, niedobór białka C, niedobór antytrombiny III, obecność czynnika V Leiden lub przeciwciał antyfosfolipidowych;
• przebyty zawał serca lub udar;
• ciężka cukrzyca z uszkodzeniem naczyń krwionośnych;
• bardzo wysokie ciśnienie krwi;
• hiperhomocysteinemia;
• bardzo wysokie stężenie tłuszczów we krwi;
• obecna lub przebyta dusznica bolesna z silnym bólem klatki piersiowej i mogąca być pierwszym objawem zawału serca;
• przebyty przemijający napad niedokrwienny (przemijające objawy udaru);
• migrena z aurą;
• ciężka choroba wątroby;
• żółtaczka;
• zapalenie trzustki wiązane z ciężką hipertriglicerydemią obecnie lub w przeszłości;
• obecnie lub w przeszłości łagodny, lub złośliwy nowotwór wątroby;
• obecnie lub w przeszłości nowotwór złośliwy zależny od hormonów płciowych, np. narządu rodnego lub gruczołu sutkowego;
• krwawienia z pochwy o nieznanej przyczynie;
• ciążą lub jej podejrzenie;
• nieprawidłowy rozrost błony śluzowej macicy (powiększenie endometrium);
• zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C i jednoczesne stosowanie leków zawierających: ombitaswir, parytaprewir, rytonawir oraz dazabuwir lub glekaprewir, pibrentaswir.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Wszystko po to, aby utrzymać wysoki standard bezpieczeństwa antykoncepcji i ograniczyć ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Mercilon?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Mercilon. Każda pacjentka powinna podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają kobiety, u których występują takie stany lub choroby jak:

• cukrzyca;
• otyłość;
• nadciśnienie tętnicze;
• palenie papierosów;
• żylaki;
• zaburzenia rytmu serca;
• wady zastawkowe serca;
• zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych;
• migrena;
• padaczka;
• choroba wątroby lub pęcherzyka żółciowego;
• żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, udar mózgu lub zawał mięśnia sercowego u członków najbliższej rodziny;
• rak piersi obecnie lub w przeszłości u członków najbliższej rodziny;
• planowane wykonanie zabiegu chirurgicznego lub dłuższe unieruchomienie z innego powodu;
• podwyższony poziom tłuszczów we krwi (hipertriglicerydemia) lub dodatni wywiad rodzinny dla tej choroby;
• stan bezpośrednio po porodzie;
• toczeń rumieniowaty układowy;
• zespół hemolityczno-mocznicowy;
• niedokrwistość sierpowatokrwinkowa;
• choroba Leśniowskiego-Crohna;
• wrzodziejące zapalenie jelita grubego;
• występujące po raz pierwszy w trakcie ciąży lub wcześniejszego stosowania antykoncepcji hormonalnej: porfiria, utrata słuchu, pląsawica Sydenhama lub opryszczka ciężarnych;
• ostuda obecnie lub w przeszłości;
• wiek powyżej 35 lat.

Pacjentka musi mieć świadomość ryzyka związanego ze stosowaniem antykoncepcji hormonalnej, w tym dotyczącego rozwoju nowotworów lub zakrzepów krwi. Obowiązkiem lekarza jest przedstawienie potencjalnych konsekwencji leczenia.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli u pacjentki pojawią się:

• objawy obrzęku naczynioruchowego, np. obrzęk twarzy, języka, gardła, pokrzywka, trudności w przełykaniu, trudności w połykaniu;
• objawy wskazujące na rozwój nowotworu;
• objawy wskazujące na zakrzepy krwi, np. obrzęki, ból lub tkliwość w nodze, zwiększona temperatura w zmienionej chorobowo nodze, zmiana koloru skóry nogi, nagłe napady duszności lub kaszlu, zawroty głowy, ciężkie zamroczenie, ostry ból w klatce piersiowej, silny ból w żołądku i inne.

Pacjentka powinna dokładnie zapoznać się z wszystkimi objawami takich chorób jak: zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zakrzepica żył siatkówki, zawał serca, udar mózgu, zakrzepy krwi blokujące inne naczynia krwionośne. Dzięki temu jeszcze lepiej je rozpozna. Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii należy omówić z lekarzem, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby zwiększyć skuteczność antykoncepcji i ograniczyć ryzyko działań niepożądanych.

Z czym nie łączyć Mercilon?

Pacjentka ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości, ponieważ tabletki Mercilon mogą wchodzić z nimi w interakcje, zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne.

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie przy zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu C takich leków jak: ombitaswir, parytaprewir, rytonawir oraz dazabuwir lub glekaprewir, pibrentaswir.

Ponadto szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki przeciwpadaczkowe, np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, prymidon, okskarbazepina, felbamat, topiramat;
• leki przeciwgruźlicze, np. ryfabutyna, ryfampicyna;
• leki stosowane w zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir, boceprewir;
• leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV, np. nelfinawir, rytonawir, newirapina, efawirenz;
• leki stosowane w leczeniu innych chorób zakaźnych, np. gryzeofulwina;
• preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego;
• leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, np. bozentan;
• cyklosporyna (lek immunosupresyjny);
• lamotrygina (lek przeciwdrgawkowy).

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości stosowania dowolnego leku z preparatem Mercilon decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby ograniczyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Mercilon – skład leku

Lek Mercilon zawiera substancje czynne dezogestrel i etynyloestradiol. Pozostałe składniki pomocnicze to: krzemionka koloidalna bezwodna, skrobia kukurydziana, kwas stearynowy, laktoza jednowodna, powidon i α-tokoferol.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)