Dilzem

Dostępność	na receptę
Wskazania	choroba niedokrwienna serca pod postacią dusznicy bolesnej stabilnej; choroba niedokrwienna serca pod postacią dusznicy bolesnej niestabilnej; choroba niedokrwienna serca pod postacią dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać prinzmetala)
Postać	tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Dawka	120 mg
Substancja czynna	Diltiazemi hydrochloridum (diltiazemu chlorowodorek)
Ulotka do pobrania	Dilzem 120 retard - ulotka

Na co stosuje się lek Dilzem?

Lek Dilzem stosuje się w leczeniu następujących schorzeń:

• choroby niedokrwiennej serca pod postacią dusznicy bolesnej stabilnej,
• choroby niedokrwiennej serca pod postacią dusznicy bolesnej niestabilnej,
• choroby niedokrwiennej serca pod postacią dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać Prinzmetala),
• nadciśnienia tętniczego.

Szczegółowe wskazania do rozpoczęcia leczenia są zawsze ustalane indywidualnie. Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku Dilzem, jego dawkowaniu oraz czasie trwania terapii podejmuje wyłącznie lekarz prowadzący na podstawie dokładnej oceny stanu zdrowia pacjenta.

Czym jest substancja czynna diltiazem i jak działa?

Substancją czynną leku Dilzem jest chlorowodorek diltiazemu. Związek ten jest klasyfikowany farmakologicznie jako antagonista wapnia (bloker kanału wapniowego), co określa jego podstawowy mechanizm działania na poziomie komórkowym.

Diltiazem hamuje napływ jonów wapnia przez błony komórkowe do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz do komórek mięśnia sercowego. W naczyniach krwionośnych powoduje ich rozszerzenie, co prowadzi do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. W sercu wykazuje bezpośrednie ujemne działanie chronotropowe (zwalnia częstość akcji serca) oraz zmniejsza szybkość przewodzenia bodźców między przedsionkiem a komorą.

W jaki sposób Dilzem obniża ciśnienie tętnicze?

Dilzem obniża ciśnienie tętnicze poprzez mechanizm blokowania kanałów wapniowych w komórkach mięśni gładkich, które budują ściany naczyń krwionośnych. Działanie to jest podstawą jego właściwości hipotensyjnych.

Zablokowanie napływu jonów wapnia do wnętrza komórek mięśniowych prowadzi do ich rozkurczu, a w konsekwencji do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Efektem tego procesu jest zmniejszenie całkowitego oporu obwodowego, jaki krew musi pokonać w krwiobiegu, co bezpośrednio przekłada się na obniżenie wartości ciśnienia tętniczego.

Jaki jest pełny skład leku Dilzem?

Pełny skład leku Dilzem obejmuje substancję czynną oraz substancje pomocnicze. Głównym składnikiem odpowiedzialnym za działanie terapeutyczne jest chlorowodorek diltiazemu, a każda tabletka zawiera jego ściśle określoną ilość.

Oprócz substancji czynnej, w skład preparatu wchodzą substancje pomocnicze, w tym laktoza. Pełna lista tych składników jest zawarta w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów (w tym laktozy) powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na chlorowodorek diltiazemu lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych, powinni bezwzględnie poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Stosowanie leku w przypadku nadwrażliwości na jego składniki jest przeciwwskazane.

Kiedy nie należy stosować leku Dilzem?

Leku Dilzem nie należy stosować w następujących przypadkach:

• nadwrażliwość na diltiazemu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym),
• blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym),
• ciężka bradykardia (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę),
• niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym,
• jednoczesne stosowanie dantrolenu we wlewie dożylnym,
• jednoczesne stosowanie leków zawierających iwabradynę,
• jednoczesne stosowanie leków zawierających lomitapid,
• ciąża i okres karmienia piersią.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Dilzem należy poinformować lekarza o wszystkich posiadanych schorzeniach, zarówno obecnych, jak i przebytych w przeszłości. Pozwoli to na ocenę, czy stosowanie leku jest w danym przypadku bezpieczne i uzasadnione klinicznie.

Jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii lekiem Dilzem?

Podczas terapii lekiem Dilzem konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z pewnymi schorzeniami współistniejącymi:

• U pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią lub blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia zalecana jest wzmożona obserwacja medyczna.
• Przed planowanym znieczuleniem ogólnym należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu diltiazemu.
• U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek lub wątroby stężenie leku w osoczu może być zwiększone, co wymaga ścisłej obserwacji.
• Lek hamuje motorykę przewodu pokarmowego — należy zachować ostrożność u pacjentów z ryzykiem niedrożności jelit.
• Lek zawiera laktozę — pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
• Stosowanie leku może wiązać się ze zmianami nastroju, w tym z depresją.
• Zgłaszano przypadki uszkodzenia nerek u pacjentów z chorobą serca, spowolnionym biciem serca lub niskim ciśnieniem krwi.
• W przypadku wystąpienia objawów ciężkiej reakcji alergicznej (obrzęk twarzy, języka, gardła — obrzęk naczynioruchowy) lub ciężkich wysypek skórnych z pęcherzami (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się do lekarza.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących terapii należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani modyfikować zaleconego dawkowania.

Z jakimi innymi lekami lub substancjami Dilzem może wchodzić w interakcje?

Dilzem może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z różnymi grupami leków. Do najważniejszych należą:

• Iwabradyna i dantrolen (wlew dożylny) — stosowanie jednoczesne jest bezwzględnie przeciwwskazane.
• Lomitapid — stosowanie jednoczesne jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z wątrobą.
• Amiodaron i digoksyna — zwiększone ryzyko bradykardii.
• Leki beta-adrenolityczne — ryzyko zaburzeń rytmu serca i niewydolności serca.
• Inne leki przeciwarytmiczne — ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu.
• Statyny — zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
• Cyklosporyna, karbamazepina, teofilina — diltiazem zwiększa stężenie tych leków we krwi.
• Leki immunosupresyjne (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) — diltiazem może zwiększać ich stężenie.
• Benzodiazepiny (midazolam, triazolam) i metyloprednizolon — diltiazem może zwiększać ich stężenie.
• Ryfampicyna — zmniejsza stężenie diltiazemu we krwi.
• Cymetydyna i ranitydyna — zwiększają stężenie diltiazemu we krwi.
• Pochodne azotanów i leki alfa-adrenolityczne — nasilenie działania hipotensyjnego.
• Lit — ryzyko nasilenia działania neurotoksycznego.

Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych aktualnie i ostatnio produktach leczniczych, w tym lekach OTC, suplementach diety i preparatach ziołowych.

Jak prawidłowo dawkować lek Dilzem?

Dawkowanie leku Dilzem jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza. Zazwyczaj stosuje się 1 tabletkę (120 mg) dwa razy na dobę, co odpowiada dawce 240 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę — maksymalna dawka dobowa wynosi 360 mg.

Brak danych dotyczących stosowania leku u dzieci. Lek wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką). Pod żadnym pozorem nie wolno samodzielnie modyfikować zaleconej przez lekarza dawki. Wszelkie zmiany w terapii muszą być dokonywane wyłącznie po konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Dilzem?

W sytuacji, gdy pacjent zapomni przyjąć tabletkę o stałej porze, należy ją zażyć jak najszybciej. Jeśli jednak zbliża się już czas przyjęcia kolejnej, zaplanowanej dawki, należy pominąć opuszczoną tabletkę i kontynuować leczenie zgodnie z ustalonym harmonogramem.

Kategorycznie zabronione jest stosowanie dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Takie postępowanie nie wyrównuje przerwy w leczeniu, a może prowadzić do nadmiernego stężenia leku w organizmie i zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępowania po pominięciu dawki, zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie są objawy przedawkowania leku Dilzem i co wtedy robić?

Przedawkowanie leku Dilzem może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego (aż do wstrząsu), bradykardii (spowolnienia pracy serca), niewydolności serca, bloku przedsionkowo-komorowego oraz zaburzeń czynności nerek.

W przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Leczenie odbywa się w warunkach szpitalnych.

Podczas zgłoszenia medycznego należy zabrać ze sobą opakowanie po leku, aby ułatwić personelowi medycznemu szybką identyfikację substancji czynnej i dawki.

Jakie mogą być skutki uboczne stosowania leku Dilzem?

Podczas stosowania leku Dilzem mogą wystąpić działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta się one pojawią. Działania niepożądane są sklasyfikowane według częstości ich występowania: bardzo często (częściej niż u 1 na 10 osób), często (nie częściej niż u 1 na 10 osób), niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 osób), rzadko (nie częściej niż u 1 na 1000 osób) oraz z częstością nieznaną.

Niektóre objawy mogą świadczyć o poważnych reakcjach i wymagać pilnej konsultacji lekarskiej. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących lub gwałtownie nasilających się symptomów w trakcie terapii, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Pacjent ma obowiązek informowania lekarza prowadzącego lub farmaceuty o wszystkich zaobserwowanych działaniach niepożądanych, również tych, które nie zostały wymienione w ulotce.

Czy można stosować Dilzem w okresie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie leku Dilzem w okresie ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane. Lek jest również przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznych metod antykoncepcji.

Stosowanie leku Dilzem w okresie karmienia piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane. Jeśli zastosowanie leku jest konieczne, należy zaprzestać karmienia piersią i zastosować inny sposób karmienia dziecka.

Ostateczną decyzję o ewentualnym zastosowaniu preparatu Dilzem zawsze podejmuje lekarz, opierając się na indywidualnej analizie stosunku korzyści terapeutycznych dla matki do potencjalnego ryzyka dla płodu lub dziecka.

Czy po zażyciu leku Dilzem można prowadzić pojazdy?

Lek Dilzem może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności. Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i złe samopoczucie, które potencjalnie upośledzają sprawność psychofizyczną i mogą negatywnie wpływać na szybkość reakcji oraz zdolność koncentracji.

Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza na początku terapii, gdy organizm adaptuje się do działania leku. Pacjent powinien obserwować swoją indywidualną reakcję na preparat przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu lub obsłudze maszyn. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jak należy prawidłowo przechowywać lek Dilzem?

Lek Dilzem należy przechowywać w warunkach określonych przez producenta, aby zachować jego właściwości terapeutyczne. Lek nie wymaga szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania. Okres ważności wynosi 3 lata.

Ze względów bezpieczeństwa lek musi być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Należy zwracać uwagę na termin ważności podany na opakowaniu i bezwzględnie nie stosować leku po jego upływie. W razie pytań dotyczących właściwego przechowywania preparatu należy zwrócić się o poradę do farmaceuty.

W jakich postaciach i dawkach występuje lek Dilzem?

Lek Dilzem występuje w postaci farmaceutycznej tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Preparat opisany w tej ulotce zawiera 120 mg substancji czynnej w jednej tabletce. Forma o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stopniowe uwalnianie leku w organizmie, co pozwala na utrzymanie jego stabilnego stężenia przez dłuższy czas.

Decyzję o wyborze odpowiedniej postaci i dawki leku zawsze podejmuje lekarz prowadzący. Dobiera on schemat leczenia indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny i potrzeby konkretnego pacjenta. Nie należy samodzielnie modyfikować zaleconego dawkowania. W celu uzyskania pełnych informacji na temat dostępnych wariantów leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Refundacja i poziom odpłatności

Lek Dilzem w dawce 120 mg nie podlega refundacji. Jest dostępny z odpłatnością 100%.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Dilzem?

Ulotka leku Dilzem nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących interakcji z alkoholem. Wszelkie wątpliwości dotyczące łączenia preparatu z alkoholem należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie są zamienniki Dilzem?

Decyzję o ewentualnym zastosowaniu zamiennika leku Dilzem może podjąć wyłącznie lekarz, który dobierze preparat odpowiedni do stanu klinicznego pacjenta oraz konkretnych wskazań medycznych. Samodzielna zmiana leku jest niedopuszczalna i może być niebezpieczna dla zdrowia.

Lek Dilzem jest preparatem stosowanym w leczeniu określonych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Główne wskazania do jego stosowania obejmują chorobę niedokrwienną serca pod różnymi postaciami (dusznica bolesna stabilna, niestabilna oraz naczynioskurczowa, znana jako postać Prinzmetala), a także nadciśnienie tętnicze. Każda modyfikacja terapii musi być skonsultowana z lekarzem prowadzącym.

Jakie są działania niepożądane Dilzem?

Podczas stosowania leku Dilzem mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej zgłaszanym skutkiem ubocznym, występującym u więcej niż 1 na 10 pacjentów, jest obrzęk obwodowy, który objawia się jako opuchlizna nóg.

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) obserwuje się dolegliwości takie jak ból i zawroty głowy, a także objawy ze strony układu krążenia, w tym kołatanie serca, spowolnione bicie serca (bradykardia), blok przedsionkowo-komorowy oraz uderzenia gorąca. Do częstych działań niepożądanych zalicza się również problemy żołądkowo-jelitowe (zaparcie, niestrawność, ból brzucha, nudności), reakcje skórne (rumień, wysypka), opuchliznę stawów oraz ogólne złe samopoczucie, zmęczenie i brak energii (astenia).

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób) mogą pojawić się: nerwowość, trudności z zasypianiem (bezsenność), obniżenie ciśnienia krwi przy gwałtownym wstawaniu (niedociśnienie ortostatyczne), wymioty, biegunka oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. W przypadku zaobserwowania u siebie jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Kiedy nie stosować Dilzem?

O tym, kiedy nie należy stosować leku Dilzem, zawsze decyduje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta oraz potencjalnych przeciwwskazań. Konieczne jest poinformowanie lekarza o wszystkich współistniejących chorobach i przyjmowanych preparatach.

Lekarz, podejmując decyzję o wdrożeniu leczenia, bierze pod uwagę fakt, że Dilzem jest lekiem wskazanym w terapii choroby niedokrwiennej serca. Preparat stosuje się w leczeniu dusznicy bolesnej stabilnej, niestabilnej oraz naczynioskurczowej (postać Prinzmetala). Innym podstawowym wskazaniem do jego stosowania jest nadciśnienie tętnicze. Wszelkie wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Dostępność

Lek Dilzem jest wydawany wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).

Najczęstsze pytania o Dilzem (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.