Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii, innych psychoz z objawami takimi jak omamy, urojenia i pobudzenie, a także w fazie maniakalnej zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | ostra i przewlekła schizofrenia oraz inne psychozy, szczególnie z takimi objawami, jak: omamy, urojenia, zaburzenia myślenia, pobudzenie ruchowe, niepokój, wrogość i agresywność; faza maniakalna zaburzenia afektywnego dwubiegunowego |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 10 mg, 25 mg |
| Substancja czynna | Zuklopentyksol (Zuclopenthixolum) |
| Ulotka do pobrania | Clopixol - ulotka |
Clopixol to lek, którego substancją czynną jest zuklopentyksol, należący do grupy leków przeciwpsychotycznych, określanych również jako neuroleptyki. Zuklopentyksol jest pochodną tioksantenu. Jest to preparat stosowany w leczeniu schizofrenii i innych psychoz, wydawany wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej.
Stosowanie leku wymaga ścisłej konsultacji medycznej, ponieważ istnieją określone przeciwwskazania do jego przyjmowania. Zuklopentyksol nie może być stosowany w przypadku uczulenia na tę substancję, a także w stanach takich jak zapaść krążeniowa, śpiączka czy ostre zatrucie alkoholem. Decyzję o terapii zawsze podejmuje lekarz.
Clopixol jest lekiem neuroleptycznym z grupy pochodnych tioksantenu. Jego działanie przeciwpsychotyczne wynika przede wszystkim z blokowania receptorów dopaminergicznych D1 i D2 w mózgu. Rolę może odgrywać również blokada receptorów serotoninowych 5-HT2. Zuklopentyksol wykazuje także silne powinowactwo do receptorów α1-adrenergicznych oraz słabsze do receptorów histaminowych H1.
Działanie to pomaga w wyrównaniu zaburzeń równowagi chemicznej w mózgu, które wywołują objawy psychozy, takie jak omamy, urojenia i zaburzenia myślenia. Lek charakteryzuje się działaniem przeciwpsychotycznym, a także uspokajającym i hamującym nadmierne pobudzenie.
Głównymi wskazaniami do stosowania leku Clopixol jest leczenie schizofrenii, zarówno w jej ostrej, jak i przewlekłej postaci, a także innych psychoz. Lek jest stosowany również w fazie maniakalnej zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
Preparat jest szczególnie stosowany w łagodzeniu takich objawów jak omamy, urojenia oraz zaburzenia myślenia. Znajduje również zastosowanie w stanach, którym towarzyszy pobudzenie, niepokój oraz wrogość lub agresja. Ostateczną decyzję o konieczności zastosowania leku Clopixol podejmuje lekarz na podstawie postawionej diagnozy i oceny stanu klinicznego pacjenta.
Leku Clopixol nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również zapaść krążeniowa oraz stany przebiegające ze znacznym obniżeniem poziomu świadomości, niezależnie od ich przyczyny.
Stosowanie leku jest niewskazane u pacjentów w stanie ostrego zatrucia alkoholem, barbituranami lub opioidami, a także u osób w śpiączce. Sytuacje te stanowią bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i wymagają odmiennego postępowania medycznego.
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Clopixol należy bezwzględnie poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich występujących chorobach, dolegliwościach oraz alergiach. Pozwoli to na pełną ocenę bezpieczeństwa i dobranie odpowiedniego schematu leczenia.
Stosowanie leku Clopixol wymaga zachowania szczególnej ostrożności u pacjentów z niektórymi schorzeniami współistniejącymi. Należy poinformować lekarza o chorobach serca lub zaburzeniach rytmu serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w EKG), zaburzeniach czynności wątroby, padaczce oraz cukrzycy, ponieważ stany te mogą wymagać modyfikacji leczenia lub ścisłego monitorowania.
Terapia wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Należy zwrócić uwagę na możliwość powstawania zakrzepów krwi w naczyniach żylnych, zwłaszcza jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występowały podobne przypadki. Innym rzadkim, ale groźnym powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, który objawia się wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.
U pacjentów w podeszłym wieku z demencją stosowanie leków przeciwpsychotycznych wiązało się z nieznacznie zwiększoną liczbą zgonów — lekarz prowadzący powinien być poinformowany o tym stanie.
Przed wdrożeniem leczenia konieczne jest omówienie z lekarzem pełnej historii medycznej, w tym wszystkich przyjmowanych leków i przebytych chorób. Pozwoli to na zidentyfikowanie potencjalnych zagrożeń i zminimalizowanie ryzyka związanego z terapią.
Szczególną ostrożność należy zachować również u pacjentów z organicznym zespołem mózgowym oraz u osób z czynnikami ryzyka udaru, takimi jak palenie tytoniu czy nadciśnienie tętnicze. Lekarz powinien zostać poinformowany o występowaniu niskiego stężenia potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia, hipomagnezemia) lub o genetycznych predyspozycjach do takich zaburzeń. Lek może również powodować trudności w połykaniu (dysfagię).
Substancją czynną leku Clopixol jest zuklopentyksol — 10 mg lub 25 mg w jednej tabletce powlekanej.
Substancje pomocnicze o istotnym znaczeniu klinicznym to laktoza jednowodna oraz olej rycynowy uwodorniony. Informacja ta jest istotna dla pacjentów z nietolerancją laktozy oraz pacjentów, u których olej rycynowy może powodować niestrawność lub biegunkę.
Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących składu należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Clopixol w postaci tabletek powlekanych jest dostępny wyłącznie na receptę lekarską (Rx).
Dawkowanie leku Clopixol jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza. Orientacyjne zakresy dawek stosowanych u dorosłych przedstawiają się następująco:
Ostra schizofrenia, inne ostre psychozy, mania: zazwyczaj 10–50 mg na dobę. W przypadkach o umiarkowanym i ciężkim nasileniu dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę i może być zwiększana o 10–20 mg co 2–3 dni, do 75 mg lub więcej na dobę. Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 40 mg, a maksymalna dawka dobowa — 150 mg.
Przewlekła schizofrenia i inne przewlekłe psychozy: dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 20–40 mg na dobę.
Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać dawki w dolnej granicy zakresu dawkowania.
Dzieci: nie zaleca się stosowania leku u dzieci ze względu na brak doświadczenia klinicznego.
Należy bezwzględnie stosować się do zaleceń lekarza i nigdy nie przekraczać przepisanej dawki. Samodzielna modyfikacja schematu dawkowania bez konsultacji medycznej jest niedopuszczalna i może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Tabletki powlekane Clopixol należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie należy ich rozgryzać ani kruszyć. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Dawka podtrzymująca jest zazwyczaj przyjmowana jako pojedyncza dawka wieczorem, przed snem.
Przed rozpoczęciem stosowania leku zaleca się dokładne zapoznanie się z ulotką dołączoną do opakowania. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku pominięcia dawki leku Clopixol należy przyjąć następną dawkę o zwykłej, zaplanowanej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępowania po pominięciu dawki, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Podczas stosowania leku Clopixol mogą wystąpić działania niepożądane. Do bardzo często zgłaszanych (dotyczących więcej niż 1 na 10 pacjentów) należą: senność, suchość w jamie ustnej, niemożność siedzenia lub stania dłuższy czas nieruchomo (akatyzja), mimowolne ruchy (hiperkinezja), zwolnione lub upośledzone ruchy (hipokinezja) oraz zaburzenia ruchowe (objawy pozapiramidowe).
Istnieje również ryzyko wystąpienia rzadszych, ale potencjalnie poważnych działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT w EKG, zaburzenia rytmu serca czy agranulocytoza. Pojawienie się niepokojących objawów wymaga pilnego kontaktu z lekarzem w celu oceny stanu zdrowia i ewentualnej modyfikacji leczenia.
Pełna i szczegółowa lista możliwych działań niepożądanych, podzielona według częstości występowania, znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku.
Do często zgłaszanych działań niepożądanych (u 1 do 10 na 100 pacjentów) należą również: kołatanie serca, drżenie, dystonia, zwiększona sztywność mięśni, ból i zawroty głowy, parestezje, zaburzenia uwagi, amnezja, nieprawidłowy chód, zaburzenia widzenia, przekrwienie błony śluzowej nosa, duszność, ślinotok, zaparcia, wymioty, niestrawność, biegunka, zaburzenia oddawania moczu, nasilone pocenie, świąd, ból mięśni, zwiększenie apetytu i masy ciała, zmęczenie, bezsenność, depresja, niepokój, nerwowość, pobudzenie oraz osłabienie libido.
Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów) mogą wystąpić: dyskineza późna, parkinsonizm, omdlenia, ataksja, zaburzenia mowy, drgawki, migrena, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, nadwrażliwość na dźwięk, szumy uszne, ból brzucha, nudności, wysypka, nadwrażliwość na światło, zaburzenia pigmentacji, sztywność mięśni, szczękościsk, spadek apetytu i masy ciała, niedociśnienie, uderzenia gorąca, zaburzenia seksualne, apatia, koszmary senne, zwiększone libido i stan splątania.
Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów) odnotowano: małopłytkowość (trombocytopenia), spadek liczby białych krwinek (neutropenia, leukopenia), reakcję anafilaktycz
Tak, Clopixol może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi. Przed rozpoczęciem terapii należy bezwzględnie poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych dostępnych bez recepty oraz preparatach ziołowych.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu: leków działających na ośrodkowy układ nerwowy (barbiturany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), leków obniżających ciśnienie krwi (guanetydyna i podobne), metoklopramidu, piperazyny, lewodopy, litu, leków tiazydowych oraz leków zmieniających akcję serca (chinidyna, amiodaron, sotalol, erytromycyna, gatyfloksacyna, cyzapryd). Inhibitory CYP2D6 mogą zwiększać stężenie zuklopentyksolu we krwi. Nie należy jednocześnie stosować innych leków przeciwpsychotycznych (np. tiorydazyny).
Nie należy rozpoczynać ani przerywać stosowania innych leków bez konsultacji medycznej.
Nie zaleca się spożywania alkoholu w trakcie leczenia lekiem Clopixol, ponieważ może on nasilać uspokajające działanie preparatu. Połączenie leku z alkoholem może prowadzić do wzmożonej senności, spowolnienia reakcji oraz zaburzeń koordynacji ruchowej, co stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa pacjenta.
Pacjenci powinni unikać spożywania napojów alkoholowych przez cały okres terapii. Wszelkie wątpliwości dotyczące tej kwestii należy omówić z lekarzem prowadzącym.
Stosowanie leku Clopixol może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może powodować senność i zawroty głowy, które upośledzają sprawność psychomotoryczną i szybkość reakcji. Jeśli takie objawy wystąpią, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani posługiwać się narzędziami do czasu ich ustąpienia.
Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza na początku terapii. Przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu pacjent powinien skonsultować się z lekarzem w celu oceny indywidualnej odpowiedzi na leczenie.
Ciąża: Clopixol nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, chyba że jest to zdecydowanie konieczne po dokładnej ocenie korzyści dla matki i potencjalnego ryzyka dla płodu. Stosowanie leku w trzecim trymestrze ciąży może powodować u noworodków takie objawy jak drżenia, sztywność mięśni, senność, problemy z oddychaniem i trudności w karmieniu.
Karmienie piersią: Clopixol nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią, ponieważ niewielkie ilości leku mogą być wydzielane do mleka kobiecego. Jeśli leczenie jest kontynuowane, zaleca się obserwację niemowlęcia, zwłaszcza w pierwszych 4 tygodniach po urodzeniu.
Pacjentka musi poinformować lekarza o ciąży lub jej planowaniu oraz o karmieniu piersią przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem leczenia.
Dla leku Clopixol w postaci tabletek powlekanych nie określono specjalnych warunków przechowywania dotyczących temperatury, wilgoci ani światła. Okres ważności leku wynosi 2 lata.
Ze względów bezpieczeństwa produkt leczniczy musi być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Bezwzględnie nie należy stosować leku po upływie terminu ważności oznaczonego na opakowaniu. W razie wątpliwości należy skonsultować się z farmaceutą.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Clopixol, tabl. powl., 10 mg | 100 szt. | 34,65 zł | bezpłatny do limitu |
| Clopixol, tabl. powl., 25 mg | 100 szt. | 55,82 zł | bezpłatny do limitu |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki lub podejrzenia przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub izby przyjęć najbliższego szpitala, nawet jeśli nie ma żadnych objawów. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku.
Objawy przedawkowania mogą obejmować: senność, utratę świadomości, mimowolne ruchy lub sztywność mięśni, drgawki, obniżenie ciśnienia tętniczego, słabe tętno, przyspieszenie akcji serca, bladość, niepokój, zmiany temperatury ciała oraz zmiany w zapisie EKG.
O wyborze właściwego preparatu leczniczego, w tym o ewentualnym zastosowaniu zamienników, zawsze decyduje lekarz prowadzący. Terapia jest dobierana indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta, biorąc pod uwagę wskazania do stosowania leku oraz ogólną odpowiedź na leczenie.
Clopixol jest preparatem stosowanym w psychiatrii w leczeniu schorzeń takich jak ostra i przewlekła schizofrenia oraz inne psychozy, a także faza maniakalna zaburzenia afektywnego dwubiegunowego. Wszelkie pytania dotyczące alternatywnych opcji terapeutycznych należy kierować do lekarza.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.