Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie gardła, zatok, pęcherza moczowego czy wczesna postać boreliozy. Jego działanie polega na hamowaniu budowy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich obumarcia.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków; bakteryjne zapalenie zatok przynosowych; ostre zapalenie ucha środkowego |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 250 mg, 500 mg |
| Substancja czynna | Cefuroksym (w postaci cefuroksymu aksetylu) |
| Ulotka do pobrania | Cefox - ulotka |
Lek Cefox jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Jego działanie polega na zwalczaniu bakterii wywołujących infekcje. Preparat jest przeznaczony do leczenia zakażeń o różnym umiejscowieniu, w zależności od zaleceń lekarza prowadzącego.
Lekarz może zalecić stosowanie leku Cefox w przypadku takich schorzeń jak ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych czy ostre zapalenie ucha środkowego. Preparat znajduje również zastosowanie w leczeniu zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli.
Ponadto lek wykorzystuje się w terapii zakażeń układu moczowego, takich jak zapalenie pęcherza moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek. Wskazaniem do jego stosowania mogą być także niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku zawsze podejmuje lekarz na podstawie diagnozy.
Substancją czynną leku Cefox jest cefuroksym, który występuje w preparacie w postaci cefuroksymu aksetylu. Jest to składnik odpowiedzialny za działanie przeciwbakteryjne leku, należący do grupy antybiotyków nazywanych cefalosporynami.
Każdy lek, oprócz substancji czynnej, zawiera również substancje pomocnicze, które są niezbędne do uformowania prawidłowej postaci preparatu, na przykład tabletki. Pełny i szczegółowy wykaz wszystkich składników, w tym substancji pomocniczych, znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy zapoznać się z jego pełnym składem, aby wykluczyć obecność składników, na które pacjent może być uczulony. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących składu preparatu należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leku Cefox nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, cefuroksym, lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wchodzących w skład preparatu. Przeciwwskazaniem jest również stwierdzona w przeszłości nadwrażliwość na inne antybiotyki z grupy cefalosporyn.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiła ciężka reakcja nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków beta-laktamowych. Dotyczy to zwłaszcza ciężkich alergii na leki z grupy penicylin.
Przed przepisaniem leku Cefox lekarz musi zostać poinformowany o wszystkich występujących u pacjenta alergiach i reakcjach na leki. Samodzielne stosowanie leku bez konsultacji medycznej jest niedozwolone. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.
Przed zastosowaniem leku Cefox należy wziąć pod uwagę określone ostrzeżenia i środki ostrożności. Szczególną uwagę należy zwrócić u pacjentów, u których w przeszłości stwierdzono alergię na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe, z powodu istniejącego ryzyka wystąpienia reakcji krzyżowej.
Podczas terapii należy obserwować organizm pod kątem wystąpienia objawów, które mogą świadczyć o poważnych dolegliwościach. Należą do nich symptomy ciężkich reakcji alergicznych, nasilona biegunka (mogąca wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego) oraz objawy nowych zakażeń grzybiczych, np. drożdżakami.
U pacjentów leczonych z powodu boreliozy może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera, która objawia się gorączką, dreszczami, bólami mięśni oraz wysypką. Należy również pamiętać, że lek może wpływać na wyniki niektórych badań krwi, takich jak test Coombs'a oraz oznaczenia stężenia cukru. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy, ponieważ nie jest znane bezpieczeństwo jego stosowania oraz skuteczność w tej grupie wiekowej. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich dolegliwościach i objawach, aby mógł on postawić trafną diagnozę. Lekarz może rozważyć zastosowanie leku Cefox w leczeniu konkretnych, potwierdzonych zakażeń bakteryjnych.
Lekarz powinien zostać poinformowany o objawach wskazujących na schorzenia takie jak ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych czy ostre zapalenie ucha środkowego.
Przekazanie informacji o symptomach związanych z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapaleniem pęcherza moczowego, odmiedniczkowym zapaleniem nerek czy niepowikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich jest kluczowe dla podjęcia decyzji o właściwym leczeniu.
Tak, lek Cefox może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać ich wzajemne działanie. Zawsze należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych aktualnie i ostatnio lekach, również tych bez recepty.
Leki zmniejszające ilość kwasu w żołądku, takie jak preparaty zobojętniające stosowane w leczeniu zgagi, mogą zmniejszać skuteczność leku Cefox. Z kolei Cefox może osłabiać działanie doustnych środków antykoncepcyjnych, dlatego w trakcie jego przyjmowania zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji (np. prezerwatywy).
Jednoczesne stosowanie probenecydu (leku na dnę moczanową) może zwiększać stężenie substancji czynnej leku Cefox w organizmie. Ponadto, przyjmowanie leku Cefox razem z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (antykoagulantami) może prowadzić do zwiększenia wskaźnika krzepliwości krwi (INR).
Stosowanie leku Cefox w okresie ciąży i karmienia piersią jest możliwe wyłącznie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego. Należy zawsze poinformować specjalistę o ciąży, jej podejrzeniu lub planowaniu przed rozpoczęciem terapii. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu u kobiet ciężarnych są ograniczone, dlatego lek może być przepisany tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Substancja czynna leku (cefuroksym) jest wydzielana w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego. Z tego powodu nie można całkowicie wykluczyć ryzyka wystąpienia u dziecka karmionego piersią biegunki lub zakażenia grzybiczego błon śluzowych. Decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią podczas leczenia lekiem Cefox podejmuje lekarz po wnikliwej analizie sytuacji klinicznej.
Lek Cefox może powodować działania niepożądane, które osłabiają czujność i mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Wśród możliwych skutków ubocznych wymienia się między innymi zawroty głowy.
Z tego względu pacjent nie powinien podejmować czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej, jeżeli nie czuje się dobrze lub obserwuje u siebie objawy mogące zaburzać koncentrację. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Cefox należy zawsze stosować ściśle według zaleceń lekarza, który ustala dawkę oraz czas trwania terapii indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. Samodzielna modyfikacja schematu leczenia jest niedozwolona.
Preparat jest przepisywany przez lekarza w leczeniu określonych zakażeń bakteryjnych. Wskazaniami do jego stosowania mogą być między innymi ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych oraz ostre zapalenie ucha środkowego. Lek stosuje się również w terapii zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek oraz niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Zalecane dawkowanie leku Cefox jest uzależnione od wieku pacjenta oraz od ciężkości i rodzaju zakażenia. Ostateczną dawkę oraz czas trwania leczenia zawsze ustala lekarz prowadzący.
U pacjentów dorosłych zazwyczaj stosuje się dawkę od 250 mg do 500 mg dwa razy w ciągu doby. W przypadku leczenia choroby z Lyme (boreliozy) zalecana dawka to 500 mg przyjmowane dwa razy na dobę przez okres 14 dni.
U dzieci dawkowanie jest dostosowywane do masy ciała i wynosi zwykle od 10 mg/kg mc. (maksymalnie 125 mg) do 15 mg/kg mc. (maksymalnie 250 mg), podawane dwa razy na dobę. Stosowanie leku nie jest zalecane u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy. W sytuacji, gdy dziecko nie jest w stanie połknąć tabletki, lekarz może zalecić stosowanie cefuroksymu w postaci zawiesiny doustnej.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Cefox, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe. Samodzielne oczekiwanie na ustąpienie objawów może być niebezpieczne.
Przedawkowanie leku może prowadzić do wystąpienia poważnych zaburzeń o charakterze neurologicznym. Do możliwych powikłań należą encefalopatia, drgawki, a w skrajnych przypadkach nawet śpiączka. Szybka interwencja medyczna jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta. Jeśli to możliwe, należy przygotować i pokazać personelowi medycznemu opakowanie po przyjętym leku, co ułatwi podjęcie odpowiednich działań.
W przypadku pominięcia dawki leku Cefox nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Takie działanie mogłoby zaburzyć schemat leczenia i nie jest zalecane.
Należy pominąć opuszczoną dawkę i przyjąć następną o zwykłej, wyznaczonej porze. Ważne jest, aby kontynuować terapię zgodnie z ustalonym przez lekarza harmonogramem, zachowując równe odstępy czasowe między kolejnymi dawkami. Zapewnia to utrzymanie odpowiedniego stężenia leku w organizmie. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przedwczesne przerwanie leczenia antybiotykiem, takim jak Cefox, bez konsultacji z lekarzem, może prowadzić do nawrotu zakażenia. Ważne jest, aby ukończyć cały cykl leczenia zalecony przez lekarza, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej. Zapewnia to całkowite wyeliminowanie bakterii i zmniejsza ryzyko rozwoju oporności na antybiotyki.
Decyzja o skróceniu lub przerwaniu terapii powinna być podejmowana wyłącznie przez lekarza prowadzącego. W przypadku wystąpienia nasilonych działań niepożądanych lub jakichkolwiek wątpliwości dotyczących leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, którzy mogą zadecydować o dalszym postępowaniu.
Lek Cefox, jak każdy inny lek, może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do częstych działań niepożądanych należą zakażenia grzybicze (np. drożdżakami), bóle i zawroty głowy, a także dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i ból brzucha. Możliwe jest również wystąpienie zmian w wynikach badań krwi, takich jak zwiększenie liczby eozynofilii czy aktywności enzymów wątrobowych.
Niezbyt często obserwuje się wymioty, wysypki skórne, pokrzywkę oraz świąd. Rzadziej mogą pojawić się zmiany w morfologii krwi, w tym zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia) oraz dodatni wynik testu Coombs’a. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Cefox należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania, jednak kluczowe jest trzymanie leku w oryginalnym opakowaniu. Zapewnia to odpowiednią ochronę przed światłem, która jest niezbędna do zachowania jego właściwości.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. W razie wątpliwości dotyczących przechowywania lub utylizacji przeterminowanych leków, należy skonsultować się z farmaceutą.
Cefox, 250 mg to białe lub prawie białe, podłużne tabletki powlekane, gładkie z jednej strony oraz oznaczone napisem „A33" z drugiej. Cefox, 500 mg ma analogiczną postać – białe lub prawie białe, podłużne tabletki powlekane, gładkie z jednej strony i oznaczone napisem „A34" z drugiej.
Tabletki pakowane są w blistry PA/Aluminium/PVC/Aluminium, umieszczone w tekturowym pudełku. Opakowania zawierają 10, 14, 20 lub 28 tabletek.
Decyzję o wyborze odpowiedniego leczenia, w tym o ewentualnych zamiennikach, podejmuje lekarz na podstawie postawionej diagnozy. Informacje dotyczące wskazań do stosowania leku obejmują między innymi terapię schorzeń takich jak ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych oraz ostre zapalenie ucha środkowego.
Właściwa terapia jest zawsze dobierana indywidualnie do stanu zdrowia pacjenta. Lekarz może zalecić ten preparat również w leczeniu zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek oraz w niepowikłanych zakażeniach skóry i tkanek miękkich. Wszelkie pytania dotyczące alternatywnych metod leczenia należy kierować do lekarza lub farmaceuty.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Cefox, tabl. powl., 250 mg | 10 szt. | 19,83 zł | 50% |
| Cefox, tabl. powl., 250 mg | 14 szt. | 27,07 zł | 50% |
| Cefox, tabl. powl., 500 mg | 10 szt. | 35,62 zł | 50% |
| Cefox, tabl. powl., 500 mg | 14 szt. | 50,44 zł | 50% |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.