Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w postaci zawiesiny do nebulizacji w leczeniu astmy, zespołu krupu i zaostrzeń POChP.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | astma; zespół krupu; zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (pochp) |
| Postać | zawiesina do nebulizacji |
| Dawka | 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml, 0,5 mg/ml |
| Substancja czynna | budezonid |
| Ulotka do pobrania | BDS N - ulotka |
BDS N stosuje się w leczeniu astmy, zespołu krupu i zaostrzenia POChP.
Lek nie jest wskazany do łagodzenia ostrego napadu astmy, stanu astmatycznego ani bezdechu.
Budezonid, glikokortykosteroid wziewny (kod ATC R03BA02), działa miejscowo na drogi oddechowe: przeciwzapalnie, przeciwalergicznie, przeciwwysiękowo i przeciwobrzękowo. Hamuje uwalnianie mediatorów zapalenia z komórek tucznych, granulocytów zasadochłonnych i makrofagów, zmniejsza nadmierną wrażliwość oskrzeli na bodźce oraz ogranicza wytwarzanie wydzieliny. Pełne działanie rozwija się z opóźnieniem, ponieważ biosynteza białek pośredniczących w mechanizmie leku wymaga czasu.
Dawkę ustala lekarz indywidualnie, a podanie jest wyłącznie wziewne.
Dawkę dobową dzieli się na dwie dawki, rano i wieczorem. Przy niewystarczającej skuteczności można ją podzielić na 3 lub 4 dawki. Dawki początkowe w tabeli dotyczą rozpoczynania leczenia w okresach ciężkiej astmy oraz zmniejszania dawki lub odstawiania doustnych glikokortykosteroidów.
| Grupa wiekowa | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka dobowa |
|---|---|---|---|
| Niemowlęta (6–23 miesiące) i dzieci (2–11 lat) | 0,5–1 mg dwa razy na dobę | 0,25–0,5 mg dwa razy na dobę | 2 mg |
| Młodzież (12–17 lat) i dorośli | 1–2 mg dwa razy na dobę | 0,5–1 mg dwa razy na dobę | 4 mg |
Dawka podtrzymująca powinna być najmniejszą, przy której objawy nie występują. Maksymalną dawkę dobową 2 mg u dzieci poniżej 12 lat rozważa się tylko w ciężkiej astmie i w ograniczonym okresie.
Przy zmianie z doustnych glikokortykosteroidów pacjent powinien być w stosunkowo stabilnym stanie. Przez około 10 dni stosuje się dużą dawkę BDS N razem z dotychczasowym lekiem doustnym, a potem dawkę doustnego steroidu zmniejsza się stopniowo, na przykład o 2,5 mg prednizolonu lub równoważną dawkę na miesiąc, do możliwie najmniejszej skutecznej.
Zwykle stosuje się 2 mg budezonidu u niemowląt i dzieci, w całości albo w dwóch dawkach po 1 mg w odstępie 30 minut. Schemat można powtarzać co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin lub do poprawy stanu klinicznego.
W zaostrzeniu POChP dobowa dawka wynosi 1–2 mg, podawana w dwóch dawkach co 12 godzin aż do poprawy.
Brak badań budezonidu wziewnego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, więc nie podano dla nich odrębnego schematu dawkowania. Przy osłabionej czynności wątroby rośnie ryzyko większej ekspozycji ogólnoustrojowej.
Ampułkę oddziela się od paska, energicznie wstrząsa przez 30 sekund, otwiera przez przekręcenie skrzydełka i wyciska do komory nebulizatora. Zawiesinę podaje się nebulizatorem sprężarkowym z ustnikiem lub odpowiednią maską. Przebadany zestaw to nebulizator PARI LC PLUS ze sprężarką PARI Boy SX (maska PARI Baby z opaską), a sprężarka powinna dawać przepływ powietrza 6–8 l/min przy objętości napełnienia 2–6 ml. Nebulizatory ultradźwiękowe nie nadają się do tego leku. Niebadany zestaw może zmienić ilość substancji docierającą do płuc, a wtedy konieczne bywa dostosowanie dawki.
Objętość do odmierzenia zależy od zaleconej dawki i mocy preparatu (w mg/ml):
| Dawka | Moc 0,125 | Moc 0,25 | Moc 0,5 |
|---|---|---|---|
| 0,25 mg | 2 ml | – | – |
| 0,5 mg | 4 ml | 2 ml | – |
| 0,75 mg | 6 ml | – | – |
| 1 mg | – | 4 ml | 2 ml |
| 1,5 mg | – | 6 ml | – |
| 2 mg | – | – | 4 ml |
Gdy zaleconej dawki nie da się odmierzyć z posiadanego preparatu, lekarz może zalecić preparat o innej mocy.
Podczas nebulizacji należy siedzieć lub stać w pozycji wyprostowanej i oddychać „mgłą” spokojnie oraz głęboko; maska powinna dobrze przylegać do twarzy. Inhalacja kończy się, gdy w ustniku lub masce przestaje pojawiać się mgła, a w nebulizatorze zostaje kilka kropli leku. Zawiesinę stosuje się przed posiłkami, co zmniejsza ewentualne działania niepożądane w obrębie gardła. Przed pierwszą inhalacją w domu lekarz lub farmaceuta powinien pokazać pacjentowi, jak używać nebulizatora.
Po inhalacji należy przepłukać jamę ustną wodą i ją wypluć, a po użyciu maski umyć twarz. Nebulizator myje się zgodnie z instrukcją producenta. Dzieci używają nebulizatora pod nadzorem osoby dorosłej. Niezużytą zawiesinę należy od razu usunąć.
Lek można mieszać z roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) i zużyć mieszaninę w ciągu 30 minut. Nie wolno go mieszać z innymi lekami.
Pominiętą dawkę należy opuścić i przyjąć następną o zwykłej porze. Nie stosuje się dawki podwójnej.
Nie należy spodziewać się, aby ostre przedawkowanie budezonidu, nawet dużych dawek, miało znaczenie kliniczne. Krótkotrwałe przedawkowanie może zahamować oś podwzgórze–przysadka–nadnercza, a długotrwałe stosowanie bardzo dużych dawek może prowadzić do zaniku kory nadnerczy. Przy dalszym stosowaniu w zalecanych dawkach prawidłowa czynność osi powinna wrócić samoistnie w ciągu 1–2 dni. Po jednorazowym przyjęciu większej dawki można kontynuować leczenie jak dotąd, a jeśli większą niż zalecana dawkę przyjęto więcej niż raz, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na budezonid lub którąkolwiek substancję pomocniczą: disodu edetynian, sodu chlorek, polisorbat 80, kwas cytrynowy bezwodny, sodu cytrynian, wodę do wstrzykiwań.
Podczas stosowania BDS N w ostrych epizodach astmy potrzebny jest wziewny lek rozszerzający oskrzela o krótkim działaniu. Jeśli jest nieskuteczny albo trzeba go stosować częściej niż zwykle, pacjent powinien zgłosić się do lekarza.
Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z czynną lub nieaktywną gruźlicą płuc oraz z grzybiczymi lub wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych. Osłabiona czynność wątroby zmniejsza szybkość eliminacji kortykosteroidów i zwiększa ekspozycję ogólnoustrojową. Zwiększoną dostępność budezonidu opisano po podaniu doustnym (ciężka marskość), a dla postaci wziewnej brak danych, jednak przy BDS N należy oczekiwać zwiększonego stężenia w osoczu i większego ryzyka działań ogólnoustrojowych, więc pacjent powinien być o nich uprzedzony, a lekarz ustala dawkę indywidualnie.
Po podaniu leku może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nasileniem świszczącego oddechu. Wtedy trzeba natychmiast przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu ponownej oceny leczenia.
Duże dawki przyjmowane długo mogą wywołać działania ogólnoustrojowe: zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę i jaskrę. Dlatego dawkę zmniejsza się do najmniejszej skutecznej, a u dzieci leczonych długotrwale kontroluje się wzrost. Pacjenci po leczeniu dużymi dawkami kortykosteroidów lub długo stosujący największą zalecaną dawkę są bardziej narażeni na niewydolność kory nadnerczy w sytuacjach stresowych.
U pacjentów z POChP leczonych wziewnymi kortykosteroidami obserwowano więcej przypadków zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji. Objawy zapalenia płuc mogą maskować objawy zaostrzenia POChP.
Przy niewyraźnym widzeniu lub innych zaburzeniach widzenia należy rozważyć konsultację okulistyczną, bo przyczyną może być zaćma, jaskra lub centralna retinopatia surowicza. Może wystąpić kandydoza jamy ustnej, wymagająca niekiedy leczenia przeciwgrzybiczego.
BDS N wchodzi w interakcje z inhibitorami CYP3A4, ponieważ budezonid jest metabolizowany głównie przez ten enzym, a inhibitory zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową. Dotyczy to ketokonazolu, itrakonazolu i inhibitorów proteazy HIV. Takich połączeń należy unikać. Gdy nie jest to możliwe, odstęp między dawkami powinien być jak najdłuższy i należy rozważyć zmniejszenie dawki budezonidu. Z itrakonazolem 200 mg na dobę stężenie budezonidu w osoczu wzrosło około czterokrotnie po dużej dawce wziewnej.
U kobiet leczonych estrogenami i steroidami antykoncepcyjnymi obserwowano większe stężenie i nasilone działanie kortykosteroidów, ale nie przy małych dawkach doustnej antykoncepcji. Test stymulacji ACTH w kierunku niedoczynności przysadki może dać fałszywie niskie wyniki.
W ciąży lek można stosować, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu. Większość badań epidemiologicznych i dane po wprowadzeniu budezonidu wziewnego do obrotu nie wskazują, by zwiększał ryzyko działań niepożądanych u płodu lub noworodka. Odpowiednie leczenie astmy jest ważne dla matki i płodu. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia, nie powinna go przerywać, tylko jak najszybciej powiadomić lekarza.
Budezonid przenika do mleka kobiecego, ale w dawkach terapeutycznych nie przewiduje się wpływu na karmione dziecko, a kobiety karmiące mogą go stosować. W badaniu niemowlę otrzymywało szacunkowo 0,3% dawki dobowej matki.
Budezonid nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przy stosowaniu BDS N często (od 1/100 do <1/10) występują kandydoza jamy ustnej i gardła, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP.
Niezbyt często (od 1/1000 do <1/100): drżenie, depresja, niepokój, zaćma, niewyraźne widzenie i skurcz mięśni.
Rzadko (od 1/10 000 do <1/1000): reakcje nadwrażliwości (wysypka, kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), reakcja anafilaktyczna, objawy ogólnoustrojowego działania kortykosteroidów (w tym zahamowanie nadnerczy i spowolnienie wzrostu), nerwowość, zmiany zachowania (głównie u dzieci), łatwe siniaczenie, skurcz oskrzeli i dysfonia.
Częstość nieznana: nadmierna aktywność psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, agresja i jaskra.
Po użyciu maski może pojawić się podrażnienie skóry twarzy. Obrzęk twarzy, pokrzywka, nagły świszczący oddech po inhalacji lub objawy reakcji alergicznej wymagają przerwania leczenia i pilnego kontaktu z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu, którym jest Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
Lek przechowuje się w oryginalnym opakowaniu, chroniąc go przed światłem, i nie zamraża się go. Okres ważności wynosi 3 lata, a po pierwszym otwarciu saszetki 3 miesiące. Lek musi być niewidoczny i niedostępny dla dzieci.
Substancją czynną BDS N jest budezonid. BDS N zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, czyli uznaje się go za „wolny od sodu”. Ampułki z polietylenu o niskiej gęstości po 2 ml są pakowane po 5 w paski w saszetkach foliowych. Dostępne opakowania zawierają 10 lub 20 ampułek.
Zamiennik to produkt leczniczy z tą samą substancją czynną, w tej samej dawce i o tej samej postaci. W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 18 listopada 2026 r.) takie same substancja, moc i postać występują m.in. w preparatach: Nebbud, Ondemet, Budipulmi, Budesonide TZF. O zamianie leku decyduje lekarz lub farmaceuta; nie należy zmieniać preparatu samodzielnie.
Podmiotem odpowiedzialnym posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o. (Rejestr Produktów Leczniczych, stan na 18 listopada 2026 r.).
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje wszystkie zarejestrowane wskazania. Opakowania spoza wykazu są pełnopłatne. Urzędowe ceny detaliczne, limity finansowania i dopłaty pacjenta:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Poziom odpłatności | Limit finansowania | Dopłata pacjenta |
|---|---|---|---|---|---|
| BDS N, zawiesina do nebulizacji, 0.25 mg/ml | 20 amp.po 2 ml | 58,20 zł | ryczałt | 58,15 zł | 3,25 zł |
| BDS N, zawiesina do nebulizacji, 0.5 mg/ml | 20 amp.po 2 ml | 81,86 zł | 30% | 81,64 zł | 24,71 zł |
Dopłata pacjenta dotyczy zakupu na receptę we wskazaniu objętym refundacją; ostateczną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.