Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej u pacjentów, u których występuje również podwyższone stężenie cholesterolu. Lek działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co obniża ciśnienie krwi, oraz poprzez zmniejszenie wytwarzania cholesterolu w organizmie.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie substytucyjne nadciśnienia tętniczego samoistnego i (lub) stabilnej choroby wieńcowej, powiązanej z pierwotną hipercholesterolemią lub hiperlipidemią mieszaną, u dorosłych pacjentów skutecznie leczonych atorwastatyną, peryndoprylem i amlodypiną w oddzielnych tabletkach |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 10 mg + 5 mg + 5 mg, 20 mg + 5 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg + 10 mg, 40 mg + 10 mg + 10 mg |
| Substancja czynna | Atorvastatinum + Perindoprilum argininum + Amlodipinum |
| Ulotka do pobrania | Triveram - ulotka |
Lek Triveram jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego i/lub stabilnej choroby wieńcowej u pacjentów, u których jednocześnie występuje pierwotna hipercholesterolemia (zbyt wysokie stężenie cholesterolu we krwi) lub hiperlipidemia mieszana. Wskazany jest u dorosłych.
Lek jest przeznaczony dla pacjentów już leczonych atorwastatyną, peryndoprylem z argininą i amlodypiną w oddzielnych tabletkach: zamiast trzech tabletek pacjent przyjmuje jedną, zawierającą te same substancje w takich samych dawkach. Triveram jest dostępny wyłącznie na receptę.
Lek Triveram swoje działanie zawdzięcza połączeniu trzech różnych substancji czynnych, z których każda ma odmienny mechanizm wpływu na układ sercowo-naczyniowy i gospodarkę lipidową.
Jedną z substancji jest atorwastatyna, która należy do grupy statyn. Jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA — enzymu ograniczającego szybkość syntezy cholesterolu w wątrobie. Jej działanie polega na zmniejszeniu stężenia cholesterolu i lipoprotein w osoczu. Drugi składnik, peryndopryl, to inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), który przekształca angiotensynę I w angiotensynę II — substancję silnie zwężającą naczynia. Zahamowanie ACE prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Trzecią substancją czynną jest amlodypina — antagonista wapnia (bloker kanału wapniowego). Hamuje przezbłonowy przepływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i komórek mięśnia sercowego, co prowadzi do rozluźnienia naczyń krwionośnych i ułatwia przepływ krwi. Dzięki połączeniu trzech składników lek wpływa jednocześnie na ciśnienie krwi i stężenie cholesterolu.
Lek Triveram zawiera trzy substancje czynne: atorwastatynę (w postaci soli wapniowej), peryndopryl w postaci argininy oraz amlodypinę w postaci bezylanu. Warianty preparatu różnią się dawkami składników.
Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki to laktoza jednowodna, węglan wapnia, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), celuloza mikrokrystaliczna, maltodekstryna i stearynian magnezu; otoczka zawiera glicerol, hypromelozę, makrogol 6000, stearynian magnezu, dwutlenek tytanu (E 171) i żółty tlenek żelaza (E 172). Z powodu laktozy pacjent z nietolerancją niektórych cukrów powinien przed przyjęciem leku skontaktować się z lekarzem.
Tabletki są dostępne w pojemnikach po 10, 28, 30 lub 100 sztuk (pudełka zawierają także 84 lub 90 tabletek w 3 pojemnikach); nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, połknięta i popita szklanką wody, najlepiej o tej samej porze każdego dnia, rano przed posiłkiem. Leczenie jest zwykle długotrwałe, dlatego przed jego przerwaniem należy skontaktować się z lekarzem.
Leku Triveram nie należy stosować w przypadku uczulenia na którąkolwiek substancję czynną, inną statynę, inhibitor ACE lub antagonistę wapnia albo na substancję pomocniczą. Przeciwwskazane są także: czynna choroba wątroby lub niewyjaśnione, utrzymujące się zwiększenie aktywności aminotransferaz, ciężkie niedociśnienie tętnicze, znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych (lub zwężenie tętnicy jedynej nerki), wstrząs (w tym kardiogenny) oraz ciąża i karmienie piersią (szczegóły niżej). Przeciwwskazaniami są ponadto: obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego) w wywiadzie związany z uprzednim leczeniem inhibitorami ACE oraz wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, zwężenie drogi odpływu z lewej komory (takie jak przerostowa kardiomiopatia zawężająca lub zwężenie zastawki aortalnej wysokiego stopnia), hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca, a także dializoterapia lub inne pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym.
Przeciwwskazane jest też stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, z lekiem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan oraz z glekaprewirem z pibrentaswirem (leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C).
Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem choroby wątroby, nerek, serca, cukrzycę, niedoczynność tarczycy, dolegliwości mięśni (także w rodzinie), regularne picie znacznych ilości alkoholu, a także planowane znieczulenie lub zabieg chirurgiczny. U pacjentów rasy czarnej lek może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia, a ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest większe.
W razie obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła (obrzęk naczynioruchowy), który może wystąpić w różnych momentach leczenia, należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić badania krwi: czynności mięśni, nerek i stężenia elektrolitów (np. potasu).
Niewyjaśniony ból lub osłabienie mięśni wymaga konsultacji z lekarzem. Lekarza należy też poinformować o stosowaniu kwasu fusydowego (doustnie lub we wstrzyknięciu) obecnie lub w ciągu ostatnich 7 dni, ponieważ jednoczesne stosowanie z lekiem Triveram może prowadzić do rabdomiolizy (ciężkiego rozpadu mięśni); jeśli konieczne jest doustne stosowanie kwasu fusydowego, należy czasowo przerwać przyjmowanie leku Triveram, a lekarz zdecyduje, kiedy można do niego wrócić. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia, gdyż statyny wchodzące w skład preparatu mogą czasami nasilać objawy tej choroby lub prowadzić do jej wystąpienia.
Działania niepożądane nie wystąpią u każdego pacjenta. Do ciężkich, wymagających przerwania leku i natychmiastowego kontaktu z lekarzem należą m.in. obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła z trudnościami w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy), ciężkie reakcje skórne, zapalenie trzustki (silny ból w nadbrzuszu promieniujący do pleców), nieprawidłowy rozpad mięśni (osłabienie, ból, czerwonobrunatne zabarwienie moczu) i żółtaczka.
Bardzo często (więcej niż 1 na 10 pacjentów) występuje obrzęk (zatrzymanie płynów), który jest działaniem niepożądanym amlodypiny. Do częstych działań niepożądanych (do 1 na 10 pacjentów) należą m.in. ból i zawroty głowy, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. nudności, zaparcia, biegunkę, ból brzucha), ból mięśni i stawów oraz zmęczenie. Niepokojące objawy należy omówić z lekarzem.
Triveram może zmieniać działanie innych leków i odwrotnie, co może osłabiać działanie leków albo zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym uszkodzenia mięśni. Lekarza należy poinformować o wszystkich przyjmowanych lekach, także bez recepty, w szczególności o:
Podczas leczenia należy unikać picia dużych ilości alkoholu; osoby regularnie pijące znaczne jego ilości powinny poinformować o tym lekarza. Nie należy też spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów, ponieważ mogą nasilać działanie amlodypiny i atorwastatyny.
Lek jest przeciwwskazany w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich metod zapobiegania ciąży. Pacjentka planująca lub podejrzewająca ciążę powinna skonsultować się z lekarzem.
Nie wolno przyjmować leku podczas karmienia piersią; o rozpoczęciu karmienia należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi.
Lek Triveram może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ u niektórych pacjentów może powodować zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, które osłabiają koncentrację i szybkość reakcji.
Dotyczy to zwłaszcza początku leczenia, kiedy zaleca się ostrożność. Nie prowadzono badań nad wpływem samego preparatu Triveram na tę zdolność.
W razie pominięcia dawki następną należy przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku Triveram niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Przedawkowanie może spowodować niebezpiecznie niskie ciśnienie tętnicze, co może objawiać się zawrotami głowy, uczuciem pustki w głowie, omdleniem lub osłabieniem. Nawet do 24–48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem płynu w płucach (obrzęk płuc).
Leku Triveram nie zaleca się u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, a pojemnik trzymać szczelnie zamknięty w celu ochrony przed wilgocią. Brak szczególnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania, z wyjątkiem pojemnika HDPE zawierającego 100 tabletek w mocy 40 mg + 10 mg + 10 mg — tę wersję należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. W pojemniku HDPE zawierającym 100 tabletek tabletki zachowują trwałość przez 100 dni po pierwszym otwarciu. Termin ważności leku wynosi 2 lata.
Podmiotem odpowiedzialnym za lek Triveram jest firma Les Laboratoires Servier. Wytwórcami są Les Laboratoires Servier Industrie (Francja), Anpharm Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne S.A. (Polska), Egis Pharmaceuticals PLC (Węgry) oraz Servier (Ireland) Industries Ltd (Irlandia).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.