Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza z nadwagą, gdy dieta i ćwiczenia nie wystarczają do kontroli poziomu cukru we krwi. Działanie leku polega na zmniejszeniu wytwarzania glukozy w wątrobie, zwiększeniu wrażliwości mięśni na insulinę oraz opóźnieniu wchłaniania glukozy w jelitach.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie cukrzycy typu 2 u dorosłych, w szczególności u pacjentów z nadwagą, gdy za pomocą ściśle przestrzeganej diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać właściwej kontroli stężenia glukozy we krwi; może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub z insuliną |
| Postać | Tabletki o przedłużonym uwalnianiu |
| Dawka | 500 mg, 750 mg, 1000 mg |
| Substancja czynna | Metformini hydrochloridum (chlorowodorek metforminy) |
| Ulotka do pobrania | Siofor XR 1000 mg - ulotka |
Siofor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych. Jego celem jest uzyskanie właściwej kontroli stężenia glukozy we krwi, gdy sama dieta i ćwiczenia fizyczne nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Preparat jest wskazany w szczególności u pacjentów z nadwagą.
Lek może być stosowany jako jedyny preparat w terapii (monoterapia) albo w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Substancją czynną leku Siofor XR jest metformina, należąca do grupy leków przeciwcukrzycowych zwanych biguanidami. Może ona działać na trzy sposoby. Po pierwsze, zmniejsza wytwarzanie glukozy w wątrobie poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy. Po drugie, zwiększa wrażliwość mięśni na insulinę, co usprawnia obwodowy wychwyt i zużycie glukozy. Po trzecie, opóźnia wchłanianie glukozy w jelitach.
Dodatkowo metformina pobudza wewnątrzkomórkową syntezę glikogenu oraz zwiększa zdolność transportu glukozy przez błonowe transportery glukozy (GLUT). Lek nie pobudza wydzielania insuliny.
Siofor XR jest opracowany tak, aby substancja czynna uwalniała się w organizmie powoli, i pod tym względem różni się od wielu innych tabletek zawierających chlorowodorek metforminy.
Substancją czynną leku Siofor XR jest chlorowodorek metforminy (Metformini hydrochloridum). Tabletka 500 mg zawiera 500 mg chlorowodorku metforminy (co odpowiada 390 mg metforminy), tabletka 750 mg zawiera 750 mg (585 mg metforminy), a tabletka 1000 mg zawiera 1000 mg (780 mg metforminy).
Substancje pomocnicze to: magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, karmeloza sodowa i hypromeloza. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.
Dawkowanie ustala indywidualnie lekarz. Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od 500 mg raz na dobę z wieczornym posiłkiem. Po około 2 tygodniach lekarz zleci badanie stężenia glukozy we krwi i na tej podstawie dostosuje dawkę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 2000 mg.
Tabletkę należy połykać w całości, popijając szklanką wody; nie wolno jej żuć ani rozgryzać. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić przyjmowanie tabletek dwa razy na dobę, zawsze podczas posiłku. Przy zmianie z innego leku zawierającego metforminę dawka Siofor XR powinna być równoważna dotychczasowej dawce dobowej. U pacjentów przyjmujących metforminę w dawce powyżej 2000 mg na dobę zamiana na Siofor XR nie jest zalecana.
Jeśli pacjent ma zaburzoną czynność nerek, lekarz może przepisać mniejszą dawkę. Przy GFR 30–44 ml/min maksymalna dobowa dawka metforminy wynosi 1000 mg. U osób w podeszłym wieku dawkę dobiera się w oparciu o czynność nerek.
Należy przyjąć kolejną dawkę tak szybko, jak to możliwe, podczas posiłku. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Siofor XR jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na chlorowodorek metforminy lub którykolwiek ze składników preparatu (reakcja alergiczna może objawiać się wysypką, swędzeniem lub skróceniem oddechu), a także przy niewydolności wątroby oraz ciężkiej niewydolności nerek (GFR poniżej 30 ml/min).
Przeciwwskazane są też: niewyrównana cukrzyca (np. ciężka hiperglikemia, nudności, wymioty, biegunka, nagłe zmniejszenie masy ciała), każdy rodzaj ostrej kwasicy metabolicznej, w tym kwasica mleczanowa i kwasica ketonowa, oraz cukrzycowy stan przedśpiączkowy.
Leku nie wolno stosować również w ostrych stanach mogących zaburzyć czynność nerek lub prowadzić do niedotlenienia tkanek: przy odwodnieniu, ciężkim zakażeniu (np. płuc, oskrzeli lub nerek), wstrząsie, niewyrównanej niewydolności serca, niewydolności oddechowej oraz po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego. Kolejne przeciwwskazania to ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm i wiek poniżej 18 lat.
Do bardzo częstych działań niepożądanych (mogących dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i utrata apetytu. Występują one najczęściej na początku leczenia.
Często (do 1 na 10 osób) pojawiają się zaburzenia smaku oraz zmniejszone stężenie witaminy B12 we krwi. Jego objawy mogą obejmować skrajne zmęczenie, ból i zaczerwienienie języka, uczucie mrowienia (parestezje) oraz bladą lub żółtą skórę.
Bardzo rzadko (do 1 na 10 000 osób) może wystąpić kwasica mleczanowa, bardzo ciężkie działanie niepożądane, które może prowadzić do śpiączki. Bardzo rzadko obserwowano też nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby oraz zapalenie wątroby, które może skutkować żółtaczką; w razie zażółcenia oczu lub skóry należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Równie rzadko występują reakcje skórne: zaczerwienienie skóry, swędzenie i pokrzywka.
Przypadkowe zażycie nieco większej liczby tabletek niż zalecana nie powinno być powodem do niepokoju, jednak w razie nietypowych objawów należy skontaktować się z lekarzem. Znaczne przedawkowanie może doprowadzić do kwasicy mleczanowej. Jest to stan zagrożenia życia leczony w szpitalu; mleczany i metforminę usuwa się z organizmu za pomocą hemodializy.
Przed zastosowaniem leku Siofor XR należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Najważniejsze ostrzeżenia:
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli po rozpoczęciu leczenia wystąpią drgawki, pogorszenie zdolności poznawczych, trudności w poruszaniu się, objawy uszkodzenia nerwów (ból, drętwienie), migrena lub głuchota.
Należy tymczasowo przerwać stosowanie leku w stanach grożących odwodnieniem (ciężkie wymioty, biegunka, gorączka, narażenie na wysoką temperaturę lub picie mniejszej ilości płynów niż zwykle) i zwrócić się do lekarza po dokładniejsze instrukcje. Poza takimi sytuacjami nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Podczas leczenia trzeba stosować zalecenia dietetyczne i regularnie spożywać węglowodany w ciągu dnia.
Tak, lekarz może przepisać Siofor XR w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub z insuliną.
W leczeniu skojarzonym z insuliną dawka początkowa Siofor XR to zazwyczaj 500 mg raz na dobę, a dawka insuliny jest dobierana na podstawie pomiarów stężenia glukozy we krwi. Przy zamianie z innego doustnego leku przeciwcukrzycowego dostosowanie dawkowania rozpoczyna się od 500 mg. Metformina stosowana z insuliną lub innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika, meglitynidami) wymaga ostrożności.
Lekarz powinien wiedzieć o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio. Przy niektórych może być potrzebna częstsza kontrola stężenia glukozy i czynności nerek albo zmiana dawki Siofor XR.
Jodowe środki kontrastowe: jeśli pacjent ma mieć dożylnie podany środek kontrastowy zawierający jod (np. do badania rentgenowskiego lub tomografii komputerowej), musi przerwać przyjmowanie leku przed badaniem lub najpóźniej w jego trakcie. Leku nie wolno stosować przez co najmniej 48 godzin po badaniu, a wznowienie jest możliwe po ponownej ocenie czynności nerek, która wykaże, że jest stabilna.
Leki mogące pogarszać czynność nerek, a przez to zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, wymagają dokładnego monitorowania nerek: diuretyki (np. furosemid), NLPZ i inhibitory COX-2 (np. ibuprofen, celekoksyb) oraz inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II. Glikokortykosteroidy (np. prednizolon, mometazon, beklometazon) i leki sympatykomimetyczne (np. epinefryna, dopamina) mogą zwiększać stężenie glukozy, więc może być potrzebna zmiana dawki metforminy w trakcie ich stosowania i po odstawieniu.
Stężenie metforminy we krwi, zwłaszcza przy zaburzonej czynności nerek, mogą zmieniać m.in. werapamil, ryfampicyna, cymetydyna, dolutegrawir, ranolazyna, trimetoprim, wandetanib, izawukonazol, kryzotynib i olaparyb.
Stosowanie leku Siofor XR wiąże się zarówno ze stabilizacją masy ciała, jak i z jej umiarkowanym zmniejszeniem. Pacjenci z nadwagą powinni mimo leczenia kontynuować dietę z ograniczeniem kalorii.
Podczas przyjmowania leku należy unikać nadmiernych ilości alkoholu, ponieważ zatrucie alkoholem zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy głodzeniu, niedożywieniu lub zaburzeniach czynności wątroby.
Siofor XR stosowany jako jedyny lek przeciwcukrzycowy nie powoduje hipoglikemii (objawy: omdlenie, dezorientacja, zwiększone pocenie się), a więc nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika, insulina lub meglitynidy, może dojść do hipoglikemii. W takim przypadku należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Należy go trzymać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Okres ważności wynosi 3 lata. Leku nie wolno stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po skrócie EXP; termin oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Sposób usunięcia niepotrzebnych leków podpowie farmaceuta, co pomaga chronić środowisko.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży, lub planuje dziecko, powinna porozmawiać z lekarzem, na wypadek gdyby konieczne były zmiany w leczeniu lub monitorowaniu stężenia glukozy we krwi. Jeśli jest to klinicznie konieczne, metformina może być rozważona w fazie prekoncepcyjnej i w czasie ciąży jako uzupełnienie leczenia insuliną lub jej alternatywa. Dane dotyczące ponad 1000 kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu lub noworodka.
Metformina przenika do mleka kobiecego. Nie obserwowano działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, ale dane są ograniczone, dlatego lek nie jest zalecany pacjentkom karmiącym piersią ani planującym karmienie. Decyzję o ewentualnym przerwaniu karmienia podejmuje się po rozważeniu korzyści z karmienia piersią i ryzyka dla dziecka.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.