Promonta

Dostępność	na receptę
Wskazania	pomocniczo w leczeniu astmy przewlekłej łagodnej lub umiarkowanej, u pacjentów, u których leczenie za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów i 'doraźnie' stosowanych krótko działających β-agonistów nie daje odpowiedniej kontroli objawów astmy; łagodzenie objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (kataru siennego) u pacjentów z astmą oskrzelową; zapobieganie astmie, w której dominującym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym
Postać	tabletki powlekane
Dawka	10 mg
Substancja czynna	Montelukastum (Montelukast)
Ulotka do pobrania	Promonta 10 mg - ulotka

Czym jest lek Promonta i w jakim celu się go stosuje?

Lek Promonta stosuje się w trzech wskazaniach: pomocniczo w leczeniu astmy przewlekłej łagodnej lub umiarkowanej; w celu łagodzenia objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u pacjentów z astmą oskrzelową; a także w celu zapobiegania astmie, w której dominującym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym. Jego substancją czynną jest montelukast. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których dotychczasowe leczenie nie przynosi wystarczających rezultatów.

W leczeniu astmy preparat jest stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną. Włącza się go do leczenia, gdy stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów oraz doraźne przyjmowanie krótko działających β-agonistów nie zapewniają odpowiedniej kontroli objawów choroby.

Przed zastosowaniem leku należy wykluczyć nadwrażliwość na substancję czynną (montelukast) lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Wszelkie wątpliwości dotyczące stanu zdrowia i leczenia należy omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Jakie są wskazania do stosowania leku Promonta?

Wskazaniem do stosowania leku Promonta jest pomocnicze leczenie astmy przewlekłej łagodnej lub umiarkowanej. Drugim wskazaniem jest łagodzenie objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (kataru siennego) u pacjentów z astmą oskrzelową, u których lek stosowany jest w leczeniu astmy. Trzecim wskazaniem jest zapobieganie astmie, w której dominującym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym.

Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których leczenie za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów oraz doraźnie stosowanych krótko działających β-agonistów nie daje właściwej klinicznej kontroli objawów astmy.

Decyzję o włączeniu leku do terapii podejmuje lekarz na podstawie oceny stanu zdrowia pacjenta i dotychczasowej odpowiedzi na leczenie. W celu uzyskania szczegółowych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jak prawidłowo dawkować lek Promonta?

Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży w wieku od 15 lat to jedna tabletka 10 mg raz na dobę, przyjmowana wieczorem. Lek należy przyjmować doustnie, niezależnie od posiłków. Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg.

Lek Promonta w dawce 10 mg nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dla młodszych pacjentów dostępne są preparaty w innych dawkach: tabletki 5 mg dla dzieci w wieku 6-14 lat oraz tabletki 4 mg dla dzieci w wieku 2-5 lat. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowywanie dawki.

Ostateczne dawkowanie i czas trwania terapii zawsze ustala lekarz prowadzący. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących stosowania leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Kiedy i jak należy przyjmować lek Promonta?

Lek Promonta należy przyjmować doustnie, raz na dobę, wieczorem. Zazwyczaj stosowana dawka dla dorosłych oraz młodzieży w wieku 15 lat i starszej to jedna tabletka zawierająca 10 mg substancji czynnej. Maksymalna dawka dobowa również wynosi 10 mg.

Tabletkę można przyjmować niezależnie od posiłków. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji standardowego dawkowania.

Należy pamiętać, że lek Promonta w dawce 10 mg nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci poniżej 15. roku życia. Dla młodszych pacjentów dostępne są preparaty o niższej zawartości substancji czynnej. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.

Kiedy nie wolno stosować leku Promonta?

Decyzję o rozpoczęciu terapii lekiem Promonta podejmuje lekarz, oceniając stan zdrowia pacjenta. Leku Promonta nie należy stosować, jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość (uczulenie) na substancję czynną (montelukast) lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Jest on wskazany u pacjentów, u których wziewne glikokortykosteroidy i krótko działający β-agoniści stosowani doraźnie nie zapewniają właściwej kontroli objawów choroby.

Innym wskazaniem do stosowania leku jest łagodzenie objawów, które towarzyszą sezonowemu alergicznemu zapaleniu błony śluzowej nosa.

O wszystkich indywidualnych przeciwwskazaniach do stosowania leku, wynikających np. z nadwrażliwości na składniki preparatu lub innych schorzeń, musi zadecydować lekarz. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z nim wszelkie wątpliwości.

Jakie są możliwe skutki uboczne stosowania leku Promonta?

Podczas stosowania leku Promonta mogą, choć nie muszą, wystąpić działania niepożądane. Do bardzo częstych skutków ubocznych zalicza się zakażenia górnych dróg oddechowych. Często zgłaszane objawy obejmują ból głowy, ból brzucha, biegunkę, nudności, wymioty, a także gorączkę i wysypkę.

Częstym działaniem niepożądanym jest również zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), co może być widoczne w badaniach krwi.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób) mogą pojawić się: reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy, warg, języka i/lub gardła; zmiany zachowania i nastroju, takie jak koszmary senne, bezsenność, lunatykowanie, drażliwość, lęk, niepokój, pobudzenie oraz depresja; zawroty głowy, senność, mrowienie i/lub drętwienie, drgawki; krwawienie z nosa; suchość w jamie ustnej, niestrawność; powstawanie siniaków, świąd, pokrzywka; osłabienie/zmęczenie, złe samopoczucie, obrzęki; bóle stawów i mięśni, drżenia mięśni. Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób) mogą wystąpić: omamy (halucynacje), dezorientacja, myśli i próby samobójcze; obrzęk (zapalenie) płuc (eozynofilia płucna); zapalenie wątroby (w tym cholestatyczne, miąższowe i mieszane) oraz nacieki eozynofilowe wątroby; tkliwe, czerwone podskórne guzki, najczęściej na goleniach (rumień guzowaty); ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy); jąkanie się; a także zespół Churga-Strauss. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jaki jest pełny skład leku Promonta?

Substancją czynną leku Promonta jest montelukast (Montelukastum). Jest to składnik odpowiadający za działanie terapeutyczne preparatu.

Oprócz substancji czynnej, w skład leku wchodzą również inne składniki pomocnicze. Ich pełna i dokładna lista jest zawsze wyszczególniona w ulotce dołączonej do opakowania. Promonta 10 mg zawiera laktozę — pacjenci z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku i powinni skontaktować się z lekarzem przed jego zastosowaniem.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących składu leku, zwłaszcza w kontekście alergii lub nietolerancji pokarmowych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy lek Promonta można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Stosowanie leku Promonta w okresie ciąży lub karmienia piersią jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Kobiety, które są w ciąży, planują ciążę lub karmią piersią, muszą poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii.

Decyzję o włączeniu leku do leczenia w czasie ciąży podejmuje lekarz po dokładnej ocenie stanu zdrowia pacjentki oraz potencjalnych korzyści i ryzyka. Samodzielne rozpoczynanie lub kontynuowanie terapii w tym okresie jest niedozwolone.

Nie ma pewności, czy substancja czynna leku (montelukast) przenika do mleka kobiecego. Z tego powodu kobiety karmiące piersią lub zamierzające karmić powinny skonsultować się z lekarzem, który zdecyduje o możliwości bezpiecznego stosowania preparatu.

Jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii?

Podczas terapii lekiem Promonta należy pamiętać, że nie jest on przeznaczony do leczenia nagłych napadów astmy. Pacjent musi mieć zawsze przy sobie odpowiedni wziewny lek do stosowania doraźnego w razie wystąpienia ostrego ataku duszności.

Nie należy nagle i bez konsultacji z lekarzem zastępować lekiem Promonta innych stosowanych dotychczas leków przeciwastmatycznych, w szczególności glikokortykosteroidów (zarówno wziewnych, jak i doustnych). Wszelkie zmiany w leczeniu muszą odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia zdarzeń o podłożu neuropsychiatrycznym, takich jak zmiany zachowania i nastroju, depresja lub myśli samobójcze — w takich przypadkach należy przerwać leczenie lekiem Promonta. Należy także niezwłocznie zgłosić się do lekarza, jeśli w trakcie leczenia pojawią się objawy takie jak symptomy grypopodobne, mrowienie lub drętwienie rąk i nóg, nasilenie objawów ze strony układu oddechowego lub wysypka. Pacjenci z astmą związaną z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy (aspirynę) powinni nadal unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego oraz innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), pomimo leczenia lekiem Promonta.

Czy Promonta wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Lek Promonta może wchodzić w interakcje z niektórymi substancjami czynnymi zawartymi w innych produktach leczniczych. Z tego względu kluczowe jest, aby przed rozpoczęciem stosowania leku poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym również tych dostępnych bez recepty i suplementach diety.

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne przyjmowanie leków takich jak fenobarbital oraz fenytoina, które są stosowane w leczeniu padaczki. Istotne interakcje mogą również wystąpić w przypadku terapii ryfampicyną, przepisywaną w leczeniu gruźlicy i niektórych innych zakażeń, a także podczas stosowania gemfibrozylu, który jest używany w leczeniu dużego stężenia lipidów w osoczu.

Wszelkie wątpliwości dotyczące łączenia leku Promonta z innymi medykamentami należy bezwzględnie skonsultować z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Tylko specjalista jest w stanie ocenić ryzyko i zapewnić bezpieczeństwo oraz skuteczność prowadzonej farmakoterapii.

Co zrobić w przypadku pominięcia lub przyjęcia zbyt dużej dawki leku?

W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Promonta należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W większości przypadków przedawkowania nie zgłaszano wystąpienia działań niepożądanych. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą: ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty i nadpobudliwość ruchowa. Oznacza to, że należy przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej, wyznaczonej porze, pomijając dawkę, o której się zapomniało.

Kategorycznie nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Takie postępowanie jest nieprawidłowe i nie jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi terapii. Należy powrócić do regularnego schematu dawkowania, czyli przyjmowania jednej tabletki raz na dobę. W razie jakichkolwiek wątpliwości co do dalszego postępowania, zaleca się kontakt z lekarzem lub farmaceutą.

Czy stosowanie leku Promonta wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie należy spodziewać się, że lek Promonta będzie miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak mieć na uwadze, że reakcja każdego pacjenta na przyjmowany lek może być inna i jest kwestią indywidualną.

U niektórych osób mogą wystąpić działania niepożądane potencjalnie ograniczające sprawność psychomotoryczną. Zawroty głowy i senność sklasyfikowane są jako działania niezbyt częste — mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób.

Jeżeli pacjent zaobserwuje u siebie wystąpienie wspomnianych działań niepożądanych po przyjęciu leku, powinien zachować szczególną ostrożność. W takiej sytuacji należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn do czasu upewnienia się, jak organizm reaguje na leczenie, lub skonsultować się z lekarzem.

Jak prawidłowo przechowywać lek Promonta?

Lek Promonta należy przechowywać w miejscu, które jest niewidoczne i niedostępne dla dzieci, aby zapewnić im bezpieczeństwo. Zgodnie z informacjami producenta, nie ma potrzeby stosowania żadnych szczególnych środków ostrożności dotyczących warunków przechowywania tego preparatu, takich jak określona temperatura czy ochrona przed światłem.

Należy bezwzględnie przestrzegać terminu ważności podanego na opakowaniu, który wynosi 3 lata. Po jego upływie lek nie nadaje się do stosowania i należy go odpowiednio zutylizować, aby uniknąć przypadkowego zażycia produktu po terminie.

Zużytych lub przeterminowanych leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpady. W celu prawidłowej utylizacji i ochrony środowiska, należy zapytać farmaceutę o odpowiednie sposoby postępowania z niepotrzebnymi medykamentami.

Refundacja i odpłatność

Lek Promonta 10 mg jest refundowany. Poziomy odpłatności mogą wynosić 30% lub 100% (pełna cena). Lek może być również bezpłatny dla określonych grup pacjentów, w tym seniorów powyżej 65. roku życia (oznaczenie "S"), kobiet w ciąży ("C") oraz dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ("DZ"), w zależności od wskazań refundacyjnych.

Zamienniki leku Promonta

Inne leki zawierające tę samą substancję czynną (montelukast) w tej samej dawce to m.in.: Montelukast Bluefish, Montelukast Sandoz, Orilukast, Monkasta, Astmodil, Milukante.

Gdzie szukać wiarygodnych informacji o leku Promonta?

Najbardziej wiarygodnym źródłem informacji o każdym leku jest lekarz, farmaceuta oraz oficjalna ulotka dołączona do opakowania. Zgodnie z przedstawionymi danymi, lek Promonta jest stosowany jako terapia pomocnicza w przewlekłej astmie łagodnej lub umiarkowanej.

Preparat jest przeznaczony dla pacjentów, u których dotychczasowa farmakoterapia, oparta na wziewnych glikokortykosteroidach i krótko działających β-agonistach stosowanych doraźnie, nie przynosi oczekiwanej kontroli objawów. Lek jest również wykorzystywany w celu łagodzenia objawów, które towarzyszą sezonowemu alergicznemu zapaleniu błony śluzowej nosa.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Promonta?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Promonta należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna lub gemfibrozyl. Dokumentacja rejestracyjna leku (ulotka, ChPL) nie zawiera danych dotyczących interakcji montelukastu z alkoholem; wszelkie wątpliwości w tym zakresie należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą., ponieważ mogą one wchodzić w interakcje z preparatem.

Należy również pamiętać o ważnych zasadach bezpieczeństwa terapii. Lek nie jest przeznaczony do leczenia nagłych napadów astmy, dlatego pacjent musi mieć przy sobie odpowiedni wziewny lek do stosowania doraźnego. Nie należy także samodzielnie i nagle zastępować lekiem Promonta innych leków przeciwastmatycznych, zwłaszcza doustnych lub wziewnych glikokortykosteroidów.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Promonta?

Maksymalna dobowa dawka leku Promonta wynosi 10 mg, co odpowiada jednej tabletce. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania, występujących zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, należą: ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty i nadpobudliwość ruchowa.

Zgodnie z zaleceniami, dorośli oraz młodzież w wieku 15 lat i starsi powinni przyjmować jedną tabletkę 10 mg raz na dobę, wieczorem. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Lek w tej dawce nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 15. roku życia.

Lek należy przyjmować doustnie, niezależnie od posiłków. W razie przyjęcia większej dawki niż zalecana lub w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dostępność

Lek Promonta 10 mg jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).

Najczęstsze pytania o Promonta (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.