Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest w leczeniu różnych postaci padaczki, zespołów maniakalnych, a także w łagodzeniu bólu w nerwobólu nerwu trójdzielnego i neuropatii cukrzycowej.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | padaczka: napady częściowe złożone lub proste; padaczka: napady uogólnione toniczno-kloniczne; padaczka: mieszane postacie napadów |
| Postać | tabletki o przedłużonym uwalnianiu |
| Dawka | 300 mg, 600 mg |
| Substancja czynna | Karbamazepina (Carbamazepinum) |
| Ulotka do pobrania | Neurotop retard 300 - ulotka |
Lek Neurotop Retard jest wskazany w leczeniu padaczki: napadów częściowych (złożonych i prostych), napadów uogólnionych toniczno-klonicznych oraz mieszanych postaci napadów.
Inne wskazania to zespoły maniakalne i zapobieganie zaburzeniom maniakalno-depresyjnym (dwubiegunowym), alkoholowy zespół abstynencyjny, idiopatyczny nerwoból nerwu trójdzielnego oraz nerwoból nerwu trójdzielnego w przebiegu stwardnienia rozsianego, a także neuropatia cukrzycowa. Decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz na podstawie diagnozy. Karbamazepina jest zazwyczaj nieskuteczna w napadach z utratą świadomości (typu petit mal) oraz w napadach mioklonicznych.
Substancją czynną leku Neurotop Retard jest karbamazepina (Carbamazepinum). Jedna tabletka Neurotop Retard 300 zawiera 300 mg karbamazepiny, a jedna tabletka Neurotop Retard 600 zawiera 600 mg karbamazepiny. Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
Karbamazepina ma głównie działanie przeciwdrgawkowe. Wykazuje też pewne właściwości przeciwcholinergiczne, uspokajające i przeciwdepresyjne oraz działanie antydiuretyczne wynikające z wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. U chorych na padaczkę wpływa również na towarzyszące zmiany psychiczne (podwyższenie nastroju). Według Charakterystyki Produktu Leczniczego jest lekiem pierwszego wyboru w neuralgii nerwu trójdzielnego.
Dawkowanie leku Neurotop Retard jest ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego, w zależności od wskazania i odpowiedzi pacjenta na leczenie.
Padaczka (dorośli i dzieci powyżej 10 lat): Terapię zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 150 mg dwa razy na dobę, następnie dawkę powoli zwiększa się do osiągnięcia indywidualnej dawki optymalnej. Dawka podtrzymująca wynosi 600 mg na dobę. W indywidualnych przypadkach u dorosłych może być wskazane zwiększenie dawki do 2000 mg na dobę.
Padaczka (dzieci 6–10 lat): Zazwyczaj 150 mg lub 300 mg dwa razy na dobę (15–20 mg/kg masy ciała na dobę).
Padaczka (dzieci 1–5 lat): Zazwyczaj 150 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem).
Zespoły maniakalne / zapobieganie zaburzeniom dwubiegunowym: Zazwyczaj od 300 mg do 1500 mg na dobę; najczęściej zalecana dawka to 600 mg na dobę w dwóch dawkach.
Neuralgia nerwu trójdzielnego: Leczenie rozpoczyna się od dawki 300 mg raz na dobę, następnie dawkę powoli zwiększa się do ustąpienia bólu. Zazwyczaj dawka dobowa wynosi 600 mg.
Neuropatia cukrzycowa: Średnia dawka podtrzymująca to 600 mg na dobę, podawane w dawce pojedynczej lub w dwóch dawkach po 300 mg (rano i wieczorem).
Alkoholowy zespół abstynencyjny: Zazwyczaj 600 mg na dobę. W ostrych przypadkach można podać 1200 mg na dobę w ciągu kilku pierwszych dni leczenia.
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z szybkością przesączania kłębkowego poniżej 10 ml/min oraz u pacjentów wymagających dializy należy podawać 75% zwykłej dawki.
Sposób podawania: Tabletki należy połykać popijając płynem, podczas posiłków lub po nich. Tabletki można dzielić bez utraty właściwości przedłużonego uwalniania. Można je również rozpuszczać w szklance wody, herbaty, mleka lub soku owocowego (z wyjątkiem soku grejpfrutowego); przygotowany roztwór należy wypić natychmiast.
Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie badania krwi oraz prób wątrobowych. Przy wprowadzaniu karbamazepiny dawki dotychczas stosowanych leków przeciwdrgawkowych należy zmniejszać stopniowo. Podczas zwiększania dawki zaleca się zwiększanie w pierwszej kolejności dawki wieczornej; jeśli lek jest przyjmowany raz na dobę, należy go zażyć wieczorem. W leczeniu ostrego stanu manii dawkę zwiększa się szybko, natomiast w profilaktyce zaburzeń dwubiegunowych stopniowo. Po ustąpieniu bólu w neuralgii nerwu trójdzielnego lekarz ustali minimalną skuteczną dawkę, stopniowo ją zmniejszając.
Leku Neurotop Retard nie należy stosować w następujących przypadkach:
Ocenę przeciwwskazań w indywidualnym przypadku zawsze przeprowadza lekarz prowadzący.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach współistniejących, zwłaszcza o zaburzeniach układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniach czynności nerek lub wątroby oraz jaskrze. Nie należy rozpoczynać ani przerywać leczenia bez porozumienia z lekarzem; u chorych na padaczkę po przerwaniu leku mogą wystąpić napady lub może wzrosnąć ich częstość. Lekarz zaleci regularne badania laboratoryjne, w tym krwi i czynności wątroby.
Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem, gdy pojawi się gorączka, wysypka, ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej i gardle lub żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu), a także zaburzenia rytmu serca (spowolnienie), objawy zaburzeń krwi (bladość, zmęczenie, mniejsza odporność na infekcje, skłonność do krwawień) lub zaburzeń nerek (krew albo białko w moczu). Podczas stosowania karbamazepiny zgłaszano potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływną martwicę naskórka; ryzyko jest większe w pierwszych tygodniach leczenia. Po wystąpieniu takiej reakcji nigdy nie należy wracać do tego leku. Pacjenci pochodzenia chińskiego (Han) i tajskiego powinni, zawsze gdy to możliwe, zostać przebadani na obecność allelu HLA-B*1502 przed rozpoczęciem leczenia.
Niewielka liczba osób leczonych lekami przeciwpadaczkowymi zawierającymi karbamazepinę zgłaszała myśli samobójcze lub samouszkodzenia; w takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. U pacjentów w podeszłym wieku karbamazepina może uczynniać utajnione psychozy oraz wywoływać stan splątania lub pobudzenie.
Jednoczesne stosowanie leku z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane. Neurotop Retard może osłabiać działanie leków hamujących krzepliwość krwi (antykoagulantów), niektórych antybiotyków (np. doksycykliny), leków stosowanych w zaburzeniach rytmu serca (chinidyny) oraz hormonalnych środków antykoncepcyjnych.
Na skuteczność leku mogą wpływać m.in. erytromycyna, trolendomycyna, izoniazyd, werapamil, diltiazem, dekstropropoksyfen, wiloksazyna, cymetydyna oraz inne leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, prymidon, kwas walproinowy, brywaracetam). Jednoczesne stosowanie z litem może powodować ospałość i stan splątania. Lek może też zmieniać wyniki badań czynności tarczycy. O wszystkich przyjmowanych lekach należy poinformować lekarza lub farmaceutę.
Neurotop Retard może powodować poważne wady wrodzone. Ryzyko wady wrodzonej u dziecka jest nawet trzykrotnie większe niż u kobiet nieprzyjmujących leków przeciwpadaczkowych. Notowano wady cewy nerwowej (rozszczepienie kręgosłupa), wady twarzy (rozszczepienie wargi i podniebienia), wady głowy i serca, spodziectwo oraz wady palców. U niemowląt narażonych na lek w czasie ciąży zgłaszano problemy z rozwojem neurologicznym. Karbamazepiny nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz po rozważeniu alternatyw uzna, że korzyści przeważają nad ryzykiem. U matki istnieje też ryzyko problemów z krwawieniem zaraz po porodzie; lekarz może przepisać matce i dziecku lek zapobiegający temu.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez dwa tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki. Po stwierdzeniu lub podejrzeniu ciąży nie wolno samodzielnie przerywać leku, ponieważ napady padaczkowe mogą być niebezpieczne dla matki i dziecka; zmianę leczenia ustala lekarz.
Karbamazepina przenika do mleka matki, dlatego o możliwości karmienia piersią decyduje lekarz. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia, należy to robić stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia u noworodka.
Częstości poniżej pochodzą z ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego.
Bardzo często (więcej niż 1 na 10 osób): * zmniejszona liczba białych krwinek (leukopenia), * zawroty głowy, zaburzenia koordynacji (ataksja), senność, zmęczenie, * nudności, wymioty, * alergiczne reakcje skórne i pokrzywka, która może być znacznie nasilona, * zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy (zazwyczaj bez znaczenia klinicznego).
Często (nie więcej niż 1 na 10 osób): * małopłytkowość i eozynofilia, * obrzęki, zatrzymanie płynów, zwiększenie masy ciała, * hiponatremia (obniżenie stężenia sodu we krwi), która w rzadkich przypadkach prowadzi do apatii, wymiotów, bólu głowy, stanu splątania i zaburzeń neurologicznych, * ból głowy, podwójne i niewyraźne widzenie, * suchość w jamie ustnej, * zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej.
Niezbyt często (nie więcej niż 1 na 100 osób): * nieprawidłowe ruchy mimowolne (np. drżenia, tiki, dystonia), * oczopląs, * biegunka lub zaparcie, * złuszczające zapalenie skóry (erytrodermia), * zwiększenie aktywności aminotransferaz.
Rzadko (nie więcej niż 1 na 1000 osób): * leukocytoza, powiększenie węzłów chłonnych, niedobór kwasu foliowego, * zaburzenia psychiczne (omamy, depresja, niepokój, agresja, stan splątania), * zaburzenia neurologiczne (zaburzenia mowy, zapalenie nerwów obwodowych, mrowienie, osłabienie mięśni), * zaburzenia przewodnictwa w mięśniu sercowym oraz zbyt wysokie lub zbyt niskie ciśnienie krwi, * zapalenie wątroby, żółtaczka, ból brzucha, * objawy podobne do tocznia rumieniowatego układowego oraz opóźnione wielonarządowe reakcje nadwrażliwości.
Bardzo rzadko (nie więcej niż 1 na 10 000 osób): m.in. agranulocytoza, niedokrwistość, zaburzenia rytmu i niewydolność serca, zapalenie trzustki, zapalenie nerek i niewydolność nerek, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia smaku i słuchu, zmętnienie soczewki, zaburzenia wyników badań tarczycy i zwiększenie stężenia cholesterolu, zwiększenie stężenia prolaktyny, zaburzenia mineralizacji kości, zapalenie opon mózgowych oraz aktywacja psychozy.
Częstość nieznana: wzrost niektórych parametrów czynności wątroby, myśli i zachowania samobójcze, hiperamonemia (drażliwość, dezorientacja, wymioty, utrata apetytu, senność) oraz osteopenia, osteoporoza i złamania przy długotrwałym leczeniu.
Jeśli którykolwiek objaw się nasili lub wystąpią objawy niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Lek może zmniejszać szybkość reakcji i zdolność do prowadzenia pojazdów. Może powodować zawroty głowy, senność, ataksję, podwójne i niewyraźne widzenie oraz zaburzenia akomodacji, zwłaszcza na początku leczenia, przy zmianie dawki, przy większych dawkach i w połączeniu z alkoholem. Przy wystąpieniu takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Tak, lek może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, w tym tabletek, plastrów, wstrzyknięć i implantów. Dlatego w porozumieniu z lekarzem należy zastosować inną odpowiednią metodę antykoncepcji.
W razie pominięcia dawki należy przyjąć kolejną zalecaną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przedawkowanie mogą sygnalizować: trudności z oddychaniem, szybkie lub nieregularne bicie serca, dezorientacja, senność, pobudzenie, omamy, utrata świadomości lub omdlenie, drżenia i drgawki, zaburzenia widzenia (w tym rozszerzenie źrenic), zaburzenia mowy, oczopląs, nudności, wymioty oraz trudności z oddawaniem moczu.
W razie przyjęcia większej dawki niż zalecana należy zaprzestać stosowania leku i bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego oddziału ratunkowego.
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować go po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu; okres ważności produktu wynosi 5 lat.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. O sposób usunięcia leków, których się już nie używa, należy zapytać farmaceutę.
Nie. Według ulotki alkohol i sok grejpfrutowy mogą zaburzać działanie karbamazepiny, dlatego podczas leczenia należy unikać obu. Według Charakterystyki Produktu Leczniczego sok grejpfrutowy istotnie zwiększa biodostępność karbamazepiny.
Lek jest dostępny w opakowaniach po 50 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.