Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w zapobiegawczym leczeniu astmy oskrzelowej oraz w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | zapobiegawcze leczenie astmy oskrzelowej; leczenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) w skojarzeniu z długo działającym beta2-agonistą |
| Postać | proszek do inhalacji |
| Dawka | 50 µg, 100 µg, 250 µg, 500 µg |
| Substancja czynna | flutykazonu propionian (Fluticasoni propionas) |
| Ulotka do pobrania | Flixotide Dysk - ulotka |
Flixotide Dysk stosuje się zapobiegawczo w astmie oskrzelowej u dorosłych i dzieci oraz w leczeniu POChP u dorosłych.
U dorosłych z astmą lek jest wskazany w trzech sytuacjach:
U dzieci lek jest przeznaczony dla pacjentów wymagających zapobiegawczego podawania leków, także tych, u których inne dostępne leki profilaktyczne okazały się nieskuteczne. W POChP flutykazon stosuje się w skojarzeniu z długo działającym beta2-agonistą, takim jak salmeterol, a do tego wskazania nadają się wyłącznie moce 250 i 500 µg.
Flutykazonu propionian jest glikokortykosteroidem, który podany wziewnie w zalecanych dawkach silnie działa przeciwzapalnie w płucach. Zmniejsza to nasilenie objawów i częstość zaostrzeń astmy oskrzelowej, a lek wywołuje mniej działań niepożądanych niż kortykosteroidy działające ogólnie.
Lek ma charakter profilaktyczny, dlatego należy go stosować regularnie, także gdy objawy ustąpiły.
Dawkę ustala lekarz indywidualnie, a celem jest najmniejsza dawka zapewniająca skuteczną kontrolę objawów. Lek przyjmuje się wyłącznie wziewnie, przez usta, za pomocą aparatu do inhalacji Dysk. Nie wolno zwiększać ani zmniejszać dawki bez porady lekarza, a lek przepisany jednej osobie nie powinien być przekazywany innym.
Zalecane dawki w astmie:
W POChP dorośli przyjmują 500 µg dwa razy na dobę w skojarzeniu z długo działającym beta2-agonistą. Uzyskanie pełnej korzyści z leczenia może potrwać od trzech do sześciu miesięcy codziennego stosowania; gdy poprawy brak, stan pacjenta należy ponownie ocenić klinicznie. U osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie trzeba zmieniać dawkowania.
Aparat Dysk trzeba obsłużyć w czterech krokach: otworzyć, ustawić dawkę suwakiem, wykonać wdech i zamknąć. Przed pierwszym użyciem zdejmuje się z aparatu opakowanie z folii i wyrzuca je, a nowy aparat jest zamknięty. Lekarz, pielęgniarka lub farmaceuta powinni pokazać pacjentowi, jak prawidłowo używać inhalatora, i okresowo sprawdzać technikę, bo błędne użycie może sprawić, że lek nie przyniesie oczekiwanej poprawy astmy lub POChP.
Po inhalacji należy wypłukać jamę ustną wodą i ją wypluć, co zmniejsza ryzyko chrypki i pleśniawek. Pacjent może nie wyczuć leku ani jego smaku, nawet gdy inhaluje prawidłowo. Licznik dawek pokazuje liczbę pozostałych dawek; cyfry od 5 do 0 są czerwone, a 0 oznacza pusty aparat. Ustnik czyści się suchą, miękką ściereczką.
Pominiętą dawkę należy przyjąć tak szybko, jak to możliwe, a następnie kontynuować leczenie jak dotychczas. Nie wolno przyjmować dawki podwójnej, aby nadrobić pominiętą.
Leku nie należy nagle odstawiać; leczenie przerywa się dopiero na zalecenie lekarza.
Leku nie wolno stosować przy nadwrażliwości na flutykazonu propionian lub laktozę jednowodną (substancję pomocniczą) oraz przy ciężkiej alergii na białka mleka.
Leku nie należy też stosować u osób z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Dawka zawiera około 12,5 mg laktozy, która zawiera niewielkie ilości białek mleka.
Flixotide Dysk nie służy do przerywania napadów duszności. W ostrym napadzie astmy potrzebny jest szybko i krótko działający lek rozszerzający oskrzela (np. salbutamol), który trzeba zawsze mieć przy sobie, uważając, aby nie pomylić go z Flixotide Dysk. Zwiększona potrzeba takich leków świadczy o pogorszeniu kontroli astmy i wymaga weryfikacji leczenia przez lekarza; do czasu wizyty pacjent powinien kontynuować stosowanie Flixotide Dysk.
Najważniejsze zalecenia:
Interakcje flutykazonu propionianu z innymi lekami są po podaniu wziewnym mało prawdopodobne, ale istotne klinicznie wyjątki dotyczą silnych inhibitorów CYP3A.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z rytonawirem, chyba że korzyść przewyższa ryzyko ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów (opisywano zespół Cushinga i zahamowanie czynności kory nadnerczy). Ketokonazol zwiększył ekspozycję na flutykazon o 150% w małym badaniu na zdrowych ochotnikach. Podobne ryzyko może dotyczyć innych silnych inhibitorów CYP3A, takich jak itrakonazol, i produktów zawierających kobicystat; w takich przypadkach zaleca się ostrożność i unikanie, jeśli to możliwe, długotrwałego łączenia.
Lekarzowi trzeba powiedzieć o wszystkich przyjmowanych lekach, także dostępnych bez recepty, a zwłaszcza o kortykosteroidach w tabletkach lub we wstrzyknięciach, lekach na HIV (rytonawir, kobicystat) oraz ketokonazolu i itrakonazolu.
W ciąży lek można stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, w możliwie najmniejszej dawce zapewniającej kontrolę objawów. Dane o stosowaniu u kobiet w ciąży są ograniczone.
Retrospektywne badanie epidemiologiczne nie wskazało zwiększonego ryzyka dużych wad wrodzonych po ekspozycji na flutykazon w pierwszym trymestrze w porównaniu z innymi wziewnymi kortykosteroidami. U karmiących piersią lek należy ograniczyć do przypadków, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla dziecka; przenikanie do mleka kobiecego nie zostało zbadane, a stężenia w osoczu po zalecanych dawkach wziewnych będą prawdopodobnie małe. Brak danych o wpływie na płodność u ludzi.
Nie, jest mało prawdopodobne, aby flutykazonu propionian wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Najczęstsze działania niepożądane to kandydoza jamy ustnej i gardła (bardzo często), chrypka lub bezgłos oraz łatwiejsze siniaczenie (często), a u chorych na POChP zapalenie płuc (często).
Pozostałe działania:
Zapalenie płuc w POChP może zapowiadać gorączka lub dreszcze, większa ilość lub zmiana barwy śluzu oraz nasilenie kaszlu lub duszności; o takich objawach trzeba powiedzieć lekarzowi.
Przy obrzęku naczynioruchowym, duszności lub skurczu oskrzeli i reakcjach anafilaktycznych należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Objawową kandydozę leczy się miejscowymi lekami przeciwgrzybiczymi, bez przerywania terapii flutykazonem. Podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać za pośrednictwem internetowego systemu zgłaszania Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
Po zastosowaniu większej niż zalecana dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Jednorazowe wziewne przyjęcie dawki znacznie większej niż zalecana może spowodować przemijające zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Zwykle nie wymaga to specjalnego postępowania, bo czynność nadnerczy wraca do normy po kilku dniach, a leczenie kontynuuje się w dawkach zapewniających kontrolę astmy.
Długotrwałe stosowanie dawek większych od zarejestrowanych może zahamować czynność kory nadnerczy. U dzieci przyjmujących zwykle 1000 µg na dobę i więcej przez wiele miesięcy lub lat bardzo rzadko odnotowano ostry przełom nadnerczowy, objawiający się hipoglikemią, zaburzeniami świadomości i (lub) drgawkami. Takich pacjentów trzeba ściśle monitorować, a dawkę zmniejszać stopniowo. Objawy zaburzonej czynności nadnerczy nie są zwykle charakterystyczne: mogą to być bóle brzucha, zmęczenie, utrata apetytu, nudności i wymioty, ból głowy, splątanie, niskie ciśnienie krwi, małe stężenie glukozy we krwi i drgawki; mogą się pojawić przy zakażeniu lub silnym stresie, np. po wypadku lub zabiegu.
Jedna dawka zawiera mikronizowany flutykazonu propionian w jednej z czterech mocy, a substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna zawierająca proteiny mleka. Opakowanie to plastikowy aparat do inhalacji Dysk z ustnikiem i licznikiem dawek, zawierający 60 dawek proszku w wielowarstwowej folii, w tekturowym pudełku.
Lek przechowuje się w temperaturze do 30°C. Okres ważności wynosi 18 miesięcy.
W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 18 listopada 2026 r.) nie ma innych preparatów z taką samą substancją czynną, mocą i postacią jak Flixotide Dysk. O ewentualnej zmianie leczenia decyduje lekarz.
Podmiotem odpowiedzialnym posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest GlaxoSmithKline Trading Services Limited (Rejestr Produktów Leczniczych, stan na 18 listopada 2026 r.).
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje leczenie astmy, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i eozynofilowego zapalenia oskrzeli. Urzędowe ceny detaliczne, limity finansowania i dopłaty pacjenta:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Poziom odpłatności | Limit finansowania | Dopłata pacjenta |
|---|---|---|---|---|---|
| Flixotide Dysk, proszek do inhalacji, 50 µg/dawkę inhalacyjną | 60 dawek | 19,38 zł | ryczałt | 4,46 zł | 18,12 zł |
| Flixotide Dysk, proszek do inhalacji, 100 µg/dawkę inhalacyjną | 60 dawek | 28,37 zł | ryczałt | 8,92 zł | 22,65 zł |
| Flixotide Dysk, proszek do inhalacji, 250 µg/dawkę inhalacyjną | 60 dawek | 57,11 zł | ryczałt | 22,31 zł | 38,00 zł |
| Flixotide Dysk, proszek do inhalacji, 500 µg/dawkę inhalacyjną | 60 dawek | 100,54 zł | ryczałt | 44,62 zł | 61,25 zł |
Dopłata pacjenta dotyczy zakupu na receptę we wskazaniu objętym refundacją; ostateczną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.