Finospir

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęki, pierwotny aldosteronizm
Postać	tabletki
Dawka	25 mg, 50 mg, 100 mg
Substancja czynna	spironolakton

Finospir — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Finospir należy do grupy środków moczopędnych oszczędzających potas, które zmniejszają nadmiar płynów w organizmie poprzez zwiększanie wydalania moczu. Preparat ma postać tabletek i zawiera substancję czynną spironolakton. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie lek Finospir dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Mechanizm działania substancji czynnej polega na blokowaniu receptorów dla aldesteronu, co zapobiega jego wiązaniu i hamuje jego działanie. Ten hormon sterydowy reguluje gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu. Spironolakton po dostaniu się do organizmu powoduje zahamowanie zwrotnego wchłaniania jonów sodu i chloru i nasila ich wydalanie z moczem, zwiększając objętość wydalanej wody, wykazując działanie moczopędne. Jednocześnie substancja ta zatrzymuje w organizmie potas i magnez. W efekcie obserwuje się złagodzenie wielu objawów, a także poprawienie przeżycia u chorych z nadciśnieniem tętniczym czy przewlekłą niewydolnością serca.

Preparat Finospir przeznaczony jest dla osób dorosłych, dzieży i młodzieży. Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Finospir to:

• leczenie przewlekłej skurczowej niewydolności serca jako uzupełnienie standardowego leczenia;
• lecenie nadciśnienia tętniczego jako lek dodatkowy u chorych niereagujących na inne leki przeciwnadciśnieniowe;
• leczenie pierwotnego hiperaldosteronizmu;
• leczenie obrzęków spowodowanych zespołem nerczycowym, gdy inne sposoby leczenia nie przyniosły skutku, zwłaszcza w przypadku podejrzenia hiperaldosteronizmu;
• leczenie puchliny brzusznej i obrzęków związanych z niewyrównaną marskością wątroby lub nadciśnieniem wrotnym i innymi chorobami wątroby, gdy inne leczenie jest nieskuteczne zwłaszcza przy podejrzeniu hiperaldosteronizmu.

Ile kosztuje Finospir?

Obecnie lek Finospir dostępny jest w jednej postaci, trzech stężeniach substancji czynnej w pojedynczej tabletce oraz w pięciu opakowaniach. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Finospir (tabletki, 25 mg, 30 tabletek) - 9,45 PLN;
• Finospir (tabletki, 25 mg, 100 tabletek) - 21,10 PLN;
• Finospir (tabletki, 50 mg, 30 tabletek) - 13,20 PLN;
• Finospir (tabletki, 50 mg, 100 tabletek) - 36,85 PLN;
• Finospir (tabletki, 100 mg, 30 tabletek) -23,05 PLN.

Czy lek Finospir jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Finospir podlega całościowej lub częściowej refundacji w wybranych wskazaniach medycznych. Za darmo otrzymują go pacjenci poniżej 18. oraz powyżej 65. roku życia we wskazaniach wymienionych w decyzji refundacyjnej.

Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go pozostali pacjenci w tych schorzeniach, a także dodatkowo osoby poniżej 18. roku życia w leczeniu nadciśnienia tętniczego innego niż określone w ChPL oraz osoby z pozawałową dysfunkcją lewej komory. Wówczas uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Finospir (tabletki, 25 mg, 30 tabletek) - 5,20 PLN;
• Finospir (tabletki, 25 mg, 100 tabletek) - 6,95 PLN;
• Finospir (tabletki, 50 mg, 30 tabletek) - 4,70 PLN;
• Finospir (tabletki, 50 mg, 100 tabletek) - 11,05 PLN;
• Finospir (tabletki, 100 mg, 30 tabletek) -6,90 PLN.

Finospir — czy istnieją zamienniki?

W aptece dostępne są dwa leki zawierające taką samą substancję czynną i w takiej samej postaci jak Finospir. To preparaty Spironol i Verospiron, które dostępne są tylko na receptę i można stosować je na wyraźne wskazanie lekarskie.

Finospir — jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Finospir ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat Finospir przeznaczony jest do przyjmowania doustnego. Tabletkę należy popić szklanką wodą lub innego płynu. Dawkę przyjmuje się jednorazowo lub po podzieleniu na dwie dawki. Tabletki należy przyjmować z jedzeniem, ponieważ wtedy lek jest lepiej wchłaniany. Najlepiej robić to codziennie o tej samej porze, aby utrzymać stałe działanie leku i zmniejszyć ryzyko pominięcia dawki.

Podczas terapii lekarz powinien regularnie kontrolować stężenie substancji chemicznych, w tym elektrolitów i kreatyniny we krwi pacjenta. Poniżej standardowe dawkowanie.

Leczenie niewydolności serca u osób dorosłych:

• zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę;
• w razie konieczności lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do 50 mg na dobę lub zmniejszeniu do 25 mg co drugi dzień.

Leczenie wysokiego ciśnienia krwi i obrzęków u osób dorosłych:

• zazwyczaj stosowana dawka wynosi 25 mg do 100 mg na dobę;
• przy dużych obrzękach dawka może wynosić od 200 mg do 400 mg na dobę przez krótki czas.

Leczenie nadmiernego wydzielania aldosteronu u osób dorosłych:

• 100 mg do 400 mg na dobę przed operacją;
• lekarz ustala dawkowanie indywidualnie dla każdego pacjenta. 

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Wyjątek stanowią pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby, którzy wymagają indywidualnego podejścia. Stosowanie leku Finospir oraz dawka ustalane są na podstawie masy ciała dziecka i rodzaju choroby.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Finospir. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej, w tym m.in.: niezborność ruchową, splątanie, zmęczenie, wysypkę skórną, biegunkę czy zawroty głowy. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Finospir — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania spironolaktonu u kobiet w ciąży. W związku z tym zazwyczaj nie podaje się u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. Lekarz może podjąć taką decyzję jednak tylko wtedy, gdy korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko.

Preparat Finospir nie jest zalecany u kobiet w okresie karmienia piersią. Substancja czynna może przenikać do mleka matki i nie wolno wykluczyć skutków ubocznych ze strony dziecka. Każdy przypadek oceniany jest indywidualnie. Jeżeli terapia jest konieczna, to niezbędne może być przerwanie karmienia piersią ze względów bezpieczeństwa.

Finospir — działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Finospir mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta.

W przypadku ciężkich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Do tej pory odnotowywano m.in. takie działania niepożądane jak:

• splątanie;
• ból głowy;
• utrata entuzjazmu (apatia);
• biegunka;
• nudności;
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe;
• powiększenie piersi u mężczyzn;
• senność;
• suchość skóry;
• wymioty;
• impotencja;
• zaburzenia miesiączkowania;
• nadmierna wrażliwość piersi na dotyk;
• zmiany stężenia kreatyniny lub reniny we krwi;
• kurcze mięśni nóg;
• niezwykłe doznania czuciowe;
• pokrzywka;
• świąd;
• wysypka skórna;
• splątanie;
• zbyt duże stężenie potasu lub za małe stężenie sodu we krwi;
• zmniejszenie liczby krwinek białych lub płytek krwi;
• niewydolność nerek;
• zawroty głowy;
• zmiany popędu seksualnego;
• odwodnienie;
• łagodne guzy piersi;
• zwiększenie ilości włosów na ciele;
• utrata włosów;
• zaburzenia czynności wątroby;
• zespół Stevensa-Johnsona;
• toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka;
• pemfigoid;
• wysypka polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS).

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Finospir?

Przed rozpoczęciem stosowania leku na receptę Finospir należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazania do przyjmowania spironolaktonu w tej postaci to:

• uczulenie na spironolakton lub jakikolwiek pozostały składnik leku;
• bezmocz (brak wydalania moczu);
• ostra lub przewlekła niewydolność nerek;
• małe stężenie sodu we krwi;
• nadmiernie duże stężenie potasu we krwi;
• ostra niewydolność nadnerczy (przełom nadnerczycowy);
• wrodzone zaburzenia przemiany hemoglobiny (porfiria);
• umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek u dzieci.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza. W ten sposób zwiększa się skuteczność terapii oraz zmniejsza ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Finospir?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie przyjmowania leku Finospir. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie stany i choroby jak:

• niewydolność wątroby;
• niewydolność nerek;
• wrzody żołądka lub dwunastnicy;
• cukrzyca oraz zaburzenia czynności nerek jednocześnie;
• ciąża;
• jednoczesne stosowanie suplementów potasu lub spożywanie produktów spożywczych bogatych w potas, ponieważ może to prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii;
• planowany zabieg chirurgiczny.

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii lekiem Finospir należy omówić z lekarzem, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. W ten sposób zwiększa się bezpieczeństwo pacjenta oraz redukuje częstotliwość czy ryzyko skutków ubocznych.

Z czym nie łączyć Finospir?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że preparat Finospir może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne.

Szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• mitotan (stosowany w leczeniu złośliwych nowotworów nadnerczy);
• leki moczopędne oszczędzające potas (np.: triamteren, amiloryd);
• inhibitory ACE stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, niewydolności serca i chorób nerek (np.: kaptopryl, analapryl, lisinopryl, ramipryl, peryndopryl);
• antagoniści receptora angiotensyny II stosowani w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, niewydolności serca i chorób nerek (np.; walsartan, losartan, kandesartan, irbesartan, telmisartan);
• antagoniści aldosteronu;
• leki przeciwbólowe o działaniu przeciwzapalnym (np.: ibuprofen, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy);
• suplementy potasu;
• warfaryna (lek przeciwzakrzepowy);
• digoksyna (stosowana w leczeniu niewydolności serca);
• takrolimus (lek zapobiegający odrzucaniu przeszczepu);
• noradrenalina;
• trimetoprim i trimetoprim z sulfametoksazolem;
• niektóre środki znieczulające;
• lit (stosowany w leczeniu zaburzeń nastroju);
• abirateron (stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego).

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O jednoczesnym stosowaniu dowolnego leku z preparatem Finospir decyduje lekarz. Należy zachować ostrożność oraz postępować zgodnie z jego zaleceniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Finospir — skład leku

Podstawowym składnikiem leku Finospir jest substancja czynna spironolakton. Pozostałe składniki pomocnicze to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, polisorbat 80, powidon, olejek miętowy, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.