Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy, czyli stanu, w którym tarczyca nie wytwarza odpowiedniej ilości tyroksyny.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie niedoczynności tarczycy (stan, w którym tarczyca nie wytwarza odpowiedniej ilości tyroksyny) |
| Postać | Tabletki |
| Dawka | 50 mikrogramów, 100 mikrogramów |
| Substancja czynna | Lewotyroksyna sodowa (Levothyroxinum natricum) |
| Ulotka do pobrania | Eltroxin - ulotka |
Lek Eltroxin jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy. Jest to stan, w którym gruczoł tarczycy nie jest w stanie wytworzyć odpowiedniej ilości hormonu – tyroksyny, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych w organizmie. Terapia polega na uzupełnianiu niedoborów tego hormonu.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w określonych sytuacjach klinicznych. Nie należy przyjmować preparatu w przypadku nadczynności tarczycy, czyli stanu odwrotnego do niedoczynności. Przeciwwskazaniem jest również zawał mięśnia sercowego oraz uczulenie na substancję czynną leku.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie kluczowa jest konsultacja z lekarzem, który oceni stan zdrowia pacjenta i określi, czy stosowanie leku jest bezpieczne. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Substancją czynną leku Eltroxin jest lewotyroksyna sodowa (Levothyroxinum natricum). Jest to syntetyczny hormon tarczycy, który uzupełnia niedobory naturalnej tyroksyny w organizmie, przywracając prawidłowe funkcjonowanie procesów metabolicznych.
Istnieją określone przeciwwskazania do stosowania tego leku. Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na lewotyroksynę sodową lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Inne przeciwwskazania obejmują nadczynność tarczycy (tyreotoksykozę), zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostre zapalenie całego serca oraz nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy.
Przed zastosowaniem leku należy dokładnie zapoznać się z jego składem i poinformować lekarza o wszystkich istniejących schorzeniach oraz alergiach. W celu uzyskania pełnych informacji na temat składu i przeciwwskazań należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkowanie leku Eltroxin jest ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań i stanu klinicznego pacjenta. U osób dorosłych leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki początkowej wynoszącej od 50 do 100 mikrogramów na dobę. Dawka ta może być stopniowo zwiększana przez lekarza co 4–6 tygodni o 50 mikrogramów, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, która zwykle wynosi od 100 do 200 mikrogramów na dobę.
U pacjentów w wieku powyżej 50 lat dawka początkowa nie powinna przekraczać 50 mikrogramów na dobę. U pacjentów z chorobą serca zalecana dawka początkowa wynosi 50 mikrogramów co drugi dzień; dawkę można następnie zwiększać o 50 mikrogramów co drugi dzień, co cztery tygodnie.
U dzieci dawkowanie jest uzależnione od wieku, masy ciała oraz rodzaju leczonej choroby. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj od 100 do 150 mikrogramów na metr kwadratowy powierzchni ciała. W przypadku noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa to 10–15 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące. U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 12,5–50 mikrogramów na dobę i jest zwiększana stopniowo co 2–4 tygodnie.
Ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania jest kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Wszelkie pytania lub wątpliwości związane z dawkowaniem należy kierować do lekarza prowadzącego lub farmaceuty. Nie należy samodzielnie modyfikować przepisanej dawki.
Tabletki leku Eltroxin należy połykać w całości, popijając szklanką wody, na czczo, najlepiej przed śniadaniem. Pacjenci przyjmujący inne leki mogące wchodzić z Eltroxin w interakcje powinni zachować co najmniej 4-godzinną przerwę między przyjęciem leku Eltroxin a tymi preparatami.
Niemowlętom należy podawać całkowitą dawkę dobową jednorazowo, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu. Tabletki należy rozmieszać w niewielkiej ilości wody (10–15 ml) i podać tak przygotowaną zawiesinę razem z dodatkową, niewielką ilością płynu (5–10 ml). Tabletek leku Eltroxin nie należy rozkruszać ani dzielić.
Ostateczny schemat dawkowania zawsze ustala lekarz prowadzący.
W przypadku pominięcia dobowej dawki leku, należy ją przyjąć jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Należy jednak odstąpić od przyjęcia pominiętej tabletki, jeśli zbliża się już pora zażycia kolejnej, zaplanowanej dawki.
Kategorycznie nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów przedawkowania. Kolejną dawkę leku należy przyjąć o zwykłej porze, kontynuując leczenie zgodnie z ustalonym przez lekarza schematem.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępowania w sytuacji pominięcia dawki, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału pomocy doraźnej. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku w celu ułatwienia identyfikacji substancji.
Objawy przedawkowania mogą obejmować pobudzenie, splątanie, drażliwość, nadmierną ruchliwość, ból głowy, potliwość, rozszerzenie źrenic, a także szybki lub niemiarowy rytm serca. Mogą również wystąpić: szybki oddech, gorączka, wzmożone oddawanie stolca oraz drgawki. Należy pamiętać, że objawy te mogą wystąpić z opóźnieniem, nawet do 5 dni po zażyciu leku.
W rzadkich przypadkach przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia przełomu tyreotoksycznego. Leczenie w warunkach szpitalnych ma charakter objawowy i ma na celu przywrócenie prawidłowych wskaźników czynności tarczycy.
Podczas stosowania leku Eltroxin, jak w przypadku każdego leku, mogą wystąpić działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Wymienione poniżej objawy świadczą najczęściej o tym, że stosowana dawka leku jest zbyt duża — zazwyczaj ustępują po jej zmniejszeniu lub odstawieniu leku na kilka dni.
Z nieznaną częstością, obserwowany szczególnie u dzieci, może wystąpić guz rzekomy mózgu objawiający się nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym.
Z nieznaną częstością mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Możliwe jest również wystąpienie objawów nadczynności tarczycy.
Ponadto zgłaszano działania niepożądane dotyczące układu sercowo-naczyniowego, w tym bóle dławicowe, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, przyspieszone bicie serca (tachykardia) oraz wysokie ciśnienie tętnicze. Mogą również wystąpić objawy neurologiczne, takie jak ból głowy i drżenie. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Eltroxin należy zapoznać się z ważnymi ostrzeżeniami. Leki zawierające hormony tarczycy, w tym Eltroxin, nie są przeznaczone do leczenia otyłości i nie powinny być stosowane w celu zmniejszenia masy ciała. Należy również pamiętać, że zmiana jednego preparatu z lewotyroksyną na inny wymaga ścisłego monitorowania przez lekarza.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, wysokim ciśnieniem tętniczym, chorobami serca, chorobami nadnerczy oraz u osób w podeszłym wieku (powyżej 50 lat). Długotrwałe leczenie lewotyroksyną, zwłaszcza u kobiet po menopauzie, może wiązać się ze zmniejszeniem gęstości mineralnej kości. Przed wykonaniem badań laboratoryjnych oceniających stężenie hormonów tarczycy konieczne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu biotyny, ponieważ może ona wpływać na wyniki.
Specjalne środki ostrożności dotyczą również niemowląt urodzonych przedwcześnie z bardzo małą masą urodzeniową – w tej grupie pacjentów należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze. O wszystkich schorzeniach i przyjmowanych lekach należy poinformować lekarza prowadzącego przed rozpoczęciem terapii.
Eltroxin może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, co może wpływać na jego wchłanianie i skuteczność. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty, które mogą osłabiać działanie lewotyroksyny poprzez zmniejszenie jej przyswajania z przewodu pokarmowego.
Do leków, które mogą zmniejszać wchłanianie Eltroxin, należą żywice jonowymienne stosowane w celu wiązania kwasów żółciowych, takie jak cholestyramina, kolestypol, sulfonian polistyrenu oraz sewelamer. Podobne działanie mogą wykazywać preparaty zawierające żelazo, sukralfat, a także związki glinu, magnezu czy wapnia.
Osłabienie wchłaniania leku mogą powodować również inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol, pantoprazol) oraz orlistat, stosowany w leczeniu otyłości.
Na metabolizm i aktywność lewotyroksyny wpływają ponadto: leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina, barbiturany), ziele dziurawca, amiodaron, propranolol, lit, jodek, propylotiouracyl, sertralina, rytonawir oraz statyny (np. symwastatyna, lowastatyna).
Eltroxin może z kolei wpływać na działanie innych leków: nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) oraz leków sympatykomimetycznych (np. adrenaliny) i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych; może osłabiać działanie insuliny, doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz glikozydów nasercowych (np. digoksyny).
Z tego powodu należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niepożądanych interakcji i zapewnić prawidłowe działanie terapii.
Stosowanie leku Eltroxin w okresie ciąży i karmienia piersią jest możliwe, jednak musi odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego. Kontynuacja leczenia lewotyroksyną w czasie ciąży jest kluczowa dla zdrowia matki i prawidłowego rozwoju dziecka.
W okresie ciąży terapia musi być kontynuowana, a lekarz może zdecydować o konieczności dostosowania dawki leku. Zaleca się oznaczanie stężenia TSH w każdym trymestrze ciąży. Należy bezwzględnie pamiętać, że w tym czasie nie wolno stosować leku Eltroxin jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi.
Terapia zastępcza lewotyroksyną może być również kontynuowana w okresie karmienia piersią. Substancja czynna leku przenika do mleka kobiecego w małych stężeniach, które jednak mogą mieć wpływ na wynik badań przesiewowych przeprowadzanych w celu wykrycia wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodka. Wszelkie decyzje dotyczące leczenia w tym szczególnym czasie muszą być podejmowane w porozumieniu z lekarzem.
Nie należy spodziewać się, aby lek Eltroxin wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Preparat ten jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy, a jego prawidłowe dawkowanie ma na celu normalizację funkcji organizmu.
Należy jednak zachować ostrożność w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku. Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak kołatanie serca, bóle dławicowe, ból głowy czy biegunka. Wystąpienie tego typu dolegliwości może potencjalnie wpłynąć na koncentrację i ogólne samopoczucie.
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek niepokojących symptomów podczas terapii, które mogłyby rzutować na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dostępna dokumentacja produktu leczniczego (ulotka i charakterystyka produktu leczniczego) nie zawiera informacji o refundacji ani cenach leku Eltroxin. Aktualne dane dotyczące odpłatności i ewentualnej refundacji należy sprawdzić w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia lub skonsultować z farmaceutą.
Dostępne są inne preparaty zawierające tę samą substancję czynną, lewotyroksynę sodową. Jednym z wymienianych w aptekach internetowych zamienników jest lek Euthyrox N.
Leczenie niedoczynności tarczycy polega na stosowaniu terapii farmakologicznej, której celem jest uzupełnienie niedoborów hormonów tarczycowych. Podstawą leczenia jest lewotyroksyna sodowa — syntetyczny odpowiednik naturalnej tyroksyny wytwarzanej przez tarczycę. Terapia jest dobierana indywidualnie do potrzeb pacjenta przez lekarza prowadzącego.
Leczenie jest wdrażane w stanie, w którym tarczyca nie wytwarza odpowiedniej ilości tyroksyny. Taki stan kliniczny, definiowany jako niedoczynność tarczycy, wymaga odpowiedniego i regularnego postępowania medycznego w celu normalizacji poziomu hormonów w organizmie.
O wyborze konkretnego preparatu, jego dawkowaniu oraz czasie trwania leczenia zawsze decyduje lekarz na podstawie szczegółowej diagnostyki i oceny stanu zdrowia pacjenta. Wszelkie pytania dotyczące terapii należy kierować do lekarza lub farmaceuty.
Lek Eltroxin należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Aby zapewnić właściwą ochronę substancji czynnej, produkt powinien być przechowywany w oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu.
Zachowanie odpowiednich warunków przechowywania jest kluczowe dla utrzymania jakości i skuteczności leku przez cały okres jego ważności. Chronienie preparatu przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak światło czy wilgoć, jest możliwe dzięki przechowywaniu go w oryginalnym pojemniku.
Okres ważności leku wynosi 2 lata. Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. W przypadku wątpliwości dotyczących prawidłowego przechowywania produktu należy skonsultować się z farmaceutą.
Leku Eltroxin nie należy stosować w następujących przypadkach: uczulenie na lewotyroksynę sodową lub którykolwiek ze składników preparatu; nadczynność tarczycy (tyreotoksykoza); zawał mięśnia sercowego; ostre zapalenie mięśnia sercowego lub ostre zapalenie całego serca; nieleczona niedoczynność kory nadnerczy. W okresie ciąży nie wolno stosować leku Eltroxin jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi.
Wszelkie wątpliwości dotyczące przeciwwskazań do stosowania leku Eltroxin należy bezwzględnie omówić z lekarzem lub farmaceutą. Tylko personel medyczny jest w stanie ocenić indywidualne ryzyko i korzyści związane z terapią. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o niestosowaniu leku bez wcześniejszej konsultacji.
Lek Eltroxin jest dostępny wyłącznie na receptę lekarską (Rx).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.